Evaluation of the Effectiveness of Otorhinolaryngology Examination and Hearing Evaluation Training for Family Physicians

Abstract

Objective: In our study, we aimed to investigate the level of knowledge of family physicians working in primary health care organizations about ENT diseases, to examine how they manage frequently admitted ENT patients, to identify the problems they experience during examination and to examine the effect of the training given. Method: Participants were first administered a 30-question pre-test created by the researcher based on the literature. Then, a collective training lasting 2 days and 1.5 hours per day was given by an ENT specialist from the researchers and a post-test was applied. Afterwards, the topics in which the researchers made the most mistakes or remained uninterpreted were recorded and a training program including these topics was created and training was given. Results: Of the 21 family physicians over 30 years of age, 2 (14.29%) were male and 18 (85.71%) were female. When the time of graduation from medical school of the family physicians in the study was analyzed, the number of family physicians with 5-10 years of medical school graduation was 4 (19.05%), 10 (47.62%) with 10-20 years of medical school graduation, and 7 (33.33%) with more than 20 years of medical school graduation. All of the family physicians who participated in the study think that ENT education is important for primary care medicine. Conclusion: ENT diseases are common in primary care. In order for family physicians to manage their patients more comfortably, we believe that rotations in the field of ENT diseases in the postgraduate period would be appropriate.

Keywords

• Family physicians
• otorhinolaryngology
• Education

Aile Hekimlerine Yönelik Kulak Burun Boğaz Muayenesi ve İşitme Değerlendirme Eğitiminin Etkinliğinin Değerlendirilmesi

Abstract

Amaç: Biz çalışmamızda birinci basamak sağlık kuruluşlarında çalışan aile hekimlerinin KBB hastalıkları ile ilgili bilgi düzeylerini araştırmayı, sıklıkla başvuran KBB hastalarını nasıl yönettiklerini incelemeyi, muayene sırasında yaşadıkları sorunları tespit edip verilen eğitimin etkisini incelemeyi amaçladık. Metod: Katılımcılara öncelikle araştırmacı tarafından literatür baz alınarak oluşturulmuş 30 soruluk bir ön test uygulandı. Ardından araştırmacılardan KBB uzmanı tarafından 2 gün süren ve günlük 1.5 saatlik toplu bir eğitim verildi ve son test uygulandı. Daha sonra araştırmacıların en çok hata yaptıkları veya yorumsuz kaldıkları konular kaydedildi ve bu konuları içeren bir eğitim programı oluşturularak eğitim verildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 30 yaş üzeri 21 aile hekimlerinden 2 (%14.29)’si erkek 18 (%85.71)’i kadındır. Çalışmadaki aile hekimlerinin tıp fakültesinden mezun olma süresi incelendiğinde, 5-10 yıl aralığında olanların sayısı 4 (%19.05), 10-20 yıl aralığında olanların sayısı 10 (%47.62), 20 yıldan fazla bir zamana sahip olanların sayısı ise 7 (%33.33)’dir. Çalışmaya katılan aile hekimlerinin tamamı birinci basamak hekimliği için KBB eğitiminin önemli olduğunu düşünmektedir. Sonuç: KBB hastalıkları birinci basamakta sık görülen hastalıklardandır. Aile hekimlerinin daha rahat hastalarını yönetebilmeleri için mezuniyet sonrası dönemde KBB hastalıkları alanında rotasyonlarının uygun olacağı kanaatindeyiz.

Keywords

• Aile Hekimi
• Kulak burun boğaz hastalıkları
• Eğitim

References

1. 1.T.C. Sağlık Bakanlığı. Tukmos tıpta uzmanlık kurulu müfredat oluşturma ve standart belirleme sistemi aile hekimliği uzmanlık eğitimi çekirdek müfredatı [Internet]. Turkey: T.C. Sağlık Bakanlığı; 2023 January. Available from: https://tuk.saglik.gov.tr/Eklenti/34104/0/ailehekimligimufredatv24pdf.pdf 30 Ocak 2023.
2. 2.Yılmaz M, Mayda SA, Yüksel C, Bolu F, Seval O, Bayındır K et al. Bir aile hekimliği merkezine başvuran hastalara konulan tanılar. Value in Health Sciences 2012;2:7-13.
3. 3.Hu A. Sardesai MG, Meyer TK. A need for otolaryngology education among primary care providers. Med Educ Online. 2012;17:17350.
4. 4.Chin RY, Tjahjono R, Rutledge MJR, Lambert T, Deboever N. The evaluation of e- learning resources as an adjunct to otolaryngology teaching: a pilot study. BMC Med Educ. 2019;19:181.
5. 5.Griffiths E. Incidence of ENT problems in general practice. J R Soc Med. 1979;72:740-2.
6. 6.Kucheria A, Bastianpillai J, Khan S, Acharya V. An Induction Programme Used to Improve Confidence General Practitioner Trainees in Managing Hospital Ear Nose and Throat Emergency Presentations. Adv Med Educ Pract. 2021;12:1285-91.
7. 7.Porter M, Quillen D, Fe Agana D, Chacko L, Lynch K, Bielick L et al. Are patients frequently readmitted to the hospital different from the other admitted patients? J Am Board Fam Med. 2019;32:58-64.
8. 8.Şensoy N, Başak O, Gemalmaz A. Umurlu aile hekimliği merkezinde aile hekimliği uygulaması ve hasta profili: aile hekimliği alan eğitimi gereksinimini ne ölçüde karşılıyor? The Medical Journal of Kocatepe. 2009;10:49-56.

9. 9.Alimoğlu MK. Mamaklı S. Tıp fakültesi kurum hekimliğine ait altı aylık veriler. V. Ulusal Aile Hekimliği Kongresi Özet Kitabı. Adana (Turkey);2002:421. 10.Fung K. Otolaryngology-head and neck surgery in undergraduate medical education: advances and innovations. Laryngoscope. 2015;125:1-14.