Female Suicides in Batman Province

Abstract

Aim: In this study, we aimed to make contributions for the measures can be taken about suicide cases in which is an important problem in Batman city for young women by examining socio-demographical properties of these cases.

Material and method: Patients that applied to emergency service of the Batman State Hospital in 1 June 2012- 1 June 2017 dates are evaluated retrospectively. Sex, age, marital status, literacy, suicide method, season and time of the suicide, suicide attempts in past, whether psychiatric consultation request held or not and mortality rates are examined.

Findings: There were 896 cases included in this study and 83,4% of them (n=747) were women and 16,6% (n=149) were men. When we examined them according to age distribution it is found that the highest number of application was in 15-24 ages with 57,1% (n=512) and following them with 27,2% (n=244) in 25-34 ages. 49,1% (n=367) of the women cases were married and 71,8% (n=107) of men cases were single. 58,1% (n=521) of all cases were not literate. The most common way of suicide was taking drugs with 79,5% (n=713). Totally 8,7% (n=78) of 896 cases died. 38,4% (n=30) of them were men, 61,5% (n=48) were women. 47,9% (n=23) of women died due to hanging themselves and 40% (n=12) of men were died due to gunshot injuries.

Result: In our study it was found that suicide and suicide attempt in married women between 15-24 ages is high. Young women population are driven to suicide by forcing them to marry with old men in their young ages, low educational level, domestic violence and repressive behaviors against these women. We think that if authorized institutions are taken required measures, suicide and suicide attempts can be decreased effectively

Keywords

• : suicide,emergency service,socio-demographical properties

Batman İli ve Kadın İntiharları

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, Batman ilinde genç kadın nüfus için önemli bir halk sağlığı sorunu olan intihar vakalarının sosyodemografik özelliklerini inceleyerek alınabilecek önlemlere katkıda bulunmayı amaçladık

Materyal ve metot: Batman Bölge Devlet Hastanesi acil servisine, 1 Haziran 2012 -  1 Haziran 2017 tarihleri arasında intihar girişimi nedeni ile başvuran hastalar retrospektif olarak değerlendirildi. Çalışmaya alınan hastaların cinsiyeti, yaşı, medeni durumu, okur-yazar olup olmadığı, intihar yöntemi, hangi mevsim ve saat kaçta gerçekleştirildiği, geçmişte intihar girişimi öyküsü varlığı, psikiyatri konsültasyonu istemi yapılıp yapılmadığı, yapılan müdahale ve mortalite oranı incelendi.

Bulgular: Çalışmaya alınan 896 vakanın  %83,4’ü (n=747)  kadın, %16,6’ sı (n=149) erkekti. Yaş dağılımına göre incelediğimizde en fazla başvurunun %57,1 (n=512)  ile 15-24 ve takiben %27,2 (n=244) ile 25-34 yaş aralığında olduğunu görüldü. Başvuran kadın vakaların % 49,1’i (n=367) evli, erkeklerin ise %71,8’ i (n=107) bekar idi. tüm vakaların %58,1’i (n=521) okuma-yazma bilmemekteydi.  İlaç içme %79,5 (n=713) ile en sık karşımıza çıkan intihar sebebi idi. Toplamda 896 vakanın %8,7’si (n=78) eksitus oldu. Eksitus olan hastaların %38,4’i (n=30) erkek, %61,5’ü (n=48) kadın idi. Kadınların %47,9’u (n=23) ası ile eksitus olurken erkeklerde ilk sırada %40 (n=12) ile ateşli silah yaralanması vardı.

Sonuç: Çalışmamızda 15-24 yaş arası, evli kadınlarda intihar ve intihar girişim riski yüksek bulunmuştur. Kadınların bu bölgede küçük yaşta yaşlı insanlar ile evliliğe zorlanması, eğitim düzeyinin düşük olması, aile içi şiddet, kadınlara uygulanan baskıcı tutum genç kadın nüfusunu intihara sürüklemektedir. Bu konuda yetkili kurumların gerekli önlemleri almasının intihar ve intihar girişimlerini azaltmada etkili olabileceği kanaatindeyiz.

Keywords

• intihar,acil servis,sosyodemografik özellikler

References

1. 1. Bondy B, Buettner A, Zill P. Genetics of suicide. Mol Psychiatry.2006;11:336-51.
2. 2. Bridge Aj, Goldstein Tr, Brent Ad. Adolescent Suicide And Suicidal Behavior. Journal Of Child Psychology And Psychiatry. 2006; 47: 372–94
3. 3. İntihar istatistikleri 2016 [Internet]. Ankara: Türkiye İstatistik Kurumu; 2015. Available from: www.tüik.gov.tr
4. 4. Seliyha Dolaşır (2007); 2005 Yılında Ankara Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi Acil Servis Kriz Odasına Başvuran İntihar Girişimi Vakalarının Bir Yıl Sonraki Ruhsal Durumları Ve İntihar Davranışını Yineleme Riskleri, Ankara, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
5. 5. Yalvac Dh. İntihar Girişiminde Bulunan Bireylerde Psikiyatrik Morbidite, Kişilik Bozukluğu Ve Bazı Sosyodemografik Ve Klinik Etkenlerle İlişkisi(Uzmanlık Tezi). Malatya: İnonu Universitesi Tıp Fakultesi Psikiyatri A.D. 2006
6. 6. Dilbaz N, Şengul Cb, Cetin Mk, Şengul C, Okayt, Yurtkulu F, Duman T. Genel Bir Hastanede İntihar Girişimlerinin Değerlendirilmesi Kriz Dergisi. 2005; 13: 1-10
7. 7. Asoğlu M. (2007). Şanlıurfa’da İntihar Girişimlerinin İlişkili Olduğu Risk Faktörleri.H.Ü. Tıp Fakültesi, Uzmanlık Tezi, Şanlıurfa, (Danışman: Doç. Dr. A Altindağ).
8. 8. Başbakanlık Devlet İstatistik Enstitüsü. 2000 İntihar İstatistikleri. Ankara: Başbakanlık Matbası; 2000.

9. 9. Sayıl I. İntihar Davranışı ve Epidemiyoloji. İzmir: Ege Psikiyatri Yayınları. 1995;118-23.
10. 10. Şenol V, Ünalan D, Avşaroğulları L, İkizceli İ. İntihar girişimi nedeniyle Erciyes Üniversitesi Tıp Fakültesi Acil Anabilim Dalı’na Başvuran olguların incelenmesi. Anadolu Psikiyatri Dergisi.2005;6:19-29.
11. 11. Beautrais AL. Risk factors for suicide and attempted suicide among young people. Aust N Z J Psychiatry. 2000;34:420-36.
12. 12. Ayşe Acar, Acil Servise Gelen İntihar Vakalarının Sosyodemografik Açıdan İncelenmesi 2009;İstanbul Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi
13. 13. Havva Tel, Sultan Uzun; İntihar Girişimi İle Acil Servise Başvuran Hastaların Sosyal Destek Ve Stresle Baş Etme Durumları, Anadolu Psikiyatri Dergisi 2003; 4:151-158
14. 14. Schmidtke A, Bille-Brahe U, DeLeo D, Kerkhof A, Bjerke T, Crepet P, et al. Attempted suicide in Europe: rates, trends and sociodemographic characteristics of suicide attempters during the period 1989-1992. Results of the WHO/EURO Multicentre Study on Parasuicide. 1996;327-38.
15. 15. Oral G. İntihar ve Adli Bilimler. Yeni Symposium Dergisi. 1997;35:46-7.
16. 16. Uludüz DU, Uğur M. Bir vak’a dolayısıyla intiharların gözden geçirilmesi. Yeni Symposium Dergisi. 2001;19-25.
17. 17. Şevik AE, Özcan H, Uysal E. İntihar Girişimlerinin İncelenmesi: Risk Faktörleri ve Takip. Klinik Psikiyatri. 2012;15:218-25.
18. 18. Öncü, B. (2006). İntihar eğilimi olan hastaya acil müdahale. Kriz Dergisi, 14, 31-37.
19. 19. Ferreira, A.D., Sponholz, A.Jr., Mantovani, C., Pazin-Filho,A., Passos, A.D., Botega, N.J. & Del-Ben, C.M. (2015). Clinical features, psyciathric assessments and longitudinal outcome of suicide attempters admitted to a tertiary emergency hospital. Archieves of Suicide Research, 20(2), 191-204. DOI: 10.1080/13811118.2015.1004491