Factors disrupting exercise compliance in individuals receiving weight control counseling

Abstract

Objective:The aim of this study was to determine the factors that prevent exercise compliance in individuals receiving weight control counseling.At the end of the study, it was aimed to develop recommendations for increasing exercise compliance and continuity.

Methods:This study was carried out as a cross-sectional study in Karadeniz Technical University Family Medicine outpatient clinic between 01.04.2018-31.03.2019.A questionnaire was prepared by the researchers to question the sociodemographic characteristics of the participants as well as the factors that prevent exercise compliance/exercise continuity.The questionnaire was applied to the participants by face to face interview method.Data of 384 participants were analyzed.

Results:The median of the participants was 29(IQR:23.0-41.0) years and 78.6% of the participants were women.It was found that 92.7%(n = 356) of the participants did not exercise. When the causes that prevented exercise compliance/exercise continuity were questioned, laziness was the most frequent reason with 67,1%.Lack of adequate time(54,4%) and difficulty in maintaining exercise(50,0%) were detected as two other important causes.The percentage of people who chose the option I do not believe in the benefit of exercise was 1.1%.When the participants were asked to rank the first three among the reasons, laziness was the most common cause with 43,5%.

Conclusion:We are detected that, almost all of the participants did not exercise. In this study, the most important reason of non-exercise was found to be laziness.Participants who did not believe in the benefit of exercise were very few(1.1%).This was promising in terms of suggesting that success could go to very high levels when community-oriented studies were combined with person-based programs.In this context, it will be beneficial to raise awareness of the positive effects of individuals on exercise and health and to provide motivation for increasing physical activity levels.

Keywords

• Exercise,Physical Inactivity,Barier,Obesity

Kilo Kontrol Danışmanlığı Alan Bireylerin Egzersiz Uyumunu Engelleyen Faktörler

Abstract

Amaç: Bu çalışmanın amacı, kilo kontrol danışmanlığı alan bireylerde egzersiz uyumunu engelleyen faktörleri belirlemek ve egzersiz uyum ve devamlılığının artırılmasına yönelik önerilerin geliştirilmesidir.

Yöntem: Bu çalışma Karadeniz Teknik Üniversitesi Aile Hekimliği polikliniğinde 01.04.2018-31.03.2019 tarihleri arasında kesitsel bir araştırma olarak yürütüldü. Araştırmacılar tarafından katılımcıların sosyodemografik özelliklerinin yanı sıra egzersiz yapmayı/sürdürmeyi engelleyen faktörleri sorgulayan bir anket formu hazırlandı. Anket katılımcılara yüz yüze görüşme yöntemiyle uygulandı. Toplam 384 katılımcının verileri analiz edildi.

Bulgular: Katılımcıların yaş ortalaması 29,0 (IQR: 23.0-41.0 ) yıldı ve %78,6’sı kadındı. Katılımcıların % 92,7’ sinin (n=356) egzersiz yapmadığı tespit edildi. Düzenli egzersiz yapmayı/sürdürmeyi engelleyen nedenler sorgulandığında katılımcıların %67,1’i üşenme nedenini belirttiler. Yeterli vakit yokluğu (% 54,4) ve egzersizi sürdürme zorluğu (% 50,0) diğer iki önemli neden olarak tespit edildi.  Egzersizin faydasına inanmıyorum seçeneğini işaretleyenlerin oranı %1,1’di. Katılımcılardan egzersiz yapmama nedenlerini sıralamaları istenildiğinde üşenme %43,5 oranla ilk sıradaydı.

Sonuç: Katılımcıların neredeyse tamamının egzersiz yapmadığı görülmüştür. Egzersize engel en önemli nedenin ise üşenme olduğu saptanmıştır. Egzersizin faydasına inanmayan katılımcıların çok az olması (%1,1) toplum yönelimli çalışmaların kişi merkezli programlarla birleştirildiğinde başarının üst düzeylere çıkabileceğini düşündürmesi açısından umut vericidir. Bu bağlamda bireylerin egzersiz ve sağlık üzerindeki olumlu etkileri konusunda bilinçlendirilmesi ve fiziksel aktivite düzeylerinin arttırılması için motivasyonlarının sağlanması yararlı olacaktır

Keywords

• : Egzersiz,Fiziksel İnaktivite,Engel,Obezite

References

1. 1) Canbay Ö, Doğru E, Katayıfçı N, et al. Bir Üniversite Hastanesi Çalışanlarında Obezite Görülme Sıklığının ve Beslenme Alışkanlıklarının Araştırılması. Medical Journal of Bakirkoy. 2016;12(3).
2. 2) WHO. Obesity and Overweight factsheet from the WHO. 2011.
3. 3) Obezite tanı ve tedavi kılavuzu. Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Derneği. 2018:11-9.
4. 4) Bulur Ş, Çeçen S, Eren F. Spor fizyolojisi bölümüne fazla ilo yakınması ile başvuran bireylerin antropometrik ve biyokimyasal özellikleri. 2014.
5. 5) TEMD Obezite LM, Hipertansiyon Çalışma Grubu Türkiye Endokrinoloji Ve Metabolizma Derneği 2018.
6. 6) Birinci Basamak Sağlik Kurumlari İçin Obezite Ve Diyabet Klinik Rehberi 2017 [Available from: https://hsgm.saglik.gov.tr/depo/birimler/saglikli-beslenme-hareketli-hayat-db/Diyabet/diyabet-rehberleri/Obezite-ve-Diyabet-Klinik-Rehberi.pdf.
7. 7) Satman İ. Türkiye'de Obezite Sorunu. Turkiye Klinikleri Journal of Gastroenterohepatology Special Topics. 2016;9(2):1-11.
8. 8) Vanhees L, Geladas N, Hansen D, et al. Importance of characteristics and modalities of physical activity and exercise in the management of cardiovascular health in individuals with cardiovascular risk factors: recommendations from the EACPR (Part II). European journal of preventive cardiology. 2012;19(5):1005-33.

9. 9) Zileli R, Şemşek Ö, Özkamçi H, Diker G. Bilecik ilinde yaşayan kadınlarda spora katılım, obezite prevalansı ve risk faktörleri. 2016.
10. 10) Foright R, Presby D, Sherk V, Kahn D, Checkley L, Giles E, et al. Is regular exercise an effective strategy for weight loss maintenance? Physiology & behavior. 2018;188:86-93.
11. 11) Özşahin AK, Aksoyek A, Sarıtürk Ç, Özşahin E. Egzersize Uyumu Engelleyen Faktörler: Aile Hekimliği Poliklinik Hastaları Üzerinde Bir Çalışma. Cukurova Medical Journal.37(3):162-7.
12. 12) Levine JA. Nonexercise activity thermogenesis–liberating the life‐force. Journal of internal medicine. 2007;262(3):273-87.
13. 13) Türkiye Fiziksel Aktivite Rehberi 2014 2015 [Available from: https://dosyaism.saglik.gov.tr/Eklenti/12302,2014-fiziksel-aktivite-rehberipdf.pdf?0.
14. 14) Kahan D. Adult physical inactivity prevalence in the Muslim world: Analysis of 38 countries. Preventive medicine reports. 2015;2:71-5.
15. 15) Lök N, Bademli K. Yetişkin Bireylerde Fiziksel Aktivite Ve Depresyon Arasindaki Ilişkisinin Belirlenmesi. Mustafa Kemal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2017;14(40):101-10.
16. 16) Physical activity and sedentary leisure time and their associations with BMI, waist circumference, and percentage body fat in 0.5 million adults: the China Kadoorie Biobank study. The American journal of clinical nutrition. 2013;97(3):487-96.
17. 17) Hallal PC, Victora CG, Wells JCK, Lima RC. Physical inactivity: prevalence and associated variables in Brazilian adults. Medicine & Science in Sports & Exercise. 2003;35(11):1894-900.
18. 18) Savcı S, Öztürk M, Arıkan H, İnal İnce D, Tokgözoğlu L. Physical activity levels of university students. Archives of the Turkish Society of Cardiology. 2006;34(3):166-72.
19. 19) Martin SB, Morrow JR, Jackson AW, Dunn AL. Variables related to meeting the CDC/ACSM physical activity guidelines. Medicine and science in sports and exercise. 2000;32(12):2087-92.
20. 20) Ölçücü B, Vatansever Ş, Özcan G, Çelik A. Orta Yaşlilarda Fiziksel Aktivite Düzeyi Ve Yaşam Kalitesi İlişkisi. Uluslararası Eğitim Bilimleri Dergisi. 2015(2):63-73.
21. 21) Abdurrahman G, Şener Ü, Karabacak H, Kağan Ü. Kadın ve erkek genç erişkinler arasında fiziksel aktivite ve yaşam kalitesi farklılıklarının araştırılması. Kocatepe Tıp Dergisi. 2011;12(3):145-50.
22. 22) Biernat E, Piątkowska M. Stay active for life: physical activity across life stages. Clinical interventions in aging. 2018;13:1341.
23. 23) Dunlap J, Barry HC. Overcoming exercise barriers in older adults. The physician and sportsmedicine. 1999;27(11):69-75.
24. 24) Louw A, Van Biljon A, Mugandani S. Exercise motivation and barriers among men and women of different age groups. African Journal for Physical Health Education, Recreation and Dance. 2012;18(Issue-4_1):759-68.
25. 25) Lees FD, Clark PG, Nigg CR, Newman P. Barriers to exercise behavior among older adults: a focus-group study. Journal of aging and physical activity. 2005;13(1):23-33.
26. 26) Özer D, Baltacı G, Tedavi F. İş yerinde fiziksel aktivite. Klasmat Matbaacılık, Ankara. 2008:19-21.
27. 27) UpToDate. Exercise for adults: Terminology, patient assessment, and medical clearance
28. 28) 2019 [updated Jan 16, 2019. Available from: https://www.uptodate.com/contents/exercise-for-adults-terminology-patient-assessment-and-medical-clearance?search=sedentary%20lifestyle&source=search_result&selectedTitle=1~91&usage_type=default&display_rank=1.
29. 29) Yildiz An, Çaman Ögdök, Nihal E. Işyerinde sağliği geliştirme programlari. Ankara: TÜRK-İŞ. 2012.
30. 30) Naito M, Nakayama T, Okamura T, et al. Effect of a 4-year workplace-based physical activity intervention program on the blood lipid profiles of participating employees: the high-risk and population strategy for occupational health promotion (HIPOP-OHP) study. Atherosclerosis. 2008;197(2):784-90.
31. 31) Maturo CC, Cunningham SA. Influence of friends on children’s physical activity: a review. American Journal of Public Health. 2013;103(7):e23-e38.
32. 32) Chtourou H, & Souissi, N. The effect of training at a specific time of day: a review. The Journal of Strength & Conditioning Research. 2012.