ASGARİ ÜCRET UYGULAMASININ TARİHSEL GELİŞİMİ VE TÜRKİYE-AB ÜLKELERİ İLE KARŞILAŞTIRMALI BİR ANALİZ

Öz

İlk olarak sanayi devrimi ile birlikte ortaya çıkan ve temel olarak çalışanın emeği karşılığında işveren veya üçüncü kişiler tarafından para ile ödenen tutar olarak tanımlanan ücret,  günümüzde çalışma hayatının en önemli ve en çok tartışılan konuları arasında yer almaktadır. Ücret bir taraftan işverenler için önemli bir maliyet kalemini oluştururken, diğer taraftan bağımlı çalışanların tek gelir kaynağını oluşturmaktadır. Çalışanlara verilebilecek en düşük ücreti ifade eden asgari ücret ise toplumun sosyo – ekonomik refahını sağlamaya yönelik uygulanan temel bir sosyal politika aracıdır. Asgari ücret uygulaması; bir toplumun gelir düzeyi, milli gelir paylaşımı, istihdam seviyesi, ekonomik büyüme durumu gibi ekonomik statüsünü ve sosyal refahını arttırmaya yönelik yapılan uygulamalar arasında önemli bir yere sahiptir. Son yıllarda birçok ülke tarafından çalışan yoksulluğu ve eşitsizlikle mücadele kapsamında asgari ücret uygulamalarına ağırlık verilmiş ve güçlendirilmiştir. 2015 yılında Birleşmiş Milletlerde Kabul edilen “2030 Sürdürülebilir Kalkınma Gündemi”nde tüm kadın ve erkekler için çalışma ortamında eşitliğin her açıdan sağlanması ve insana yakışan iş/ücretlerin geliştirilmesi hedef olarak belirlenmiştir. Bu çalışmada Avrupa Birliği ve Türkiye’deki asgari ücret uygulamaları karşılaştırılarak ülkemizde çalışma hayatının sosyal tarafları en çok meşgul eden konularından bir tanesinin AB sürecinde bulunan Türkiye için geliştirilmesi öneriler sunulmuştur.

Anahtar Kelimeler

• Ücret,Asgari Ücret,Avrupa Birliği,türkiye

HISTORICAL DEVELOPMENT OF MINIMUM WAGE APPLICATIONS AND A COMPARATIVE ANALYSIS FOR TURKEY AND EU COUNTRIES

Abstract

The wage, which first emerged with the industrial revolution and is defined as the amount paid by the employer or the third person in return for labor, is among the most important and most controversial issues of working life today. While the wage constitutes a significant cost item for employers from one side, it forms the sole source of income for dependent workers from the other side. The minimum wage, which means the lowest wage that can be given to the employees, is a basic social policy instrument applied to ensure socio - economic well - being of the society. Minimum wage application; an income level of a society, national income share, level of employment, economic growth status, and practices that are designed to increase social welfare. In recent years, many countries have emphasized and strengthened the practice of minimum wages in the fight against poverty and inequality. The "2030 Sustainable Development Agenda" adopted at the United Nations in 2015 is aimed at providing equality for all women and men in all aspects of the working environment and developing work / salaries that are worthy of humanity. In this study, the European Union and Turkey in the EU process of try developing recommendations for the social side of one of the most important issues of working life in our country, comparing the minimum wage in Turkey is presented.  

Keywords

• Wage,Minimum Wage,European Union,Turkey

References

1. AKGÜL, O. (2016), Türkiye’de Asgari Ücretin Mahzurlu Alanları ve Öneriler, Emek ve Toplum Dergisi, 5(11) , 96-127.
2. ATAÇ, E. (2018), İKV Değerlendirme Notu AB Sosyal Boyutunun Geleceği, İktisadi Kalkınma Vakfı, No.206, https://www.ikv.org.tr/images/files/AB%20SOSYAL%20BOYUTUNUN%20GELECE%C4%9E%C4%B0.pdf, 25.06.2018
3. Avrupa Sosyal Şartı. (1996)
4. ÇİÇEK, Ö. (2013), Asgari Ücretin vergi Dışı Kalmasının Makro Ekonomik Etkilerinin Analizi Ülkeler Arası Bir Karşılaştırma, Süleyman Demirel Üniversite Sosyal Bilimler Enstitüsü, Isparta: Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi.
5. DAMA, N. (2017), Sosyal Politika Perspektifinde Asgari Ücret, SETA Perspektif, 1(161), 1-5.
6. ESEN, A. (1999), Türkiye’de Asgari Ücret Uygulaması, Amme İdari Dergisi, 32(1):63-
7. ESER, B, TERZİ, H. (2008), Türkiye’de Asgari Ücret: Sorunlar Öneriler, KTÜ İİBF Dergisi, 22(1) , 129-143.
8. ERDOĞDU, S. (2014), Türkiye’de Asgari Ücret Tespit Komisyonu Kararlarında İşçi Ve İşveren Temsilcilerinin Yaklaşımları (1969-2013), İş Güç Endüstri İlişkileri Ve

9. İnsan Kaynakları Dergisi, 16(2): 3-37.
10. Eurofound. (2018), Statutory Minimum Wages 2018, Geneva, ILO.
11. Eurofound. (2018), Statutory Minimum Wages in EU- 2018: First Findings, Geneva, ILO.
12. http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Minimum_wage_statistics., e.t. 05.03.2018
13. http://www.ilo.org/wcmsp5/groups/public/---ed_protect/---protrav/---travail/documents/genericdocument/wcms_508566.pdf
14. http://www.ilo.org/global/topics/wages/minimum-wages/lang--en/index.htm., e.t., 15.03.2018
15. http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.5b20c1f25e7683.52066625., e.t., 13.02.2018
16. https://www.csgb.gov.tr/home/Contents/Istatistikler/AsgariUcret., e.t. 24.03.2018
17. https://www.csgb.gov.tr/home/Contents/Istatistikler/AsgariUcret., e.t., 12.02.2018
18. ILO. (1970), Minimum Wage Fixing Machinery, Geneva, ILO.
19. ILO. (1981), Minimum Wage Fixing, Geneva, ILO.
20. ILO. (2016), Minimum Wage Policy Guide, Geneva, ILO.
21. IŞIĞIÇOK, Ö. (2014), İstihdam ve İşsizlik, Bursa: Dora Kitapevi.
22. İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi. (1949).
23. İş Kanunu. (2003).
24. KORKMAZ, A, AVSALLI, H, (2012), Türkiye’de Asgari Ücretin Hukuksal Yönü, Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 4(2), 151-162.
25. KORKMAZ, A, DULUPÇU, M, GÖVDERE, B, SONGUR, H. (2013), Onurlu İnsan Onurlu Yaşam İçin Asgari Ücret, İstanbul: İlke Araştırma Raporları.
26. KORKMAZ, A, KORKUT, G, ÖÇAL, M. (2017), İş ve Sosyal Güvenlik Hukuku, Ankara: Detay Yayıncılık.
27. KORKMAZ, A. (2003), Çağdaş Gelişmeler Açısından Asgari Ücret, Ankara: Türk Tarih Kurumu Basım Evi.
28. KORKMAZ, A. (2004), Bir Sosyal Politika Aracı Olarak Türkiye’de Asgari Ücret: 1951-2003, Kocaeli Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(1), 54-70.
29. Memur-Sen. (2016), Ekonomi ve Çalışma Hayatı Terimleri Sözlüğü, Ankara: Semih Ofset.
30. ÖNSAL, N. (2017), Endüstri İlişkileri Sözlüğü, İstanbul: Metal-İş Yayınları.
31. ÖREN, K. (2017), Sosyal Politika, İstanbul: Nobel Yayınları.
32. SCHULTEN, T. (2008), Towards a European Minimum Wage Policy? Fair Wages and Social Europe, European Journal of Industrial Relations, 14(1): 421–439.
33. SEYYAR, A. (2008), Sosyal Siyaset Terimler Sözlüğü, Sakarya: Sakarya Yayınevi.
34. SUKÜN, H. (2010), Avrupa’da Asgari Ücret, Türk-İş Dergisi, 388(1), 83-87.
35. SÜZEK, S. (2014), İş Hukuku, İstanbul: Beta Yayınları.
36. T.C. Anayasası. (1982).
37. TOKOL, A. (2000), Sosyal Politika, Bursa :Vipaş Yayınları.
38. TUNA, O, YALÇINTAŞ, N. (1999), Sosyal Siyaset, İstanbul: Filiz Kitapevi.
39. ÜÇIŞIK, F. (2010), Asgari Ücret Tespitinde Sorunlar ve Çözüm Önerileri, İstanbul: Ötüken Neşriyat.
40. YILMAZ, B, TERZİ, H. (2016), Türkiye ve Avrupa Birliği Ülkelerinde Asgari Ücretin Karşılaştırmalı Bir Analizi, KTÜ İİBF Dergisi, 20(2), 121-137.