Ortaokul Öğrencilerinin Fiziksel Aktiviteye Yönelik Tutumları ile Mutluluk Yönelimleri İlişkisi Üzerine Bir Araştırma

Öz

Bu araştırma ortaokul öğrencilerinin fiziksel aktiviteye yönelik tutumları ile mutluluk yönelimleri arasındaki ilişkiyi ortaya çıkarmayı amaçlamaktadır. Araştırma, ilişkisel analiz tekniğine dayalı betimsel bir araştırma olarak tasarlanmıştır. Verileri toplamak amacıyla Yıldızer, Bilgin, Korur, Yüksel ve Demirhan (2019)’nın geliştirdiği “Fiziksel Aktiviteye Yönelik Tutum Ölçeği” ve Peterson, Park, & Seligman (2005) tarafından geliştirilen, Sarıçam, Canatan (2015)’ın Türkçeye uyarladığı “Mutluluk Yönelimleri Ölçeği” kullanılmıştır. Araştırma verilerinin analizinde SPSS 22.0 paket programı kullanılmıştır. İki bağımsız değişkenin karşılaştırılması için bağımsız örneklem t testi ikiden fazla bağımsız değişkenin karşılaştırılması için ise tek yönlü varyans analizi (ANOVA) kullanılmıştır. Verilerin arasındaki ilişkinin yönünü ve şiddetini ölçebilmek için ise Pearson Korelasyon analizi kullanılmıştır. Ayrıca araştırmaya ait değişkenlere ilişkin tanımlayıcı istatistik bulgularına yer verilmiştir. Yapılan analizler sonucunda; araştırmaya katılan öğrencilerin vermiş oldukları cevaplara göre, fiziksel aktiviteye yönelik tutum ölçeğinin aile aylık gelir düzeyi değişkenine göre, mutluluk yönelimleri ölçeğinin ise, sınıf, anne eğitim durumu değişkenlerine göre toplam puanlarında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Yine cinsiyet, sınıf, anne eğitim durumu, baba eğitim durumu ve aile aylık gelir düzeyi değişkenlerine göre, fiziksel aktiviteye yönelik tutum ölçeğinin sevgi, sosyalleşme ve fayda alt boyutlarında, mutluluk yönelimleri ölçeğinin hayatın anlamı, hayattan keyif alma ve hayat meşguliyeti alt boyutlarında anlamlı farklılıklar tespit edilmiştir. Ayrıca yapılan korelasyon analizine göre, öğrencilerinin fiziksel aktiviteye yönelik tutumları ile mutluluk yönelimleri arasında orta derecede pozitif yönlü anlamlı bir ilişki tespit edilmiştir. Sonuç olarak ortaokul öğrencilerinin fiziksel aktiviteye yönelik tutumlarının mutluluk yönelimleri ile olumlu bir ilişki içerisinde olduğu söylenebilir.

Anahtar Kelimeler

• Fiziksel Aktivite
• Mutluluk
• Ortaokul Öğrencileri

A Research on Secondary School Students' Attitudes Towards Physical Activity and Happiness Orientations

Abstract

This study sought to determine the correlation between attitudes toward physical activity and happiness orientation in secondary school students. The researchers designed the descriptive study based on a correlational analysis technic. The researchers used the independent samples t-test in comparing two independent variables and the one-way analysis of variance (ANOVA) in comparing more than two independent variables. Pearson Correlation analysis was used to measure the direction and strength of the relationship between the data. As a result of the analyses, the researchers determined significant differences in total scores of the students who took part in the study according to the level of family monthly income variable of the Attitude toward Physical Activity Scale and the class and maternal education level variables of the Happiness Orientations Scale, according to the answers of the students. Moreover, the researchers determined significant differences in the love, socialization and benefit subscales of the Attitude toward Physical Activity Scale and in the meaning of life, enjoying life and life occupation subscales of the Happiness Orientations Scale, according to the gender, class, maternal education level, paternal education level and level of family monthly income variables. In addition, according to the correlation analysis conducted, they determined a moderately significant correlation between the attitudes toward physical activity and happiness orientation of the students in a positive direction. As a consequence, it is possible to state that attitudes of the secondary school students toward physical activity were positively correlated with their happiness orientation.

Keywords

• Physical Activity
• Happiness
• Secondary School Students

References

1. Akal, D. Ç. (2005). Evde yaşayan yaşlı bireylerin yaşam kalitesine etki eden etmenlerin değerlendirilmesi (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Sivas.
2. Akgül, M. H., & Tekin, N. (2022). The negative effects of the pandemic on human behavior; alienation and social anhedonia: the example of sport sciences students. Pedagogy of Physical Culture and Sports, 26(3), 165-173.
3. Altay, F., & Özdemir, Z. (2006). Ankara ili merkez ilçelerindeki ilköğretim 1. kademesinde öğrenim gören 4. ve 5. sınıf öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersine ilişkin tutumlarının karşılaştırılması. 9. Uluslararası Spor Bilimleri Kongresi Muğla.
4. Arabacı, R., & Çankaya, C. (2007). Beden eğitimi öğretmenlerinin fiziksel aktivite düzeylerinin araştırılması. Uludağ Üniversitesi Eğitim Dergisi, 20(1), 1-15.
5. Atabey, D. (2017). Okul öncesi dönem çocuklarının problem davranışları ile ebeveynlerinin öznel iyi oluş düzeyleri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Electronic Turkish Studies, 12(25), 131-148.
6. Aybek, A., İmamoğlu, O., & Taşmektepligil, M. Y. (2011). Öğrencilerin beden eğitimi dersi ve ders dışı etkinliklerine yönelik tutumlarının değerlendirilmesi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 2(2), 51-60.
7. Ayyıldız, E., & Sunay, H. (2021) Bireylerin fiziksel aktiviteye katılım durumlarına göre mutluluk ve duygusal düzenlemede öz-yeterlik düzeylerinin incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 19(4), 230-240.
8. Bağcı, R., Uslu, S., & Sarıçam, H. (2019). Rekreasyonel etkinliklere katılan ve katılmayan bireylerin mutluluk yönelimlerinin yönelimlerinin incelenmesi. International Sport Science Student Studies, 1(1), 27-34.

9. Başar, S. & Sarı, İ. (2018). Düzenli egzersizin depresyon, mutluluk ve psikolojik iyi oluş üzerine etkisi. İnönü Üniversitesi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 5(3), 25-34.
10. Bıçak, S. A., & Erkan, N. Ç. (2020). Yeşil alan ve fiziksel aktivitenin insan mutluluğu üzerindeki etkisinin saptanmasında bir yöntem. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (48), 345-362.
11. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö.E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2019). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.
12. Callahan, D. (1973). The WHO definition of “health”. The Hastings Center Studies, 1(3), 77-87. Retrieved from http://jstor.org/stable/3527467
13. Chen, W. C., Chen, S. J., & Zhong, B. L. (2022). Sense of alienation and its associations with depressive symptoms and poor sleep quality in older adults who experienced the lockdown in wuhan, china, during the COVID-19 pandemic. Journal of Geriatric Psychiatry and Neurology, 35 (2), 215-222.
14. Devecioğlu, S., & Sarıkaya, M. (2006). Sporcu öğrencilerin sosyo-ekonomik değişkenler ışığında profillerinin belirlenmesi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16 (2), 301-314.
15. George, D., & Mallery, M. (2010). SPSS for Windows Step by Step: A Simple Guide and Reference, 17.0 update (10a ed.) Boston: Pearson
16. Hu, Q., Liu, Q., & Wang, Z. (2022). Meaning in life as a mediator between interpersonal alienation and smartphone addiction in the context of Covid-19: A three-wave longitudinal study. Computers in Human Behavior, 127, 107058. https://doi.org/10.1016/j.chb.2021.107058
17. Kangalgil, M., Hünük, D., & Demirhan, G. (2006). İlköğretim, lise ve üniversite öğrencilerinin beden eğitimi ve spora ilişkin tutumlarının karşılaştırılması. Spor Bilimleri Dergisi, 17(2), 48-57.
18. Karasar, N. (2015). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık.
19. Koçak, S., & Hürmeriç, I. (2006). Attitudes towards physical education classes of primary school students in Turkey. Perceptual &Motor Skills, 103(1), 296–300. https://doi.org/10.2466%2Fpms.103.1.296-300
20. Kotan, Ç., Yaman, Ç., & Herguner, G. (2009). The effects of school and family factor son sports activities for sports students in primary schools: a case study of Sakarya. Beden Egitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 49-58. Mehta, P. (2022). Work alienation as a mediator between work from home-related isolation, loss of task identity and job insecurity amid the COVID-19 pandemic. International Journal of Workplace Health Management, 15(3), 287-306.
21. Orhan, R. (2019). Çocuk gelişiminde fiziksel aktivite ve sporun önemi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(1), 157-176.
22. Öztürk, H. (2000). Ortaöğretim öğrencilerinin sportif beklenti ve alışkanlıkları (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
23. Peterson, C., Park, N., & Seligman, M. E. (2005). Orientations to happiness and life satisfaction: The full life versus the empty life. Journal of Happiness Studies, 6(1), 25–41. Doi: 10.1007/s10902-004-1278-z
24. Richards, J., Jiang, X., Kelly, P., Chau, J., Bauman, A., & Ding, D. (2015). Don't worry, be happy: cross-sectional associations between physical activity and happiness in 15 European countries. BMC public health, 15(1), 1-8.
25. Sallis, J.R., Taylor, W.C., Prochaska, J.J., Hill, J.O., & Geraci, J.C. (1999). Correlates of physical activity in a national sample of girls and boys in grades 4 through 12. Health Psychol, 18(4), 410-415. https://doi.org/10.1037/0278-6133.18.4.410
26. Sarıçam, H., & Canatan, A. (2015). The adaptation validation reliability process of the Turkish version orientations to happiness scale. Üniversitepark Bülten, 4 (1-2), 7-15. https://dergipark.org.tr/en/download/article-file/910072
27. Şimşek, K. Y. (2005). Çocukların spora yönlendirilmesinde ailenin görüşlerinin değerlendirilmesi (2005 Eskişehir il örneği) (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Anadolu Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir.
28. Singh, R. K. C., & Devi, K. S. (2013). Attitude of higher secondary level student towards games and sports. International Journal of Physical Education, Fitness and Sports 2(4), 80-85. http://doi.org/10.26524/13421
29. Teke, M. (2020). Yoksul kadınlarda mutluluk anlayışı (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Sivas Cumhuriyet Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sivas.
30. Tunay, B.V. (2008). Yetişkinlerde fiziksel aktivite. Ankara: Klasmat Matbaacılık.
31. Watkins, D., & Regmi, M. (1989). Participation in sport: A Nepalese investigation. Perceptual and Motor Skills, 69(2),657-658. https://doi.org/10.2466/pms.1989.69.2.657
32. Yaldız, A., & Özbek, O. (2018). İlköğretim okullarında beden eğitimi dersine yönelik öğrenci ve ana-baba tutumları. Kastamonu Eğitim Dergisi, 26(1), 75-82.
33. Yıldızer, G., Bilgin, E., Korur, E. N., Yüksel, Y., & Demirhan, G. (2019). Orta okul öğrencileri için fiziksel aktivite tutum ölçeğinin geliştirilmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 30(2), 63-73.
34. Yücekaya, M. A. (2020). Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersi mutluluk düzeylerinin incelenmesi. Uluslararası Dağcılık ve Tırmanış Dergisi, 3(1), 27-37.
35. Zhang, Z., & Chen, W. (2019). A systematic review of the relationship between physical activity and happiness. Journal of happiness studies, 20(4), 1305-1322. https://doi.org/10.1007/s10902-018-9976-0