Yükselen Popülizmin Gölgesinde Değişen Göç Politikaları

Öz

2011 yılında başlayan Suriye İç Savaşı sonrasında, bölgeden çevre ülkelere doğru gerçekleşmeye başlayan kitlesel göçün yoğunluğu, kavramı uluslararası arenada tekrar görünür kılmıştır. Ancak göç, bu dönemde görünür hale gelen tek kavram değildir. Zira bahse konu yoğun insan hareketliliği sonrasında uzun süredir yükselişte olan popülizm kavramı da göç ile anılmaya başlanmış ve tartışmaya açılmıştır. Göç kavramı özelinde farklı kimlikler edinip buna uygun olarak hareket eden ülkeler, 2011 yılından itibaren kontrol edemeyecekleri yoğunlukta bir insan akınıyla karşı karşıya kalınca uzun süredir takip ettikleri göç politikalarının işlerliğini tartışmaya açmak zorunda kalmışlardır. Bu bağlamda popülizm kavramı eski göç politikalarının acımasızca eleştirilmesi için bir zemin oluştururken; yeni göç politikalarının inşasında da önemli bir rol oynamıştır. Popülizmin inşa araçları olan ideoloji, strateji, söylem ve siyasi mantık kavramları faal olarak kullanılmıştır. Popülizm farklı siyasi aktörler tarafından farklı bağlamlarda kullanılarak göç politikalarının yeniden üretimi sürecinde aktif olarak kullanılmıştır. Bu çalışma, özellikle 2011 sonrasına odaklanarak göçe hedef olan ülkelerin göç politikalarının oluşumunda popülizmin siyasi aktörlerce tarafından nasıl araçsallaştırıldığına odaklanacaktır. Bu kapsamda öncelikle popülizm, göç ve göç politikaları kavramları ayrı ayrı incelecek; daha sonra bu kapsamda öncelikle kavramsal çerçeve sunulacak ve daha sonra sunulan bu kavramsal çerçeve ışığında, insan hareketliliğini zorunlu kılan bu uluslararası krizlerin devletlerin göç politikalarının değişimi sürecindeki etkisi popülizm kavramı üzerinden tartışılacaktır.

Anahtar Kelimeler

• Göç Politikaları
• Popülizm
• Uluslararası Göç
• Düzensiz Göç
• Kamu Politikası

Evolving Migration Policies in the Face of Rising Populism

Öz

After the onset of the Syrian Civil War in 2011, the intensity of the mass migration towards neighboring countries brought the concept to the forefront once again on the international stage. However, migration is not the only concept that became visible during this period. Indeed, following the significant human mobility, the concept of populism, which had been on the rise for some time, became associated with migration and subject to debate. Countries that adopted different identities within the context of migration found themselves confronting an influx of people they could not control, leading them to question the effectiveness of their long-standing migration policies since 2011. In this context, the concept of populism provided a platform for the harsh criticism of old migration policies and played a significant role in shaping new ones. Tools of populism such as ideology, strategy, discourse, and political logic were actively employed. Populism was actively used by various political actors in different contexts to reshape migration policies. In this regard, populism, migration, and migration policies will be examined separately. Subsequently, a conceptual framework will be presented, followed by a discussion on how these international crises, necessitating human mobility, have influenced the change in states' migration policies through the lens of populism.

Anahtar Kelimeler

• Migration Policies
• Populism
• International Migration
• Irregular Migration
• Public Policy

Kaynakça

1. Allcock, J. B. (1971), Populism: A brief biography. Sociology, 5(3), 371-387.
2. Avrupa Komisyonu (2019). Autumn 2019 Standard Eurobarometer: immigration and climate change remain main concerns at EU level. Erişim adresi: https://ec.europa.eu/commission/presscorner/detail/en/IP_19_6839
3. Ayas, M. Ö. (2021). Türkiye’de Avrupalılaşma ve Avrupa Birliği’ne Uyum Sürecinde Göç Politikaları. Öngel, V. Boğa, s. Tatlı, H. S. (Eds.) Sosyal Bilimler Perspektifinden Göç (s. 151-165) içinde. Ankara: Gazi Kitapevi.
4. Ballyn, S. (2011). “The Why and the ‘Therefore’ of Human Migration: A Brief Overview”, s.6-15, (Ed.) Renes, M., Lives in Migration: Rupture and Contunity, Australian Studies Centre Publications.
5. Bartram, D., Poros, M. V., & Monforte, P. (2017). Göç meselesinde temel kavramlar (I. Ağabeyoğlu Tuncay, Çev.) Ankara: Hece Yayınları ve Dergileri. (Orijinal baskı tarihi 2014).
6. Canovan, M. (1981) Populism. New York: Harcourt Brace Javonovich
7. Canovan, M. (2004). Populism for political theorists?. Journal of Political ideologies, 9(3), 241-252.
8. De Haas, H., Castles, S., & Miller, M. J. (2020). The age of migration: International population movements in the modern world. Bloomsbury Publishing.

9. De Haas, H., & Vezzoli, S. (2011). Leaving matters: the nature, evolution and effects of emigration policies.
10. De Haas, H., Natter, K., & Vezzoli, S. (2015). Conceptualizing and measuring migration policy change. Comparative Migration Studies, 3(1), 1-21.
11. Dye, T. (2012). Understanding public policy, Prentice Hall Int.
12. Eurostat, (2008). Statistical requirements compendium - 2008 edition. Erişim adresi: https://ec.europa.eu/eurostat/en/web/products-manuals-and-guidelines/-/ks-ra-08-005
13. Eurostat, (2015). More than 410 000 first time asylum seekers registered in the third quarter of 2015. Erişim adresi: https://ec.europa.eu/eurostat/documents/2995521/7105334/3-10122015-APEN.pdf/04886524-58f2-40e9-995d-d97520e62a0e
14. Eurostat, (2022). Annual asylum statistics. Erişim adresi: https://ec.europa.eu/eurostat/statisticsexplained/index.php?title=Asylum_statistics&oldid=558844
15. Givens, T. ve Luedtke, A. (2005). European Immigration Policies in Comparative Perspective: Issue Salience, Partisanship and Immigrant Rights. Comparative European Politics. 3: 1-22.
16. Houwen, T. (2011). The non-European roots of the concept of populism. Sussex European Institute SEI Working Papers 120. Erişim adresi: https://www.sussex.ac.uk/webteam/gateway/file.php?name=sei-working-paper-no120.pdf&site=266
17. Ionescu, Ghita and Ernest Gellner (1969). Populism: Its Meanings and National Characteristics. Londra: Weidenfeld & Nicolson.
18. Karpat, K. (2010). Elites And Religion: From Ottomans To Turkish Republic. İstanbul: Timaş Yayınları.
19. Kaya, A. (2019). Avrupa’da popülist sağın yükselişi: Popülizm nedir?. EuroPolitika Akademik Bakış. Erişim adresi: https://www.academia.edu/38660472/Avrupada_Popülizm_Euro_Politika_Dergisi
20. Koser, K. (2007). International migration: A very short introduction. Oxford University Press, USA. Knoepfel, P., Larrue, C., Varone, F., & Hill, M. (2007). Public policy analysis. Policy Press.
21. Lemieux, V. (1995) L’étude des politiques publiques: Les acteurs et leur pouvoir, Sainte-Foy: Les Presses de l’Université Laval.
22. Lipset, S. M. (1960). Political man: the social bases of politics. New York: Doubleday.
23. Moffitt, B. (2019). How to Perform Crisis: A Model for Understanding the Key Role of Crisis in Contemporary Populism. Government and Opposition, 50 (2), 189-217.
24. Moffitt, B. (2020). Popülizmin küresel yükselişi: Performans, siyasi üslup ve temsil. (O. Özgür, Çev.) İstanbul: İletişim Yayınları. (Orijinal baskı tarihi 2016).
25. Uluslararası Göç Örgütü (2021). Key Migration Terms. Erişim adresi: https://www.iom.int/keymigration-terms
26. UNCHR (t.y.). Emergencies. Erişim adresi: https://www.unhcr.org/emergencies.html
27. UNCHR (2022). Global Trends Forced Displacement in 2021. Erişim adresi: https://www.unhcr.org/62a9d1494/global-trends-report-2021
28. Ruzza, C. (2018). Populism, migration, and xenophobia in Europe. Routledge handbook of global populism. Routledge.
29. Rydgren, J. (2007). The Sociology of the Radical Right, Annual Review of Sociology, 33, 241-262.
30. Shils, E. (1956). The Torment of Secrecy the Background and Consequences of American Security Policies. New Hampshire: W. Heinemann.
31. Sözen, Y. (2012). Demokrasi, Otoriterlik ve Popülizmin Yükselişi. TÜSİAD Dış Politika Forumu Araştırma Raporu. İstanbul: Boğaziçi Üniversitesi.
32. Taggart, P. (2000). Populism. Buckingham: Open University Press.
33. Valdez, S. (2014). Visibility and votes: a spatial analysis of anti immigrant voting in Sweden. Migration Studies 2(2): 162– 188.