Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tıp Fakültesi Anti-nükleer Antikor (ANA) Sonuçlarının Değerlendirilmesi

Öz

Amaç: Konağın kendi antijenlerine saldırması sonucu ortaya çıkan otoimmün hastalıkların tanısında kullanılan antinükleer antikorlar (ANA), genellikle hücrenin çekirdek kısmındaki özgül antijenleri hedef almaktadır. IgG’ninFc parçasına karşı oluşmuş otoantikorlar olan Romatoid Faktör (RF) ve bir akut faz proteini olan C-Reaktif Protein (CRP), otoimmün hastalıklarda yüksek görülebilmektedir. Çalışmada otoimmün hastalık şüpheli hastalarda ANA pozitiflik oranlarını belirlemek ve ANA pozitif hastalarda RF ile CRP arasındaki ilişkisini araştırmaktır. Yöntem: Çalışmaya Ekim 2013 - 2015 tarihleri arasında Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Dursun Odabaş Tıp Merkezi’ne başvuran otoimmunite ön tanılı 8626 kişi dahil edilmiştir. Hastaların ANA testi ve eş zamanlı RF ve CRP sonuçları geriye dönük olarak incelenmiştir. Bulgular: Çalışmaya dâhil edilen 8626 hastanın % 68’i (5905) kadın, % 32’si (2721) erkek idi. Toplamda 8626 hastadan 1334’ü (%15.4) ANA pozitif olarak saptanmıştır. Cinsiyete göre ANA test sonuçları, 5905 kadından 1069'unda (% 18.1) ve 2721 erkekten 265'inde (% 9.7) pozitif bulunmuştur. ANA sonuçları arasındaki fark cinsiyet bakımından anlamlı bulunmuştur. ANA ve RF çalışılan 2168 serum örneğinde, ANA pozitif 303 hastanın 32’si (% 10,6) RF pozitif olarak saptandı. ANA ve CRP çalışılan 4489 serum örneğinde ise ANA pozitif 602 hastanın 144’ü (% 23,9) CRP pozitif olarak saptanmıştır. Sonuç: Kappa değerlerine göre ANA-CRP ve ANA-RF testleri arasında önemsiz uyuşma olduğu görülmüştür. Otoimmün hastalıkların tespiti ve tedavinin izlenmesinde RF ve CRP testlerinin tek başına kullanılmasının faydalı olmayacağı kanaatine varılmıştır. Ayrıca ANA test istemlerinin belli klinik branşlarla sınırlandırılması gereksiz sağlık harcamalarının önüne geçecektir.

Anahtar Kelimeler

• Antinükleer antikor,C reaktif protein,Romatoid Faktör

Kaynakça

1. Referans1. Arnason BG. Immunologic therapy of multiple sclerosis. Annu Rev of Med. 1999; 50: 291-302.
2. Referans2. Lyons R, Narain S, Nichols C, Satoh M, ve ark. Effective use of autoantibody tests in the diagnosis of systemic autoimmune disease. Anna of the New York Acad of Scien. 2005; 1050: 217–228.
3. 3. Kavanaugh A, Tomar R, Reveille J, Solomon D, ve ark. Guidelines for clinical use of the antinuclear antibody test and tests for specific autoantibodies to nuclear antigens. American College of Pathologists. Arch of Path & Lab Med. 2000; 124: 71-81.
4. Referans4. Satoh M, Vázquez M ve Chan EK. Clinical interpretation of antinuclear antibody tests in systemic rheumatic diseases. Mod Rheu/the Japan Rheu Assoc. 2009; 19: 219–228.
5. Referans5. FitchRogalsky C, Steber W, Mahler M, Lupton T, ve ark. Clinical and serological features of patients referred through a rheumatology triage system because of positive antinuclear antibodies. PloS One. 2014; 9(4): 93812.
6. Referans6. Sertpoyraz FM, Köse Ş ve Öztürk Y. Romatoid Artritli Hastalarda Romatoid Faktör ve Ant-CCP İlişkisi. Tepecik Eğit Hast Derg. 2013; 23(2): 93-96.
7. Referans7. Barnes EV, Narain S, Naranjo A, Shuster J, ve ark. High sensitivity C-reactive protein in systemic lupus erythematosus: relation to disease activity, clinical presentation and implications for cardiovascular risk. Lupus. 2005; 14(8): 576–582.
8. Referans8. Vogt B, Führnrohr B, Müller R ve Sheriff A. CRP and the disposal of dying cells: consequences for systemic lupus erythematosus and rheumatoid arthritis. Autoimmunity. 2007; 40(4): 295–298.

9. Referans9. Şencan H. Güvenilirlik Analizleri. Sosyal ve Davranışsal Ölçmelerde Güvenirlik ve Geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayıncılık; 2005.s.482-499.
10. Referans10. Youinou P, Pers JO, Gershwin ME ve Shoenfeld Y. Geo-epidemiology and autoimmunity. J of autoimmun. 2010; 34(3): 163-167.
11. Referans11. Shoenfeld Y, Zandman G, Stojanovich L, M MC, ve ark. The mosaic of autoimmunity: hormonal and environmental factors involved in autoimmune diseases. Isr Med Assoc J. 2008; 10(1): 8-12.
12. Referans12. Abeles AM ve Abeles M. The clinical utility of a positive antinuclear antibody test result. The Amer J of Med. 2013; 126(4): 342-348.
13. Referans13. Erke K. Anti nükleer antikor (ANA) sonuçları ile ekstrakte edilebilir nükleer antikorları (ENA) arasındaki ilişkinin araştırılması. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Yüksek lisans tezi. 2015.
14. Referans14. Şimşek B, Mısırlıoğlu H, Ören S, Muşabak U ve ark. Retrospektif olarak antinükleer antikor pozitif olan hastalarda indirektimmunofloresan (İİF) ve immünoblotting (İB) test sonuçlarının değerlendirilmesi. 21. Ulusal İmmünoloji Kongresi,Muğla.Türk İmmünol Dern. 2011:111.
15. Referans15. İlhan F, Akbulut H ve Gödekmerdan A. Laboratuvarımızda saptanan ANA paternlerinin retrospektif incelenmesi. 21. İmmünoloji Kongresi, Muğla. Türk İmmünol Dern.2011;126.
16. Referans16. Tareen A, Naqi N, Afzal A ve Malik U. Diagnostic accuracy of antinuclear antibodies and anti-double stranded DNA antibodies in patients of systemic lupus erythematosus presenting with dermatological features. J Pakistan Assoc. 2014; 24(2): 127–131.
17. Referans17. Sertpoyraz FM, Köse Ş ve Öztürk YK. Romatoid Artritli Hastalarda Romatoid Faktör Ve Anti-CCP İlişkisi. Tepecik Eğit Hast Derg. 2013; 23(2): 93-96.
18. Referans18. Despres N, Boire G, Lopez FJ ve Menard HA. The Sa system: a novel antigen-antibody system specific for rheumatoid arthritis. The J of rheumatol. 1994; 21(6): 1027-1033.
19. Referans19. Çefle A ve Turgut T. Primer Sjögren Sendromu Olan 25 Hastanın Klinik Ve Laboratuar Bulgularının Değerlendirilmesi. Tıp Araştırma Derg. 2010; 8(1): 22-26.
20. Referans20. Özkol HU, Karadağ S, Çalka Ö, Akdeniz N, ve ark. Primer Kutanöz Vaskülitli Hastalarda Otoimmünitenin Değerlendirilmesi. J Clin Anal Med. 2014; 5(3): 303-308.