Organizational and Educational Problems at a Special Education Kindergarten in Turkey: Action Research

Abstract

This study aimed to solve problems related to organizational aspects and educational planning and implementation at a public special education kindergarten in Turkey. Action research was carried out in the study, which focused on stakeholder involvement to solve problems, by a team composed of the school principal, teachers, two faculty members who are associate professors in the field of special education and a research assistant. Through this research process, actions were planned and practised to increase the quality of education, improve teachers’ problem-solving skills, increase parents’ involvement and participation at school and to realize the goals of effective special education practices. Data were collected via participant observations, field notes, meeting records and research logs. In addition, a focus group interview was held with teachers and a semi-structured interview was conducted with the school principal at the end of the process to determine their views. The obtained data were analyzed by conducting content analysis. Based on findings, it was determined that action research can be used to solve problems experienced at schools, teachers can implement more effective teaching practices by taking advantage of the process and they can cope more effectively with students’ behavior problems.

Keywords

• action research
• preschool education
• special education
• special education kindergarten
• educational problems
• teacher education

References

1. Akyol, H. & Ketenoğlu-Kayabaşı, Z.E. (2018). Okuma güçlüğü yaşayan bir öğrencinin okuma becerilerinin geliştirilmesi: bir eylem araştırması. Eğitim ve Bilim, 43(193), 143-158.
2. Argyropoulos, V. & Stamouli, M. (2006). A collaborative action research project in an inclusive setting: assisting a blind student. British Journal of Visual Impairment, 24(3),128-134.
3. Bakkaloğlu, H. (2013). Ebeveynlerin gözüyle özel gereksinimli çocukların erken müdahaleden okul öncesi programlara geçiş süreci. Eğitim ve Bilim, 38(169), 311 327. http://egitimvebilim.ted.org.tr/index.php/EB/article/view/2284
4. Balaban, M., Yılmaz, Ö., & Yıldızbaş, F. (2009, May). Okul öncesi eğitimde kaynaştırma eğitimi uygulamalarına ilişkin öğretmen görüşlerinin incelenmesi [Examination of teachers' opinions on mainstreaming education practices in preschool education]. Paper presented at 1. Uluslararası Türkiye Eğitim Araştırmaları Kongresi, Çanakkale Ondokuz Mayıs Üniversitesi. Çanakkale, Turkey.
5. Batu, E. S., Odluyurt, S., Alagözoğlu, E., Çattık, M., & Şahin, S (2017). Okul öncesi öğretmenlerinin kaynaştirmaya ilişkin görüşlerinin belirlenmesi. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 18(3), 401-420. doi: 10.21565/ozelegitimdergisi.123456
6. Birkan, B. (2001). Küçük Adımlar Kursu’nun gelişim geriliği olan çocuğa sahip annelerin küçük adımlar’ı uygulama becerilerini kazanmalarına etkisi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Eskişehir
7. Bozarslan, B., & Batu, E. S. (2014). Özel anaokullarında çalışan eğitimcilerin okul öncesi dönemde kaynaştırma ile ilgili görüş ve önerileri. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 14(2), 86-108.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç-Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2014). Bilimsel araştırma yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

9. Bruce, S.M. & Pine, G.J. (2010). Action research in special education: an inquiry approach for effective teaching and learning. Teachers College Press, New York.
10. Bulunuz, M., Ovalı, D.E., İri-Çıkrıkçı, A. & Mutlu, E. (2017). Anasınıfında gürültü düzeyi ve kontrol edilmesine yönelik eğitim uygulamalarının değerlendirilmesi: eylem araştırması. Eğitim ve Bilim, 42(192), 211-232.
11. Cheney, D. (1998). Using action research as a collobrative process to enhance educators’ and families knowledge and skills for youth with emotional or behavioral disorders. Preventing School Failure, 42(2),88-93.
12. Cox, S. & Robinson-Pant, A. (2008). Power, participation and decision making in the primary classroom: children as action researchers. Educational Action Research, 16(4),457-468.
13. Creswell, J.W. (2017). Araştırma deseni: nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları. 3. Baskı. Ankara: Eğiten Kitap.
14. Çolak, A. Vuran, S. & Uzuner, Y. (2013). Kaynaştırma uygulanan bir ilköğretim sınıfındaki sosyal yeterlik özelliklerinin betimlenmesi ve iyileştirilmesi çalışmaları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 14(2),33-49.
15. Goodnough, K. (2011). Examining the long-term impact of collaborative action research on teacher identity and practice: the perceptions of K-12 teachers. Educational Action Research, 19(1),73-86.
16. Gök, G., & Erbaş, D. (2011). Okulöncesi Eğitimi Öğretmenlerinin Kaynaştırma Eğitimine İlişkin Görüşleri ve Önerileri. International Journal of Early Childhood Special Education, 3(1), 66-87.
17. Güleç-Aslan, Y. (2013) A training programme for a teacher working with a student with ASD: an action research. Educational Sciences: Theory&Practice, 13(4), 2229-2246.
18. Güner-Yıldız, N. & ,Kurtova, C. (2017). Sınıf sorunlarına eylem araştırmasıyla çözüm arayışı. İlköğretim Online, 16(1), 78-88.
19. Gürgür, H. (2017). Analyzing the coaching based professional development process of a special education teacher. Educational Sciences: Theory&Practice, 17(5), 1783-1813.
20. Feldman, A. (2007). Validity and quality in action research. Educational Action Research, 15(1), 21-32.
21. Ferrance, E. (2000). Themes in Education: Action Research. The Education Alliance: Brown University, Providence, Rhode Island.
22. Jaipal, K. & Figg, C. (2011). Collaborative action research approaches promoting professional development for elementary school teachers. Educational Action Research, 19(1),59-72.
23. Karaman, P. & Karaman, A. (2017). Öğretmen adaylarının biçimlendirici değerlendirme uygulamalarının incelenmesi: eylem araştırması modeli. Kastamonu Eğitim Dergisi, 25(6), 2385-2400.
24. Keske-Aksoy, G. & Gürsel, F. (2017). Beden eğitimi dersinde bireysel ve sosyal sorumluluk modeli uygulaması: bir eylem araştırması. Eğitim ve Bilim, 42(191), 415-431.
25. Leff, S.S., Costigan, T. & Power, T.J. (2004). Using participatory research to develop a playground-based prevention program. Journal of School Psychology, 42, 3-21.
26. Milli Eğitim Bakanlığı (2018). Özel eğitim hizmetleri yönetmeliği [Regulation governing special education services. Retrieved from https://orgm.meb.gov.tr/meb_iys_dosyalar/2018_10/10111226_ozel_egitim_hizmetleri_yonetmeligi_so n.pdf.
27. Morton, M. L. (2005). Practicing praxis: mentoring teachers in a low-income school through collaborative action research and transformative pedagogy. Mentoring and Tutoring, 13(1),53-72.
28. Gul, S , Diken, İ H. (2009). Erken Çocuklukta Özel Eğitime İlişkin Türkiye'de Gerçekleştirilmiş Lisansüstü Tez Çalışmalarının Gözden Geçirilmesi. International Journal of Early Childhood Special Education , 1 (1) , 46-78 . DOI: 10.20489/intjecse.107977
29. Postholm, M.B. & Skrovset, S. (2013). The researcher reflecting on her own role during action research. Educational Action Research, 21(4), 506-518.
30. Rubin, A., & Babbie, E. (2011). Research Methods for Social Work. (7th ed.). Belmont: Thomson/Brooks/Cole.
31. Sarı, M. (2006). Araştırmacı öğretmen: öğretmenlerin bilimsel araştırmaya ilişkin görüşlerinin incelenmesi. Educational Sciences: Theory&Practice, 6(3), 847-887.
32. Pınar, E. (2006). Dünyada ve Türkiye'de Erken Çocukluk Özel Eğitiminin Gelişimi ve Erken Çocukluk Özel Eğitim Uygulamaları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi , 7 (02) , 71-83 . DOI: 10.1501/Ozlegt_0000000098
33. Schoen, S.F. & Nolen, J. (2004). Action research: Decreasing acting-out behavior and increasing learning. Teaching Exceptional Children, 37(1),26-29.
34. Sen, R. & Goldbart, J.(2005). Partnership in Action: Introducing family-based intervention for children with disability in urban slums of Kolkata, India. International Journal of Disability, Development & Education, 52(4),275-311.
35. Strambler, M.J. & McKown, C. (2013). Promoting student engagement through evidence-based action research with teachers. Journal of Educational and Psychological Consultation, 23: 87-114.
36. Şahsuvaroğlu, T. & Ekşi, H. (2008). Odak grup görüşmeleri ve sosyal temsiller kuramı. Marmara Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Dergisi, 28(1), 127-139.
37. Uzuner, Y. (2005). Özel eğitimden örneklerle eylem araştırmaları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 6(2), 1-12.
38. Uzuner, Y., İçden, G.,Girgin, Ü., Beral, A. & Kırcaali-İftar, G. (2005). An examination of impacts of text related questions on story gramer acquisition of three Turkish Youths with hearing loss. International Journal of Special Education, 20(2), 111-121.
39. Tuncel, G. (2017). Improving the cultural responsiveness of prospective social studies teachers: an action research. Educational Sciences: Theory&Practice, 17(4), 1317-1344.
40. Varlıer, G. & Vuran, S. (2006). Okul öncesi eğitimi öğretmenlerinin kaynaştırmaya ilişkin görüşleri. Educational Sciences: Theory&Practice, 6(2), 553-585.
41. Welch, M. & Chisholm, K. (1994). Action research as a tool for preparing specialists to use strategic interventions in educational partnerships. Teacher Education and Special Education, 17(4), 269-279.
42. West, C. (2011). Action research as a professional development activity. Arts Education Policy Review, 112, 89-94.