An Awareness Study on Judicial/Administrative Crimes That May Occur During Web-Based Education Process

Abstract

Within the current pandemic environment, distance education has become a process where those who teach and learn by using information technologies come together in virtual classrooms regardless of location. However, users inevitably face ethical and security problems. Therefore, a teacher who uses information technologies should be aware that they can negatively affect the individual and the society. The study covers the descriptive analysis of crimes regarding violation of education and training rights in the 2019-2020 academic year with document analysis technique. In the study, by examining the constitution, law, regulation, declaration, international treaty and contract, statutes, regulations, customs, scientific opinions, judicial decisions, etc. that guarantee the rights and freedoms related to education, the articles concerning obscenity, insult, privacy, the right to education and freedom and limits of communication were taken as themes, and some judgments were made. These articles formed the main data source. The study is limited to the articles of law examined on education rights and freedoms and the possible participant words and behaviours on the web. The validity and reliability of the study were carried out by seeking expert opinion. The study is important in terms of the awareness of education stakeholders about possible judicial/administrative crimes related to education rights and freedoms in web-based applications. The results showed that both teachers and students may display negative behaviours that prevent students' education rights, restrict communication freedom, violate family privacy, involve obscenity and insult, etc. Thus, it is recommended that cyber awareness training should be given to teachers about data privacy and behaviours.

Keywords

• Web-based education process
• education rights and freedoms
• judicial/administrative crimes.

References

1. Avrupa Birliği Temel Haklar Şartı (2001). https://sbb.gov.tr/wp-content/uploads/2018/11/Avrupa_Birligi_Temel_Haklar_Sarti%e2%80%8b.pdf. Adresinden erişildi.
2. Anadolu Ajansı (2020). https://www.aa.com.tr/tr/egitim/turkiye-uzaktan-egitim-istatistikleriyle-dijital-dunyanin-listelerini-zorladi/1882614 29.eylül. Adresinden erişildi.
3. Anayasa (1982). https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.2709.pdf. Adresinden erişildi.
4. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi (1953). https://www.echr.coe.int/Documents/Convention_TUR.pdf. Adresinden erişildi.
5. Ayas, T., & Horzum, M. B. (2013). İlköğretim öğrencilerinin internet bağımlılığı ve aile internet tutumu. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(39), 46-57.
6. Bilgiç, G. H., Doğan, D., & Seferoğlu, S. S. (2011). Türkiye’de yükseköğretimde çevrimiçi öğretim durumu: İhtiyaçlar, sorunlar ve çözüm önerileri. Yükseköğretim Dergisi, 1(2), 80-87.
7. Birkök, C. M. (2010). Uzaktan eğitim ile bilgi ihtiyacının karşılanması: Bir üniversite program önerisi, Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 7(2), 427-443. DOI:10.14687/ijhs.v7i2.1008.
8. Can, E. (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2), 11-53.

9. Cerrah, İ. (2002). Bilişim teknolojileri ve etik: Bilişim teknolojilerinin güvenlik hizmetlerinde kullanımının "etik boyutu" ve "sosyal sonuçları". Polis Bilimleri Dergisi, 4(1-2). 137-156.
10. Çalık, D., & Çınar, Ö. P. (2009). Geçmişten günümüze bilgi yaklaşımları. Bilgi toplumu ve internet. XIV. Türkiye'de internet konferansı, 12-13 Aralık 2009, Bilgi Üniversitesi, Dolapdere, İstanbul.
11. Çelen, K. F., Çelik, A., & Seferoğlu, S. S. (2011). Yükseköğretimde çevrim içi öğrenme: Sistemde yaşanan sorunlar ve çözüm önerileri. Journal of European Education, 1(1), 26-34.
12. Çepni, S. (2010). Araştırma ve proje çalışmalarına giriş, 5. Baskı, Trabzon.
13. Çocuk Hakları Sözleşmesi (1959). https://www.unicef.org/turkey/%C3%A7ocuk-haklar%C4%B1na-dair-s%C3%B6zle%C5%9Fme. Adresinden erişildi.
14. Dinçer, S., & Yeşilpınar, M. U. (2015). E-öğrenme sistemlerinin kullanımı sürecinde karşılaşılan sınıf yönetimi ile ilişkili sorunlar ve çözüm önerileri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 21(4), 453-470. DOI:10.14527/kuey.2015.017.
15. Durak, G. (2017). Uzaktan eğitimde destek hizmetlerine genel bakış: sorunlar ve eğilimler. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 3(4), 160-173.
16. Gökdaş, İ., & Kayri, M. (2005). E-öğrenme ve Türkiye açısından sorunlar, çözüm önerileri. Yüzüncü Yıl Eğitim Fakültesi Dergisi, 2(2), 1-20.
17. Gözler, A., & Taşçı, U. (2015). Sınıf öğretmenliği bölüm öğrencilerinin bilişim suçları bilgi düzeyleri ve görüşleri. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 8(3), 147-157. https://doi.org/10.17671/btd.11974.
18. Gülseren, F. Ş. (2013). İnternet ortamında işlenen hakaret suçları. EUL, Journal of social sciences, 4(1), 15-33.
19. Henkoğlu, T. (2015) Elektronik ortamlarda bilgi güvenliğinin sağlanması, E-beyas sempozyumu: Kurumsal belleklerin geleceği: Dijitalleşme elektronik arşiv, Elektronik Belge Yönetimi Sempozyumu, 21-22 Ekim, 2015, Ankara, 109-116.
20. Henkoğlu, T. (2017). Kişisel verileriniz ne kadar güvende? Bilgi güvenliği kapsamında bir değerlendirme. Arşiv Dünyası Dergisi, 17(18) 46-56.
21. Ilgaz, H., & Aşkar, P. (2004). Çevrimiçi uzaktan eğitim ortamında topluluk hissi ölçeği geliştirme çalışması. Turkish Journal of Computer and Mathematics Education, 1(1), 27-34.
22. Ilgaz, H. (2014). Uzaktan eğitim öğrencilerinin eşzamanlı öğrenme uygulamalarında karşılaştıkları sorunlar ve çözüm önerileri. Eğitim Bilimleri Ve Uygulama, 13(26), 187-201.
23. İnsan Hakları Evrensel Bildirgesi, (1948). https://www.tbmm.gov.tr/komisyon/insanhaklari/pdf01/203-208.pdf. Adresinden erişildi.
24. Karaca, M. (2007). Aileyi tehdit eden yeni bir tehlike: Sanal ilişkiler, E-Journal of New World Sciences Academy, 2(3), 121-130.
25. Korkmaz, A. (2014). İnsan hakları bağlamında özel hayatın gizliliği ve korunması. KMÜ Sosyal Ve Ekonomik Araştırmalar Dergisi, 16(1), 99-103. https://doi.org/10.18493/kmusekad.97442.
26. Maxwell, J. A. (2010). Using numbers in qualitative research. Qualitative Inquiry, 16(6), 475-482. DOI:10.1177/1077800410364740.
27. Milli Eğitim Temel Kanunu, (1973). https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.1739.pdf. Adresinden erişildi.
28. Orakçı, M., Kök, İ., & Çakır, H. (2016). Adli bilişim eğitiminin gereksinimi ve genel olarak değerlendirilmesi. Bilişim Teknolojileri Dergisi, 9(2),137-145.
29. Orhan, F., & Akkoyunlu, B. (1999). Uzaktan eğitim yaklaşımında temel eğitim 1. Kademe öğretmenlerinin video destekli hizmetiçi eğitimi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(17), 134-141.
30. Özçınar, H., & Öztürk, E. (2008). Çevrimiçi tartışmalara ilişkin öğrenci görüşleri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 5(11), 154-178.
31. Öztaş, S., & Kılıç, B. (2017). Atatürk ilkeleri ve inkılâp tarihi dersinin uzaktan eğitim şeklinde verilmesinin öğrenci görüşleri açısından değerlendirilmesi. Türk Tarih Eğitimi Dergisi, 6 (2), 268-293. DOI:10.17497/tuhed.327979.
32. Sümer, M. (2016). Sanal derslere ilişkin öğrenci görüşlerinin incelenmesi. Uşak Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 9(3), 181-200.
33. Symantec. (2014). Internet security threat report. http://www.symantec.com/content/en/us/enterprise/other_resources/bistr_main_report_v19_21291018.en-us. Adresinden erişildi.
34. Türk Ceza Kanunu (2004). https://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.5237.pdf. Adresinden erişildi.
35. Yamamoto, T. G., & Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34. https://doi.org/10.32329/uad.711110.
36. Yıldız, E. (2020). Çevrimiçi öğrenme ortamlarında uzaktan eğitim öğrencilerinin topluluk hissine etki eden faktörlerin incelenmesi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 8(1), 180-205. https://doi.org/10.14689/issn.2148-2624.1.8c.1s.9m