Teacher Perceptions of Occupational Professionalism and Collaborative Climate

Abstract

This research aims to reveal the relationship between the occupational professionalism of teachers working in primary schools in Keçiören district of Ankara province and their perceptions  bout collaborative climate. The sample of the research consists of 355 teachers. The research data have been collected through the Occupational Professionalism and Collaborative Climate Scale. According to the results of the research, primary school teachers’ perceptions of the occupational professionalism and collaborative climate are at the level of "I agree" (high). Teachers' perceptions of occupational professionalism scale, personal development and contribution to the institution are at the level of “I agree”. Professional sensitivity and emotional labor perceptions among the sub-dimensions of occupational professionalism scale are at the level of “absolutely agree”. It is also seen that primary school teachers' perceptions of collaborative climate are at the level of "I agree". Teachers' perceptions of the collaborative climate scale regarding collaborative organizational culture, cooperative management attitude, collaborative teacher attitude, subdimensions of intra-group cooperation are at the level of "I agree". A moderate and significant relationship has been found between the occupational professionalism of teachers working in primary schools and their perceptions of collaborative climate in a positive context.

Keywords

• Occupational professionalism,collaborative climate,teacher perceptions

References

1. Adıgüzel, O., Tanrıverdi, H., & Özkan, D. S. (2011). Mesleki Profesyonellik Ve Bir Meslek Mensupları Olarak Hemşireler Örneği. Yönetim Bilimleri Dergisi, 9(2), 237-255.
2. Altınkurt, Y., & Yılmaz, K. (2014). Öğretmenlerin Mesleki Profesyonelliği İle İş Doyumları Arasındaki İlişki. Sakarya University Journal of Education, 4(2), 57-71.
3. Altıok, H. Ö., & Üstün, B. (2014). Profesyonellik: Kavram Analizi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Elektronik Dergisi, 7(2), 151-155.
4. Arslan, F., Çağlar, İ. M., & Gürbıyık, C. (2017, Ağustos). Kültürel Miras Kapsamında Kaybolmaya Yüz Tutmuş Geleneksel Meslekler: Turgutlu Örneği. Studies Of The Ottoman Domain, 17(13), 218-246. doi:1019039/ /sotod.2017.72
5. Bayhan, G. (2011). Öğretmenlerin Profesyonelliğinin İncelenmesi. (Unpublished doctoral's thesis). Marmara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. İstanbul.
6. Baykal, İ. (2007). İlköğretim Okullarının Örgüt İkliminin Bazı Değişkenler Açısından İncelenmesi. (Unpublished master's thesis). Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. İzmir.
7. Çekmecelioğlu, H. G. (2005). Örgüt İkliminin İş Tatmini Ve İşten Ayrılma Niyeti Üzerindeki Etkisi: Bir Araştırma. C.Ü. İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 6(2), 23-39.
8. Çelik Yılmaz, D. (2017). Mesleki Profesyonellik ile Öğretmen Liderliğine Yönelik Öğretmen Algıları Arasındaki İlişki. (Unpublished master's thesis). Abant İzzet Baysal Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Bolu.

9. Çelik, M., & Yılmaz, K. (2015). Öğretmenlerin Mesleki Profesyonelliği İle Tükenmişlikleri Arasındaki İlişki. Sakarya Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (30), 102-131.
10. Garmston, R. (1998). The Persuasive Art of Presenting: Becoming Expert Teachers, part one. Journal of Staff Development, 19(1), 60-63.
11. Gore, J., Lloyd, A., Maxwell, S., Julie, B., & Hywel, E. (2017). Effects of Professional Development On The Quality Of Teaching: Results From a Randomised Controlled Trial of Quality Teaching Rounds. Teaching and Teacher Education, 68, 99-113. doi:10.1016/j.tate.2017.08.007
12. Gökçora, İ. (2005). Toplumsal Yaşamımızda ve Türk Bilim-Dünyasında “Profesyonel ve Profesyonellik” Kavramlarına Değin. Bilgi Dünyası, 6(2), 237-250.
13. Güven, D. (2010). Profesyonel Bir Meslek Olarak Türkiye’de Öğretmenlik. Boğaziçi Üniversitesi Eğitim Dergisi, 27(2), 13-21.
14. Hardy, I. J., & Melville, W. (2019). Professional learning as policy enactment: The primacy of professionalism. Education policy analysis archives, 27( 90), 1-23. doi: 10.14507/epaa.27.4401
15. Johnson, B., & Christensen, L. (2014). Nicel, nitel ve karma araştırma. Deneysel Olmayan Nicel Araştırma. Ankara: Eğiten Kitap.
16. Karadağ, E., Baloğlu, N., Korkmaz, T., & Çalışkan, N. (2008). Eğitim Kurumlarında Örgüt İklimi ve Örgüt Etkinlik Algısı Arasındaki İlişkinin Değerlendirilmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 9(3), 63-71.
17. Karasar, N. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemi (17.Baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
18. Kofman, F., & Senge, P. (1993). Communities of commitment: The heart of learning organizations. Organizational dynamics. 22(2), 5-23.
19. Krejcie, R., & Morgan, D. (1970). Table For Determining Sample Size From a Given Population. Educational and Psychological Measurement, 30(3), 607-610.
20. Limon, İ., & Durnalı, M. (2017). İşbirlikçi İklim Ölçeğinin Türkçe’ye Uyarlanması: Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Sakarya University Journal of Education, 7(2), 282-294. https://doi.org/10.19126/suje.335818.doi: 10.19126/suje.335818
21. Milli Eğitim Bakanlığı (MEB). (1973). Milli Eğitim Temel Kanunu. At Haziran 16, 2019 Retrieved from http://www.mevzuat.gov.tr/MevzuatMetin/1.5.1739.pdf
22. Özçiçek, V. T. (2016). Örgüt İklimini Etkileyen İç Etmenler. (Unpublished master's thesis) İstanbul Aydın ve Yıldız Teknik Üniversiteleri, Sosyal Bilimler Enstitüsü (Unpublished master's thesis). İstanbul.
23. Sedova, K., Sedlacek, M., & Svarıcek, R. (2016). Teacher Pofessional Development As A Means Of Transforming Student Classroom Talk. Teaching and Teacher Education, (57), 14-25. doi: 10.1016/j.tate.2016.03.005
24. Süral Özer, P., Topaloğlu, T. & Timurcanday Özmen, Ö. N. (2013). Destekleyici Örgüt İkliminin, Psikolojik Sermaye ile İş Doyumu İlişkisinde Düzenleyici Etkisi. Ege Academic Bakış Dergisi, 13(4). 437-447.
25. Sveiby, K.-E., & Simons, R. (2002). Collaborative Climate and Effectiveness of Knowledge Work–an Empirical Study. Journal of knowledge Management, 6(5), 420-433.
26. TDK. (2019). Büyük Türkçe Sözlük. 06 16, 2019 tarihinde http://sozluk.gov.tr/ adresinden alındı
27. Yalçınkaya, M. (2002). Açık Sistem Teorisi ve Okula Uygulanması. Gazi Üniversitesi Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22(2), 103-116.
28. Yılmaz, K., & Altınkurt, Y. (2014). Öğretmenlerin mesleki profesyonelliği ölçeği geçerlik ve güvenirlik çalışması. International Journal of Human Sciences, 11(2), 332-343.
29. Yüceler, A. (2005). Örgütsel Bağlılık ve Örgüt İklimi İlişkisi: Teorik ve Uygulamalı Bir Çalışma. (Unpublished master's thesis)Selçuk Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü. Konya.