-

Abstract

Bu çalışmanın amacı, rekreatif spor etkinliklerine katılan bireylerin bu etkinliklere katılım nedenlerinin, cinsiyet,medeni durum, yaş, gelir, gelir düzeyini algılama biçimi, eğitim ve çalışılan yer açısından nasıl değiştiğini RekreasyonelEgzersiz Güdüleme Ölçeği (Recreational Exercise Motivation Measure, REMM) kullanarak sorgulamaktır. Araştırmanınevreni Antalya şehir merkezinde yaşayan bireylerden oluşmaktadır. Örnekleme dâhil edilecek katılımcılar tesadüfîörnekleme yöntemi kullanılarak alınmıştır ve örneklem grubunu; 441 erkek (yaş= 33.27 ± 12.09), 341 bayan (yaş=32.05 ± 10.84), toplam 782 (yaş= 32.74 ± 11.57) gönüllü katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada; Rogers ve Morris(2003) tarafından geliştirilen, Gürbüz ve diğ. (2006) tarafından Türkçe geçerliliği ve güvenirliliği yapılan REMMkullanılmıştır. Verilerin değerlendirilmesinde; tanımlayıcı istatistiksel yöntemler ve homojenlik koşulları yerine gelmediğiiçin non-parametrik testlerden Kruskal Wallis test, Pearson Correlation Test ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır vesonuçlar 0.01 ve 0.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. Bireyleri rekreatif etkinliklere motive eden sebepler;REMM’in beş alt boyutunun birçoğunda cinsiyet, yaş, medeni durum, gelir, gelir düzeyinin algılanma biçimi, eğitim veçalışılan yere göre farklılık göstermektedir ve farklılık istatistiki olarak anlamlıdır. Cinsiyete göre kadınlar daha çok sağlıkiçin, erkekler de rekabet ve sosyal/eğlence için, bekarlar evlilere oranla daha fazla rekabet, dış görünüz, sosyal/eğlence vebeceri gelişimi için rekreatif spora katılmaktadırlar. Gelir arttıkça sağlık beklentisiyle spora katılım da artmaktadır

Keywords

• Rekreatif Spora Katılım, Rekreasyonel Egzersiz Güdüleme Ölçeği, REMM, Rekreasyon

BİREYLERİ REKREATİF SPOR ETKİNLİKLERİNE MOTİVE EDEN FAKTÖRLERİN REMM ÖLÇEĞİNİ KULLANARAK ÇEŞİTLİ DEMOGRAFİK DEĞİŞKENLERE GÖRE İNCELENMESİ: ANTALYA ÖRNEĞİ

Abstract

Bu çalışmanın amacı, rekreatif spor etkinliklerine katılan bireylerin bu etkinliklere  katılım nedenlerinin, cinsiyet, medeni durum, yaş, gelir, gelir düzeyini algılama biçimi, eğitim ve çalışılan yer açısından nasıl değiştiğini REMM’i kullanarak sorgulamaktır. Araştırmanın evreni Antalya şehir merkezinde yaşayan bireylerden oluşmaktadır. Örnekleme dâhil edilecek katılımcılar tesadüfî örnekleme yöntemi kullanılarak alınmıştır ve örneklem grubunu; 441 erkek (_yaş = 33.27 ± 12.09), 341 bayan (_yaş = 32.05 ± 10.84),  toplam 782 (_yaş = 32.74 ± 11.57) katılımcı oluşturmaktadır. Araştırmada; Rogers ve Morris (2003) tarafından geliştirilen, Gürbüz ve diğ. (2006) tarafından Türkçe geçerliliği ve güvenirliliği yapılan Rekreasyonel Egzersiz Güdüleme Ölçeği (Recreational Exercise Motivation Measure, REMM) kullanılmış ve ölçek Sağlık, Rekabet etme, Dış görünüm, Sosyalleşme/Eğlenmek ve Beceri gelişimi alt boyutlarında gruplanmıştır. Katılımcılara demografik verilerin alındığı soruların yanında, ölçeğe ait sorular Likert ölçeği tipinde “1- Kesinlikle Hayır, …, 5- Kesinlikle Evet” sıralamasında sorulmuştur. Verilerin değerlendirilmesinde; frekans (f), yüzde (%), ortalama (M) ve standart sapma (SS) gibi tanımlayıcı istatistiksel yöntemler ve homojenlik koşulları yerine gelmediği için non-parametrik testlerden Kruskal Wallis test, Pearson Correlation Test ve Mann-Whitney U testi kullanılmıştır ve sonuçlar 0.01 ve 0.05 anlamlılık düzeyinde değerlendirilmiştir. REMM alt boyutlar ile demografik parametrelerin alt grupları arasındaki ilişkinin varlığının sorgulanmasında Mann-Whitney U testi kullanılmıştır. Bireyleri rekreatif etkinliklere motive eden sebepler; REMM’in beş alt boyutunun birçoğunda cinsiyet, yaş, medeni durum, gelir, gelir düzeyinin algılanma biçimi, eğitim ve çalışılan yere göre farklılık göstermektedir ve farklılık istatistiki olarak anlamlıdır.

Keywords

• Rekreatif Spora Katılım
• Rekreasyonel Egzersiz Güdüleme Ölçeği
• REMM
• Rekreasyon

References

1. Ames, C. (1992). Classrooms: Goals, structures, and student motivation. Journal of Educational Psychology, 84: 261-271.
2. Ardahan, F., Lapa Yerlisu, T. (2010). Outdoor recreation: the reasons and carried benefits for attending outdoor sports of the participants of cycling and/or trekking activities International Journal of Human Sciences, 8 (1): 1327- 1341.
3. Ardahan, F. (2011a). Examining Relation between Emotional Intelligence and Life Satisfaction on the Example of Outdoor Sports Participants, Ith International Sport Economy and Management congress, 12-15th October 2011, Izmir / Turkey.
4. Ardahan, F. (2011b). The Profile of the Turkish Mountaineers and Rock Climbers: The Reasons and The Carried Benefits for Attaending Outdoor Sports and Life Satisfaction Level, 8 th International Conference Sport and Quality of Life/2011”, 10-11 November 2011, Congress Centre-Brno/Czech Republic.
5. Armstrong, T. Bauman, A. ve Davies, J. (2000). Physical activity patterns of Australiann adults: Results of the 1999 National Physical Activity Survey (Cat. No. CVD 10). Canberra, Australia: Australian Institute of Health and Welfare.
6. Biddle S.J.H., Fox K.R., ve Boutcher S.H. (2000). Physical activity and psychological well-being. London: Routledge.
7. Çağlar, E. Canlan, Y. ve Demir M. (2009). Recreational Exercise Motives of Adolescents and Young Adults, Journal of Human Kinetics, Section III - Physical Activity & Social Issues. 22: 83-90
8. Crandall, R. (1980). Motivation For Leisure, Journal of Leisure Research, 12(1): 45-54.

9. Deci, E. L. (1975). Intrinsic motivation. New York: Plenum Press.
10. Deci, E. L. ve Ryan, R. M. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. New York, NY: Plenum Press.
11. Deci, E. L., ve Ryan, R. M. (1991). A motivational approach to self Integration in personality. In R. Dientsbier (Ed. ), Nebraska symposium on motivation: Vol: 38, Perspectives on motivation (ss. 237-388). Lincoln, NE: University of Nebraska Press.
12. Dweck, C. (1986). Motivational processes affecting learning. American Psychologist, 41:1040-1048.
13. Ebben, W. ve Brudzynski, L. (2008). Motivations and barriers to exercise among college students. Journal of Exercise Physiology online, 11 (5): 1-10.
14. Erkus, A. ve Tabak, A. (2009). Beş Faktör Kişilik Özelliklerinin Çalışanların Çatışma Yönetim Tarzlarına Etkisi: Savunma Sanayicinde Bir Araştırma, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 23 (2): 213-242.
15. Fuzhong L. (1999). The exercise motivation scale: Its multifaceted structure and construct validity. Journal of Applied Sport Psychology. 11:1, 97-115
16. Gürbüz, B. Aşçı, F.H. ve Çelebi, M. (2006). The reliability and validity of the Turkish version of the Recreational Exercise Motivation Measure. Proceedings of 9th International Sport Sciences Congress, 3-5 November, Muğla, Turkey,
17. Helen, R. Morris, T. ve Moore, M. (2008). A Qualitative Study of the Achievement Goals of Recreational Exercise Participants, The Qualitative Report, 13 (4): 706-734.
18. Heyward, V.H. (1991). Advanced fitness assessment and exercise prescription. Second Edition. Human Kinetics, Champaign, Illinois.
19. Hicks, M. W. Platt, M. (1970). Marital happiness and stability: A review of the research in the sixties. Journal of Marriage and the Family, 32: 553-574.
20. Koivula, N. (1999). Sport participation: Differences in motivation and actual participation due to gender typing. Journal of Sport Behaviour, 22: 360-380.
21. Laws, J. L. (1971). A feminist review of marital adjustment literature: The rape of locke. Journal of Marriage and the Family, 33: 483-516.
22. Lee, J. Scott, D. ve Floyd, M.F. (2001). Structural inequalities in outdoor recreation participation: A multiple hierarchy stratification perspective. Journal of Leisure Research, 33 (4): 427-449.
23. Levy, J., (1979). Motivation For Leisure: An Intereactionist Approach. In H. Ibrahim and R. Crandall (Eds.), Leisure: A psychological approach. Los Alamitos, CA: Hwong Publishing.
24. Lisa M. L. Patrick J. R. ve Fred, H. B. (2002). Meta-analyses of Big Six Interests and Big FivePersonality Factors, Journal of Vocational Behavior, 61: 217–239.
25. Liu, Y. Çelik, Y. ve Şahin, B. (2005). Türkiye’de Sağlık/İlaç Harcamaları ve İlaç geri Ödeme Politikaları: Türkiye’de Sağlık ve İlaç Harcamaları,www.suvak.org.tr, 28-02-2012.
26. Manfredo, M. J. Driver, B.L. ve Tarrant, M.A. (1996). Measuring Leisure Motivation: A Meta- Analysis of the Recreation Experience Preference Scales. Journal of Leisure Research, 28 (3): 188-213.
27. Nicholls, J. (1989). The competitive ethos and democratic education. Cambridge, MA: Harvard University Press. Plonczynski D.J. 2000. Measurement of motivation for exercise. Health Educ Res, 15: 695-705.
28. Phongsavan, P. McLean, G. ve Bauman, A.(2007). Gender differences in influences of perceived environmental and psychosocial correlates on recommended level of physical activity among New Zealanders. Psychol Sport Exerc, 8: 939-950.
29. Roberts, G. (1993). Motivation in sport: Understanding and enhancing the motivation and achievement of children. In R. N. Singer, M. Murphy, ve C. K. Tennant (Eds.), Handbook of research on sport psychology (pp. 405-420). New York: Macmillan.
30. Rogers, H. ve Morris, T. (2003). An overview of the development and validation of the Recreational Exercise Motivation Measure (REMM), XIth European Congress of Sport Psychology. Congress Proceedings Book, Copenhagen, Denmark. pp: 144.
31. Schmitter, C. (2003). Life Satisfaction In Centenarians Residing In Long-Term Care. http://www.mmhc.com/articles/NHM9912/cutillo.html, 19 Nisan 2011.
32. Şahin, H., (1999), Kuşak Değişimi, Radikal Gazetesi, 25/09/1999.
33. Weinberg, R.S. ve Gould, D. (2007). Foundations of Sport and Exercise Psychology. Fourth Edition. Champaign, IL: Human Kinetics.