Geleneksel Kanun İcracısı Örneği Olarak Vecihe Daryal Ve Hicaz Taksiminin Tahlîli
Abstract
Vecihe Daryal, Kanuni Ömer Efendi, Kanuni Hacı Arif Bey ve Âmâ Nâzım Bey’den
sonra gelen, XX. Yüzyıl Klâsik Türk mûsikîsi kanun icrasında ekol olarak kabul edilen ve
kendisinden sonra gelen icrâcılara yol gösteren önemli bir kanun sanatçısıdır. Bu çalışmada
Daryal’ın hayatına kısaca değinilmiş, “kız neyi” akordunda icrâ ettiği “Hicaz Taksim” notaya
alınmış, taksimin teknik, ezgi ve makam tahlili yapılmıştır. Teknik tahlil ile Daryal’ın tavır
özelliklerini ortaya çıkaran süslemeler incelenmiş ve örneklendirilmiştir. Ezgi tahlili ve
taksimdeki tartım kullanımları ile Daryal’ın kişisel motifleri ortaya çıkarılmış, makam tahlili ile
taksimin seyiri açıklanmış, perde kullanım sıklığı tabloya aktarılmış ve arızalı perdelerin
frekansları ölçülerek 6’lı mandal sistemindeki kanunlara karşılık gelen mandal sayıları tespit
edilmiştir.
Keywords
References
- Akdoğu, O. (1996) Türler ve biçimler. İzmir: Ege Üniversitesi Basımevi. Behar, C. (2015). Osmanlı/ Türk Mûsikîsinin kısa tarihi. İstanbul: Yapı Kredi Yay. Berkman, E. (2007). Kanun çalmayı otodidakt yöntemle öğrenmiş beş kanunçaların görüş ve yaklaşımları bağlamında XX. yüzyıl kanun sanatına bakış (Yüksek Lisans Tezi). İstanbul: Yıldız Teknik Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. Beşiroğlu, Ş. (2006). Osmanlı-Türk müzik eğitimi içinde bir öğretim ve aktarım yöntemi meşk, Selçuk Üniversitesi II. Türk Müziği Etkinlikleri. (19-21 Nisan 2006) Konya: Selçuk Üniversitesi Basımevi. Goral, B. (1991). Vecihe Daryal’in eserleri ve kanun icrâcılığı. (Lisans bitirme tezi) İzmir: Ege Üniversitesi Türk Müziği Konservatuvarı. Gönül, M. (2010). Nevres Bey’in ud taksimlerinin analizi ve ud eğitimine yönelik alıştırmaların oluşturulması (Doktora Tezi). Konya: Selçuk Üni. Eğitim Bilimleri Enstitüsü. Günalçin, S. (2013). Kanunda ses sistemleri sorunları üzerine bir araştırma. Rast Dergisi. Cilt: Sayı:2. Judetz Popescu., E. (1996). Türk Musıkısı Kültürünün Anlamları. İstanbul: Pan Yay. Karasar, N. (2012). Bilimsel Araştırma Yöntemi. Ankara: Nobel Yay. 24. Basım. Kostak Toksoy, A. (2006). Kanun eğitiminde teknik çalışma ve süsleme elemanlarını içeren etütler (Sanatta Yeterlik Tezi). İstanbul: İstanbul Teknik Üni., Sosyal Bilimler Enstitüsü. Nadaroğlu, H. (1946). Ankara Radyosu’nda gördüklerim üstade sanatkar Vecihe Daryal. Türk Mûsikîsi Dergisi. Şubat ayı. Cilt:2 Sayı:16. Özalp, M. N. (2000). Türk Mûsikîsi Tarihi. 2. Cilt. İstanbul: MEB Yay. Tanrıkorur, C. (2003). Osmanlı dönemi Türk mûsikîsi. İstanbul: Dergâh Yay. Torun, M. (1996) Ud Metodu: Gelenekle Geleceğe. İstanbul: Çağlar Yay. Yahya Kaçar, G. (2009). Türk Mûsikîsi Üzerine Görüşler (Analiz ve Yorumlar). İstanbul: Maya Akademi. Yavaşça, A. (2002). Türk Mûsikîsi’nde kompozisyon ve beste biçimleri. İstanbul: Türk Kültürüne Hizmet Vakfı Yay. Yazgan, T. (2006). Önce radyo vardı, bir halk üniversitesi Ankara Radyosu ve diğerleri 1928- 2005. İstanbul: Tekin Yayınevi.
Details
Primary Language
Turkish
Subjects
-
Journal Section
Research Article
Authors
Publication Date
April 15, 2017
Submission Date
February 1, 2017
Acceptance Date
-
Published in Issue
Year 2017 Volume: 5 Number: 1