Okul Sporlarına Katılan Ortaokul Öğrencilerinin Duygusal Zeka Düzeyleri

Abstract

Amaç: Bu araştırma okul sporlarına katılan ortaokul öğrencilerinin duygusal zeka düzeylerinin incelenmesi amacıyla yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Araştırmanın örneklemini Bolu Merkez İlçe’ deki ortaokullarda öğrenim gören ve okul sporlarında yer alan 543 ortaokul öğrencisi oluşturmaktadır. Verileri elde etmek amacıyla Bar - On Duygusal Zeka Ölçeği Çocuk ve Ergen Formu (EQi:YV) kullanılmış ve Bolu Merkez İlçe’ de yer alan sekiz ortaokuldaki öğrencilere uygulanmıştır. Bar - On Duygusal Zeka Ölçeği Çocuk ve Ergen Formu Reuven Bar-On ve James D.A. Parker (2000) tarafından 7-18 yaş arasındaki gençlerin duygusal zeka seviyelerini ölçmek için geliştirilmiş ve Köksal (2007) tarafından Türkçeye uyarlanmıştır. Bulgular: Bu araştırmanın sonucunda spor türüne, spor branşına ve kardeş sayısına göre istatistiksel olarak anlamlı farka rastlanmamıştır (p>0,05). Bu sonuca ek olarak bireylerarası alt boyutunda kız öğrencilerin lehine ve olumlu etki alt boyutunda ise erkek öğrencilerin lehine anlamlı fark olduğu anlaşılmıştır (p<0,05). Sınıf düzeyine göre uyum, genel ruh hali ve olumlu etki alt boyutlarında anlamlı farklar olduğu anlaşılmıştır (p<0,05). Spor yapma süresine göre stres yönetimi ve olumlu etki alt boyutlarında anlamlı farklar olduğu anlaşılmıştır (p<0,05). Ebeveyn otorite anlayışına göre birey içi, stres yönetimi, uyum, genel ruh hali ve olumlu etki alt boyutlarında anlamlı farklar olduğu anlaşılmıştır (p<0,05). Sonuç: Bu çalışmanın duygusal zeka alanına katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Ayrıca ailenin de duygusal zeka faktörüne etki eden önemli bir olgu olduğuna vurgu yapılmaktadır.

Keywords

• Ortaokul
• okul sporları
• duygusal zeka

Emotional Intelligence Levels of Middle School Students Participating to School Sports

Abstract

Aim: This research was carried out with the aim of “ To examine of emotional intelligence levels of middle school students participatingschool sports”. Matherial and Methods: The sample of the study consists of 543 students who participating in school Sports in middle schools of Bolu Merkez District. Bar-On Emotional Quotient Inventory Youth Version (EQ-i:YV) was used to obtain of data and applied to students in 8 middle schools of Bolu Merkez District. Bar-On Emotional Quotient Inventory Youth Version (EQ-i:YV) was developed by Reuven Bar-On and James D.A. Parker (2000) to measure the emotional intelligence levels of young people 7-18 and was adapted to Turkish by Köksal (2007). Results: As a result, there was no significant difference between type of sport, Sports branch and number of siblings (p>0.05). In addition to this result, it was understood there was a significant difference in favor of female students in the interpersonal subscale and in favor of male students in the positive impression subscale (p<0.05). It was understood there was significant differences in adaptability, general mood and positive impression subscales by grade level (p<0.05). It was understood there was significant differences in stres management and positive impression subscales by according to the time of doing sports (p<0.05). It was understood there was significant differences in intrapersonal, stres management, adaptability, general mood and positive impression subscales by according to the parental authority understanding (p<0.05). Conclusion: This study is thought will contribute to the field of emotional intelligence. In addition, how important of sports in the development of children is emphasized.

Keywords

• Middle school
• school sports
• emotional intelligence

References

1. Keten M. Türkiye'de Spor (2. Baskı). İstanbul: Polat Ofset.1993.
2. Öcal K, MS Koçak. Okul sporlarının orta öğretim öğrencilerinin akademik başarı ve davranış gelişimine etkisi. Mediterranean Journal of Educational Research. 2010; 7.1: 86-94.
3. Kulaksızoğlu A. Ergenlik Psikolojisi. 4. Basım. İstanbul: Remzi Kitabevi. 2001.
4. Öztürk F. Toplumsal Boyutlarıyla Spor. Ankara: Bağırgan Yayınevi. 1998.
5. Schilling D. Duygusal Zekâ Beceri Eğitimi Uygulamaya Yönelik Pratik Bir Model ve 50 Aktivite. Ankara: Maya Akademi. 2009.
6. Karabulut A. Duygusal Zeka: Baron Ölçeği Uyarlaması [Yayımlanmış Yüksek Lisans Tezi]. İzmir: Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü. 2012.
7. Cooper RK, Sawaf A. Emotional intelligence in leadership and organizations. New York: Grosset/Putnam. 1997.
8. Dietrich A, Audiffren M. The reticular-activating hypofrontality (RAH) model of acute exercise. Neuroscience & Biobehavioral Reviews. 2011; 35(6), 1305-1325.

9. Li GSF, Lu FJ, Wang AHH. Exploring the relationships of physical activity, emotional intelligence and health in Taiwan college students. Journal of Exercise Science & Fitness. 2009; 7(1): 55-63. 10. Li GSF, Li WT, Wang H.H. Development of a Chinese Emotional Intelligence Inventory and Its Association with Physical Activity. Emotional Intelligence: New Perspectives and Applications. 2011; 195.
10. Zysberg L, Hemmel R. Emotional intelligence and physical activity. Journal of Physical Activity and Health. 2018; 15(1): 53-6.
11. Tok S. Performans sporcusu ve spor yapmayan üniversite öğrencilerinde duygusal zeka ile kişilik özelliklerinin karşılaştırılması. (Doktora Tezi). İzmir: Sporda Psiko Sosyal Alanlar Anabilim Dalı. 2008; 48: 22-5.
12. Nasir M, Masrur R. An exploration of emotional intelligence of the students of IIUI in relation to gender, age and academic achievement. Bulletin of education and research. 2010; 32(1): 37-51.
13. Brackett MA, Mayer JD, Warner RM. Emotional intelligence and its relation to everyday behaviour. Personality and Individual differences.2004; 36(6): 1387-402.
14. Yaşar M. Duygusal Zeka ve Sporcu Performansı İlişkisi: Kayseri’de Bir Araştırma. (Yüksek Lisans Tezi). Kayseri: TC Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Spor Yöneticiliği Anabilim Dalı. 2010; 1-90.
15. Solanki D, Lane AM. Relationships between exercise as a mood regulation strategy and trait emotional intelligence. Asian journal of sports medicine. 2010; 1(4): 195-200.
16. Büyüköztürk Ş, Çakmak EK, Akgün ÖE, Karadeniz Ş, Demirel F. Bilimsel Araştırma Yöntemleri. 22. Basım. Ankara: Pegem Akademi; 2016.
17. Köksal A. Üstün zekalı çocuklarda duygusal zekayı geliştirmeye dönük program geliştirme çalışması. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). İstanbul: İstanbul Üniversitesi. 2007; 85-95.
18. Aydın B. Çocuk ve Ergen Psikolojisi. 3. Basım. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım; 2010.
19. İsmen AE. Duygusal zeka ve aile işlevleri arasındaki ilişki. Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi. 2004; 7(11): 55-75.
20. Karademir T, Döşyılmaz E, Çoban B, Kafkas ME. Beden eğitimi ve spor bölümü özel yetenek sınavına katılan öğrencilerde benlik saygısı ve duygusal zeka. Kastamonu Eğitim Dergisi. 2010; 18(2): 653-74.
21. Kırtıl S. İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin duygusal zeka düzeyleri ile yaşam doyumu düzeylerinin incelenmesi. (Doktora Tezi). İzmir: DEÜ Eğitim Bilimleri Enstitüsü. 2009.
22. Şimşek AY. Duygusal zekanın, ana-baba tutumunun ve doğum sırasının tercih edilen liderlik tarzına etkisi. (Doktora Tezi). Ankara: Ankara Üniversitesi. Sosyal Bilimler Enstitüsü. 2006.
23. Topuksal D. İlköğretim ikinci kademe öğrencilerinin duygusal zeka düzeylerinin ana baba tutumları açısından incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi).Çukurova: Çukurova Üniversitesi. 2011.
24. Erdoğdu MY. Duygusal zekanın bazı değişkenler açısından incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi. 2008; 7(23): 62-76.