A Study on the Empathy Levels of Pharmacists

Abstract

Aim: There are few studies in the literature that evaluate the empathy skills of pharmacists. Additionally, no studies have been conducted in Turkey regarding the empathy skills of pharmacists. Therefore, this study aimed to assess the level of empathy among pharmacists practicing in Erzurum province. Material and methods: Data collection involved the use of a socio-demographic data form and the Empathy Scale (ES). The ES, developed by Baron-Cohen and Wheelwright, was previously validated and tested for reliability in the Turkish context by Baysan-Arabacı and Bora. The scale consists of 60 items and utilizes a 4-point Likert rating system, with an internal reliability coefficient of 0.85. The questionnaire form was created using Google Forms and distributed to the target population. A total of 74 pharmacists voluntarily participated and completed the questionnaire. Results: The overall findings indicated that the pharmacists' empathy scores (49.26±12.33) were above average. One-way analysis of variance (ANOVA) was conducted to analyze the impact of variables such as working area, educational status, number of years in the profession, and age on empathy scores. The results revealed a statistically significant difference in empathy scores based on working area (p=0.036). However, no statistically significant differences were observed in empathy scores regarding educational status, number of years in the profession, and age (p=0.172; p=0.532; p=0.541, respectively). Additional t-test analyses were conducted to assess the relationship between empathy scores and variables such as gender, marital status, and voluntary occupational preference. The results revealed a statistically significant difference in empathy scores based on gender (p=0.041). However, no statistically significant differences were found in empathy scores regarding marital status and voluntary occupational preference. Conclusion: Considering the importance of empathy in effective communication, enhancing empathy skills among pharmacists is crucial for optimizing health outcomes. To improve empathy in pharmacists, it is recommended to incorporate empathy courses or training programs into pharmacy education that utilize techniques such as psychodrama, role-playing, and role-modeling. Furthermore, continuous and ongoing training should be provided to reinforce and maintain empathy skills in pharmacy practice.

Keywords

• pharmacists
• empathy
• pharmacy sevices

Eczacıların Empati Düzeyleri Üzerine Bir Çalışma

Abstract

Amaç: Literatürde, eczacıların empati becerilerinin değerlendirildiği çok az çalışma bulunmaktadır. Türkiye’de ise eczacılarda empati becerilerine yönelik herhangi bir çalışmaya rastlanılmamıştır. Bu çalışma Erzurum ilinde mesleğini icra eden eczacıların empati seviyelerini değerlendirme amacı ile yapılmıştır. Gereç ve Yöntemler: Veri toplamada sosyo-demografik veri formu ve Empati Ölçeği (EÖ) kullanılmıştır. Baron-Cohen ve Wheelwright tarafından geliştirilmiş, Baysan-Arabacı ve Bora tarafından Türkçe geçerlilik-güvenirliliği yapılmıştır. 60 maddeden oluşan ve 4’lü likert derecelendirme tipinde olan ölçeğin iç güvenirlik katsayısı 0,85 olarak hesaplanmıştır. Anket formu Google Forms üzerinden hazırlanarak hedef kişilere gönderilmiştir. Anketi cevaplamayı gönüllü olarak kabul eden 74 eczacı ile uygulama gerçekleştirilmiştir. Bulgular: Genel olarak eczacıların empati puanlarının (49,26±12,33) ortalamanın üstünde olduğu saptanmıştır. Çalışma alanı, öğrenim durumu, meslekte geçirilen yıl sayısı ve yaş değişkenlerine göre yapılan tek yönlü varyans analizi (ANOVA) sonuçlarına göre; çalışma alanı ve empati arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık gözlenirken (p=0,036); öğrenim durumu, meslekte geçirilen yıl sayısı, yaş ve empati arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir (sırasıyla p=0,172; p=0,532; p=0,541). Cinsiyet, medeni durum, mesleğini gönüllü tercih etme durumu değişkenlerine göre yapılan t testi sonuçlarına göre, empati puanları ve cinsiyet arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık gözlenirken (p=0,041); medeni durum, mesleğini gönüllü tercih etme durumu ve empati arasında istatiksel olarak anlamlı farklılık gözlenmemiştir. Sonuç: Empatinin iletişim becerileri üzerindeki etkisi göz önüne alındığında; bu yeteneğin arttırılması, sağlık çıktılarının optimal seviyelere ulaşmasını sağlayacaktır. Eczacıların empatisini geliştirmek için sürekli ve devam eden eğitimlerin yanı sıra eczacılık eğitiminde psikodrama, rol alma ve rol model tekniklerinin kullanıldığı empati kurslarının/derslerinin eklenmesi önerilebilir.

Keywords

• eczacılar
• eczacılık hizmetleri
• empati

References

1. Mercer SW, Reynolds WJ. Empathy and quality of care. British Journal of General Practice. 2002; 52(Suppl): S9-12.
2. Kılınç M. Sağlık çalışanlarının empatik eğilim düzeyinin saldırgan davranış düzeyleri ile ilişkisi: Necmettin Erbakan Üniversitesi Sağlık Bilimleri Enstitüsü; 2016.
3. Flickinger TE, Saha S, Roter D, Korthuis PT, Sharp V, Cohn J, et al. Clinician empathy is associated with differences in patient–clinician communication behaviors and higher medication self-efficacy in HIV care. Patient education and counseling. 2016; 99(2): 220-6.
4. Lamiani G, Dordoni P, Vegni E, Barajon I. Caring for critically ill patients: clinicians’ empathy promotes job satisfaction and does not predict moral distress. Frontiers in Psychology. 2020; 10: 2902.
5. Budak F. Sağlık kurumları yönetiminde duygusal zekânın önemi. Akademik Bakış Uluslararası Hakemli Sosyal Bilimler Derg. 2014(43).
6. Çağırcı S, Yeğenoğlu S. Genel iletişim bilgileri perspektifinden hasta-eczacı iletişimi. Ankara Ecz Fak Derg. 2007; 36(1): 31-46.
7. Lonie JM, Alemam R, Dhing C, Mihm D. Assessing pharmacy student self-reported empathic tendencies. American Journal of Pharmaceutical Education. 2005;69(2).
8. Ulutaş E, Şahne BS, Yeğenoğlu S. Eczacılıkta iletişimin rolü. Marmara Pharmaceutical Journal. 2015; 19(3): 200-7.

9. Lonie JM. From counting and pouring to caring: the empathic developmental process of community pharmacists. Research in Social and Administrative Pharmacy. 2006; 2(4): 439-57.
10. Servilieri K, Jeyabalan J, Suveswaran T, Jeyabalan J, Sartorelli E. FIP VIRTUAL 2020: Pharmaceutical Practice: Community Pharmacy. Pharmacy Education. 2020; 20(3): 13-28.
11. Erdoğan Mİ. Eczanelerde Müşteri Sadakatini Etkileyen Faktörler Gaziantep İli Örneği: Hasan Kalyoncu Üniversitesi; 2015.
12. Latif A, Pollock K, Boardman HF. The contribution of the Medicines Use Review (MUR) consultation to counseling practice in community pharmacies. Patient education and counseling. 2011; 83(3): 336-44.
13. Care NCCfP. Medicines Adherence: Involving Patients in Decisions About Prescribed Medicines and Supporting Adherence [Internet]. 2009.
14. Jubraj B, Barnett NL, Grimes L, Varia S, Chater A, Auyeung V. Why we should understand the patient experience: clinical empathy and medicines optimisation. International Journal of Pharmacy Practice. 2016; 24(5): 367-70.
15. Medina MS, Plaza CM, Stowe CD, Robinson ET, DeLander G, Beck DE, et al. Center for the advancement of pharmacy education 2013 educational outcomes. American Journal of Pharmaceutical Education. 2013; 77(8).
16. Faul F, Erdfelder E, Lang AG, Buchner AG. Power 3: A flexible statistical power analysis program for the social, behavioral, and biomedical sciences. Behavior research methods. 2007; 39(2): 175-91.
17. Baron-Cohen S, Wheelwright S. The empathy quotient: an investigation of adults with Asperger syndrome or high functioning autism, and normal sex differences. Journal of autism and developmental disorders. 2004; 34: 163-75.
18. Bora E, Baysan-Arabacı L. Empati ölçeği-Türkçe formunun üniversite öğrencilerinde psikometrik özellikleri. Klinik Psikofarmakoloji Bulteni. 2009;19(1).
19. Matthias MS, Parpart AL, Nyland KA, Huffman MA, Stubbs DL, Sargent C, et al. The patient–provider relationship in chronic pain care: providers' perspectives. Pain Medicine. 2010; 11(11): 1688-97.
20. Eccleston C, Amanda CDC, Rogers WS. Patients' and professionals' understandings of the causes of chronic pain: blame, responsibility and identity protection. Social science & medicine. 1997; 45(5): 699-709.
21. Werner A, Malterud K. It is hard work behaving as a credible patient: encounters between women with chronic pain and their doctors. Social science & medicine. 2003; 57(8): 1409-19.
22. Mustafa K. Demografik özellikler ile empatik eğilim arasındaki ilişki: yetişkinler üzerine ampirik bir araştırma. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2016(9): 25-47.
23. Hobeika E, Hallit S, Sacre H, Obeid S, Hajj A, Salameh P. Factors associated with empathy among community pharmacists in Lebanon. Journal of pharmaceutical policy and practice. 2020; 13: 1-9.
24. Gleichgerrcht E, Decety J. Empathy in clinical practice: how individual dispositions, gender, and experience moderate empathic concern, burnout, and emotional distress in physicians. PloS one. 2013; 8(4): e61526.
25. Jolliffe D, Farrington DP. Development and validation of the Basic Empathy Scale. Journal of adolescence. 2006; 29(4): 589-611.
26. Bulut H, Düşmez İ. Öğretmenlerin empatik eğilim becerilerinin demografik ve mesleki değişkenler bakımından karşılaştırılması. Iğdır Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi. 2014; (5): 105-15.
27. Çiçek A. Sağlık çalışanlarının empatik eğilim ve becerilerinin değerlendirilmesi: Marmara Universitesi (Turkey); 2006.
28. Çalıkuşu M, Güneş G, Özçelikay G. Covid-19 pandemisinin toplum eczacılığı hizmetlerine etkileri. Journal of Faculty of Pharmacy of Ankara University. 2021; 45(2): 194-211.
29. Basson MJ. Sense of coherence, coping and burnout of pharmacists in a corporate pharmacy group: Potchefstroom University for Christian Higher Education; 2002.
30. El Kettani A, Serhier Z, Othmani MB, Agoub M, Battas O. French language questionnaires assessing burnout among caregivers: a literature review. Journal of Medical and Surgical Research. 2019; 6: 622-6.
31. Bozkir C, Tekin C, Mete B, Nacar E, Ozer A. Communication skills, empathic tendency and affecting factors of assistant doctors in Inonu Universty, Faculty of Medicine. Medicine Science. 2015; 4(3): 2473-87.