Retrospective Analysis of Rotavirus and Adenovirus Frequency in Patients with Acute Gastroenteritis

Abstract

Aim: This study aimed to determine the frequency of rotavirus and adenovirus infections in patients who presented to Kirsehir Training and Research Hospital with a preliminary diagnosis of acute gastroenteritis (AGE), and to evaluate the distribution of these infections according to age, gender, season and years. Material and Methods: A retrospective analysis was conducted on stool samples of 12,458 patients who presented with AGE between January 1, 2020, and February 1, 2024. Demographic data and test results for rotavirus and adenovirus were obtained from the hospital's automation system. The presence of rotavirus and adenovirus antigens in stool samples was analyzed using an immunochromatographic method in the microbiology laboratory. Data were statistically evaluated using IBM SPSS 30.0 software. Results: The mean age of patients was 15.89 years (range: 0–96). Rotavirus was detected in 10.89% of the patients, adenovirus in 1.65%, and both viruses in 0.22%. Rotavirus infections were more frequently observed in winter and spring, whereas adenovirus infections were more common during the summer. Most positive cases were concentrated in children aged 10–12 months. Most samples originated from the Emergency Medicine and Pediatrics departments. While no significant difference was found in infection rates by gender (p=0.321), all other demographic and seasonal variables showed statistically significant differences (p<0.001). Conclusion: This study provides data on the seasonal and demographic distribution of rotavirus and adenovirus infections, which are significant causes of AGE. The findings contribute to infection control measures, public health strategies, and future epidemiological research.

Keywords

• Adenovirus
• rotavirus
• stool antigen test

Akut Gastroenteritli Hastalarda Rotavirüs ve Adenovirüs Sıklığının Retrospektif İncelenmesi

Abstract

Amaç: Bu çalışmada, Kırşehir Eğitim ve Araştırma Hastanesi’ne akut gastroenterit (AGE) ön tanısı ile başvuran hastalarda rotavirüs ve adenovirüs enfeksiyonlarının sıklığını belirlemek ve bu enfeksiyonların yaş, cinsiyet, mevsim ve yıllar arasındaki dağılımlarının incelenmesi amaçlanmıştır. Gereç ve Yöntemler: Çalışmamızda 1 Ocak 2020 - 1 Şubat 2024 tarihleri arasında AGE ön tanısıyla hastanemize başvuran 12.458 hastanın dışkı örneklerinde rotavirüs ve adenovirüs test sonuçları retrospektif olarak incelenmiştir. Hastaların demografik verileri, rotavirüs ve adenovirüs test sonuçları hastane otomasyon sistemi üzerinden elde edilmiştir. Mikrobiyoloji laboratuvarında rotavirüs ve adenovirüs antijen varlığı dışkıda immünokromatografik yöntemle analiz edilmiştir. Veriler, IBM SPSS 30.0 programı kullanılarak istatistiksel olarak değerlendirilmiştir. Bulgular: Çalışmaya dahil edilen hastaların yaş ortalaması 15,98 (0-96) olarak hesaplanmıştır. Hastaların %10,89’unda rotavirüs, %1,65’inde adenovirüs saptanmış, %0,22’sinde ise her iki virüs birlikte pozitif bulunmuştur. Rotavirüs enfeksiyonları kış ve ilkbahar aylarında daha sık, adenovirüs enfeksiyonları ise daha çok yaz aylarında belirlenmiştir. Pozitif vakaların çoğunluğu 10-12 aylık çocuklarda yoğunlaşmıştır. Örneklerin çoğu Acil Tıp ve Çocuk Sağlığı ve Hastalıkları kliniğinden gönderilmiştir. Cinsiyetle enfeksiyon sıklığı arasında anlamlı fark bulunmamışken (p=0,321); diğer tüm demografik ve mevsimsel değişkenlerde istatistiksel olarak anlamlı farklar saptanmıştır (p<0,001). Sonuç: Bu çalışma, AGE’ye neden olan rotavirüs ve adenovirüs enfeksiyonlarının mevsimsel ve demografik dağılımlarını ortaya koyarak enfeksiyon kontrol önlemleri ve halk sağlığı stratejileri açısından veriler sunmaktadır. Bulgular, viral gastroenteritlerin izlenmesi ve gelecekteki epidemiyolojik çalışmalar için önemli bir kaynak oluşturmaktadır.

Keywords

• Adenovirüs
• Rotavirüs
• dışkı antijen testi

References

1. 1. World Health Organization. Rotavirus vaccines: WHO position paper. Wkly Epidemiol Rec. 2013;88(5):49–64.
2. 2. Motamedifar M, Amini E, Shirazi PT. Frequency of rotavirus and adenovirus gastroenteritis among children in Shiraz, Iran. Iran Red Crescent Med J. 2013;15(8):729-33. doi:10.5812/ircmj.4415.
3. 3. Iturriza-Gómara M, Cunliffe NA. Viral gastroenteritis. In: Ryan ET, Hill DR, Solomon T, Aronson NE, Endy TP, editors. Hunter's tropical medicine and emerging infectious diseases [Internet]. 10th ed. Edinburgh: Elsevier Health Sciences; 2020. p. 289–307. doi: 10.1016/C2016-0-01879-X.
4. 4. Crawford SE, Ramani S, Tate JE, Parashar UD, Svensson L, Hagbom M, et al. Rotavirus infection. Nat Rev Dis Primers. 2017;3(1):17083. doi:10.1038/nrdp.2017.83.
5. 5. Atkinson W, Hamborsky J, McIntyre L, Wolfe C. editors. Epidemiology and prevention of vaccine-preventable diseases. 10th ed. Washington DC: Public Health Foundation; 2008.
6. 6. Grace P, Jerald U. The prevalence of Group A Rotavirus Infection and some Risk Factors in Pediatric Diarrhea in Zaria, North Central Nigeria. Afr J Microbiol Res. 2010;4(14):1532–6.
7. 7. Bernstein DI. Rotavirus Overview. Pediatr Infect Dis J. 2009;28(3 Suppl):S50–3. doi:10.1097/INF.0b013e3181967bee.
8. 8. Bernstein DI, Ward RL. Rotaviruses. In: Feigin RD, Cherry JD, editors. Feigin and Cherry’s Textbook of Pediatric Infectious Diseases. Philadelphia: Saunders; 2004. p. 2110–33.

9. 9. Yetisen AK, Akram MS, Lowe CR. Paper-based microfluidic point-of-care diagnostic devices. Lab on a Chip. 2013;13(12):2210-51. doi:10.1039/c3lc50169h.
10. 10. Lee B, Damon CF, Platts-Mills JA. Pediatric acute gastroenteritis associated with adenovirus 40/41 in low-income and middle-income countries. Curr Opin Infect Dis. 2020;33(5):398–403. doi:10.1097/QCO.0000000000000663.
11. 11. Sanaei Dashti A, Ghahremani P, Hashempoor T, Karimi A. Molecular epidemiology of enteric adenovirus gastroenteritis in under‐five‐year‐old children in Iran. Gastroenterol Res Pract. 2016;2045697. doi:10.1155/2016/2045697.
12. 12. Lynch JP, Fishbein M, Echavarria M. Adenovirus. Semin Respir Crit Care Med. 2011;32(4):494–511. doi:10.1055/s-0031-1283287.
13. 13. Lekana-Douki SE, Kombila-Koumavor C, Nkoghe D, Drosten C, Drexler JF, Leroy EM. Molecular epidemiology of enteric viruses and genotyping of rotavirus A, adenovirus and astrovirus among children under 5 years old in Gabon. Int J Infect Dis. 2015;34:90–95. doi:10.1016/j.ijid.2015.03.009.
14. 14. Girish Kumar CP, Giri S, Chawla-Sarkar M, Gopalkrishna V, Chitambar SD, Ray P, et al. Epidemiology of rotavirus diarrhea among children less than 5 years hospitalized with acute gastroenteritis prior to rotavirus vaccine introduction in India. Vaccine. 2020;38(51):8154–60. doi:10.1016/j.vaccine.2020.10.084.
15. 15. Hallowell BD, Parashar UD, Curns A, Degroote NP, Tate JE. Trends in the laboratory detection of rotavirus before and after implementation of routine rotavirus vaccination—United States, 2000–2018. MMWR Morb Mortal Wkly Rep. 2019;68(24):539–43. doi:10.15585/mmwr.mm6824a2.
16. 16. Öngen B. Türkiye’de ishal etkenleri. ANKEM Derg. 2006;20(Ek 2):122–34.
17. 17. Aytaç Ö, Şenol FF, Öner P, Erkmen N, Aslan R, Doğukan M, et al. Akut gastroenteritli hastalarda Rotavirus ve Adenovirus sıklığı. Türk Hijyen Deneysel Biyoloji Dergisi. 2020;77(2):179–84.
18. 18. Genç Bahce Y, Özüdoğru O, Acer Ö. Siirt yöresinde gözlenen gastroenterit vakalarında rotavirus ve adenovirus sıklığı. Gevher Nesibe Journal of Medical and Health Sciences. 2022;7(19):23–8. doi:10.5281/zenodo.6974027.
19. 19. Bayrak R, Ünsal A. Bir hastanede gaita incelemesi yapılan çocuk hastalarda rotavirus prevelansının retrospektif olarak incelenmesi. Kırşehir Ahi Evran Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi. 2022;6(1):47–52.
20. 20. Tanrıvedi Çaycı Y, Yılmaz G, Birinci A. Akut gastroenterit vakalarında rotavirus ve adenovirus sıklığının araştırılması. Pamukkale Tıp Dergisi. 2017;10(1):61–5.
21. 21. Gündüz A. Rotavirüs-adenovirüs pozitifliğinin prevalansı: 5 yıllık retrospektif değerlendirme. Journal of MTU. 2022;1(2):50–3.
22. 22. Vural DG, Torun EG, Bıyık İ, Tanrıverdi Çaycı Y, Bilgin K, Birinci A. Akut gastroenteritli olgularda rotavirus ve adenovirus sıklığının araştırılması. Kırıkkale Üni Tıp Fak Derg. 2022;24(2):289–94. doi:10.24938/kutfd.766573.
23. 23. Kalaycı HÖ, Çalgın MK. Investigation of the frequency of rotavirus and enteric adenovirus infections in patients with acute gastroenteritis. Ahi Evran Med J. 2024;8(3):325–31. doi:10.46332/aemj.1488950.
24. 24. Varışlı AN, Tekin S, Bıçak İ. Akut gastroenterit olgularında rotavirus ve adenovirus ne kadar sorun?: Dört yıllık sonuçlar. Klimik Derg. 2019;32(1):67–70.
25. 25. Kirişci Ö, Muratdağı G. Bir devlet hastanesine akut gastroenterit ile başvuran hastalarda rotavirüs ve enterik adenovirüs enfeksiyonu sıklığı. Sakarya Tıp Dergisi. 2019;9(4):585–91. doi: 10.31832/smj.606475.
26. 26. Coşkun USŞ, Kasap T. Akut gastroenteritli çocuk hastalarda rotavirus ve adenovirus sıklığı. Çağdaş Tıp Dergisi. 2022;9(1):85–8. doi: 10.16899/gopctd.459823.
27. 27. Üstebay S, Üstebay DÜ, Ertekin Ö. Akut gastroenteritli çocuklarda adenovirüs ve rotavirüs sıklığı. Kafkas J Med Sci. 2019;9(1):6–10.
28. 28. Terzi HA, Aydemir Ö. Akut gastroenteritli hastalarda rotavirüs ve adenovirüs sıklığının araştırılması; Sakarya. Sakarya Tıp Dergisi. 2018;8(4):746–52. doi:10.31832/smj.473812.
29. 29. Tokak S, Uğurcan D, Güzeş EA. Akut gastroenteritli çocuklardaki adenovirüs ve rotavirüs sıklığının ve mevsimsel dağılımının araştırılması. Kırıkkale Univ Tıp Fak Derg. 2022;24(1):163–70. doi:10.24938/kutfd.1060156.
30. 30. Şenol FF, Bahçeci İ, Babacan A, İbik YE, Korkmaz F. Prevalence of Rotavirus and Adenovirus in a City Hospital in the Eastern Anatolia Region of Türkiye. J Mol Virol Immunol. 2022;3(2):98-104. doi:10.46683/jmvi.2022.53.
31. 31. Alp EK, Özdemir YÜ. Akut gastroenteritli çocuklarda rotavirüs prevelansının araştırılması: Tek merkezli çalışma. Pediatr Pract Res. 2022;10(2):78–82. doi:10.21765/pprjournal.1132620.
32. 32. Köksal AO, Köksal T. Ankara’da ebeveynlerin rotavirüs hakkında bilgi düzeyleri ve çocukların rotavirüs aşılanma oranları. Gaziantep Tıp Derg. 2012;18(3):151–4.
33. 33. Ayyıldız T, Kulakçı Altıntaş H, Aydın C, Minaz E. 0–5 yaş çocuklarda rotavirüs sıklığı ve anne-babaların rotavirüse yönelik bilgi düzeyleri ve uygulamaları. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi. 2020;13(3):124–30. doi:10.46483/deuhfed.569185.
34. 34. Ouedraogo N, Ngangas SMT, Bonkoungou IJO, Tiendrebeogo AB, Traore KA, Sanou I, et al. Temporal distribution of gastroenteritis viruses in Ouagadougou, Burkina Faso: seasonality of rotavirus. BMC Public Health. 2017;17:274. doi:10.1186/s12889-017-4161-7.
35. 35. Khales P, Razizadeh MH, Ghorbani S, Moattari A, Sarvari J, Saadati H, et al. Human adenoviruses in children with gastroenteritis: a systematic review and meta-analysis. BMC Infect Dis. 2024;24:478. doi:10.1186/s12879-024-09386-x.
36. 36. Hassan F, Kanwar N, Harrison CJ, Halasa NB, Chappell JD, Englund JA, et al. Viral etiology of acute gastroenteritis in <2-year-old US children in the post–rotavirus vaccine era. J Pediatr Infect Dis Soc. 2019;8(5):414–21. doi:10.1093/jpids/piy077.