The Morphology, Ecology, Cytology of Cyclamen alpinum (hort. Dammann ex Sprenger, 1892)

Abstract

Cyclamen alpinum is a species distributing in Southwest Anatolia (Muğla, Denizli, Antalya, Burdur, Isparta) in Turkey and flowering on early spring. C. alpinum was described in the last part of the 19th Century. It was known as C. alpinum until redescribed in 1975 as Cyclamen trochopteranthum by Otto Schwarz. Cyclamen trochopteranthum which is one of the 6 species of Cyclamen is an endemic species to Turkey with the local distribution area. But recently this species is indicated again as Cyclamen alpinum. In this study, morphological measure and observations were done on C. alpinum plants which collected from two different location (Marmarlı and Gökbel) in Dalyan in the border of Ortaca town in Muğla and the results were evaluated with the soil analysis belonging to that location. Any statistically significant difference was not determined between the samples of locations in the measured traits, and average diameter of tubers 4.04 cm, tuber height 2.17 cm, tuber weight 21.25 gram, leaf width-lenght 4.28-3.45 cm, the number of leaf per plant 9.05, flower number per plant were determined as 5.25. It is also determined that Marmarlı and Gökbel soils that the population grows, is rich in nitrogenous, rich or mid level in phosphor and potassium, has an alkaline (slightly or medium), saliness, low lime and clay or clay-loam texture. The number of chromosome of this species is 2n:30. 

Keywords

• Cyclamen alpinum
• cytology
• ecology
• morphology
• Turkey

Cyclamen alpinum (hort. Dammann ex Sprenger, 1892)’un Morfolojisi, Ekolojisi ve Sitolojisi

Abstract

Cyclamen alpinum, Türkiye’nin Güneybatı Anadolu bölgesinde (Muğla, Denizli, Antalya, Burdur, Isparta) yayılış gösteren ve erken ilkbaharda çiçeklenen bir türdür. Cyclamen alpinum 19. yüzyılın ilk yarısında tanımlanmıştır. 1975 yılında Otto Schwarz tarafından Cyclamen trochopteranthum olarak tanımlanıncaya kadar Cyclamen alpinum olarak bilinmiştir. Cyclamen trochopteranthum Türkiye’de lokal yayılış alanı ile endemik 6 Cyclamen türünden biri olarak gösterilmiştir. Ancak, günümüzde bu tür tekrar Cyclamen alpinum olarak belirtilmektedir. Bu çalışmada, Muğla ili Ortaca ilçesi Dalyan beldesinde iki farklı lokasyondan (Marmarlı ve Gökbel) toplanan C. alpinum örnekleri üzerinde morfolojik ölçüm ve gözlemler yapılmış ve bulgular o lokasyonlara ait toprak analiz sonuçları ile değerlendirilmiştir. Her iki lokasyon örnekleri arasında ölçülen özellikler bakımından istatistiki önemli farklılıklar bulunmamıştır ve ortalama yumru çapı 4.04 cm, yumru yüksekliği 2.17 cm, yumru ağırlığı 21.25 gram, yaprak eni-boyu 4.28-3.45 cm, bitki başına yaprak sayısı 9.05 adet, bitki başına çiçek sayısı 5.25 adet olmuştur.
Populasyonun yetiştiği Marmarlı ve Gökbel topraklarının azotça zengin, fosfor ve potasyum bakımından zengin veya orta düzeyde, alkali (hafif veya orta) yapıda tuzsuz, kireç içeriği düşük ve killi veya killi-tınlı bünyeye sahip olduğu belirlenmiştir. Türün kromozom sayısı 2n:30’dur. 

Keywords

• Cyclamen alpinum
• ekoloji
• morfoloji
• sitoloji
• Türkiye

References

1. Özhatay N., Byfield A., 2005. Türkiye’nin 122 Önemli Bitki Alanı, Doğal Hayatı Koruma Vakfı, s.1- 24, İstanbul, s.476.
2. Mathew B., Özhatay N., 2001. Türkiye’nin Siklamenleri, Türkiye’de Doğal Olarak Yetişen Siklamen Türlerinin Tanıtım Rehberi, Doğal Hayatı Koruma Derneği, İstanbul, s.32.
3. Özhatay N., 2000. Yabani siklamenler, Sky Life 1-2.
4. Cyclamen Society, 2008. http://www.cyclamen.org/indexCS.html (4.08.2008).
5. Ekim T., Koyuncu M., Güner A., Erik S., Yıldız B., Vural M., 1991. Türkiye’nin Ekonomik Değer Taşıyan Geofitleri Üzerinde Taksonomik ve Ekolojik Araştırmalar, T.C. Tarım ve Orman Köyişleri Bakanlığı Orman Genel Müdürlüğü, İşletme ve Pazarlama Dairesi Başkanlığı, Sıra no:669, Seri no: 65, Ankara, s.111.
6. Atay S., 1996. Soğanlı Bitkiler, Türkiye’den İhracatı Yapılan Türlerin Tanıtım ve Üretim Rehberi, Doğal Hayatı Koruma Derneği, İstanbul, s.84.
7. Corbineau F., Neveur N., Come D., 1989. Seed germination and seedling development in Cyclamen persicum, Annals of Botany, 63: 87-96.
8. Aksu E., Erken K., Görür G., 2002. İhracatı yapılan doğal Cyclamen türlerinden Cyclamen hederifolium, Cyclamen coum ve Cyclamen cilicium yumrularının tohumla üretilmeleri üzerinde araştırmalar, Atatürk Bahçe Kültürleri Merkez Araştırma Enstitüsü Yayınları, Yayın no:163, Yalova.

9. Müftüoğlu N.M., Altay H., Coşkun F., Sungur A., 2004. Çanakkale’de siklamen yetiştiriciliği, Çine Tarım Dergisi, 56: 34-36.
10. Müftüoğlu N.M., Altay H., Sungur A., 2006. Determination of the best sowing time of the Cyclamen hederifolium seeds, 18. International Soil Meeting (ISM) on “Soil Sustaining Life on Earth Managing, Soil and Technology” May 22-26, Şanlıurfa, Turkey, p.38-42.
11. Altay H., Müftüoğlu N.M., Küçükokumuş O., Coşkun F., 2007. Bayramiç’e özgü doğal bir değer olan Cyclamen hederifolium, Bayramiç Sempozyumu, 3-5 Ağustos 2007, s.109-116.
12. Bürün B., Şahin O., 2009. In vitro and in vivo germination of C. alpinum seeds, Turkish Journal of Botany, 33: 277-283.
13. Compton J.A., Clennett J.C.B., Culham A., 2004. Nomenclature in the dock. Overclassification leads to instability: a case study in the horticulturally important genus Cyclamen (Myrsinaceae), Botanical Journal of the Linnean Society, 146 (3): 339-349.
14. http://www.kevockgarden.co.uk/plantlist/Ab_cyclamen_alpinum.htm (20.10.2009).
15. http://www.pottertons.co.uk/pott/view_product.php?pid=2069 (20.10.2009).
16. Şahin O., 2000. Cyclamen trochopteranthum O. Schwarz’ın morfolojisi ve bazı Cyclamen türlerinde tohum çimlenme testleri, Muğla Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyoloji Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Muğla, s.37.
17. Bremner J.M., 1965. Total nitrogen, Part.2, p.1149-1178, In: Methods of Soil Analysis, (Ed. Black C.A.), Amer. Society of Agronomy Inc., Madison, Wisconsin, U.S.A.
18. Kaçar B., 2009. Toprak Analizleri, Genişletilmiş 2. baskı, Nobel Yayın Dağıtım No:1387-90-44, Ankara, s. 467.
19. Jackson M.L., 1967. Soil Chemical Analysis, Prentice Hall of India Private Limited, New-Delhi, p.187.
20. Soil Survey Staff, 1951. Soil Survey Manuel, Agricultural Research Administration, U.S. Dept. Agriculture. Handbook, no:18, p.316.
21. Schlichting E., Blume M.P., 1966. Bodenkundliches praktikum. Verlag Paul. Peney, Hamburg und Berlin, p.121-125.
22. Bouyoucous G.J., 1962. A calibration of the hydrometer method for making mecanical analysis of soils. Agronomy Journal, 4 (9): 434.
23. Elçi Ş., 1994. Sitogenetikte Araştırma Yöntemleri ve Gözlemler. Yüzüncü Yıl Üniversitesi, Van, s.238.
24. Davis P.H., 1978. Flora of Turkey and the East Aegean Islands. Edinburgh University Press., pp.133-134.
25. Mathew B., The Society’s Fieldwork in Turkey, 1997. http://www.cyclamen.org/cse_set.html (10.05.2010)
26. Gönüz A., 1994. Batı Anadolu’da farklı yüksekliklerde yetişen bitkilerin yapısal değişiklikleri üzerinde bir araştırma, Ege Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Bornova, İzmir.
27. Sağlam G., 1999. Cyclamen trochopteranthum O. Schwarz endemik türünün morfolojik, anatomik, ekolojik ve polen özelliklerinin araştırılması, Pamukkale Üniversitesi, Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyoloji Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Denizli, p.173.
28. Öden B., 2005. Cyclamen trochopteranthum O. Schwarz endemik türü üzerinde (autekolojik) otoekolojik çalışmalar. Muğla Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü, Biyoloji Anabilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi, Muğla, s.40.
29. Oral Şahin e-posta: [e-mail]