LIVING TOGETHER CULTURE IN ISLAMIC CIVILISATION

Abstract

Civilisations are among the most determining factors on living together culture. Each civilization's approach, capacity and influence level of its members vary on this issue. In this study, Islamic civilization’s living together culture is primarily investigated from its basic reference sources. Then, history of Islamic civilisation is analyzed in the context of living together culture. This analysis focuses on living together culture in the Islamic civilisation both among the substantive components and minorities. Also, living together culture in Western civilisation is investigated both in the historical and contemporarily practices for comparing Islamic and Western civilisation’s approaches related to the issue.

Keywords

• Islamic civilisation, living together culture, islamophobia, xenophobia, levants

İSLAM MEDENİYETİNDE BİRLİKTE YAŞAMA KÜLTÜRÜ

Öz

Medeniyet, birlikte yaşama kültürüne sahip olma konusundaki belirleyici faktörlerin başında gelmektedir. Her bir medeniyetin bu konudaki yaklaşımı, kapasitesi ve mensuplarını etkileme düzeyi farklılık göstermektedir. Bu çalışmada, öncelikle İslam medeniyetinin sahip olduğu birlikte yaşama kültürü, temel referans kaynaklarından araştırılmıştır. Daha sonra, İslam medeniyeti tarihi, birlikte yaşama kültürü açısından incelenmiştir. Bu inceleme, İslam medeniyetinin asli unsurları arasında ve özellikle asli unsurlar ile azınlıklar arasındaki birlikte yaşama kültürü üzerine yapılmıştır. Araştırmada ayrıca Batı medeniyetindeki birlikte yaşama kültürü de tarihteki ve günümüzdeki uygulamaları açısından incelenmiş ve İslam medeniyeti ile arasında bir karşılaştırma yapılmaya çalışılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İslam Medeniyeti; Birlikte Yaşama Kültürü; İslamofobi; Yabancı Düşmanlığı

Kaynakça

1. Akça, G. (2007). Osmanlı millet sisteminin dönüşümü. Fırat Üniversitesi Doğu Anadolu Bölgesi Araştırma ve Uygulama Merkezi Dergisi, 6(1), ss. 57-71.
2. Aktaş, M. (2014). Avrupa’da yükselen islamofobi ve medeniyetler çatışması tezi. Ankara Avrupa Çalışmaları Dergisi, 13(1), ss. 31-54.
3. Aktürk, Ş. (2010). Osmanlı toplumunda dini çeşitlilik: farklı olan neydi? Doğu-Batı, 51, ss. 133-158.
4. Atalay, O. (2009). İslam düşüncesinde birlikte yaşamanın dini temelleri. Kutlu Doğum 2008 İslam Medeniyetinde Bir Arada Yaşama Tecrübesi Sempozyumu (ss. 70-97). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
5. Bağcı, H. (1992). Bosna-Hersek: soğuk savaş sonrası anlaşmazlıklara giriş. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Tarih Bölümü Tarih Araştırmaları Dergisi, 16(27), ss. 257-279.
6. Braudel, F. (1994). A History of Civilizations. New York: The Penguin Press.
7. Bulut, M. (2002). The role of the Ottomans and Dutch in the commercial integrations between the Levant and Atlantic in the seventeenth century. Journal of the Economic and Social History of the Orient, 45(2), ss. 197-230.
8. Council of Europe. (2008). White paper on intercultural dialogue: living together as equals in dignity. Strasbourg.

9. Çelebi, A. (1997). Örnek halifeler dönemi. (H. F. Ulus, Çev.) Bursa: Seriyye Kitapları.
10. Dalar, M. (2008). Dayton Barış Antlaşması ve Bosna-Hersek’in geleceği. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(16), ss. 91-123.
11. Danışman, Z. (1968-1969). Büyük İslam tarihi: dört halife devri (3-4. cilt). İstanbul: Zuhuri Danışman Yayınevi.
12. Dong, Q., Day, K. D. ve Collaço C. M. (2008). Overcoming ethnocentrism through developing intercultural communication sensitivity and multiculturalism. Human Communication, 11(1), ss. 27-38.
13. Dumitrescu, M. (2001). Modernism, Postmodernism, and the question of identity. Dialogos, 3, ss. 11-13.
14. Ecer, A. V. (1995). İslam tarihi dersleri II: dört halife dönemi. Kayseri: Erciyes İlahiyat Fakültesi Yayınları.
15. Elibol, N. (2007). Osmanlı İmparatorluğu’nda nüfus meselesi ve demografi araştırmaları. Süleyman Demirel Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 2, ss.135-160.
16. Er, T. ve Ataman, K. (2008). İslamofobi ve Avrupa’da birlikte yaşama tecrübesi üzerine. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 17(2), ss. 747-770.
17. Eryılmaz, B. (1990). Osmanlı Devletinde gayrimüslim teb’anın yönetimi. İstanbul: Risale Yayınları.
18. European Union Agency for Fundamental Rights. (2009). European Union minorities and discrimination survey. Erişim tarihi: 21.03.2015, http://fra.europa.eu/sites/default/files/eu-midis_technical_report.pdf.
19. European Commission. (2012). Comparative study of anti-discrimination and equality laws of the US, Canadaa South Africa and India. Luxemburg.
20. EUMC. (2006). Perceptions of Discrimination and Islamophobia Voices from Members of Muslim Communities in the European Union. Erişim tarihi: 15.03.2015, http://fra.europa.eu/sites/default/files/fra_uploads/182-Perceptions_EN.pdf.
21. Eurostat. (2014). Immigration In the EU. Erişim tarihi: 17.03.2015, http://ec.europa.eu/dgs/home-affairs/e-library/docs/infographics/immigration/migration-in-eu-infographic_en.pdf.
22. Feldman, M. and Littler, M. (July 2014). Tell MAMA Reporting 2013/14 Anti-Muslim Overview, Analysis and ‘Cumulative Extremism’. Teesside University Centre for Fascist, Anti-Fascist and Post-Fascist Studies.
23. Giroux, H. (1991). Postmodernism as Border Pedagogy; Redefining the Boundaries of Race and Ethnicity, in Postmodernism, Feminism, and Cultural Politics. New York: State University of New York Press.
24. Güneş, A. (2005). Toplumsal Bir Zorunluluk: Bir Arada Yaşamak. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 10(2), ss. 89-103.
25. Hattab, M. Ş. (1969). Şimali Afrika’nın Fetih Kahramanları. (O. Öztüre, Çev.) Belleten Dergisi, 33(129), ss. 121-122.
26. Huntington, S. P. (2011). Medeniyetler Çatışması ve Dünya Düzeninin Yeniden Kurulması. (M. Turhan ve C. Soydemir, Çev.) 9. Baskı. İstanbul: Okuyanus Yayınları.
27. Hitts, J. (Temmuz 2005). Mighty White of You: Racial Preferences Color America’s Oldest Skull and Bones. New York: Harpers Magazine.
28. İnalcık, H. (1979). İmtiyazat. The Encyclopaedia of Islam (ss. 1179-1189). (New Edition). Leiden: E. J. Brill.
29. İnalcık, H. (2011). Rönesans Avrupası: Türkiye’nin Batı Medeniyetiyle Özdeşleşme Süreci. İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
30. Karaca, Mehmet. (2012). Farklılaşma, Bütünleşme Ve Birlikte Yaşama Üzerine. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 18, ss. 226-238.
31. Karagöz, İ. (2009). Birlikte Yaşamanın Hukuki Arka Planı. Kutlu Doğum 2008 İslam Medeniyetinde Bir Arada Yaşama Tecrübesi Sempozyumu (ss. 31-46). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
32. Kaya, İ. (2008). Avrupalı Türkler: Misafir İşçilikten Avrupa Vatandaşlığına. Eastern Geographical Review, 19, ss. 149-166.
33. Kechriotis, V. (2005). The Greeks of Izmir at the end of the empire: A non-Muslim Ottoman community between autonomy and patriotism (Unpublished Phd dissertation). University of Leiden, Leiden.
34. Kennedy, P. (2002). Büyük Güçlerin Yükseliş ve Çöküşleri: 16. Yüzyıldan Günümüze Ekonomik Değişim ve Askeri Çatışmalar. (B. Karanakçı, Çev.) İstanbul: Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları.
35. Kettani, H. (June 2010). Muslim Population in Europe: 1950–2020. International Journal of Environmental Science and Development, 1(2), ss. 154-164.
36. Köksal, M. A. (1969). İslam Tarihi. (1-18. cilt). İstanbul: Şamil Yayınevi.
37. Köksal, M. A. (2010). Hz. Hüseyin ve Kerbela Faciası. İstanbul: Karaca Yayınevi.
38. Kunduracı, N. F. (2012). İslam Medeniyetinin Oluşumunda Sosyal Sermaye. On dokuz Mayıs Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 33, ss. 191-226.
39. Kurtaran, U. (2011). Osmanlı İmparatorluğu’nda Millet Sistemi. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 8, ss.57-71.
40. Lizardo, O. ve Strand, M. (2009). Postmodernism and Globalization. Proto Sociology, 26, ss. 36-70.
41. Loo, H. V. D. ve Reijen, W. V. (2003). Modernleşmenin Paradoksları. (K. Canatan, Çev.) İstanbul: İnsan Yayınları.
42. Macunovich, D. J. (2011). Birthquake: Baby Boom and its After shocks. Chicago and London: University of Chicago Press.
43. Mansel, P. (2011). Levant: Akdeniz’de İhtişam ve Felaketler. (N. Alemdar, Çev.) İstanbul: Everest Yayınları.
44. Özcoşar, İ. (2003). Osmanlı Devletinde Gayrimüslümlerin Hukuki Durumu ve Millet Sistemi. Dicle Üniversitesi Hukuk Fakültesi Dergisi, 7, ss. 124-139.
45. Özdemir, M. (2012). Endülüs Müslümanları: Siyasi Tarih. Ankara: Türk Diyanet Vakfı Yayınları.
46. Özdemir, M. (2014). Endülüs. İstanbul: İSAM Yayınları.
47. Öztürk, L. (2009). Erken Dönem İslam Toplumlarında Çok Kültürlü Yaşam: Emevi/Abbasi Örneği. Kutlu Doğum 2008 İslam Medeniyetinde Bir Arada Yaşama Tecrübesi Sempozyumu (ss. 128-143). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
48. Rothenberg, P. S. (2001). White Privilege: A Reader. New York: Worth Publications.
49. Sandıkçı, K. (2009). Peygamberimiz Hz. Muhammed’in Kuşatıcı Mesajı. Kutlu Doğum 2008 İslam Medeniyetinde Bir Arada Yaşama Tecrübesi Sempozyumu (ss. 24-30). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
50. Sarıçam, İ. (2009). İlk Müslüman Toplumda Bir Arada Yaşama Tecrübesi. Kutlu Doğum 2008 İslam Medeniyetinde Bir Arada Yaşama Tecrübesi Sempozyumu (ss. 117-127). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
51. Sarıçam, İ. ve Erşahin, S. (2012). İslam Medeniyeti Tarihi (2. baskı). Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları.
52. Schuman, E., Steeh, C., Bobo, L. ve Krysan, M. (1997). Racial Attidues in America: Trends and Interpretation. Cambridge: Harward University Press.
53. Sciacky, L. (2000). Farewell to Ottoman Salonica. Istanbul: Isis Press.
54. Sırma, İ. S. (1991). Hilafetten Saltanata Emeviler Dönemi (3. Baskı). İstanbul: Beyan Yayınları.
55. Sırma, İ. S. (2009). Medine Vesikası Işığında Yahudi Meselesi. İstanbul: Beyan Yayınları.
56. Slade, A. (2011). Records Travels Turkey, Greece. Cambridge: Cambridge Library Collection.
57. Sullivan, L. E. (2009). The SAGE Glossary of the Social And Behavioral Sciences. New York: Editions SAGE.
58. Taşcı, B., Özden, B., Davras, F. ve Akkurt, H. B. (Ocak 2015). Rediscovering the 19th Century of a Port Town in Levant: Smyrna/Izmir. Athens Journal of Mediterranean Studies, 1(1), ss. 61-79.
59. Toynbee, A. (1960). A Study of History: Abridgement of Vols I-X. Oxford: Oxford University Press.
60. Toynbee, A. (1988). Medeniyet Yargılanıyor. (U. Uyan, Çev.) İstanbul: İşaret Yayınları.
61. UNESCO. (1998). Learning to Live Together in Peace and Harmony. Bangkok.
62. UNESCO. (2006). New Stakes For Intercultural Dialogue. Paris.
63. Üçok, B. (1968). İslam Tarihi: Emeviler-Abbasiler. Ankara: Ankara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Yayınları.
64. Williams, M. E. (2004). Racism. San Diego: Greenhaven Press.
65. Wolffe, J. (2013). Protestant-Catholic Conflict from the Reformation to the 21st Century: The Dynamics of Religious Difference. New York: Palgrave Macmillan.
66. Yalçın, E. (2012). Fener Rum Ortodoks Patrikhanesi’nin Ekümenikliği Tartışmaları ve Gerçekler. Ankara Üniversitesi Türk İnkılâp Tarihi Enstitüsü Atatürk Yolu Dergisi, 50, ss. 479-514.
67. Yaman, A. (2001). Hukukun Üstünlüğü Bağlamında Çok Hukukluluk Tartışmalarına Fıkhi Bir Yaklaşım. İslami Araştırmalar Dergisi, 14(2), ss. 285-290.
68. Yavuz, S. (2013). Göç, Entegrasyon ve Din: Avrupa’da Yaşayan Türkler Bağlamında Bir Değerlendirme. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 6(26), ss. 610-623.