Art Initiatives in the Context of Historical Development of Conceptual Infrastructures

Öz

Gustave Courbet openned the Rejection Hall, (Salon des Refusés) as a reaction to the Paris Salon exhibition in 1855. This study will examine such counter formations on the art historical basis in relation to its political, philosophical, and pedagogical context.   Therefore, the focus of the study will be limited to the inquiry of how such reactionary initiatives  institionalized art for the purpose of political  organization and resistance. The theoretical framework within these limits was formed through the literature review about the impact of such initiatives within their socio-political contexts on the artistic terminology. Moreover, the historical transformation of such concepts will be examined in terms of how those initatives impacted the art forms, and how such mentalities of the era changed the production processes.  Because the aim of the study is to reveal the intellectual impacts of the concept of initiative, the impact of shared concepts will be illustrated comparatively instead of examining it from the chronological point of view of art history. The first chapter will focus on the meaning of initiative and collectivization on the context of interdisciplinary structure of art, and will explore the what periodical transformations such as participation, relationality, and action leading the expansion of conceptual grounds and so impacting the artistic practices.   In the second chapter, how such instituonalized conceptual art forms neutralized the counter art, and how the action of the initiatives, presented as public networks and spatial practices, were accepted as activist models. In the final chapter, the role of activism on the interaction of art and politics will be explored, and the necessity of such initiatives towards both social and epistemological changes will be discussed.  In this section, the subject will be discussed on the context of philosophical thoughts that feed the intellectual structures of initiatives in contemporary art.

Anahtar Kelimeler

• initiative,collective,institutionalisation,participation,autonomy

Kavramsal Altyapılarının Tarihsel Gelişimi Bağlamında Sanat İnisiyatifleri

Öz

Bu çalışma, Gustave Courbet’in 1855 yılında düzenlenen Paris Salon sergisi seçkisine tepki olarak açtığı Reddedilenler Salonu ile başlayan karşı oluşumların sanat tarihsel konumlarını; siyaset, felsefe, pedagoji vb. gibi disiplinlerle olan etkileşimleri içinde inceleyecektir. Bu amaçla çalışmanın sınırları; kurumsal işleyişin meşruiyetini reddeden inisiyatiflerin, günümüzde disipliner kuralları da genişleterek, sanatı siyasal örgütlenme ve direniş için nasıl araçsallaştırdığı fikri içinde kalacaktır. Bu sınırlar doğrultusunda kuramsal çerçeve; inisiyatiflerin etrafında örgütlendikleri kavramların sanatsal terminolojiye hangi sebeplerle girdiğini ve inisiyatiflerin bu kavramları hangi sosyal ve siyasal bağlamlarla kullandığını araştıran bir literatür taraması ile oluşturulmuştur. Bununla birlikte söz konusu kavramların tarihsel değişiminin, inisiyatiflerin form ve biçim anlayışına nasıl etki ettiği ve dönemin zihinsel yapılarının üretim sürecini nasıl değiştirdiği incelenecektir. Bu anlamda çalışmanın hedefi, inisiyatif kavramının düşünsel etkilerini açığa çıkarmak olduğundan, sanat tarihinin kronolojik ilerleyişini takip etmek yerine, ortaklaşılan kavramların sanatsal pratiklerdeki etkileri karşılaştırmalı olarak örneklendirilecektir. Bu amaçla çalışmanın ilk bölümü; sanatın iç disipliner yapısı bağlamında inisiyatif ve kolektifleşmenin ne anlama geldiğini tartışacak. Kavramsal tertibatı genişleten katılımcılık, ilişkisellik, eylemsellik gibi unsurların hangi dönemsel dönüşümlerle ve hangi sebeplerle inisiyatiflerin sanatsal pratiklerine dâhil olduklarını ortaya çıkarmaya çalışacaktır. İkinci bölümde, kurumsal olarak kabul edilen kavramsal sanat biçimlerinin karşı sanatı ne şekilde etkisizleştirdiği incelenecek. İnisiyatiflerin kamusal ağlar ve mekânsal pratikler yoluyla ortaya koydukları eylemselliklerinin aktivist bir model olarak nasıl kabul edildiğine değinilecektir. Son bölümde ise söz konusu aktivizmin sanat siyaset ilişkilenmesinde oynadığı rol ve potansiyelleri üzerinde durulacak. İnisiyatiflerin hem toplumsal ve hem de epistemolojik değişim için neden gerekli oldukları tartışılacaktır. Bu bölümde söz konusu tartışma çağdaş sanatta inisiyatiflerin düşünsel yapılarını besleyen felsefi düşünceler bağlamında ele alınacaktır.

Anahtar Kelimeler

• inisiyatif,kolektifler,kurumsallaşma,katılımcılık,özerklik

Kaynakça

1. Akay, A. (2005), Postmodernizm, İstanbul: L&M Yayıncılık.
2. Akay, A. (2010). Önsöz. Kapitalizm ve Şifozreni. İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
3. Artun, A. (2009). Sanat ve 1968 Baharı-Bir Kronoloji, Sanat Dünyamız (110 / Bahar), İstanbul: YKY. (32-47).
4. Artun, A. (2011). Sanat Manifestoları, Avangard Sanat ve Direniş. İstanbul: İletişim Yayınları
5. Austin, M. (2014). Explorations in Art, Theology and Imagination. New York: Routledge.
6. Baschmakoff, N. (2015). From the ‘Transparent Stone Age’ to the ‘Space of the Chalice-Cupola, The Avant-Garde, Modernism and (Im)possible Life. ed, Ayers, D., Hijartarson, B., Huttunen, T., Veivo, H., Berlin: De Groyter.
7. Beuys, J. (1996 a.b). I’m searching for a field Character:1974. Art in Theory:An Anthology Of Changing Ideas, Der.Harrison,C,.Wood,P., Cambridge: BlackWell. 902-904
8. Bishop, C. (2004). Antagonism and Relational Aesthetic. MIT Press Journals. 110. 51-79

9. Bishop, C. (2011). Zones of Indistinguishability: Collective Actions Group and Participatory Art.. Erişim Tarihi: 8 Mayıs 2018. E-Flux Journal, 29. http://www.e-flux.com/journal/zones-of-indistinguishability-collective-actions-groupand-participatory-art/
10. Bishop, C. (2012). Artificial Hell: Participatory Art and the Politics of Spectatorship. London: Verso Book.
11. Borgonuovo, V. & Franceschini, S. (2013). Global Tools 1973-1975: Towards an ecology of Design”, Bologna, Milan. Erişim Tarihi: 1 Haziran 2018. Saltonline.com. http://saltonline.org/tr/721/global-tools-1973-1975-bir-tasarim-ekolojisine-dogru
12. Boucher, G. (2014). Yeni Bir Bakışla Adorno. (Başkavak,Y. Çev.). İstanbul: Kolektif Kitap.
13. Bourdieu, P. Darbel, A. (2011). Sanat Sevdası: Avrupa Sanat Müzeleri ve Ziyaretçi Kitlesi. (Canbolat. S., Çev.). İstanbul: Metis.
14. Bourriaud, N. (2005). İlişkisel Estetik. (Özen, S. Çev.). İstanbul: Bağlam Yayıncılık.
15. Bowlt, J. E. & Misler, N. (1993). Twentieth-century Russian and East European Painting. London: Philip Wilson Publ.
16. Bürger, P. (2012). Avangard Kuramı. (Özbek, E. Çev.). İstanbul: İletişim Yayınları.
17. Chevrier, J. F. (1997). The Year 1967: From Art Objects to Public Things. Barcelona: Barcelona Fon- dacio Antoni Tapies.
18. Covery, M. (2011). Psikocoğrafya -Londra Yazıları, (Serezli, S. Çev.). İstanbul: Kalkedon.
19. Crary, J. (2010). Gözlemcinin Teknikleri. (Daldeniz, E. Çev.). İstanbul: Metis.
20. Danto, A. (2010). Sanatın Sonundan Sonra: Çağdaş Sanat ve Sınır Çizgisi. (Demirsü, A. Çev.). İstanbul: Ayrıntı Yayınları.
21. Debord, G. (1994). The Society of the Spectacle, New York: Flone Books.
22. Debord, G. (2011). Sitüasyonların İnşası ve Uluslararası Sitüasyonist Akımın Etkinlik ve Örgütlenme Koşulları Üzerine Rapor, 1957 (Özsezgin, K. Çev.). Sanat Manifestoları, Avangard Sanat ve Direniş, der. Artun A. İstanbul: İletişim Yayınları. 278-306
23. Deniz, D. (2010). Bir Avant-Garde Hareket Olarak Sitüasyonist Enternasyonal’in Çağdaş Sanat Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Sanat Tarihi Anabilim Dalı, Batı Sanatı ve Çağdaş Sanat Programı.
24. Duve, T. (2011). When Form Has Become Attitude, Education: Documents Of Contemporary Art, Ed. Allen, F., Cambridge: White Chappel Gallery & MIT Press. 60-68.
25. Foucault, M. (2005). Özne ve İktidar, (Ergüden, I., Akınhan.O. Çev.). İstanbul: Ayrıntı.
26. Fraser, A. (2005), From the Critique of Institutions to an Institution of Critique. Artforum. 44(1): 278-286.
27. Game, A. (1998). Toplumsalın Sökümü, (Küçük, M. Çev.), Ankara: Dost Kitabevi Yayınları.
28. Guattari, F. (1984). Molecular Revolution: Psychiatry and Politics. New York: Penguin Press.
29. Holert, T. (2009). Art in the Knowledge-based Polis. (3). Erişim Tarihi: 28 Mart 2017. E-Flux Journal http://www.e-flux.com/journal/art-in-the-knowledge-based-polis/
30. Kester, G. (2004). Conversation Pieces, Community and Communication in Modern Art, Berkeley: University of California Press.
31. Laclau, E. & Mouffe. C. (2008). Hegemonya ve Sosyalist Strateji: Radikal Demokratik Bir Politikaya Doğru, (Kardam, A. Çev.). İstanbul: Metis.
32. Lee Podesva, K. (2007). A Pedagogical Turn: Brief Notes on Education as Art. Erişim Tarihi: 22 Mart 2017. Fillip 6. http://fillip.ca/content/a-pedagogical-turn
33. Macdonald, B. (1998). Gösteriden Birleştirici Kentleşmeye: Sitüasyonist Kuramın Yeniden Değerlendirilmesi. Cogito (14), İstanbul:YKY. 201-226
34. Maciunas, G. (1963). Letter to Tomas Schmit. Theories and Documents of Contemporary Art. ed. Stile, K., Selz, P. London: University of California Press.
35. Marcus, G. (2013). Ruj Lekesi: Yirminci Yüzyılın Gizli Tarihi. (Koca, G. Çev.). İstanbul:Ayrıntı Yayınları.
36. Marcuse, H. (1969). Baskıcı Hoşgörü: Görünmeyen Diktatör. (Akerson, T. Çev.). İstanbul:Ararat Yayınları.
37. Morton, M. (2006). Courbet and the Modern Lanscape. Seeing and Beyond, ed, Johnson, D., Ogawa, D. New York: Peter Lang Publ.
38. Nieuwenhuys, C., (2011). Manifesto, 1948 Sanat Manifestoları, Avangard Sanat ve Direniş. (Kılıç, U. Çev.), (261-268), İstanbul: İletisim Yayınları.
39. O’Doherty, B. (2010). Beyaz Küpün İçinde. (Çev.: A. Antmen). İstanbul: Sel Yayıncılık.
40. Ögüt, A. (2016). Towards A Transversal Pedagogy. Erişim Tarihi: 12 Ekim 2018, http://thesilentuniversity.org
41. Pelvanoğlu, B. (2016). 1980 Sonrası Türkiye’de Sanat, Dönüşümler, İstanbul: Türkiye Alim Kitapları.
42. Reilly, L.( 2017). Story Behind John Cage’s 4’33”. Erişim Tarihi: 29.09.2018 Mentalfloss.com. http://mentalfloss.com/article/59902/101-masterpieces-john-cages-433
43. Salvi, F. (2008). The Impressionist, Minneapolis: Oliver Press.
44. Sheik, S. (2009). Objects of Study or Commodification of Knowledge? Remarks on Artistic Research. Arts&Research: A Journal of Ideas, Context and Methods, 2:2
45. Şahiner, H. T. (2002). Sanat ve Teknoloji Bağlamında 20. Yüzyılda Gelişen Yönelimler ve Kişilik. Yayımlanmamış Sanatta Yeterlilik Tezi. İstanbul: Mimar Sinan Güzel Sanatlar Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Resim Anasanat Dalı
46. Tickner, L. (2011). Hornsey 1968: The Art School Revolotion. Education, Documents of Contemporary Art. Ed, Allen, F., Cambridge: White Chappel Gallery & MIT Press. 141-144
47. Vidokle, A, (2009). From Exhibition to School. Art School: Propositions for the 21st Century. Ed, Madoff, S., H., Cambridge: MIT Press.190-200.
48. Vidokle, A. & Wood, B. K. (2014). Anlaşmayı Bozmak. E-Skop. [ http://www.eskop.com/skopbulten/anlasmayi-bozmak/1935] (Erişim Tarihi:10 Mayıs 2018)
49. Virno, P. (2004). A Grammer of the Multitude. New York: Semiotext(e).
50. West, D. (1998). Kıta Avrupası Felsefesine Giriş. (Çev.: A. Cevizci). İstanbul: Paradigma.