Adaptation of Individual Creativity Scale to Turkish Culture, Validity and Reliability Study

Abstract

Abstract. This study was carried out in order to adapt a measurement tool into Turkish developed to measure Individual Creativity (IC) levels of individuals. The sample of the study comprised of two different study groups, A total of 164 female (35.3%) and 301 male (64.7%) total 465 Ministry of Youth and Sports employees took part in the study. The Individual Creativity Scale (13 items) developed by Zhou and George (2001) was used as a measurement tool in the study. EFA and DFA were used in the analysis of the factor structure of the measurement tool. In addition, CR and AVE values were calculated to determine whether the convergent and discriminant validity of the scale was achieved. In order to test the reliability of the scale, the Cronbach alpha (α) internal consistency coefficient was calculated. After the EFA, the 13-items structure preserved itself with an explanation rate of 64.93%. In the CFA phase, 11-items single-factor structure confirmed itself. In the calculation of the internal consistency coefficients of CR, AVE and Cronbach alpha (α) in the final version of the scale, the values were found to be within the criterion value range. As a result, it is possible to say that Turkish version of the Individual Creativity Scale is a valid and reliable scale.

Keywords

• Creativity
• Innovation
• Sports Organizations

Bireysel Yaratıcılık Ölçeği Türk Kültürüne Uyarlanması, Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışma kişilerin Bireysel Yaratıcılık (BY) düzeylerini ölçmek adına geliştirilmiş bir ölçüm aracının Türk kültürüne uyarlanması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Çalışmanın örneklemi, Açıklayıcı Faktör Analizi (AFA) ve Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) olmak üzere iki farklı çalışma grubundan oluşmaktadır. Genel toplamda 164 kadın (%35.3), 301 erkek (%64.7) toplam 465 Gençlik ve Spor Bakanlığı çalışanı çalışmada yer almıştır. Çalışmada ölçüm aracı olarak Zhou and George (2001) tarafından geliştirilen Bireysel Yaratıcılık Ölçeği kullanılmıştır. Ölçüm aracının faktör yapısının analizinde AFA ve DFA kullanılmıştır. Ayrıca ölçeğin birleşim ve ayrışım geçerliliğinin sağlanıp sağlanmadığının saptanması için CR ve AVE değerleri hesaplanmıştır. Ölçeğin güvenilirliğini test etmek amacıyla Cronbach alpha (α) iç tutarlık katsayısı hesaplanmıştır. AFA sonrasında %64,93’lük bir açıklama oranıyla 13 maddelik yapı kendisini korumuştur. DFA aşamasında ise 11 madde tek faktörlük yapı kendisini doğrulamıştır. CR, AVE ve Cronbach alpha (α) değerlerinin ise kriter değer aralığında olduğu saptanmıştır. Sonuç olarak Bireysel Yaratıcılık Ölçeği Türkçe uyarlamasının geçerli güvenilir bir ölçek olduğunu söylemek mümkündür.

Anahtar Kelimeler

• Yaratıcılık
• Yenilikçilik
• Spor Örgütleri

References

1. Amabile, T. (1988). A model of creativity and innovation in organizations. In B. M. Staw & L. L.
2. Büyüköztürk, Ş. (2019). Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık, 25. Baskı.
3. Canal, B. (2017). Örgütsel Özdeşleşmenin Bireysel Yaraticilik Üzerindeki Etkisi: Bankacilik Sektöründe Bir Araştirma. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE İşletme Ana Bilim Dalı, Yüksek Lisans Tezi
4. Coşkun, R., Altunışık, R., Bayraktaroğlu, S., & Yıldırım, E. (2015). Araştırma Yöntemleri, Sakarya Yayıncılık, 8. Baskı.
5. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2014). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem Akademi.
6. Erdem, B., Yılmaz, C., & Biçkes, D. M. (2020). Otantik liderliğin bireysel yaratıcılık üzerindeki etkisi: Psikolojik anlamlılığın aracılık rolü. Atlas International Refereed Journal On Social Sciences, Vol:6, Issue 25.
7. Field, A. (2009). Discovering Statistics Using SPSS, SAGE Publications, Thrid Edition.
8. Gürbüz, S., & Şahin, F. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri Felsefe-Yöntem-Analiz, Seçkin Yayınevi, 5. Baskı.

9. Gürbüz, S. (2019). Amos ile yapısal eşitlik modellemesi. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
10. Hu, L. T., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural equation modeling: a multidisciplinary journal, 6(1), 1-55.
11. Kaçay, Z. ve Soyer, F., (2020). İş yeri yılmazlığının yordayıcıları örgütsel güven, lider-üye etkileşimi ve iş yeri maneviyatı. LAP LAMBERT Academic Publishing (2020-05-21).
12. Kaçay, Z. (2020). Spor ve Sağlık Bilimlere Multidisipliner Bakış. (Ed. Hergüner, G. ve Yücel, A. S). Spor Genel Müdürlüğü Personelinin Yenilik Konusunda Örgütsel Destek Algilarinin Çeşitli Değişkenler Açisindan İncelenmesi. Erişim Adresi: https://www.guvenplus.com.tr/imagesbuyuk/3e0caspor-ve-saalik-balamlere multadasaplaner.pdf
13. Kaplan, M. & Canal, B. (2018). Örgütsel Özdeşleşmenin Bireysel Yaraticilik Üzerindeki Etkisi: Bankacilik Sektöründe Bir Araştirma. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi , 8 (1) , 45-57 . DOI: 10.30783/nevsosbilen.376138
14. Pike, E. C. ve Coakley, J. (2009). The social significance of sports. eSocial Sciences.
15. Skinner, J. ve Stewart, B. (2020). Sporda Örgütsel Davranış. (Çev. Z. Kaçay, Ed. Fikret Soyer ve Zülbiye Kaçay). Ankara: Nobel Akademik Yayıncılık. (Orijinal Yaın Tarihi, 2017).
16. Shalley, C. E. (1991). Effects of productivity goals, creativity goals, and personal discretion on individual creativity. Journal of Applied Psychology, 76, 179–185.
17. Şencan, H. (2005). Sosyal ve Davranışsal Ölçümlerde Güvenilirlik ve Geçerlilik. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
18. Tabachnick, B. G., Fidell, L. S., & Ullman, J. B. (2007). Using multivariate statistics (Vol. 5), Boston, MA: Pearson.
19. Tabachnick, B. G., Fidell, L. S., & Ullman, J. B. (2020). Çok Değişkenli İstatistiklerin Kullanımı (Çev. M. Baloğlu). Ankara: Nobel Yayın (Orijinal yayın tarihi, 2007)
20. Oldham, G. R. ve Cummings, A. (1996). Employee creativity: personal and contextual factors at work. Academy of Management Journal, 39, 607–634.
21. Woodman, R. W., Sawyer, J. E., & Griffin, R. W. (1993). Toward a Theory of Organizational Creativity. Academy of Management Review, 18(2), 293 321. doi:10.5465/amr.1993.3997517
22. Xu, B. D., Zhao, S. K., Li, C. R., & Lin, C. J. (2017). Authentic leadership and employee creativity: testing the multilevel mediation model. Leadership & organization development journal, 38(3), 482-498.
23. Yıldız, N. O., & Bostancı, T. G. (2016). Bireylerin İş Yaşamlarina İlişkin Motivasyon Düzeylerine Dağcılık Sporunun Etkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 18 (3), 65-77
24. Zhou, J. ve George, J. M. (2001). When job dissatisfaction leads to creativity: encouraging the expression of voice. Academy of Management Journal, 44(4), 682–696. Doi:10.2307/3069410.
25. Zhou, J. (2003). When the presence of creative coworkers is related to creativity: Role of supervisor close monitoring, developmental feedback, and creative personality. Journal of Applied Psychology, 88, 413–422.