-

Abstract

The aim of this study was to identify validity and reliability of Second Grade Students Social CapitalScales which developed by Huang (2008) for Turkish population. The current study’s sample was composed 325 volunteer students who are studying in eighth class in five different (3 public and 2 private)secondary school children in Antalya. In the statistical analysis contains three steps; first, to identify thesub-factors, exploratory factor analysis for 18 items was conducted. After this analysis, all this items were grouped under four sub-factors. Kaiser Mayer Olkin (0.864) and Bartlett Spheritiy test (p<0.05) resultswere adequate to make exploratory factor analysis. Second; Cronbach’s Alpha internal consistency testwas applied and the result (0.873) was enough high to the identified sub-factors and overall scale. Theexplained variance of the scale was %58.90. Finally, results revealed that Secondary Grade Students Social Capital Scale was a valid and reliable scale in the estimation of the social capital of the Turkish population.

Keywords

• Social Capital Scale; Secondary Grade Students; Reliability and Validity

İlköğretim İkinci Kademe Öğrencileri Sosyal Sermaye Ölçeği Adaptasyon Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı Huang  (2008) tarafından geliştirilen ilköğretim ikinci kademe öğrencileri Sosyal Sermaye değerini belirlemek için kullanılan İlköğretim Öğrencileri Sosyal Sermaye Ölçeğinin Türk toplumu için adaptasyonunu yapmak, geçerliliğini ve güvenirliliğini tespit etmektir. Çalışmanın örneklem gurubu Antalya’da bulunan devlet ve özel beş farklı ilköğretim okulunun sekizinci sınıfında okuyan toplam 325 gönüllü olarak çalışmaya dahil olmuş öğrenciden oluşmaktadır. Orijinali 18 madde ve dört alt guruptan oluşan İlköğretim Öğrencileri Sosyal Sermaye Ölçeğine açıklayıcı faktör analizi yapılmış ve 18 madde dört faktörde gruplanmıştır. Ölçeğin; Kaiser-Mayer- Olkin Örneklem Yeterlilik değeri 0.864, Bartlett Küresellik testi p<0.05, Cronbach's Alpha değeri 0.873, toplam açıklanan varyans %58,90 olarak bulunmuştur. Bu değerler ölçeğin istatistiki olarak yeterli geçerlilikte ve güvenirlilikte olduğunu göstermektedir. Bu sonuçlar ve bulgular esas alındığında İlköğretim İkinci Kademe Öğrencileri Sosyal Sermaye Ölçeğinin Türk popülasyonu için geçerli ve güvenilir bir ölçek olarak kabul edilebileceğini söylemek mümkündür.

Anahtar Kelimeler

• Güvenirlilik ve Geçerlilik, Sosyal Sermaye Ölçeği, İlköğretim İkinci Kademe

References

1. Alanen, A., ve Niemelainen, S. (2003). Sosiaalisen paaoman subjektiivisten mittareiden etsintaa – luottamus, ystavyyssuhteet ja toiminta aluetasolla Suomessa. (In Finnish, abstract in English). [Search of subjective measures of social capital – trust, friendships and participation at the regional level in Finland.] Available from http://www.tilastokeskus.fi/org/tut/dthemes/papers/sospaa.pdf.
2. Ardahan, F. (2012). Sosyal sermaye ölçeği geçerlilik, güvenirlilik çalışması. Uluslararası İnsan Bilimleri Dergisi, 9(2): 773-789.
3. Arıcıoğlu, M.A. ve Ergin, R.A. (2009). Güven ya da sosyal sermaye nedir? Konya sanayi bölgesinde sahip/yöneticiler üzerine bir araştırma, Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 21, 25Coleman, J.S. (1988). Social capital in the creation of human capital, American Journal of Sociology Supplement,94, 95-120.
4. Dasgupta, P. ve Serageldin, I. (1999). Social Capital: A Multifaceted Perspective, Washington DC: World Bank.
5. Fukuyama, F. (1995). Trust: The social virtues and the creation of prosperity. New York: Free Press.
6. Fukuyama, F. (1999). Social Capital and Civil Society (Conference), The Institute of Public Policy, George Mason University, October 1, 1999, https://www.imf.org/ external/pubs/ft/seminar/1999/reforms/fukuyama.htm, Erişim Tarihi: 04.07.2012
7. Green, G., Grimsley, M., Suokas, A., Prescott, M., Jowitt, T. ve Linacre, R. (2000). Social capital, health and economy in South Yorkshire coalfield communities. Sheffield: Sheffield Hallam University.
8. Grootaert, C., Narayan, D., Jones, V. N. ve Woolcock, M. (2004). Measuring social capital. An integrated questionnaire, World Bank Working paper no. 18, Washington DC: The World Bank.

9. Grootaert, C. ve Van Bastelaer, T. (Eds.). (2002). Social capital: from definition to measurement in understanding and measuring social capital: A multidisciplianary tool for practitioners. Washington DC: The World Bank.
10. Harper, R. (2002). The measurement of social capital in the United Kingdom. Office for National Statistics. http://www.oecd.org/dataoecd/22/52/2382339.pdf adresinden erişilmiştir.
11. Hjİllund, L. ve Svendsen, G.T. (2000). Social capital: A standard method of measurement. Working papers 00-9, Aarhus School of Business, Dept. of Economics.
12. Huang, L. (2008). Social capital and student achievement in Norwegian secondary schools. Learning and Individual Differences,19(2), 320-325.
13. Kapu, H. (2008). Sosyal sermaye ve organizasyonların öngörü yeteneğini geliştirme gücü, Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 22(1): 259-288.
14. Kawachi, I., Kennedy, B.P., Lochner, K. ve Prothrow-Stith, D. (1997). Social capital, income inequality and mortality. American Journal of Public Health, 87, 1491–1498.
15. Kundnani, A. (1999). Where do you want to go today? The rise of information capital. Race & Class, 40 (2/3), 49-71. DOI: 10.1177/030639689904000205.
16. Kuşcu, M.K. (2006). İş Yaşamında Sosyal Sermayenin Çalışanın Fiziksel ve Ruhsal Sağlığındaki Yeri, Marmara Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Halk Sağlığı Anabilim Dalı, Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, İstanbul.
17. McDonough, P.M. (1997). Choosing colleges: How social class and schools structure opportunity. Albany, NY: State University of New York Press.
18. Nahapiet, J. ve Ghoshal, S. (1998). Social capital, intellectual capital and the Organizational advantage, Academy of Management Review, 23(2) 242-266.
19. Onyx, J. ve Bullen, P. (2000). Measuring social capital in five communities, Journal of Applied Behavioral Science, 36(1): 23-42.
20. Ören, K. (2007). Sosyal sermayede güven unsuru ve işgücü performansına etkisi, Kamu-İş; 9(1):71-90. Putnam, R.D. (1993). Making democracy work: civic traditions in modern Italy, Princeton, NJ: Princeton University Press.
21. Putnam, R.D., Leonardi, R. ve Nanetti, R.Y. (1993). Making democracy work: Civic traditions in modern Italy. Princeton, NJ: Princeton University Press.
22. Smith, D. (1998). Are your employees bowling alone? How to build a trusting organization, Harward Management Update, 3(9): 37-43.
23. Spellerberg, A. (1997). Towards a framework for the measurement of social capital. In D. Robison (Eds.). Social capital and policy development. Victoria, University of Wellington: Institute of Policy Studies.
24. Stone, W. (2001). Measuring social capital. Towards a theoretically informed measurement framework for researching social capital in family and community life. Research paper no. 24, February 2001.
25. Teachman, J., Paasch, K. ve Carver, K. (1996). Social capital and dropping out of school early. Journal of Marriage and the Family, 58, 773-783.
26. Tüylüoğlu, Ş. (2006). Sosyal sermaye, iktisadi performans ve kalkınma: bir yazın taraması, Akdeniz Üniversitesi İ.İ.B.F. Dergisi, 6(12):14-60.
27. Van der Gaag, M. (2005). The measurement of individual social capital. Ph.D. dissertation, Groningen.