Pedagojik Formasyon Eğitimi Alan Matematik Bölümü Öğrencilerinin Problem Kurma Becerilerinin İncelenmesi

Öz

Çalışmanın amacı; pedagojik formasyon eğitimi alan matematik bölümü öğrencilerinin problem kurma becerilerinin incelenmesidir. Araştırma betimsel bir yaklaşımla özel durum çalışması yöntemi ile yürütülmüştür. Çalışma grubunu, Doğu Karadeniz Bölgesindeki eğitim fakültelerinden birinde pedagojik formasyon eğitimi alan 46 matematik öğrencisi oluşturmaktadır. Veriler, Korkmaz ve Gür (2006) tarafından geliştirilen “Matematik Öğretimi ve Problem Kurma” testi ile elde edilmiştir. Elde edilen veriler, içerik analizine tabi tutulmuş ve “problem”, “problem değil” ve “boş” şeklinde temalar oluşturulmuştur. Araştırmada öğrencilerin, farklı içeriklerde sunulan 4 farklı problem durumundan bazılarında (2 ve 3. durum) daha kolay problem kurabildikleri, diğer bazılarında (1 ve 4. durum) problem kurmakta daha çok zorlandıkları bulunmuştur. Araştırmanın sonucunda; öğrencilerin çoğunun verilen sayı ve işlemlerin yanı sıra matematiksel eşitlikleri kullanarak problem kurmada daha başarılı oldukları ortaya çıkmıştır. Araştırmanın sonuçlarına bağlı olarak; öğrencilerin pedagojik formasyonda aldıkları alan eğitimi derslerinin yanı sıra problem kurma becerisi kazandıracak derslerin eklenmesi ve formasyon eğitimi süresinin uzatılması önerilmektedir.

Anahtar Kelimeler

• Pedagojik formasyon,matematik bölümü öğrencileri,problem kurma becerisi,matematik öğretmeni yetiştirme.

References

1. Abramovich, S. (2014). Revisiting Mathematical Problem Solving and Posing in The Digital Era: To-ward Pedagogically Sound Uses of Modern Technology. International Journal of Mathematical Edu-cation in Science and Technology, 45(7), 1034-1052.
2. Akay, H. (2006). Problem Kurma Yaklaşımı ile Yapılan Matematik Öğretiminin Öğrencilerin Akademik Başarısı, Problem Çözme Becerisi ve Yaratıcılığı Üzerindeki Etkisinin İncelenmesi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara.
3. Akay, H., Soybaş, D. ve Argün, Z. (2006). Problem Kurma Deneyimleri ve Matematik Öğretiminde Açık-Uçlu Soruların Kullanımı. Kastamonu Eğitim Dergisi, 14(1), 129-146.
4. Albayrak, M. (2000). İlköğretimde Matematik ve Öğretimi. 2. Baskı, Ankara: Aşık Matbaası. Arıkan, E. E. ve Ünal, H. (2015). An Investigation of Eighth Grade Students’ Problem Posing Skills (Turkey Sample). International Journal of Research in Education and Science (IJRES), 1(1), 23-30.
5. Ball, D. L., Thames, M. H. ve Phelps, G. (2008). Content Knowledge for Teaching: What Makes it Spe-cial? Journal of Teacher Education, 59(5), 389-407.
6. Ball, D.L., Lubienski, S.T. ve Mewborn, D.S. (2001). Research on Teaching Mathematics: The Unsolved Prob-lem of Teachers’ Mathematical Knowledge. In V. Richardson (Ed.), Handbook of research on teach-ing (4th ed.) (s. 433-456). New York: Macmillan.
7. Bunar, N. (2011). Altıncı Sınıf Öğrencilerinin Kümeler, Kesirler ve Dört İşlem Konularında Problem Kurma ve Çözme Becerileri. Afyon Kocatepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Afyonkarahisar.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş. ve Demirel, F. (2009). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Ankara: Pegem Akademi.

9. Cankoy, O. ve Darbaz, S. (2010). Problem Kurma Temelli Problem Çözme Öğretiminin Problemi Anlama Başarısına Etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 38, 11-24.
10. Chen, L., Dooren, W.V., Chen, Q. ve Verschaffel, L. (2011). An Investigation on Chinese Teachers’ Real-istic Problem Posing and Problem Solving Ability and Beliefs. International Journal of Science and Mathematics Education, 9, 919-948.
11. Dede, Y. ve Yaman, S. (2005). Matematik Öğretmen Adaylarının Matematiksel Problem Kurma ve Problem Çözme Becerilerinin Belirlenmesi. Eurasian Journal of Educational Research, 18, 236-252.
12. Demir, B. B. (2005). Problem Kurarak Ders İşleniş Yönteminin Öğrencinin Olasılık Başarısına Etkisi ve Olasılığa Yönelik Tutumuna Etkisi. Ortadoğu Teknik Üniversitesi, Yüksek Lisans Tezi, Ankara.
13. Dursun, Ş. ve Dede, Y. (2004). Öğrencilerin Matematikte Başarısını Etkileyen Faktörler: Matematik Öğretmenlerinin Görüşleri Bakımından. GÜ, Gazi Eğitim Fakültesi Dergisi, 24(2), 217-230.
14. Ersoy, Y. (2004). Problem Kurma ve Çözme Yaklaşımlı Matematik Öğretimi Yönünde Yenilik Ha-reketleri. Matematikçiler Derneği Bilim Köşesi, [Online]:http://www.matder.org.tr/ adresinden erişildi.
15. Gonzales, N. A. (1998). A Blueprint for Problem Posing. School Science & Mathematics, 9(8), 448-456.
16. Işık, A., Çiltaş, A. ve Kar, T. (2012). Problem Kurma Temelli Öğretimin Farklı Sayı Algılamasına Sahip 6. Sınıf Öğrencilerin Problem Çözme Başarılarına Etkisi. Pegem Journal of Education and Instruc-tion, 4,71-80.
17. Işık, A., Işık, C. ve Kar, T. (2011). Matematik Öğretmeni Adaylarının Sözel ve Görsel Temsillere Yöne-lik Kurdukları Problemlerin Analizi. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 30, 39-49.
18. Işık, C. ve Kar, T. (2012). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Problem Kurma Becerileri. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(23), 190-214.
19. Kar, T. (2014). Ortaokul Matematik Öğretmenlerinin Öğretim İçin Matematiksel Bilgisinin Problem Kurma Bağlamında İncelenmesi: Kesirlerle Toplama İşlemi Örneği. Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, Erzurum.
20. Kar, T. ve Işık, A. (2015). Ortaokul Matematik Öğretmenlerinin Kesirlerle Çıkarma İşlemine Yönelik Problem Kurma Becerilerinin İncelenmesi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 24, 243-276.
21. Kılıç, Ç. (2011). İlköğretim Matematik Dersi (1-5 Sınıflar) Öğretim Programında Yer Alan Problem Kurma Çalışmalarının İncelenmesi. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 7(2), 54-65.
22. Kılıç, Ç. (2013). Sınıf Öğretmeni Adaylarının Farklı Problem Kurma Durumlarında Sergilemiş Oldu-kları Performansın Belirlenmesi. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(2), 1195-1211.
23. Kılıç, Ç. (2014). Sınıf Öğretmenlerinin Problem Kurmayı Algılayış Biçimlerinin Belirlenmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 22(1), 203-214.
24. Kılıç, Ç. ve İncikabı, L. (2013). Öğretmenlerin Problem Kurma ile İlgili Öz-Yeterlik İnançlarının Belir-lenmesine Yönelik Ölçek Geliştirme Çalışması. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 35, 223-234.
25. Kırnap-Dönmez, S.M. (2014). İlköğretim Matematik Öğretmen Adaylarının Problem Kurma Becerilerinin İncelenmesi. Erciyes Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Kayseri.
26. Kojima, K., Miwa, K. ve Matsui, T.(2015). Experimental Study of Learning Support Through Examples in Mathematical Problem Posing. Research and Practice in Techology Enhanced Learning, 10(1), 1-18.
27. Korkmaz, E. ve Gür, H. (2006). Öğretmen Adaylarının Problem Kurma Becerilerinin Belirlenmesi. BAÜ Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 8(1), 64-74.
28. Korkut, F. (2002). Lise Öğrencilerinin Problem Çözme Becerileri. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 22, 177-184.
29. Lavy, I. & Bershadsky, I. (2003). Problem Posing Via “What if Not?” Strategy in Solid Geometry–A Case Study. The Journal of Mathematical Behavior, 22(4), 369–387.
30. Miles, B. M. ve Huberman, A. M. (1994). Qualitative Data Analvsis (2nd ed.). London: Sage Publisher.
31. Milli Eğitim Bakanlığı, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı (MEB) (2005). İlköğretim Matematik (6., 7. ve 8.) Sınıflar Dersi Öğretim Programı, Ankara.
32. Milli Eğitim Bakanlığı, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı (MEB) (2013a). Ortaokul Matematik Dersi (5, 6, 7 ve 8 Sınıflar) Öğretim Programı, Ankara.
33. Milli Eğitim Bakanlığı, Talim ve Terbiye Kurulu Başkanlığı (MEB) (2013b). Ortaöğretim Matematik Dersi (9, 10, 11, 12. Sınıflar) Öğretim Programı, Ankara.
34. Polya, G. (1997). Nasıl çözmeli? Matematikte yeni bir boyut. (Çev: F. Halatçı). İstanbul: Sistem Yayıncılık.
35. Savaş, E., Taş, S. ve Duru, A. (2010). Matematikte Öğrenci Başarısını Etkileyen Faktörler. İnönü Üniver-sitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 11(1), 113–132.
36. Stoyanova, E. (2003). Extending Students’ Understanding of Mathematics Problem Solving via Prob-lem Posing. Australian Mathematics Teacher, 59(2), 32-40.
37. Sünbül, A.M. (1996). Öğretmen Niteliği ve Öğretimdeki Rolleri. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi Dergisi, 2(1), 597-607.
38. Tertemiz, N. ve Sulak, S.E. (2013). İlköğretim Beşinci Sınıf Öğrencilerinin Problem Kurma Becerile-rinin İncelenmesi. İlköğretim Online, 12(3), 713‐729.
39. Toluk-Uçar, Z. (2009). Developing Pre-Service Teachers Understanding of Fractions Through Problem Posing. Teaching and Teacher Education, 25(1), 166-175.
40. Turhan, B. (2011). Problem Kurma Yaklaşımı ile Gerçekleştirilen Matematik Öğretiminin İlköğretim 6. Sınıf Öğrencilerinin Problem Çözme Başarıları, Problem Kurma Becerileri ve Matematiğe Yönelik Görüşlerine Etkisinin İncelenmesi. Anadolu Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Yüksek Lisans Tezi, Eskişehir.
41. Turhan, B. ve Güven, M. (2014). Problem Kurma Yaklaşımıyla Gerçekleştirilen Matematik Öğretiminin Problem Çözme Başarısı, Problem Kurma Becerisi ve Matematiğe Yönelik Görüşlere Etkisi. Çukurova Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 43(2), 217-234.
42. Yenilmez, K. ve Ev-Çimen, E. (2014). Matematik Öğretmeni Adaylarının “Örnek, Alıştırma, Problem” Oluşturma Çalışmalarının İncelenmesi. Eğitim ve Öğretim Araştırmaları Dergisi, 3(3), 76-84.
43. Yıldız, A. ve Baltacı, S. (2015). İlköğretim Matematik Öğretmen Adaylarının Problem Kurma Etkin-likleri ile Olasılığa Yönelik Bilgilerinin İncelenmesi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi (KEFAD), 16(1), 201-213.
44. YÖK, 2015. Pedagojik Formasyon Eğitimi Sertifika Programına İlişkin Usul ve Esaslar, http://www.yok.gov.tr/web/guest/icerik/-journal_content/56_INSTANCE_rEHF8BIsfYRx/10279/7052802 adresinden erişildi.