The Determination of Teachers' Implementation and Competency Level Concerning Differentiated Instruction Approach

Abstract

The purpose of this research is to determine teachers' competency and implementation level of differentiated instruction approach. This research was conducted in correlational survey model. The study group consist of 272 teachers from different branches working in Turkey's in different provinces. For data collection in this research, the scale of "Teachers' Competency and Implementation Level of Differentiated Instruction" developed by Çam (2013) was used. Descriptive statistics, t test, ANOVA, Pearson Product Moments Correlation Coefficient and stepwise regression analysis were used in the analysis of the data. As a result of the research, it was concluded that the teachers had a higher level of competencey and implementation concerning differentiated instruction. In this research, teachers' proficiency and implementation level of differentiated instruction approach did not show a significant difference according to gender, but teachers with "6-10 years" and "16 years and over" professional experience found to be higher level of competency than teachers with 1-5 years professional experience. As a result of the research, it was concluded that there is a high level, positive and significant relationship between teachers' competency and implementation level of differentiated instruction approach. Moreover, in the study, it was concluded that the teachers' competency level concerning differentiated instruction approach significantly predicted more than half (56%) of the implementation level of differentiated instruction approach.

Keywords

• Differentiated instruction,individual differences,teachers

Öğretmenlerin Farklılaştırılmış Öğretim Yaklaşımına İlişkin Uygulama ve Yeterlik Düzeylerinin Belirlenmesi

Öz

Bu araştırmanın amacı, öğretmenlerin farklılaştırılmış öğretim yaklaşımını uygulama ve bu yaklaşıma ilişkin yeterlik düzeylerini belirlemektir. Bu araştırma, ilişkisel tarama modelindedir. Araştırmanın çalışma grubunu, Türkiye’nin farklı illerinde görev yapmakta olan farklı branşlardan 272 öğretmen oluşturmuştur. Araştırmada veri toplamak amacıyla, Çam (2013) tarafından geliştirilen ‘’Öğretmenlerin Farklılaştırılmış Öğretimi Uygulama ve Buna İlişkin Yetkinlik Düzeyi’’ ölçeği kullanılmıştır. Verilerin analizinde betimsel istatistikler, t testi, ANOVA, Pearson Çarpım Momentler Korelasyon Katsayısı ve basamaklı regresyon analizi kullanılmıştır. Araştırmanın sonucunda, öğretmenlerin faklılaştırılmış öğretime ilişkin genel yeterlik ve farklılaştırılmış öğretimi uygulama düzeylerinin yüksek olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Araştırmada, öğretmenlerin faklılaştırılmış öğretim yaklaşımına ilişkin yeterlik ve uygulama düzeylerinin cinsiyete göre anlamlı bir farklılık göstermediği, fakat mesleki deneyime göre 6-10 yıl ve 16 yıl ve üzeri mesleki deneyime sahip olan öğretmenlerin 1-5 yıl mesleki deneyime sahip olanlara göre faklılaştırılmış öğretim yaklaşımına ilişkin yeterlik düzeylerinin daha yüksek olduğu belirlenmiştir. Araştırma sonucunda, öğretmenlerin farklılaştırılmış öğretim yaklaşımına ilişkin yeterlik düzeyleri ile uygulama düzeyleri arasında yüksek düzeyde, pozitif ve anlamlı bir ilişkinin olduğu sonucuna ulaşılmıştır. Ayrıca, araştırmada, öğretmenlerin farkılaştırılmış öğretime ilişkin yeterliklerinin, farklılaştırılmış öğretim yaklaşımını uygulama düzeylerinin yarısından fazlasını (%56) anlamlı olarak yordadığı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Farklılaştırılmış öğretim,bireysel farklılıklar,öğretmenler

References

1. Algozzine, B. ve Anderson, K. M. (2007). Tips for teaching: Differentiating instruction to include all students. Preventing School Failure: Alternative Education for Children and Youth, 51(3), 49-54.
2. Aşiroğlu, S. (2016). Okulöncesi öğretmen adaylarının farklılaştırılmış öğretim konusundaki öz-yeterliklerine ilişkin görüşleri. Mersin Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 12(3), 948-960.
3. Avcı, S. ve Yüksel, A. (2016). Farklılaştırılmış öğretim teori ve uygulama. Ankara: Nobel Yayıncılık.
4. Beler, Y. (2010). Farklılaştırılmış öğretim ortamı¬nın sınıf yönetimine ve öğrencilerin akademik başarı¬larına etkisi (Yüksek lisans tezi). Maltepe Üniversitesi, İstanbul.
5. Boerger, M. V. (2005). Differentiated instruction in the middle school math classroom: A case study (Master thesis). Pacific Lutheran University.
6. Casey, M. K. (2011). Beginning teachers’ perceptions of preparedness to differentiate instruction for diverse learners (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations and Theses. (UMI No: 3450193).
7. Chapman, C. ve King, R. (2003). Differentiated instructional strategies for reading in the content areas: Comparison of novice and experienced technology education teachers (Unpublished doctoral dissertation). North Carolina State University: Raleigh, NC.
8. Clapper, C. T. (2011). The effect of differentiated instruction on jrotc leaderhip training (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations and Theses. (UMI No:3440244).

9. Çalıkoğlu, B. S. (2014). Üstün zekalı ve yetenekli öğrencilerde derinlik ve karmaşıklığa göre farklılaştırılmış fen öğretiminin başarı bilimsel süreç becerileri ve tutuma etkisi (Doktora tezi). İstanbul Üniversitesi, İstanbul.
10. Cox, S. G. (2008). Differentiated instruction in the elementary schools. Educ Dig, 73(9), 52-54.
11. Çam, Ş. S. (2013). Öğretmenlerin farklılaştırılmış öğretim yaklaşımını uygulama ve buna ilişkin yetkinlik düzeyleri (Yayımlanmamış doktora tezi). Türkiye: Eskişehir Osmangazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
12. Demir, S. ve Gürol, M. (2015). Farklılaştırılmış öğretim yöntemlerinin derin ve yüzeysel öğrenen öğrencilerin kalıcılık puanları üzerindeki etkisi. Pegem Eğitim ve Öğretim Dergisi, 5(2), 187-206.
13. Dunn, R. ve Dunn, K. J. (1992). Teaching elementary students through their individual learning styles: Practical approaches for grades 3-6. Allyn and Bacon.
14. Gregory, G. H. ve Chapman, C. (2012). Differentiated instructional strategies: One size doesn't fit all. Corwin Press.
15. Hall, T., Strangman, N. ve Meyer, A. (2003). Differentiated instruction and implications for UDL implementation. Wakefield, MA: National Center on Accessing the General Curriculum. Preventing School Failure, 52(2), 21-30.
16. Heacox, D. (2002). Differentiating instruction in the regular classroom: How to reach and teach all learners, grades 3-12. ABD: Free Spirit Publishing.
17. Hellman, D. W. (2007). Implementing differentiated instruction in urban, title I schools: Efects of facilitiated support groups and program fidelity on student achievement (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations and Theses (UMI No.3306865).
18. Karadağ, R. (2010). İlköğretim Türkçe dersinde farklılaştırılmış öğretim yaklaşımının uygulanması: Bir eylem araştırması. (Yayımlanmamış doktora tezi). Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
19. Karadağ, R. (2014). Dünyada ve Türkiye’de farklılaştırılmış öğretimle ilgili yapılmış çalışmaların değerlendirilmesi. Kastamonu Eğitim Dergisi 22(3), 1301-1322.
20. Karadağ, R. ve Yaşar, Ş. (2010). Effects of diffe¬rentiated instruction on students’ attitudes towards Turkish courses: An action research. Procedia Social and Behavioral Sciences, 9, 1394-1399.
21. Karasar, N. (2000). Bilimsel araştırma yöntemi. Ankara: Nobel yayıncılık.
22. Kiley, D. (2011). Differentiated instruction in the secondary classroom:Analysis of the level of implementation and factors that influence practice (Doctoral dissertation). Retrievedfrom ProQuest Dissertations and Theses. (UMI No. 3455173)
23. Kommer, D. (2004). Differentiated instruction in partial fulfillment of the requirements for the degree master of education.
24. Lawrence-Brown, D. (2004). Differentiated instruction: Inclusive strategies for standards-based learning. American Secondary Education, 32(3), 34-62.
25. LDA (2006). Differentiated instruction. http://www.ldanatl.org/news/DIFFERENTIATED_ INSTRUCTION.asp> adresinden 10.05.2018 tarihinde alınmıştır.
26. Levy, H. M. (2008). Meeting the needs of all students through differentiated instruction: Helping every child reach and exceed standards. The Clearing House, 81(4), 161-164.
27. McAdamis, S. (2001). Teachers tailor their instruction to meet a variety of student needs. Journal of Staff Development, 22(2), 1-5.
28. MEB (2008). Okulöncesi öğretmen özel alan yeterlikleri. 08.05.2018 tarihinde http://oygm.meb.gov.tr/www/ilkogretim-ozel-alan-yeterlikleri/icerik/257 adresinden alınmıştır.
29. Powers, E. A. (2008). The use of independent study as a viable differentiation technique for gifted learners in the regular classroom. Gifted Child Today, 31(3), 57-65.
30. Richards, M. R. E. ve Omdal, S. N. (2007). Effects of tiered instruction on academic performance in a secondary science course. Journal of Advanced Academics, 18(3), 424-453.
31. Roberts, J. L. ve Inman, T. F. (2007). Strategies for differentiating instruction best practices for the classroom. Waco, Texas: Inman Prufrock Pres Inc.
32. Rollins, R. L. (2011). Assessing the understanding and use of differentiated instruction: A Science Course. Journal of Advanced Academics, 18(3), 424-456.
33. Senemoğlu, N. (2013). Gelişim, öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya (23.baskı). Ankara: Yargı Yayınevi.
34. Springer, R., Pugalee, D. ve Algozzine, B. (2007). Improving mathematics skills of high school students. The Clearing styles: Practical approaches for grades 3-6. Boston, MA.
35. Stager, A. (2007). Differentiated instruction in Mathematics (Master thesis). Caldwell College.
36. Subban, P. (2006). A research basis supporting differentiated instruction. .
37. Theisen, T. (2002). Differentiated instruction in the foreign language classroom: Meeting the di¬verse needs of all learners. Languages Other than English (Lote), 6, 1-8.
38. Tobin, R. ve McInnes, A. (2008). Conundrums in the differentiated literacy classroom. Reading Improvement, 45(4), 159-169.
39. Tomlinson, C. A. (2001). How to differentiate instruction in mixed ability classrooms (2nd ed). ABD: Association for Supervision and Curriculum Development.
40. Tomlinson, C. A. (2005). The differentiated classroom: Responding to the needs of all learners. ABD: Pearson Merrill Prentice Hall.
41. Tomlinson, C. A. (2007). Öğrenci gereksinimlerine göre farklılaştırılmış eğitim (Diye Kültürlerarası İletişim Hizmetleri Çev.). Ankara: Redhouse.
42. Tomlinson, C. A. ve Allan, S. D. (2000). Leadership for differentiating schools and classrooms. Alexandria, VA: Association for Supervision and Curriculum Development.
43. Üşenti, Ü. A. (2013). Farklılaştırılmış Türkçe öğ¬retim uygulamalarının üstün zekalı ve yetenekli öğrencilerdeki bilişsel beceri ve başarı durumlarına etkisi. International Journal of Social Science Research, 2(2).
44. Von Glasersfeld, E. (1995). A Constructivist Approach To Teaching. In P. S. Leslie, & J. Gale (Eds.), Constructivism in Education. (pp. 3-15). ABD: Lawrence Erlbaum Associates, Publishers.
45. Welsh, D. K. (2010). Effect of differentiated instruction and word attack strategies on struggling (Doctoral dissertation). Retrieved from ProQuest Dissertations and Theses (UMI No.3407325).
46. Woolfolk, A. (2004). Educational psychology (9th ed.). ABD: Pearson Merrill Prentice Hall.
47. Yabaş, D. ve Altun, S. (2009). Farklılaştırılmış öğretim tasarımının öğrencilerin öz-yeterlik algıları, biliş üstü becerileri ve akademik başarılarına etkisinin incelenmesi, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 37, 201-214.