Major Depresif Bozukluk Tanılı 350 Ergen Olgunun Klinik Özellikleri, Hastalık Şiddeti ve Tedavi Seçeneklerinin Değerlendirilmesi: Retrospektif Kesitsel Bir Çalışma
Öz
Amaç: Major Depresif Bozukluk (MDB) ergenlik döneminde sık görülen önemli bir ruh sağlığı bozukluğudur. Çalışmamızda MDB tanısı ile takip ve tedaviye alınan ergenlerde depresyon şiddetinin, kullanılan tedavi yöntemlerinin ve klinik özelliklerin değerlendirilmesi amaçlanmıştır.
Yöntem: 1 Ocak-31 Aralık 2015 tarihleri arasında hastanemiz çocuk ve ergen psikiyatrisi polikliniğine ayaktan başvuran ve DSM 5’e göre unipolar MDB tanısı alan 12-18 yaş aralığındaki 350 ergen hastanın dosyası geriye dönük olarak incelenmiş ve bu ergenlerin sosyodemografik ve klinik özellikleri değerlendirilmiştir. İstatistiksel değerlendirme için SPSS 17,0 kullanılmıştır.
Bulgular: Bir yıllık zaman diliminde polikliniğe başvuran 4.646 ergenin 350’sine (%7,5) MDB tanısı konmuştur. Kız ergenler örneklemin %75,4’ünü oluşturmakta idi. Ergenler depresyon şiddeti açısından sınıflandırıldığında, tüm örneklemin %45,7’sinin hafif, %44,3’ünün orta ve %10’unun ağır şiddetli depresyon grubunda yer aldığı ve tüm bu gruplarda kız ergenlerin daha yüksek oranda olduğu bulunmuştur. Örneklem aldığı tedavi açısından değerlendirildiğinde %81,7’sine farmakoterapi, %15,1’ine çeşitli psikoterapiler, %3,1’ine ise farmakoterapi ve psikoterapi kombinasyonu uygulanmıştır. Ergenlerin %87,4’ünde seçici serotonin geri alım inhibitörleri (SSGİ) tek başına tercih edilmiştir. Somatoform bozukluk (disosiyatif ve konversif bozukluk) ve yas reaksiyonu varlığı farmakoterapi ve psikoterapinin birlikte kullanımı için anlamlılık göstermiştir. Farmakoterapi alan ergenlerin %.8,6’sında en az bir yan etki varlığı saptanmıştır.
Tartışma: Çalışma bulgularımız literatürle uyumlu olarak, ergen yaş grubunda MDB tanısı tüm şiddet düzeylerinde kızlarda anlamlı olarak daha fazla görülmekte olup tedavisinde SSGİ monoterapisi çoğu kez ilk seçenek olarak kullanılmaktadır. Çalışmamız MDB tanılı ergenlerde yapılmış geniş örneklemli, tedavi ve şiddet değerlendirmesini içeren bir çalışma olması açısından konu ile ilgili literatüre katkı sağlayacağı düşünülmüştür; fakat bu verilerin kesitsel, geriye dönük ve durum saptaması niteliğinde olması nedeniyle genellenmesi uygun olmayabilir.
Anahtar Kelimeler
Destekleyen Kurum
Proje Numarası
Teşekkür
Kaynakça
- 1. American Psychiatry Association (APA), Diagnostic and statistical manual of mental disorders (DSM-5). American Psychiatric Publication, 2013.
- 2. Rey JM, Bella-Awusah TT, Liu J. Chapter E1. Depression in children and adolescents. In IACAPAP Textbook of Child and Adolescent Mental Health. 2015.
- 3. Thapar A, Collishaw S, Pine DS, Thapar AK. Depression in adolescence. The Lancet 2012; 379(9820):1056-1067.
- 4. Ebert MH, Loosen PT, Nurcombe B. Current Diagnosis &Treatment Psychiatry. Candansayar S (Çeviri Ed.), 1. Baskı: 2003.
- 5. Hauenstein EJ. Depression in adolescence. J Obstet Gynecol Neonatal Nurs 2003; 32: 239-48.
- 6. Meadows SO, Brown JS, Elder GHJ. Depressive symptoms, stress, and support: gendered trajectories from adolescence to young adulthood. Journal of Youth and Adolescence 2006;35:93-103.
- 7. Burns JJ, Cottrell L, Perkins K, Pack R, et al. Depressive symptoms and health risk among rural adolescents. Pediatrics 2004;113:1313-20.
- 8. Eskin M, Ertekin K, Harlak H, Dereboy Ç. Lise öğrencisi ergenlerde depresyonun yaygınlığı ve ilişkili olduğu etmenler. Türk Psikiyatri Dergisi 2008; 19(4):382-389.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
İç Hastalıkları
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yazarlar
Özlem Hekim
*
0000-0002-7446-7805
Türkiye
Seyhan Temtek Güner
Bu kişi benim
0000-0002-3803-2097
Türkiye
Zeynep Göker
0000-0002-6489-3800
Türkiye
Ebru Sekmen
0000-0001-9688-7336
Türkiye
Yayımlanma Tarihi
23 Eylül 2019
Gönderilme Tarihi
17 Haziran 2019
Kabul Tarihi
11 Eylül 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 13 Sayı: 5