An investigation of vaccine rejection and hesitancy encountered by family healthcare personnel working at mersin city centre and related factors
Abstract
Objective: The main purpose of this study was to investigate the status of family healthcare staff encountering vaccine hesitancy or rejection and related factors. Methods: This cross-sectional study was carried out with family healthcare staff working in Mersin city center. The data was collected using face-to-face interviews. Descriptive statistics, Mann Whitney U test, chi square and Fischer's exact tests were used in statistical analysis. p≤0.05 was accepted for all statistical tests. Results: Among the 279 family healthcare staff who participated in the study, 28.3% of the participants experienced vaccine instability at least once in the previous year and 32.6% faced rejection of vaccines. The first two vaccines with the most vaccine hesitancy were the MMR and DTaP-IPV-Hib, the first two vaccines with the highest vaccine rejection were Hepatitis A and DTaP-IPV-Hib. It was determined that vaccine instability was encountered more in districts with high socioeconomic status (p=0.016). It was found that family healthcare staff who felt competent were less likely to encounter vaccine hesitance. (p=0.06). A relationship was found between the family healthcare staff's exposure to vaccine refusal and the median number of babies registered in the family medicine unit. (FMU) (p=0.012). Conclusions: Almost half of the family healthcare staff who participated in this study faced vaccine rejection or hesitancy. Family healthcare staff who considered themselves capable at informing and communicating with parents experienced less vaccine hesitancy. For this reason, it is recommended that training for family healthcare staff on vaccination and immunization be carried out.
Keywords
Mersin il merkezinde çalışan aile sağlığı elemanlarının aşı kararsızlığı veya reddi ile karşılaşma durumu ve ilişkili faktörlerin araştırılması
Abstract
Amaç: Bu çalışma ile aile sağlığı elemanlarının aşı kararsızlığı veya reddi ile karşılaşma durumu ve bununla ilişkili faktörlerin araştırılması amaçlandı. Yöntem: Kesitsel tipte planlanan bu çalışma Mersin merkezde çalışan aile sağlığı elemanlarında yapıldı. Veri yüz yüze soru cevap tekniği ile toplandı. İstatistiksel analizlerde tanımlayıcı istatistikler, Mann Whitney U testi, ki kare ve Fischer’in kesin testi kullanıldı. p≤0.05 kabul edildi. Bulgular: Çalışmaya 279 aile sağlığı elemanı katıldı. Çalışmaya katılanların %28.3’ünün geçen bir yılda en az bir defa aşı kararsızlığı ve %32.6’ının da aşı reddi ile karşılaştığı tespit edildi. En fazla aşı kararsızlığı yaşanan ilk iki aşı KKK ve DaBT-IPA-Hib, en fazla aşı reddiyle karşılaşılan ilk iki aşı Hepatit A ve DaBT-IPA-Hib olduğu saptandı. Sosyoekonomik durumu yüksek olan ilçelerde aşı kararsızlığı ile daha fazla karşılaşıldığı tespit edildi (p=0.016). Kendini yeterli hisseden aile sağlığı elemanlarının aşı kararsızlığı ile daha az karşılaştığı tespit edildi (p=0.06). Aile sağlığı elemanlarının aşı reddi ile karşılaşma durumu ile aile hekimliği birimine kayıtlı bebek sayısı ortancası ile ilişki bulunmuştur (p=0.012). Sonuç: Çalışmaya katılan aile sağlığı elemanlarının yarısına yakını aşı reddi veya kararsızlığı ile karşılaşmıştır. Kendini ebeveynleri bilgilendirme konusunda yeterli görenler daha az aşı kararsızlığı ile karşılaşmıştır. Bu nedenle aile sağlığı elemanlarına aşı ve bağışıklama konusunda eğitim düzenlenmesi önerilir.
Keywords
Araştırmanın yürütülmesi sırasında hiçbir kurum ve kuruluştan destek alınmamıştır.