Evaluation of local agricultural products within the scope of sustainable gastronomy: A study on Çilimli black rice

Year 2025, Volume: 7 Issue: 2, 257 - 278, 03.01.2026

Atıf Akkil , Emine Kale

https://doi.org/10.48119/toleho.1638609

https://izlik.org/JA93TN29FB

Abstract

Agricultural production is no longer confined solely to food production; it is increasingly recognized as a strategic domain for preserving cultural heritage, promoting rural development, and sustaining gastronomic diversity. Within this context, Çilimli black rice, characterized by its high nutritional value and distinctive aromatic profile, presents a comprehensive case for evaluation across ecological, economic, sociocultural, and gastronomic dimensions. Accordingly, the Çilimli Black Rice Project was addressed as a qualitative case study, as it represents a context-specific initiative that allows the phenomenon to be examined holistically within its real-life setting. This study employed qualitative research methods, utilizing semi-structured interviews conducted with seven participants selected through purposive sampling. The collected data were analyzed through content analysis, with the analytical process supported by MAXQDA software.
The findings indicate that the region’s natural and geographical conditions provide a favorable foundation for black rice cultivation, while the adoption of modern agricultural techniques significantly increases productivity. In addition, effective marketing and branding strategies enhance product recognition and visibility. The results further demonstrate that black rice production positively influences producers’ income levels and offers notable economic benefits at the local level. From a nutritional perspective, Çilimli black rice exhibits functional food properties that support health and well-being. Moreover, innovative culinary applications within gastronomy support the product’s long-term potential and adaptability. Overall, the findings suggest that Çilimli black rice should be regarded not merely as an agricultural commodity but as a multifunctional asset that contributes to the preservation of local identity, the continuity of cultural heritage, and the strengthening of rural development within the framework of sustainable gastronomy.

Keywords

Sustainability , Local Agriculture , Sustainable Gastronomy , Çilimli Black Rice , Organic Agriculture , Good Agricultural Practices , Gastronomy Tourism

Ethical Statement

The Düzce University Ethical Board granted ethical approval under decision number 2025/30.

Supporting Institution

Düzce University

Project Number

1

References

• Abbasov, E. (2015). Sustainable solution for increasing the share of solar photovoltaic usages on residential houses in Azerbaijan. Environmental Research, Engineering and Management, 71(4), pp. 11–18. https://doi.org/10.5755/j01.erem.71.4.12070
• Açıkgöz, N. (2003). Tarımsal biyoteknolojiye sosyo-ekonomik yaklaşımlar. Tarım ve Mühendislik, 66(7), pp. 62–68.
• Aksoy, A., Dıvrak, B. B., & Sütlü, E. (2013). İyi tarım uygulamaları el kitabı. WWF-Türkiye.
• Altın, B. K., & Kırçova, İ. (2024). Çevresel, sosyal ve ekonomik sürdürülebilirlik bilincinin ve algılanan tüketici etkinliğinin sürdürülebilir tüketim bağlamında incelenmesi. Business & Management Studies: An International Journal, 12(3), pp. 571–599. https://doi.org/10.15295/bmij.v12i3.2399
• Ayla, D., & Altıntaş, D. (2017). Organik üretim ve pazarlama sorunları. Kastamonu Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 19(4), pp. 7–17. https://doi.org/10.21180/kuiibf.2017434551
• Bilgili, M. Y. (2017). Ekonomik, ekolojik ve sosyal boyutlarıyla sürdürülebilir kalkınma. The Journal of International Social Research, 10(49), pp. 559–569.
• Boz, İ., Şahin, A., Paksoy, M., Giray, F. H., & Direk, M. (2013). Çevre amaçlı tarımsal arazilerin korunması programının (ÇATAK) yayılması ve benimsenmesi (Proje No. 110O747). TÜBİTAK.
• Bozok, D., Narin, M., & Girgin, G. K. (2019). Organik tarım ve kırsal kalkınmaya etkisi: Kırtık Köyü örneği. International Journal of Social and Economic Sciences, 6(1), pp. 1–6. https://ijses.org/index.php/ijses/article/view/173
• Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2024). Eğitimde bilimsel araştırma yöntemleri. Pegem Academy.
• Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2021). Araştırma tasarımı: Nitel, nicel ve karma yöntem yaklaşımları (E. Karadağ, Çev. Ed.; 5. Basımdan Çeviri). Nobel Akademik Yayıncılık.
• Creswell, J. W., & Poth, C. N. (2018). Qualitative inquiry and research design: Choosing among five approaches (4th ed.). SAGE.
• Çelik, Y. (2006). Sürdürülebilir kalkınma kavramı ve sağlık. Hacettepe Sağlık İdaresi Dergisi, 9(1), pp. 19–37.
• Dambale, A. S., Goswami, J., Sharma, K. K., Kurmi, K., Das, K. N., & Das, R. (2024). Qualitative assessment of black rice under an organic ecosystem of Northeast India. International Journal of Research in Agronomy, 7(3), pp. 681–689. https://doi.org/10.33545/2618060X.2024.v7.i3i.499
• Doğan, B., & İkikat Tümer, E. (2019). Çiftçilerin iyi tarım uygulamalarına katılma istekliliklerini etkileyen değişkenler: Kahramanmaraş ili örneği. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 29(4), pp. 611–617. https://doi.org/10.29133/yyutbd.571505
• Duram, L., & Oberholtzer, L. (2010). A geographic approach to place and natural resource use in local food systems. Renewable Agriculture and Food Systems, 25(2), pp. 99–108. https://doi.org/10.1017/S1742170510000104
• Duran, D. C., Gogan, L. M., Artene, A., & Duran, V. (2015). The components of sustainable development - a possible approach. Procedia Economics and Finance, 26, pp. 806–811. https://doi.org/10.1016/S2212-5671(15)00849-7
• Durlu-Özkaya, F., & Sünnetçioğlu, S. (2013). Sürdürülebilir gastronomi turizmi hareketliliğinde coğrafi işaretlemenin rolü. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 1(1), pp. 13–20.
• Eryılmaz, G. A., & Kılıç, O. (2018). Türkiye’de sürdürülebilir tarım ve iyi tarım uygulamaları. Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi Tarım ve Doğa Dergisi, 21(4), pp. 624–631. https://doi.org/10.18016/ksudobil.345137
• Eryılmaz, G. A., Kılıç, O., & Boz, İ. (2019). Türkiye’de organik tarım ve iyi tarım uygulamalarının ekonomik, sosyal ve çevresel sürdürülebilirlik açısından değerlendirilmesi. Yuzuncu Yıl University Journal of Agricultural Sciences, 29(2), pp. 352–361. https://doi.org/10.29133/yyutbd.446002
• Eti, H. S., & Azabağaoğlu, M. Ö. (2023). Organik gıdaların pazarlanması ve organik gıdalara karşı tüketici tutum ve davranışları analizi. Trakya Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 12(2), pp. 1–20.
• Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı (2013). 2013–2017 stratejik plan. Available at: https://www.tarimorman.gov.tr/SGB/Belgeler/Stratejik_Plan_2013_2017.pdf
• Goodland, R. (1995). The concept of environmental sustainability. Annual Review of Ecology and Systematics, pp. 1–24. https:/www.jstor.org/stable/2097196
• Goswami, K., Thapa, D. B., Sandilya, J., & Deka, N. (2023). An assessment of economic profitability of black rice (Oryza sativa L. indica) production in Assam, India. Journal of Applied Research on Medicinal and Aromatic Plants, 34, 100488. https://doi.org/10.1016/j.jarmap.2023.100488
• Guest, G., Bunce, A., & Johnson, L. (2006). How many interviews are enough? An experiment with data saturation and variability. Field Methods, 18(1), pp. 59–82. https://doi.org/10.1177/1525822X05279903
• Hazell, P. B. R. (2009). The Asian Green Revolution (IFPRI Discussion Paper No. 00911). International Food Policy Research Institute. Available at: https://www.ifpri.org/publication/asian-green-revolution
• Işıldar, P. (2016). Sürdürülebilirlik ve gastronomi. In H. Kurgun & D. Bağıran Özşeker (Eds.), Gastronomi ve turizm: Kavramlar, uygulamalar, uluslararası mutfaklar ve reçeteler (pp. 45–58). Detay Yayıncılık.
• Karasar, N. (2005). Bilimsel araştırma yöntemi. Nobel Yayın Dağıtım.
• Khan, N., Ray, R. L., Sargani, G. R., Ihtisham, M., Khayyam, M., & Ismail, S. (2021). Current progress and future prospects of agriculture technology: Gateway to sustainable agriculture. Sustainability, 13(9), 4883. https://doi.org/10.33545/2618060X.2024.v7.i3i.499
• Kumari, S. (2020). Black rice: An emerging ‘super food’. Pantnagar Journal of Research, 18(1), pp. 15.
• Kurnaz, A., & Arman, A. (2020). Sürdürülebilir gastronomi. In A. Akbaba & N. Çetinkaya (Eds.), Gastronomi ve yiyecek tarihi (pp. 194–210). Detay Yayıncılık.
• Kuşat, N. (2013). Yeşil sürdürülebilirlik için yeşil ekonomi: avantaj ve dezavantajlari–Türkiye incelemesi. Yaşar Üniversitesi E-Dergisi, 8(29), pp. 4896–4916.
• McKenzie, S. (2004). Social sustainability: Towards some definitions (Working Paper No. 27). Hawke Research Institute, University of South Australia. Available at: https://unisa.edu.au/siteassets/episerver-6-files/global/research/hri/working-papers/wp27.pdf
• Morse, J. M. (1994). Designing funded qualitative research. In N. K. Denzin & Y. S. Lincoln (Eds.), Handbook of Qualitative Inquiry (pp. 220–235). SAGE Publications.
• Onat, G., & Keskin, E. (2019). Organik gıda kavramının kelime ilişkilendirme testi aracılığıyla analizi. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 7(4), pp. 3275–3289. https://doi.org/10.21325/jotags.2019.528
• Onions, C. T. (Ed.) (1964). The shorter Oxford English dictionary. Clarendon Press.
• Ören, V. E., & Ören, T. Ş. (2019). Gastronomi turizmi kapsamında sürdürülebilirlik: Ebem köftesi örneği. Turkish Studies (Social Sciences), 14(1), pp. 151–162. https://doi.org/10.7827/TurkishStudies.14741
• Özer Canarslan, N., & Uz Yılmaz, C. (2019). Annelerin ve hamilelerin organik gıda satın alma davranışları. Gaziantep University Journal of Social Sciences, 18(1), pp. 457–478. https://doi.org/10.21547/jss.436433
• Özgen, M., Birsin, M. A., & Emiroğlu, H. (2010). Bitki biyoteknolojisi: Dünyada ve Türkiye’de GDO’larda son gelişmeler. In Türkiye Ziraat Mühendisliği VII. Teknik Kongresi Bildiriler Kitabı (pp. 11–15). TMMOB Ziraat Mühendisleri Odası.
• Panda, D. K., Jyotirmayee, B., & Mahalik, G. (2022). Black rice: A review from its history to chemical makeup to health advantages, nutritional properties and dietary uses. Plant Science Today, 9(3), pp. 513–527. https://doi.org/10.14719/pst.1817
• Patton, M. Q. (2025). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (M. Bütün & S. B. Demir, Çev. Ed.; 3. Basımdan Çeviri). Pegem Akademi.
• Poisot, A.-S., Speedy, A., & Kueneman, E. (2004). Good agricultural practices – A working concept: Background paper for the FAO internal workshop on good agricultural practices (Background Paper). FAO Agriculture Department. Available at: https://www.fao.org/3/y5110e/y5110e00.htm
• Pratiwi, R., & Purwestri, Y. A. (2017). Black rice as a functional food in Indonesia. Functional Foods in Health and Disease, 7(3), pp. 182–194. https://doi.org/10.31989/ffhd.v7i3.310
• Resmi Gazete (1994, 18 Aralık). Bitkisel ve hayvansal ürünlerin ekolojik metodlarla üretilmesine ilişkin yönetmelik (Sayı: 22145). Available at: https://www.resmigazete.gov.tr/arsiv/22145.pdf
• Sarkar, S., Biswas, A., Biswas, S., & Pakhira, R. (2025). Organic farming and smart technology: A new era of sustainability in agriculture. In Proceedings of the International Conference on Recent Advances in Artificial Intelligence for Sustainable Development (RAISD 2025), 196 (pp. 270). Springer Nature.
• Sayın, B., Çelikyurt, M., Kuzgun, M., & Aydın, B. (2015). Antalya ilinde örtüaltı yetiştiriciliği yapan üreticilerin iyi tarım uygulamalarına yaklaşımı. Derim, 32(2), pp. 171–186. https://doi.org/10.16882/derim.2015.64269
• Scarpato, R. (2003). Sustainable gastronomy as a tourist product. In A. M. Hjalager & G. Richards (Eds.), Tourism and Gastronomy (pp. 146–166). Routledge.
• Sharma, M., & Singh, R. (2025). Social sustainability analysis of black rice (Chak-hao) farms in Manipur, India. Journal of Community Mobilization and Sustainable Development, 20(1), pp. 69–73. https://doi.org/10.5958/2231-6736.2025.00010.X
• Sims, R. (2009). Food, place and authenticity: Local food and the sustainable tourism experience. Journal of Sustainable Tourism, 17(3), pp. 321–336. https://doi.org/10.1080/09669580802359293
• Siyahpirinc.com (2025). Siyah pirinç. Available at: https://siyahpirinc.com/s55748-siyah-pirinc
• Turhan, Ş. (2005). Tarımda sürdürülebilirlik ve organik tarım. Tarım Ekonomisi Dergisi, 11(1–2), pp. 13–24.
• Vivien, F. D. (2008). Sustainable development: An overview of economic proposals. S.A.P.I.EN.S. Surveys and Perspectives Integrating Environment and Society, 1(2), pp. 1–8.
• World Health Organization, United Nations Environment Programme, & World Organisation for Animal Health (2025). Antimicrobial Resistance Multi-Partner Trust Fund: Annual report 2024. World Health Organization.
• Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri (10. baskı). Seçkin Yayıncılık.
• Yıldız, M., & Yılmaz, M. (2020). Gastronomi alanındaki trendlere bir bakış. Sivas Interdisipliner Turizm Araştırmaları Dergisi, (5), pp. 19–35.
• Yılmaz, G., & Akman, S. (2018). Sürdürülebilir gastronomi çerçevesinde Edremit Körfezi yöresel mutfakları. Journal of Tourism and Gastronomy Studies, 6(4), pp. 852–872. https://doi.org/10.21325/jotags.2018.337
• Yin, R. K. (2018). Vaka çalışması araştırması ve uygulamaları: Tasarım ve yöntemler. SAGE Publications.
• Yunlong, C., & Smit, B. (1994). Sustainability in agriculture: A general review. Agriculture, Ecosystems & Environment, 49(3), pp. 299–307. https://doi.org/10.1016/0167-8809(94)90059-0
• Yurtseven, H. R., & Kaya, O. (2010, 2–5 Aralık). Eko-gastronomi ve sürdürülebilirlik. In O. E. Çolakoğlu (Ed.), 11. Ulusal Turizm Kongresi bildiri kitabı (pp. 57–65). Detay Yayıncılık.