An Experimental Study: Does the Transactional Analysis Theory-based Psycho-education Program Affect Students’ Communication Skills?

Abstract

Transactional analysis theory has emerged as a psychotherapy approach that includes individual and group applications and draws attention to individuals’ communication with both themselves and others. In this study, the effects of an 11-session transactional analysis theory-based psycho-education program on the communication skills of Turkish undergraduate students doing their major in social services and consultancy department was examined. The participants of the study were selected through criterion sampling, which is one of the purposeful sampling methods. The study was carried out with 16 participants, 9 females and 7 males, who took part in the research voluntarily. “Personal Information Form” and “The Communication Skills Scale” were used as data collection tools. The present study is quantitative. The research design was a single group pretest-posttest model which is one of the weak experimental research designs. Wilcoxon Signed-Rank test, one of the non-parametric tests, was used for data analysis. Based on the results, it can be said that the 11-week psycho-education program, which was designed to increase the communication skills of the students, had a significant effect on increasing the communication skills of the students.

Keywords

• Transactional Analysis
• Communication Skills
• Undergraduate Students
• Psycho-education Program

Deneysel Bir Çalışma: Transaksiyonel Analiz Kuramına Dayalı Psiko-eğitim Programının Öğrencilerin İletişim Becerilerine Etkisi Var mıdır?

Abstract

Transsaksiyonel Analiz kuramı bireysel ve grup uygulamalarını içeren, bireylerin hem kendileriyle hem de diğerleriyle olan iletişimlerine dikkat çeken bir psikoterapi yaklaşımı olarak ortaya çıkmıştır. Bu araştırmada, transaksiyonel analiz kuramına dayalı olarak hazırlanan 11 oturumluk psiko-eğitimin sosyal hizmet ve danışmanlık bölümünde öğrenimlerine devam eden üniversite öğrencilerinin iletişim becerilerine etkisi incelenmiştir. Çalışma araştırmaya gönüllü olarak katılmak isteyen amaçsal örnekleme yöntemlerinden olan ölçüt örnekleme yöntemiyle seçilen 9 kadın 7’si erkek olmak üzere 16 kişiyle gerçekleştirilmiştir. Araştırmada veri toplama aracı olarak Kişisel Bilgi Formu ve İletişim Becerileri Değerlendirme Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmanın deseni, zayıf deneysel araştırma tasarımlarından olan tek gruplu ön test- son test modeline göre tasarlanmıştır. Verilerin çözümlenmesinde non-parametrik bir test olan Wilcoxon İşaretli Sıralar testi kullanılmıştır. Elde edilen sonuçlara göre uygulanan psiko-eğitim programının çalışmaya katılan deneklerin iletişim becerilerini anlamlı bir şekilde artırdığı tespit edilmiştir. Bu sonuca göre, öğrencilerin iletişim becerilerini artırmaya yönelik oluşturulan on bir haftalık psiko-eğitim programının, öğrencilerin iletişim becerilerini artırmada önemli bir etkisinin olduğu söylenebilir.

Keywords

• Transsaksiyonel Analiz
• İletişim Becerileri
• Üniversite Öğrencileri
• Psiko-sosyal Eğitim

References

1. Akkoyun, D. (1993). The concept of respect from the Transactional Analysis view. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 1(4), 16-22. https://dergipark.org.tr/en/pub/tpdrd/issue/21424/229801
2. Akkoyun, F. (1998). Transaksiyonel analiz psikolojide işlemsel çözümleme yaklaşımı. [Transactional analysis transactional analysis approach in psychology]. Nobel.
3. Alisinanoglu, F. & Köksal, A. (2000). Gençlerin ben durumları (ego state) ve empatik becerilerinin incelenmesi. [Examination of young people's ego states and empathic skills]. Hacettepe University Journal of Education. 18, 11‐16. https://dergipark.org.tr/tr/pub/hunefd/issue/7818/102703
4. Artan, T. & Kumbasar, B. (2017). Effective communication in the social work profession. Turkish Journal of Social Work, 1(2), 51-63. https://dergipark.org.tr/en/pub/scd/issue/32871/364717
5. Aydın-Şengül, Ö. & Topçuoğlu-Ünal, F. (2018). Yaratıcı drama yönteminin öğretmen adaylarının iletişim becerilerine etkisi. [The effect of creative drama method on communication skills of teacher candidates]. Ahi Evran University Journal of Kırşehir Education Faculty, 2(19), 1149-1161. https://doi.org/10.29299/kefad.2018.19.02.001
6. Barger, L. L. (1990). Communication. Prentice-Hall, Englewood Cliffs.
7. Bek, H., & Akhunlar-Turgut, M. N. (2015). The effect of communication skills training on the communication and self-disclosure skills levels of students at Uşak University. Literatür Sempozyum, 8, 47-52.
8. Can, A. (2016). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. [Quantitative data analysis in scientific research process with SPSS]. Pegem.

9. Cüceloglu, D. (2016). Yeniden insan insana. [Human to human again]. Remzi Kitabevi.
10. Çam, S. (1999). The effect of communication skills training program with teacher candidates on ego states and perception of problem-solving skills. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 12, 16-27. https://dergipark.org.tr/en/pub/tpdrd/issue/21432/229795
11. Dökmen, Ü. (1996). Sanatta ve günlük yaşamda iletişim çatışmaları ve empati. [Communication conflicts and empathy in art and everyday life]. (4. Baskı), Sistem.
12. Fiske J. (2010). Introduction to Communication Studies, Routledge.
13. Geldard, K. & Geldard, D. (2013). Ergenler ve gençlerde psikolojik danışma. [Psychological counseling for adolescents and young people] (M. Pişkin, Trans.). Nobel.
14. Gökçearslan-Çiftçi, E. & Altınova, H.H. (2017). Development of communication skills through creative drama at social work education: an example of an implementation of the course. Elementary Education Online, 16(4), 1384-1394. https://doi.org/10.17051/ilkonline.2017.342961
15. Gürüz, D. & Eğinli, A. T. (2008). İletişim becerileri. [Communication skills]. Nobel.
16. Johnson, B. & Chrıstensen, L. (2014). Eğitim araştırmaları nicel, nitel ve karma yaklaşımlar. [Educational research: Quantitative and qualitative approaches]. (Ş.B. Demir, Trans.). Eğiten Kitap.
17. Kaya, A. (2010). Kişilerarası ilişkilerin başlangıcı ve gelişimi, in Kaya, A. (Ed.), Kişilerarası İlişkiler ve Etkili İletişim, [Interpersonal Relations and Effective Communication]. Pegem.
18. Korkut, F. (1996). Development of “The Communication Skills Scale”: Reliability and validity studies. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 2(7), 18-23. https://dergipark.org.tr/en/pub/tpdrd/issue/21427/229793
19. Korkut, F. (2005). Communication skills training program for adults. Hacettepe University Journal of Education, 28, 143- 149. https://dergipark.org.tr/en/pub/hunefd/issue/7808/102429
20. Kulaksızoglu, A. (2003). Kişisel gelişim uygulamaları. [Personal development applications]. Nobel.
21. McKay, M., Davis, M. & Fanning, P. (2012). İletişim becerileri. [Communication skills]. (Ö. Gelbal, Trans.). Ankara: HYB.
22. Nelson-Jones, R. (1982). Danışma psikolojisi kuramları. [Counseling psychology theories]. (F. Akkoyun, Trans.). Ankara: Cassell Educational.
23. Nerdrum, P. (1997). Maintenance of the effect of training in communication skills: A controlled follow-up study of the level of communicated empathy. British Journal of Social Work, 27(5), 705-722. https://www.jstor.org/stable/pdf/23714686.pdf
24. Siyez-Digdem M. (2015). Kişilerarası ilişkilerin başlangıcı ve gelişimi, in Kaya, A. (Ed.). Kişilerarası ilişkiler ve etkili iletişim, [Interpersonal Relations and Effective Communication]. (pp. 62-92). Ankara: Pegem.
25. Voltan-Acar, N. (2004). Grupla psikolojik danışma alıştırmalar-deneyler. [Group counseling exercises-experiments]. Ankara: Nobel.
26. Voltan-Acar, N. (2009). Terapötik iletişim kişilerarası ilişkiler [Therapeutic communication interpersonal relations]. (7. Baskı). Ankara: US-A.
27. Voltan-Acar, N. (2012). İnsan ilişkileri: İletişim. [Human relations: Communication]. Ankara: Nobel Yayıncılık.
28. Walker, J. (2008). Communication and social work from an attachment perspective, Journal of Social Work Practice, 22(1), 5–13. https://doi.org/10.1080/02650530701872231
29. Weiten, W., Yost Hammer, E. & Dunn, D.S. (2016). Psikoloji ve çağdaş yaşam, insan uyumu, [Psychology and contemporary life, human adaptation]. (E. İkiz, Trans.). Ankara: Nobel.
30. Yüksel-Şahin, F. (1997). Grupla iletişim becerileri eğitiminin üniversite öğrencilerinin iletişim beceri düzeylerine etkisi. (Publication No. 63180) [The effect of group communication skills training on the communication skill levels of university students]. [Unpublished doctoral dissertation], Gazi University Institute of Social Sciences, Ankara.
31. Yüksel-Şahin, F. (2017). Grupla iletişim becerileri eğitiminin üniversite öğrencilerinin iletişim beceri düzeylerine Etkisi, in S. Erkan, & A. Kaya (Eds). Deneysel olarak sınanmış grupla psikolojik danışma ve rehberlik programları II. [Psychological counseling and guidance programs with experimentally tested group II]. Ankara: Pegem.
32. Zengin, E. (2019). Transactional analyses in the context of ego during the communication effect of the "Inside Out" fılm analysis. Adnan Menderes University, Journal of Institute of Social Sciences, 6(1), 30-51. https://dergipark.org.tr/en/pub/adusobed/issue/47467/430196