Evaluation in the Psychological Help: Psychological Group Counseling Experience from Members' Eyes

Abstract

Psychological counseling groups are distinguished from other groups by their intense therapeutic effect. This study was conducted to address questioning and disclosing members' perceptions of the group counseling process which is considered a gap in the literature. The study participants consisted of eight members who completed the psychological counseling process (14 sessions) with dynamic-oriented individual-centered groups in 2019-2020. Data were collected through a focus group interview, with a phenomenological research design to define and interpret detailed descriptions of members' perspectives and specific meanings. The Thematic Analysis template was used to analyze the data. Six themes emerged from the results: Feelings and thoughts in the first phase of the process, feeling of being group, effects of the process, the leader and the influence of his practices, separation anxiety experiences, and suggestions. This study, which aims to reveal the experiences of the members at the beginning, middle, and end of the process and the meanings they derive from these experiences, can be useful for intern students, supervisors, leaders, and co-leaders who will conduct group counseling.

Keywords

• Psychological help process
• Group counseling
• Phenomenological study
• Focus group
• Qualitative study

References

1. Arıcak, O. T. (1999). Grupla psikolojik danışma yoluyla benlik ve mesleki benlik saygısının geliştirilmesi. Yayınlanmamış Doktora Tezi, Marmara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İstanbul
2. Arslan, N. ve Akın, A. (2016). Çözüm odaklı kısa süreli grupla psikolojik danışmanın lise öğrencilerinin akran zorbalığına etkisi. Sakarya Üniversitesi Eğitim Dergisi, 6(1), 72-84.
3. Aveline, M. (1990) The training and supervision of individual therapists. In W. Dryden (Ed.), Individual therapy: a handbook. Milton Keynes: Open University Press.
4. Aveline, M. (1992). The use of audio and videotape recordings of therapy sessions in the supervision and practice of dynamic psychotherapy. British Journal of Psychotherapy, 8(4), 347-358. doi:10.1111/j.1752-0118.1992.tb01198.x
5. Beck, J. S. (2001). Bilişsel terapi: Temel ilkeler ve ötesi. (Çev. Ed. Şahin, NH). Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
6. Bedi, R. P. (2006). Concept mapping the client's perspective on counseling alliance formation. Journal of Counseling Psychology, 53(1), 26–35. https://doi.org/10.1037/0022-0167.53.1.26
7. Blease, C. R., Arnott, T., Kelley, J. M., Proctor, G., Kube, T., Gaab, J., & Locher, C. (2020). Attitudes about informed consent: An exploratory qualitative analysis of UK psychotherapy trainees. Frontiers in Psychiatry, 11, 183. https://doi.org/10.3389/fpsyt.2020.00183
8. Braun, V. ve Clarke, V. (2019). Psikolojide tematik analizin kullanımı. (Çev. Şad, SN, Özer, N ve Atlı, A). Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi – Journal of Qualitative Research in Education, 7(2), 873-898.

9. Büyükgöze-Kavas, A. (2011). Bireysel ve grupla psikolojik danışma uygulamalarına yönelik bir değerlendirme. Türk Eğitim Bilimleri Dergisi, 9(2), 411-431.
10. Corey, G. (2005). Psikolojik danışma, psikoterapi kuram ve uygulamaları (Çev. Ergene, T). Mentis Yayıncılık.
11. Corey, M. S. Ve Corey, J. (2002). Groups: process and practice (6. Baskı). Avustralya: Bro¬oks/Cole, Thomson Learning.
12. Corey, M. S., Corey, G. ve Corey, C. (2010). Groups: Process and practice (8. baskı). CA: Brooks/Cole.
13. Crawford, M. J., Thana, L., Farquharson, L., Palmer, L., Hancock, E., Bassett, P., … Parry, G. D. (2016). Patient experience of negative effects of psychological treatment: results of a national survey. British Journal of Psychiatry, 208(03), 260-265.
14. Çınarbaş, D. C. (2015). Kişilerarası süreç grupları: etkinliği, evreleri, etik kaideleri ve Türkiye kültürüne uygunluğu. Türk Psikoloji Yazıları, 18(1), 73-80.
15. Çokluk, Ö., Yılmaz, K., & Oğuz, E. (2011). Nitel bir görüşme yöntemi: Odak grup görüşmesi. Kuramsal Eğitimbilim Dergisi, 4(1), 95-107.
16. Daşçı, E. & Yalçın, İ. (2018). Grupla Psikolojik Danışma ve Grup Liderlerine Yönelik Süpervizyon Modelleri Üzerine Bir İnceleme. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 8(49), 19-43. https://dergipark.org.tr/en/pub/tpdrd/issue/40627/487341 adresinden erişildi.
17. Deffenbacher, J. L. (1985). A cognitive-behavioral response and a modest proposal. The Counseling Psychologist, 13(2), 261–269.
18. Dutar, Ş. ve Karataş, Z. (2018). Hesap Verebilirlik Kavramı: Psikolojik Danışma ve Rehberlik Alanına Yansımaları, Ege Bilimsel Araştırmalar Dergisi, 1(1), 2-27.
19. Ergüney Okumuş, F. E., Başer Baykal, N., Deveci, E. & Karaköse, S. (2018). Yeme Bozukluğu Vakalarında Hastalık Yaşantısı ve Grup Süreci: Nitel Bir Çalışma. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 2(4), 307-318. DOI: 10.31461/ybpd.472118.
20. Geldard, K. ve Geldard, D. (2013). Ergenler ve gençlerde psikolojik danışma. (Çev. Ed. Pişkin, M). Ankara: Nobel.
21. Güçray, S., Çolakkadıoğlu, O. Ve Çekici, F. (2009). Grup uygulamalarında aktiviteler/egzersizler; amaçları, çeşitleri ve uygulama örnekleri, Çukurova Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18(2), 194-208.
22. Kağnıcı, D. Y., Çankaya, Z. C., & Pamukçu, B. (2018). Grupla psikolojik danışma sürecinde grubun gelişim evrelerine kültürel bir bakış. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 8(49), 1-18.
23. Koutra, A., Katsiadrami, A., & Diakogiannis, G. (2010). The effect of group psychological counselling in Greek university students’ anxiety, depression, and self-esteem. European Journal of Psychotherapy and Counselling, 12(2), 101-111.
24. Koydemir, S. (2016). Grubun yapısı ve doğası. Grupla psikolojik danışma içinde. (7. Baskı). Demir, A ve Koydemir, S., Ankara: Pegem A Yayıncılık.
25. Laberg, S., Törnkvist, Å., & Andersson, G. (2001). Experiences of patients in cognitive behavioural group therapy: a qualitative study of eating disorders. Scandinavian Journal of Behaviour Therapy, 30(4), 161-178.
26. Marmarosh, C., Holtz, A. ve Schottenbauer, M. (2005). Group cohesiveness, group-derived collective self-esteem, group-derived hope, and the well-being of group therapy members. Group Dynamics: Theory, Research, and Practice, 9, 32-44.
27. Morganett, R. S. (2005). Ergenler için grupla psikolojik danışma uygulamaları. (Çev. Güçray, SS, Kaya, A ve Saçkes, M). Ankara: Pegem A Yayıncılık.
28. Moritz, S., Fieker, M., Hottenrott, B., Seeralan, T., Cludius, B., Kolbeck, K., … Nestoriuc, Y. (2015). No pain, no gain? Adverse effects of psychotherapy in obsessive–compulsive disorder and its relationship to treatment gains. Journal of Obsessive-Compulsive and Related Disorders, 5, 61–66.
29. Odacı, H., & Çelik, Ç. B. (2017). Group counselling on college students’ internet dependency and life satisfaction. Journal of Psychologists and Counsellors in Schools, 27(2), 239-250.
30. Öksüz, E. E., & Voltan-Acar (2013). Grupla psikolojik danışma sürecinde sonlandırma evresi. Kastamonu Eğitim Dergisi, 21(1),196-202.
31. Pamukçu, B., ve Kağnıcı, D. Y. (2017). Beceriye dayalı grupla psikolojik danışma eğitimi’nin grupla psikolojik danışma becerilerine etkisinin incelenmesi. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 16(61), 448-465.
32. Patton, M, Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri (Çev. Bütün, M, Demir, SB). Ankara: Pegem Yayıncılık.
33. Paulson, B. L., Everall, R. D., & Stuart, J. (2001). Client perceptions of hindering experiences in counselling. Counselling and Psychotherapy Research, 1(1), 53-61.
34. Polat-Uluocak, G. ve Bulut, I. (2011). Aile terapilerinin feminist teori açısından incelenmesi. Aile ve Toplum Dergisi, 7(24), 9-24.
35. Proulx, K. (2007). Experiences of women with bulimia nervosa in a mindfulness-based eating disorder treatment group. Eating Disorders, 16(1), 52-72.
36. Ristianti, D. H., Danim, S., Winarto, H., & Dharmayana, I. W. (2019). The Development Of Group Counselling Assessment Instruments. International Journal of Scientific & Technology Research, 8(10).
37. Sağar, M.E (2022). Çözüm odaklı grupla psikolojik danışmanın üniversite öğrencilerinin sorunlarını azaltmadaki etkisi. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, (64) 1-23.
38. Scott, J., & Young, A. H. (2016). Psychotherapies should be assessed for both benefit and harm. British Journal of Psychiatry, 208(03), 208–209.
39. Sohrabi, R., Mohammadi, A., & Aghdam, G.A. (2013). Effectiveness of group counseling with problem solving approach on educational self-efficacy improving. Procedia–Social and Behavioral Sciences, 84(9), 1782-1784.
40. Strauss, B., Gawlytta, R., Schleu, A., & Frenzl, D. (2021). Negative effects of psychotherapy: estimating the prevalence in a random national sample. BJPsych Open, 7(6). https://doi.org/10.1192/bjo.2021.1025
41. Şahan, B., & Akbaş, T. (2017). Sistemik psikoterapi temelli grupla psikolojik danışma oturumlarının katılımcıların ayrışma bireyleşmeye yönelik farkındalıkları açısından incelenmesi. Eğitimde Nitel Araştırmalar Dergisi, 5(2), 67-95.
42. Voltan-Acar, N. (1989). Grup lideri değerlendirme ölçeği geliştirilmesi ön raporu. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 4(4). Retrieved from https://dergipark.org.tr/tr/pub/hunefd/issue/7833/103112
43. Voltan-Acar, N. (1991). Grupla psikolojik danışmada direnç kırma ya da ısınma için sırrı paylaşma alıştırması, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 6, 83-85.
44. Voltan-Acar, V. (1993). Grupla psikolojik danışmada alıştırmalara ne derece gerek vardır, Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9, 169-172.
45. Yalçınkaya, F. N., ve Yücel, S. (2022). Bibliyoterapi temelli grupla psikolojik danışma uygulamasının psikolojik danışman adaylarının farklılıklara saygı düzeylerine etkisinin incelenmesi. International Journal of Current Approaches in Language, Education and Social Sciences, 4(1), 54-69.
46. Yalom, I. D. (2005). Grup psikoterapisinin teori ve pratiği (Çev. Tangör, A ve Karaçam, Ö). İstanbul: Kabalcı Yayınları.
47. Yalom, I.D., & Leszcz, M. (2005). The theory and practice of group psychotherapy. New York: Basic Books.
48. Yıldırım, T ve Durmuş, E. (2015). Grupla psikolojik danışmada yeni bir alıştırma: ‘Ağlama duvarı’. İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(3), ss.17-32.
49. Yıldırım, T. (2012). Grupla psikolojik danışmada duyamadığımız ses: Suskunluk. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(1), 119-134