Psychological Counsellors’ Mental Well-Being and Resilience Levels Predicting their Trauma Intervention Skills

Abstract

The purpose of this study is to examine the relationship between psychological counselors' mental well-being and resilience levels and their trauma intervention skills. The study group consisted of 191 psychological counselors, 135 females and 56 males, who agreed to participate in the study. Data were collected through the Psychological Counsellors' Trauma Intervention Skills Scale, the Warwick-Edinburgh Mental Well-Being Scale, the Brief Resilience Scale, and the Personal Information Form prepared by the researchers. Data analysis was performed using the independent sample t-test, one-way analysis of variance (ANOVA), Pearson correlation analysis, and multiple linear regression analysis. Analysis results indicated a significant relationship between psychological counselors' trauma intervention skills levels and their mental well-being and resilience levels. In addition, psychological counselors’ mental well-being and resilience levels were found to explain 34% of the total variance of trauma intervention skills levels.

Keywords

• Psychological Counsellor
• Trauma Intervention Skills
• Mental Well-Being
• Resilience
• Positive Psychology.

References

1. Akcan, G. (2018). Travma sonrası büyüme: Bir gözden geçirme. Bartın Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi,3(3), 61-70.
2. Akar, A. (2018). Psikolojik sağlamlık programının ergenlerin psikolojik sağlamlık düzeyine etkisi [Yayınlanmamış Doktora Tezi]. Maltepe Üniversitesi İstanbul.
3. Arslan, G. (2015). Ergenlerde psikolojik sağlamlık: Bireysel koruyucu faktörlerin rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 5(44), 73-82.
4. Bedir, D. (2023). Sporcularda bilişsel kontrol ve bilişsel esneklik becerilerinin mental iyi oluş üzerine etkisinin incelenmesi. Atatürk Üniversitesi Yayınları, 25(1), 26-29.https://doi.org/10.5152/JPESS.2023.22063
5. Bengisoy, A. & Özdemir, M. B. (2019). Psikolojik danışman/rehber öğretmenlerin bakış açısıyla psikolojik danışma ve rehberlik alanının sorunları, Kıbrıs Türk Psikiyatri ve Psikoloji Dergisi, 1(3), 189-93. https://doi.org/10.35365/ctjpp.19.1.24
6. Block, J. & Kremen, A. M. (1996). IQ and ego-resiliency: Conceptual and empirical connections and separateness. Journal of Personality and Social Psychology, 70(2), 349-361.https://doi.org/10.1037/0022-3514.70.2.349
7. Brooks, R. B. & Goldstein, S. (2003). Power of resilience. McGraw-HillCompanies.
8. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2010). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.

9. Chrestman, K. R. (1995). Secondary exposure to trauma and self reported distress among therapists. Secondary traumatic stress: Self-care issues for clinicians, researchers, and educators, 29-36.
10. Demirtaş, A. S.,&Baytemir, K. (2019). Warwick-edinburgh mental iyi oluş ölçeği kısa formunun Türkçeye uyarlanması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 18(70), 689-701.https://doi.org/10.17755/esosder.432708
11. Diener, E. (1984). Subjective well-being. Psychological Bulletin,95(3), 542-75.https://doi.org/10.1037/0033-2909.95.3.542
12. Doğan, T. (2015). Kısa psikolojik sağlamlık ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik çalışması. TheJournal of Happiness & Well-Being, 3(1), 93-102.
13. Duman, N., Göksu, P., Köroğlu, C., & Talay, A. (2020). Üniversite öğrencilerinde mental iyi oluş ile psikolojik dayanıklılık ilişkisi. Yaşam Becerileri Psikoloji Dergisi, 4(7), 9-17.https://doi.org/10.31461/ybpd.668737
14. Durlak, J. A. (1998). Common risk and protective factors in successful prevention programs. American Journal of Orthopsychiatry, 68(4), 512-520.https://doi.org/10.1037/h0080360
15. Field, A. (2005). Discovering statistics using SPSS. California: SAGE publications.
16. Gizir, C. (2007). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler üzerine bir derleme çalışması. Türk Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Dergisi, 3(28), 113-128.
17. Gizir, C. ve Aydın, G. (2006). Psikolojik sağlamlık ve ergen gelişimin gelişiminin uyarlanması: geçerli ve güvenirlik çalışmaları. Türk Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Dergisi, 3 (26), 87-99.
18. Greene, R. (2002). Human behaviortheory: A resilienceorientation. R. Greene (Eds.). Resiliency: An integrated approach to practice, policy, and research. Washington, DC: NASW Press.
19. Güveli, M. (2003). Psikiyatri penceresi, İstanbul: Hayat Yayınları.
20. Herman, J. L. (2019). Travma ve iyileşme (Çev. Tamer Tosun), İstanbul: Literatür Yayınları.
21. Hoşoğlu, R., Kodaz, A. F., Bingöl, T. Y., & Batık, M. V. (2018). Öğretmen adaylarında psikolojik sağlamlık. OPUS International Journal of Society Researches, 8(14), 217-239.https://doi.org/10.26466/opus.405751
22. Işık, Ş. (2016). Türkiye’de kendini toparlama gücü konusunda yapılmış araştırmaların incelenmesi. Türk Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Dergisi, 6(45), 65-76.
23. Jacelon, C. S. (1997). Thetraitandprocess of resilience. Journal of Advanced Nursing, 25, 123-129.https://doi.org/10.1046/j.1365-2648.1997.1997025123.x
24. Johnson, J. L.,&Wiechelt, S. A. (2004). Introduction to the specialissue on resilience. Substance Use and Misuse, 39, 657–670.https://doi.org/10.1081/JA-120034010
25. Kahil, A. (2016). Travmatik yaşantıları olan bireylere yardım davranışında bulunan profesyonel ve gönüllülerin ikincil travmatik stres düzeylerinin incelenmesi [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Ufuk Üniversitesi Ankara.
26. Karaırmak, Ö. (2006). Psikolojik sağlamlık, risk faktörleri ve koruyucu faktörler. Türk Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Dergisi, 3(26), 129-142.
27. Karaırmak, Ö. & SivişÇetinkaya, R. (2011). Benlik saygısının ve denetim odağının psikolojik sağlamlık üzerine etkisi: Duyguların aracı rolü. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(35).
28. Kaya, Z. (2019). Travma psikolojik danışmanlığı, Ankara: Pegem Akademi Yayıncılık.
29. Kirby, L. D.&Fraser, M. W. (1997). Risk andresilience in childhood. Washington, DC: NASW Press.
30. Kottke T. E.,Stiefel, M.&Pronk N. P. (2016). Well-being in allpolicies: Promotingcross-sectoral collaboration to improve peoples lives. Preventing Chronic Disease 13(52), 1-7.
31. Köroğlu E. (2013). Amerikan Psikiyatri Birliği: Ruhsal bozuklukların tanısal ve sayımsal elkitabı (DSM-5) tanı ölçütleri başvuru elkitabı. (Çev. Ed. E. Köroğlu), Ankara: Hekimler Yayın Birliği.
32. Lotfi, S. &Başcıllar, M. (2017). Travma sonrası stres bozukluğu ve sosyal hizmet. İstanbul Gelişim Üniversitesi Sağlık Bilimleri Dergisi, 3, 275-286.
33. Luthar, S. S., Cicchetti, D. &Becker, B. (2000). The construct of resilience: a critical evaluation and guide lines for future work. Child Development,71(3), 543-562.https://doi.org/10.1111/1467-8624.00164
34. Luthar, S. S.& Cicchetti, D. (2000). The construct of resilience: Implications for interventions and social policies. Development And Psychopathology,12(4), 857-885.https://doi.org/10.1017/S0954579400004156
35. Maheswaran, H.,Weich, S., Powell, J.& Stewart-Brown, S. (2012). Evaluating the responsiveness of the Warwick Edinburgh Mental Well-Being Scale (WEMWBS): Group and individual level analysis. Healthand Quality of Life Outcomes, 10(1), 1-8. https://doi.org/10.1186/1477-7525-10-156
36. Masten, A. S. (2001). Ordinary magic: Resilience processes in development. American Psychologist, 56(3), 227–238. https://doi.org/10.1037//0003-066X.56.3.227
37. Masten, A.S., Best, K. M., &Garmezy, N. (1990). Resilience and development: Contributions from the study of children who over come adversity. Development And Psychopathology, 2, 425-444.https://doi.org/10.1017/S0954579400005812
38. Masten, A. S., & Gewirtz, A. H. (2006). Resilience in development: The importance of early childhood. Montreal, Quebec: Centre of Excellence for Early Childhood Development.2006:1-6.
39. Masten, A. S.& Powell, J. L. (2003). A Resilience frame work for research, policyand practice. S. S. Luthar (Ed.), Resilience and vulnerability: Adaptation in the context of childhood adversities, New York: Cambridge UniversityPress.
40. Masten, A.S.& Reed, M.G. (2002). Resilience in development. C. R. Snyder& S. J. Lopez (Ed.), The hand book of positive psychology, New York, NY: Oxford UniversityPress.
41. Özgönül, Ö., & Ümmet, D. (2020). Ruh sağlığı uzmanlarının duygu ifadesi ve danışma öz yeterliklerinin iyi oluşlarına olan etkisi. Psikiyatride Güncel Yaklaşımlar, 12, 70-81. https://doi.org/10.18863/pgy.722104
42. Ramirez, E. R. (2007). Resilience: A concept analysis. Nursing Forum, 42, 73-82.https://doi.org/10.1111/j.1744-6198.2007.00070.x
43. Rose, T., Joe, S., Williams, A., Harris, R., Betz, G., Stewart-Brown, S. (2017). Measuring Mental Wellbeing Among Adolescents: A Systematic Review of Instruments. Journal of Chiland Family Studies, 26, 2349-2362.https://doi.org/10.1007/s10826-017-0754-0
44. Rutter, M. (1990). Psychosocial resilience and protective mechanisms. In J. Rolfe, D. Masten, D. Cicchetti, K. Neuchterlein, & S. Weintraub (Ed.), Risk and protective factors in the development of psychopathology, New York: Cambridge UniversityPress.
45. Ryan, R. M.,&Deci, E. L. (2001). On happiness and human potentials: A review of research on hedonic and eudaimonic well-being. AnnualReview of Psychology, 52(1), 141-166.https://doi.org/10.1146/annurev.psych.52.1.141
46. Ryff, C. D. (1989). Happiness is everything, or is it? Explorations on the meaning of psychological well-being. Journal of Personality and Social Psychology, 57(6), 1069- 1081.https://doi.org/10.1037/0022-3514.57.6.1069
47. Sarı, T.,& Yıldırım, M. (2017). Pozitif bir karakter gücü olarak şükür: Mental iyi oluş ve bazı demografik değişkenlerle ilişkisinin incelenmesi. The Journal of Academic Social Science Studies, 62(1), 13-32.
48. Sarpdağ, M. (2019). Psikolojik danışman adaylarının psikolojik danışma becerilerinin yordayıcıları: Psikolojik danışma özyetkinliği, duygu yönetimi ve kişilik özellikleri [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi]. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi, Burdur.
49. Seligman, M. E. P. (2002). Positive psychology, positive prevention, and positivetherapy. In C. R. Snyder& S. J. Lopez (Eds.), Handbook of positive psychology, Oxford University Press.
50. Seligman, M. E. P. (1999). Positive Social Science. Journal of Positive Behavior Interventions, 1(3), 181-182. https://doi.org/10.1177/109830079900100306
51. Sheldon, K., Frederickson, B., Rathunde, K., and Csikszentmihalyi, M. (2000). Positivepsychology manifesto (Rev.ed.)-[On-line]. Available: http://www.positivepsychology.org/akumalmanifesto.htm.
52. Soylu, Y. (2018). Boşanmış kadınlarda psikolojik sağlamlığı açıklamaya yönelik bir model geliştirme. Türk Psikolojik Danışmanlık ve Rehberlik Dergisi, 8(49), 81-100.
53. Stewart-Brown S, Janmohamed K. (2008). Warwick-Edinburgh Mental Well-beingScale (WEMWBS) User Guide, Version. https://doi.org/10.1037/t80221-000
54. Smith Slep, A. M. S.,&O’leary, S. G. (2007). Multivariate models of mothers’ and fathers’ aggression to ward their children. Journal of Consulting and Clinical Psychology,75(5), 739–751. https://doi.org/10.1037/0022-006X.75.5.739
55. Tabachnick, B.G., Fidell, L.S., & Ullman, J.B. (2007). Using multivariate statistics. Boston, MA: Pearson.
56. Tatarer, Z. (2020). Çocuk ve ergenler için psikolojik sağlamlık programının baba kaybı yaşamış çocukların psikolojik düzeyine etkisi (Yayımlanmamış yüksek lisans tezi). İbn Haldun Üniversitesi İstanbul.
57. Taytaş, M.,&Tanhan, F. (2022). Psikolojik danışmanların travmaya müdahale becerisi ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 19(1), 232-246.https://doi.org/10.33711/yyuefd.1087934
58. Taytaş, M. (2022). Psikolojik danışmanların travmaya müdahale becerisi. Socrates Journal of Interdisciplinary Social Studies, 15, 210-231. https://doi.org/10.51293/socrates.207
59. Tedeschi, R. G.,& Calhoun, L. G. (2004). Posttraumatic growth: Conceptual foundations and empirical evidence. Psychological Inquiry, 15(1), 1-18. https://doi.org/10.1207/s15327965pli1501_01
60. Tennant, R.,Hiller, L., Fishwick, R., Platt, S., Joseph, S., Weich, S., Parkinson, J., Secker, J., &Stewart-Brown, S. (2007). The Warwick-Edinburgh mental well-being scale (WEMWBS): Development and UK validation. Health and Quality of Life Outcomes, 55(1), 63.https://doi.org/10.1186/1477-7525-5-63
61. Trenoweth, S. (2017). Strengths and mental well-being. Steve Trenoweth ve Nicki Moone (Ed), Psychosocial assessment, 164-183, UK: SAGE Publications
62. Topcu, Z. G.,& Demircioğlu, H. (2020). Ekolojik sistemler perspektifinden psikolojik sağlamlık. Gelişim ve Psikoloji Dergisi, 11(2), 125-147.
63. Uslu, M. (2005). Psikolojik danışmanların danışma becerilerinin geliştirilmesi [Yayımlanmamış Doktora Tezi]. Selçuk Üniversitesi Konya.
64. World Health Organisation. (2004). Promoting Psychological Health; Concepts Emerging Evidence and Practice (Summary report). Geneva. Available at: http://www.who.int/mental_health/evidence/ MH_Promotion_Book.pdf.
65. Word Health Organisation (2014). Mental health: A state of well-being.
66. Yüksel Şahin, F., Emre, M. (2021). Okul psikolojik danışmanlarının iyi oluş düzeylerinin incelenmesi. IBAD Sosyal Bilimler Dergisi, (10), 1-23. https://doi.org/10.21733/ibad.844011 Zara, A. (2004). Cinsel istismara bağlı travma: Psikolojik tedavi süreci ve ilkeleri. Türk Psikoloji Yazıları, 7(14), 15-22.