Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Ümre Kayacı; Semih Kaynak; Adnan Kan

Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması

Abstract

Bu çalışmanın amacı, okul reddi olan çocuk ve ergenleri belirlemek amacıyla Kearney ve Silverman (1993) tarafından geliştirilmiş ve Kearney tarafından (2002) gözden geçirilmiş olan “Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun (ORDÖ)” Türkçe’ye uyarlama, geçerlik ve güvenirlik çalışmasını yapmaktır. Araştırmanın çalışma grubunu, Ankara'nın Polatlı ilçesindeki meslek liselerinden seçilen 257 ortaöğretim öğrencisi oluşturmaktadır. Elde edilen verilerin analizinde SPSS 21 ve Lisrell 8.0 paket programları kullanılmıştır. Elde edilen veriler üzerinde ölçeğin geçerliğine ilişkin bilgi elde edebilmek için döndürülmüş temel bileşenler faktör analizi kullanılmıştır. ORDÖ’nün faktör yapısının geçerli bir model olup olmadığının saptanması için doğrulayıcı faktör analizi yapılmıştır. Ölçeği oluşturacak maddeleri ve ölçeğin güvenirliğini belirlemek amacıyla, madde toplam test korelasyonu, ölçüt geçerliği ve Cronbach alfa iç tutarlık katsayısı hesaplanmıştır. Tüm ölçeğin iç tutarlık katsayısı 0,85, birinci alt faktöre ilişkin 0,73, ikinci alt faktöre ilişkin 0,71, üçüncü alt faktöre ilişkin 0,61, dördüncü alt faktöre ilişkin 0,67 bulunmuştur. Ölçüt geçerliliği için, Ortaöğretim Öğrencileri Okul Tükenmişliği Ölçeği ile arasında ilişki araştırılmış, negatif yönde, düşük düzeyli, anlamlı ilişki çıkmıştır.

Keywords

Çocuk,ergen,okul reddi,geçerlik,güvenirlik

References

Atkinson, L., Quarrington, B. ve Cyr, J. J. (1985). School refusal: The heterogeneity of a concept. American Journal of Orthopsychiatry, 55(1), 83-101.
Aypay, A. (2012). Ortaöğretim Öğrencileri İçin Okul Tükenmişliği Ölçeği (OOTÖ). Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 12(2), 773-788.
Broadwin, I. T. (1932). A contribution to the study of truancy. American Journal of Orthopsychiatry, 2(3), 253.
Brown, T. A. (2012). Confirmatory factor analysis for applied research. Guilford Press.
Dekkers, H. ve Claassen, A. (2001). Dropouts- Disadventeged By Defination? A Study of The Perspective of Early School Leavers. Studies in Educational Evaluation, 27, 341-354.
Egger, H. L., Costello, J. E. ve Angold, A. (2003). School Refusal And Psychiatric Disorders: A Community Study. Journal Of The American Academy Of Child & Adolescent Psychiatry, 42(7), 797-807.
Hersov, L. (1972) School Refusal. British Medical Journey. 3, 102-104.
Hooper, D., Coughlan, J. ve Mullen, M. R. (2008). Structural equation modelling: Guidelines for determining model fit. Electronic Journal of Business Research Methods, 6(1), 53-60.

Horney, K. (1950). Neurosis and human growth. New York: W. W. Norton and Company.
Johnson, A. M., Falstein, E. I., Szurek, S. A. ve Svendsen, M. (1941). School phobia. American Journal of Orthopsychiatry, 11(4), 702.
Jöreskog, K. G. ve Sörbom, D. (1993). LISREL 8: Structural equation modeling with the SIMPLIS command language. Scientific Software International.
Kearney, C. A. (2002). Identifying the function of school refusal behavior: A revision of the School Refusal Assessment Scale. Journal of Psychopathology and Behavioral Assessment, 24(4), 235-245.
Kearney, C. A. ve Albano, A. M. (2004). The Functional Profiles Of School Refusal Behavior: Diagnostic Aspects. Behavior Modification, 28, 147–161.
Kearney, C. A., Chapman, G. ve Cook, L. C. (2005). Moving From Assessment To Treatment Of School Refusal Behavior İn Youth. International Journal Of Behavioral Consultation And Therapy, 1(1), 46-51.
Kearney, C. A. ve Silverman, W. K. (1993). Measuring The Function Of School Refusal Behavior: The School Refusal Assessment Scale. Journal Of Clinical Child Psychology, 22, 85-96.
Kearney, C. A. ve Silverman,W. K. (1996). The evolution and reconciliation of taxonomic strategies for school refusal behavior. Clinical Psychology: Science and Practice, 3, 339–354.
King, N. J. ve Ollendick, T. H. (1989). School refusal: Graduated and rapid behavioural treatment strategies. Australian and New Zealand Journal of Psychiatry, 23, 213-223.
Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. Guilford press.
Mcelhinney, J.H., Kunkel, C. R. ve Lucas, A. L. (1970). Evidences of school related alienation in elementary school pupils, Paper presented atAmerican Educational Research Association 54th Annual Meeting, March 2-6.
Partridge, J. M. (1939). Truancy. Journal Of Mental Science, 85, 45-81.
Sümer, N. (2000). Yapısal eşitlik modelleri: Temel kavramlar ve örnek uygulamalar. Türk Psikoloji Yazıları, 3(6), 49-74.
Şimşek, H., & Katıtaş, S. (2014). İlköğretim İkinci Kademe Öğrencilerinde Okula Yabancılaşmanın Çeşitli Değişkenler Açısından. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 15(1).
Tabachnick, B. G. ve Fidell L. S. (2001) Using multivariate statistics. Needham Heights: Allyn & Bacon.
Thambirajah, M. S., Grandisom, K. J. ve De-Hags, L. (2008). Understanding School Refusal: A Handbook For Professionals İn Education, Health And Social Care. London: Jessica Kingsley.
Tezbaşaran, A. A. (1996). Likert tipi ölçek geliştirme kılavuzu. Ankara: Türk Psikologlar Derneği Yayınları.
Warren, W. (1948). Acute Neurotic Breakdown In Children With Refusal To Go To School. Arch Dis Child, 23, 266-272.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

Research Article

Authors

Ümre Kayacı This is me

Semih Kaynak This is me

Adnan Kan

Publication Date

January 1, 2016

Submission Date

February 11, 2015

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2016 Volume: 6 Number: 45

IZ

https://izlik.org/JA84SA79LE

Cite

RIS / Bibtex

APA

Kayacı, Ü., Kaynak, S., & Kan, A. (2016). Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 6(45), 91-100. https://izlik.org/JA84SA79LE

AMA

1.Kayacı Ü, Kaynak S, Kan A. Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal. 2016;6(45):91-100. https://izlik.org/JA84SA79LE

Chicago

Kayacı, Ümre, Semih Kaynak, and Adnan Kan. 2016. “Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun Türkçe Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal 6 (45): 91-100. https://izlik.org/JA84SA79LE.

EndNote

Kayacı Ü, Kaynak S, Kan A (January 1, 2016) Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal 6 45 91–100.

IEEE

[1]Ü. Kayacı, S. Kaynak, and A. Kan, “Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması”, Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, vol. 6, no. 45, pp. 91–100, Jan. 2016, [Online]. Available: https://izlik.org/JA84SA79LE

ISNAD

Kayacı, Ümre - Kaynak, Semih - Kan, Adnan. “Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun Türkçe Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal 6/45 (January 1, 2016): 91-100. https://izlik.org/JA84SA79LE.

JAMA

1.Kayacı Ü, Kaynak S, Kan A. Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal. 2016;6:91–100.

MLA

Kayacı, Ümre, et al. “Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun Türkçe Geçerlik Ve Güvenirlik Çalışması”. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, vol. 6, no. 45, Jan. 2016, pp. 91-100, https://izlik.org/JA84SA79LE.

Vancouver

1.Ümre Kayacı, Semih Kaynak, Adnan Kan. Okul Reddi Değerlendirme Ölçeği Çocuk Formu’nun Türkçe Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal [Internet]. 2016 Jan. 1;6(45):91-100. Available from: https://izlik.org/JA84SA79LE