Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği: Türk Ortaokul ve Lise Öğrencileri İçin Uyarlama Çalışması

Volume: 5 Number: 42 October 14, 2014
EN TR

Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği: Türk Ortaokul ve Lise Öğrencileri İçin Uyarlama Çalışması

Abstract

Öğrencinin okula bağlılığı yapısı; öğrencilerin okuldan kopması, okul terki, uyuşturucu madde ve alkol kullanımı ile suç işleme gibi sorunlar açısından önemi nedeniyle, eğitimcilerin giderek daha fazla ilgisini çekmektedir. Okul yılları boyunca, genellikle, öğrencilerin okula bağlılık düzeylerinde önce psikolojik sonra bilişsel boyutta azalmaların görüldüğü belirtilmektedir. Bu çalışma, öğrencilerinin okula psikolojik ve bilişsel boyutlarda bağlılık düzeylerini ölçen Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği’nin, Türk 6.-12. sınıf öğrencileri için kültürel uyarlamasının yapılması amacıyla gerçekleştirilmiştir. Bu doğrultuda çevirinin başka uzmanlarca denetlenmesi yöntemine dayalı olarak ölçeğin çeviri formu oluşturulmuştur. Ölçeğin çeviri formu, çalışma grubunda yer alan 2043 öğrenciye uygulanmıştır. Ölçeğin faktör yapısı, doğrulayıcı faktör analizi ile incelenmiştir. Yapılan bir seri DFA sonucunda, ölçeğin orijinaline ilişkin altı faktörlü yapının, Türk kültürü için de doğrulandığı gözlenmiştir. İlgili ölçümlerin güvenirlik düzeylerine ilişkin kanıtlar elde etmek üzere bu ölçümlere ilişkin Cronbach α değerleri hesaplanmıştır. DFA sonuçları ve hesaplanan Cronbach α değerlerine dayalı olarak, ölçeğin Türk öğrenciler için, psikolojik ve bilişsel boyutlarda bağlılığa ilişkin geçerli ve güvenilir ölçümler sağlayabildiği sonucuna ulaşılmıştır.

Keywords

References

  1. Burrows, P. (2010). An examination of the relationship among affective, cognitive, behavioral, and academic factors of student engagement of 9th grade student. Unpublished Doctoral Dissertation, University of Oregon, USA.
  2. Can, S. (2008). İlköğretim II. kademe öğrencilerinin okula bağlılık düzeylerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Ege Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İzmir.
  3. Chan, K. ve Elliott, R.G. (2004). Epistemological beliefs across cultures: Critique and analysis of beliefs structure studies. Educational Psychology, 24(2), p123-142. ölçeklerinin geliştirilmesi. XVI. Ulusal Psikoloji Kongresi’nde sunulan sözel bildiri, 14-17 Nisan, 2010, Mersin.
  4. Eryılmaz, A. (2010). Yeniden gözden geçirme: Pozitif psikoterapi ve gelişimsel rehberlik bağlamında ergenler için amaçları genişletme programı. Aile ve Toplum Dergisi, 20, 53-66.
  5. Fredricks, J., McColskey, W., Meli, J., Mordica, J., Montrosse, B. ve Mooney, K. (2011). Measuring student engagement in upper elementary through high school: A description of 21 instruments. (Issues & Answers Report, REL 2011–No. 098). National Center for Education Evaluation and Regional Assistance, Regional Educational Laboratory Southeast. http:// www.ies.ed.gov/ncee/edlabs.
  6. Furlong, M. J. ve Christenson, S. L. (2008). Engaging students at school and with learning: A relevant constructs for all students. Psychology in the Schools,45(5), 365-368. doi: 10.1002/pits.20302
  7. Goodenow, C. (1993). Classroom belonging among early adolescent students: Relationship to motivation and achievement. Journal of Early Adolescence, 13(1), 21- 43. doi: 10.1177/0272431693013001002
  8. Hambleton, K. (2011). The cognitive and psychological school engagement of young offenders. Unpublished Doctoral Dissertation, University College London, London.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

-

Journal Section

-

Publication Date

October 14, 2014

Submission Date

December 21, 2014

Acceptance Date

-

Published in Issue

Year 2014 Volume: 5 Number: 42

APA
Önen, E. (2014). Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği: Türk Ortaokul ve Lise Öğrencileri İçin Uyarlama Çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, 5(42). https://doi.org/10.17066/pdrd.98053
AMA
1.Önen E. Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği: Türk Ortaokul ve Lise Öğrencileri İçin Uyarlama Çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal. 2014;5(42). doi:10.17066/pdrd.98053
Chicago
Önen, Emine. 2014. “Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği: Türk Ortaokul Ve Lise Öğrencileri İçin Uyarlama Çalışması”. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal 5 (42). https://doi.org/10.17066/pdrd.98053.
EndNote
Önen E (October 1, 2014) Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği: Türk Ortaokul ve Lise Öğrencileri İçin Uyarlama Çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal 5 42
IEEE
[1]E. Önen, “Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği: Türk Ortaokul ve Lise Öğrencileri İçin Uyarlama Çalışması”, Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, vol. 5, no. 42, Oct. 2014, doi: 10.17066/pdrd.98053.
ISNAD
Önen, Emine. “Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği: Türk Ortaokul Ve Lise Öğrencileri İçin Uyarlama Çalışması”. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal 5/42 (October 1, 2014). https://doi.org/10.17066/pdrd.98053.
JAMA
1.Önen E. Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği: Türk Ortaokul ve Lise Öğrencileri İçin Uyarlama Çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal. 2014;5. doi:10.17066/pdrd.98053.
MLA
Önen, Emine. “Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği: Türk Ortaokul Ve Lise Öğrencileri İçin Uyarlama Çalışması”. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal, vol. 5, no. 42, Oct. 2014, doi:10.17066/pdrd.98053.
Vancouver
1.Emine Önen. Öğrencinin Okula Bağlılığı Ölçeği: Türk Ortaokul ve Lise Öğrencileri İçin Uyarlama Çalışması. Turkish Psychological Counseling and Guidance Journal. 2014 Oct. 1;5(42). doi:10.17066/pdrd.98053

!! From 30 November 2023, English language proofreading will be required for accepted articles to ensure language quality.