Kadın Basketbolcuların Sportmenlik Yönelimleri

Öz

Bu araştırmanın amacı, kadın basketbolcuların sportmenlik davranışlarının belirlenmesidir. Bu amaçla araştırmaya, Türkiye Kadın Basketbol 1. liginde mücadele eden (yaşları ortalamaları 20,56 ± 5,18) 48 sporcu ile bölgesel ligdeki (yaşları ortalamaları 17,91 ± 2,46) 48 sporcu olmak üzere toplam 96 kadın basketbolcu katılmıştır. Araştırma verilerinin elde edilmesinde kişisel bilgi formunun yanı sıra, Çok Boyutlu Sportmenlik Yönelimi Ölçeği kullanılmıştır. Araştırmada tanımlayıcı istatistik yapılarak, verilerin homojenliği ve varyansları test edilmiş, ikili karşılaştırmalarda Independent-Samples t testi, çoklu karşılaştırmalarda One-Way Anova, farklılığın kaynağının belirlenmesinde ise Tukey testi kullanılmıştır. Sonuç olarak; kadın basketbolcuların sportmenlik yönelimlerinde sporculuk tecrübesi, eğitim seviyesi ve yaş gruplarına göre anlamlı farklılıklar olduğu (p<0,05), lig kategorisinde ise anlamlı değişimler bulunmadığı tespit edilmiştir (p>0,05). Yaşı küçük, sporculuk tecrübesi az ve orta derecede eğitim seviyesine sahip kadın basketbolcuların; yaşı büyük, sporculuk tecrübesi daha çok ve yükseköğretim derecesinde eğitimi olan kadın basketbolculara göre sportmenlik yönelim değerlerine daha fazla olumlu katkıda bulundukları söylenilebilir.

Anahtar Kelimeler

• Kadın basketbolcu,sportmenlik,sportmenlik yönelimi

Sportmenıty Dırectıons of Women Basketball

Öz

The aim of this research is to determine the sporting behaviors of female basketball players.For this purpose, research, Turkey Women's Basketball 1 in the league in that sportsmanship (mean age of 20.56 ± 5.18) 48 athletes with the regional league in which athletes (mean age 17.91 ± 2.46) participated in a total of 96 women's basketball, including 48 athletes .In addition to personal information form, Multidimensional Sports Orientation Scale was used to obtain the research data.In the research, descriptive statistics were done, homogeneity and variance of the data were tested, Independent-Samples T test was used for paired comparisons, One-Way Anova was used for multiple comparisons, and Tukey test was used for determining the source of difference.As a result; There were no significant differences in sports category in terms of sporting experience, education level and age groups (p <0,05) and no significant changes in league category (p> 0,05). Female basketball players with a small age, low sports experience and moderate level of education; According to female basketball players with higher education level and higher education level, it can be said that they make more positive contribution to sportsmanship orientation values.

Anahtar Kelimeler

• Female basketball player,sportsmanship,sportspersonship orientation

Kaynakça

1. Altın, M., Özsarı, A. (2017). Sporcu eğitim merkezlerinde yatılı olarak eğitim gören sporcuların ahlaki karar alma tutumları. Uluslararası Kültürel ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(1),133-145.
2. Erdemli, A. (2016).Temel Sorunlarıyla Spor Felsefesi (3. Basım). İstanbul: E yayınları, 19.
3. Elik, T.(2017).Güneydoğu Anadolu bölgesi futbol takımlarında amatör olarak futbol oynayan sporcuların sportmenlik yönelimleri ve empatik eğilim düzeyleri. Yüksek Lisans Tezi, İstanbul Gelişim Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, İstanbul.
4. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2017). Sosyal Bilimlerde Araştırma Yöntemleri. Seçkin Yayıncılık. Ankara.105.
5. Gürpınar, B., ve Kurşun, S. (2013). Basketbolcuların ve futbolcuların sportmenlik yönelimleri. Mediterranean Journal of Humanities, 3(1), 171-176.
6. Gürpınar, B.(2009). Basketbol ve futbol hakemlerinin karşılaştıkları sportmenlik dışı davranışlar ve bu davranışların çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi, Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
7. Gümüş, H., Saraçlı, S., Ömür, F.K., Doğanay, G., ve Kurtipek, S.(2016). Ortaöğretim öğrencilerinde fairplay kavramı. International Journal of ScienceCultureandSport. 4 (Special Issue 2),430-438.
8. Kayışoğlu, B.N.,Altınkök, M., Temel C., ve Yüksel, Y. (2015). Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi dersi sportmenlik davranışlarının incelenmesi: Karabük ili örneği. International Journal of Science Culture and Sport,1,1044-1055.

9. Kaye, M. P., ve Ward, K. P. (2010). Participant-related differences in high school athletes moral behavior. Athletic Insight, 12(1), 1-17.
10. Robinson, T. (2009).Sportmanship in Youth Athletics. Library of Congress catologing in publication data.United State.13-19.
11. Okumuş, E. (2017). Modern toplumda ahlak ve gençlik. Gençlik Araştırmaları Dergisi,11(5),79-94.
12. Pehlivan, Z. (2004). Fair- play kavramının geliştirilmesinde okul sporunun yeri ve önemi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi 2(2),49-53.
13. Pepe, Ş.,Özsarı, A.,Pepe, H., Fişekçioğlu, B.,ve Pekel, A. (2017).A scrutiny on the moral decision-making attitudes of the youth sports people in combat branches.European Journal of Physical Education and Sport Science,3(11),32-50.
14. Satcher, D.N. (2006). Social and moral reasoning of high school athletes and non-athletes. Doctorate Thesis, The University of SouthernMississippi, Human Performance and Recreation Department. Mississippi.
15. Sensions, W.L. (2004). Sportmanship as honor.Journal of the philosophy of sport. 31(1),47-59.
16. Sezer,U., Ektirici, A., Özbal, A.F., ve Atlı,K. (2015).Ortaokul öğrencilerinin beden eğitimi ve spor dersi sportmenlik davranışlarının çeşitli değişkenler açısından değerlendirilmesi.Uluslararası Spor Bilimleri Dergisi,1(1),42-51.
17. Sezen-Balçıkanlı, G.,Gülşen,K.,Yıldıran,İ. (2017). Kadın futbolcularda sportmenlik yönelimi.Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi,22(1-4),1-9.
18. Sezen-Balçıkanlı, G. (2010). Çok boyutlu sportmenlik yönelimi ölçeği’nin Türkçe uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması.Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi,15(1), 1-10.
19. Sezen, G., Yıldıran, İ., (2007). Beden eğitimi öğretmenlerinin futbolda fair play’e ilişkin olumlu ve olumsuz davranışlara yaklaşımlarının incelenmesi. Spor Yönetimi ve Bilgi Teknolojileri Dergisi, 2(1), 14-22.
20. Stornes, T.,& Ommundsen, Y. (2004). Achievement goals, motivational climate and sportspersonship: a study of young handball players. Scandinavian Journal of Education, 48(2), 205-221.
21. Tazegül, U. (2018). The determination of the relationship between the levels of sportspersonship and narcissism of athletes.European Journal of Education Studies,4(1),13-20.
22. Tel, M.,Yaman,Ç., ve Altun, M.( 2017). Spor bilimleri fakültesi öğrencilerinin sportmenlik davranışları hakkındaki görüşleri. International Journal of Cultural and Social Studies,3 (Special Issue),16-26.
23. Topan, A. (2011). Ortaöğretim kurumlarında okullar arası futbol müsabakalarına katılan öğrencilerin fair play anlayışlarının kulüp deneyimlerine göre incelenmesi. Yüksek Lisans Tezi, Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.
24. Tsai, E.,& Fung, L. (2005). Sportspersonship in youth basketball and volleyball players. Athletic Insight,7(2), 37-46.
25. Türkmen,M., ve Varol,S.(2015). Beden eğitimi ve spor dersinin ortaokul öğrencileri üzerinde sportmenlik davranışı oluşturma etkisinin belirlenmesi (Bartın il örneği). International Journal of Contemporary Educational Studies,1,42-64.
26. Yıldıran, İ., ve Sezen, G., (2006). Beden eğitimi öğretmeni adaylarının sportmenlik ve profesyonellik arasında ikilem barındıran somut örnek olaylara yaklaşımlarının değerlendirilmesi. Gazi Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 11(3),3-14.
27. Yılmaz,A.,Esentürk, O.Ğ., ve İlhan, EL. (2017).Ortaokul öğrencilerinin ahlaki gelişimleri açısından sportmenlik yönelimleri. International Journal of Human Sciences,14(3),4970-4988.