Turkish adaptation of the selfregulation questionnaire: A study on validity and reliability

Abstract

This study aims to adapt the Self-regulation Questionnaire, developed by Brown, Miller and Lawendowski (1999) in order to measure behavioral self-regulation, into Turkish and test its validity and reliability. The study group of the research consisted of 591 students at Gazi University, Faculty of Education. First, the Turkish adaptation of the questionnaire was completed and then the relevant statistical analyses for the validity and reliability of the questionnaire were carried out. The exploratory factor analysis for evidence of the structural validity of the questionnaire resulted in a three-factor questionnaire consisting of 51 items. An items analysis, based on the difference between the bottom and top group averages, was also carried out for evidence of the validity of the items. The internal consistency factor - Cronbach alpha value (α) calculated to test the reliability of the questionnaire -was found to be .87. The findings suggest that the Turkish adaptation of the questionnaire is valid and reliable, and can be used in Turkey.

Keywords

• Behavioral self-regulation, self-regulation questionnaire, validity, reliability

Öz-düzenleme ölçeğinin Türkçe uyarlaması: Geçerlik ve güvenirlik Çalışması

Öz

Bu çalışmanın amacı, Brown, Miller ve Lawendowski (1999) tarafından davranışsal öz-düzenlemeyi ölçmek amacıyla geliştirilmiş olan Öz-Düzenleme Ölçeği’ni Türkçeye uyarlamak, geçerlik ve güvenirlik çalışmasını yapmaktır. Araştırmanın çalışma grubunu Gazi Üniversitesi, Gazi Eğitim Fakültesi’nde öğrenim görmekte olan 591 öğrenci oluşturmaktadır. Öncelikle ölçeğin Türkçeye uyarlama çalışmaları gerçekleştirilmiş ve çalışma grubundan elde edilen veriler üzerinde ölçeğin geçerliği ve güvenirliği için gerekli istatistiksel analizler yapılmıştır. Ölçeğin yapı geçerliğine kanıt sağlamak amacıyla yapılan açımlayıcı faktör analizi sonucunda üç faktörlü 51 maddeden oluşan ölçek elde edilmiştir. Madde geçerliğine kanıt olarak da alt ve üst grup ortalamaları farkına dayalı madde analizi yapılmıştır. Ölçeğin güvenirliğini test etmek için hesaplanan iç tutarlık katsayısı Cronbach alfa değeri (α) ,87 olarak bulunmuştur. Elde edilen bulgular ölçeğin Türkçeye uyarlanmış formunun ülkemizde kullanılabilir, geçerlik ve güvenirlikte olduğunu göstermektedir.

Anahtar Kelimeler

• Davranışsal Öz-Düzenleme, Öz-düzenleme Ölçeği, Geçerlik, Güvenirlik

References

1. Bandura, A. (1986). Social Foundations of Thought and Action: A Social Cognitive Theory. New Jersey: Prentice-Hall.
2. Brown, J. M. (1998). Self-Regulation and The Addictive Behaviors. In W. R. Miller & N. Heather (Eds.), Treating Addictive Behaviors (pp. 61-74). New York: Plenum Press.
3. Brown, J. M., Miller, W. R. & Lawendowski, L. A. (1999). The Self-Regulation Questionnaire. In L. VandeCreek and T. L. Jackson (Eds.), Innovations in Clinical Practice: A Source Book (pp. 281-289). Sarasota, FL: Professional Resource Press.
4. Büyüköztürk, Ş., Akgün, Ö., Kahveci, Ö. & Demirel, F. (2004). Güdülenme ve Öğrenme Stratejileri Ölçeğinin Türkçe Formunun Geçerlik ve Güvenirlik Çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 4 (2), 207- 239.
5. Büyüköztürk, Ş. (2009). Sosyal Bilimler İçin Veri Analizi El Kitabı. Ankara: Pegem Akademi yayınları.
6. Kanfer, F. H. (1970). Self-regulation: Research, Issues, and Speculation. In C. Neuringer & J. L. Michael (Eds.), Behavior Modification in Clinical Psychology (pp. 178-220). New York: Appleton-Century-Crofts.
7. Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. London: Routledge.
8. Mclver, J. P. & Carmines, E. G. (1982) Unidimensional Scaling. Sage University Paper Series on Quantitative Application in the Social Sciences. Beverly Hills and London: Sage Publications.

9. Miller, W. R. & Brown, J. M. (1991). Self-regulation as a Conceptual Basis for the Prevention and Treatment of Addictive Behaviours. In N. Heather, W. R. Miller & J. Greeley (Eds.), Self-control and The Addictive Behaviours (pp. 3-79). Sydney: Maxwell Macmillan Publishing Australia.
10. Pintrich, P. R. & DeGroot, E., V. (1990). Motivational and Self-Regulated Learning Components of Classroom Academic Performance. Journal of Educational Psychology. 82 (1): 33-40.
11. Pintrich, P. R., Smith, D. A., Garcia, T. & McKeachie W. J. (1991). A Manual for The Use of The Motivated Strategies for Learning Questionnaire (MSLQ). Ann Arbor, MI: National Center for Research to Improve Postsecondary Teaching and Learning, University of Michigan.
12. Sungur, S. (2004). The Implementation of Problem Based Learning in High School Biology Courses. Unpublished Doctoral Thesis, Middle East Technical University, Ankara.
13. Tavşancıl. E. (2006). Tutumların Ölçülmesi ve SPSS ile Veri Analizi. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
14. Tezbaşaran, A. (2008). Likert Tipi Ölçek Hazırlama Kılavuzu. Üçüncü sürüm e- kitap. 31.08.2009’da http://www.pdrciyiz.biz/likert-tipi-olcek-hazirlama-klavuzu-e-kitap-t8419.html adresinden alınmıştır.
15. Zimmerman, B. J. (1989). A Social Cognitive View of Self-Regulated Academic Learning. Journal of Educational Psychology, 81(3), 329 -339.
16. Zimmerman, B. J. (1990). Self-Regulated Learning and Academic Achievement: An Overview. Educational Psychologist, 25(1), 3-17.
17. Zimmerman, B. J. (1994). Dimensions of Academic Self-Regulation: A Conceptual Framework for Education. In D.H. Schunk and B. J. Zimmerman (Eds.). Self-Regulation of Learning and Performance (pp. 3-24). New Jersey: Lawrence Erlbaum Associates Publishers.
18. Zimmerman, B. J. (2000). Attaining Self-Regulation: A Social Cognitive Perspective. In M. Boekaerts, P. R. Pintrich and M. Zeidner (Eds.). Handbook of Self-Regulation (pp. 13-39). The United States of America: Academic Press.
19. Zimmerman, B. J. (2002). Becoming a self-regulated learner: An overview. Theory into Practice, 41(2), 64-70.
20. Zimmerman, B. J., Bonner, S. & Kovach, R. (1996). Developing Self-Regulated Learners Beyond Achievement to Self-Efficacy. Washington, DC: American Psychological Association.