Otomotiv Sektöründe Kullanılan İşletme İçi Ergonomik Risk Değerlendirme Metodunun Reba Yöntemi ile Karşılaştırılması

Evaluating ergonomic risks and improving the working environment in the labor-intensive automotive industry is very important for both employee health and increasing production efficiency. Observational ergonomic risk assessment (ERA) methods are frequently used in daily practice and scientific research due to their ease of use and low cost. It is seen that currently used ERA methods cannot cover multiple ergonomic risks such as physical load, number of repetitions, duration of work, and inappropriate postures. One of the two methods, which evaluates the same task according to the subjects that the method used is specialized, determines high risk, while the other can evaluate it as low risk for the same task. In this study, the in-house ERD method, which is used in the automotive production sector, and the REBA ERD method, which is frequently used in the literature, will be compared over an assembly job involving overhead activities. The task evaluated in both the in-house tailored ERA method and the REBA method has a high ergonomic risk. With in-house ERA, the duration of the work and the number of repetitions are taken into account. In the wrist, REBA makes a very limited evaluation and does not evaluate hand tools. It was observed that similar parameters were evaluated in both methods in the evaluation of the lower extremities. It has been seen in the literature that there are no industry-specific ERA methods yet and the standard scales used may be insufficient for specific tasks and the in-house tailored ERA methods come to the fore in identifying problems.

Emek yoğun otomotiv endüstrisinde ergonomik risklerin değerlendirilmesi ve çalışma ortamının iyileştirilmesi hem çalışan sağlığı hem de üretim verimliliğinin artması için çok önemlidir. Günlük pratikte ve bilimsel araştırmalarda kullanım kolaylığı ve düşük maliyetli olması nedeniyle gözlemsel ergonomik risk değerlendirme (ERD) yöntemleri sıklıkla kullanılmaktadır. Halihazırda kullanılan ERD yöntemlerinin fiziksel yüklenme, tekrar sayısı, yapılan işin süresi ve uygunsuz duruşlar gibi birden çok ergonomik riski kapsayamadığı görülmektedir. Kullanılan metodun odaklandığı başlığa göre aynı taskı değerlendiren iki yöntemden biri yüksek risk saptarken diğeri aynı task için düşük risk olarak değerlendirebilmektedir. Bu çalışmada otomotiv üretim sektöründe kullanılmakta olan işletme içi ERD yöntemi ile literatürde sık kullanılan REBA ERD yöntemi başüstü aktiviteyi içeren bir montaj işi üzerinden karşılaştırılacaktır. Hem işletme içi ERD metodunda hem de REBA metodunun her ikisinde de değerlendirilen task yüksek ergonomik risklidir. İşletme içi ERD ile işin yapılma süresi ve tekrar sayısını dikkate almaktadır. El bileğinde REBA oldukça sınırlı bir değerlendirme yapmakta ve el aletlerini değerlendirmemektedir. Alt ekstremite değerlendirmesinde her iki yöntemde benzer parametrelerin değerlendirildiği görülmüştür. Literatürde henüz sektöre özel ERD metotlarının olmadığı ve kullanılan standart ölçeklerin özellikli tasklarda yetersiz kalabildiği görülmüştür. İşletme içi ERD metotlarının yapılan işe özel olarak ve o işletmenin İSG hafızasıyla ve tecrübesiyle geliştirilmesi sayesinde sorunların saptanmasında öne çıktığı söylenebilir.