Susamda Lokasyon ve Yıllara Göre Verim ve Verim Unsurlarının Değişiminin Araştırılması

Öz

Bu çalışma 2008-2012 yılları arasında Manisa, Antalya, İzmir ve Şanlıurfa ekolojik koşullarında yetiştirilen ikinci ürün susam bitkisinin özelliklerini incelemek ve gelecekteki çalışmalara ışık tutmak amacıyla yapılmıştır. Bitki materyali olarak Baydar-2001, Muganlı-57, Arslanbey, Özberk-82, Birkan, Orhangazi-99, Hatipoğlu, Boydak ve BATEM-Uzun çeşitleri kullanılmıştır. Ekolojik çevresel koşullardaki değişimin, ikinci ürün susam yetiştiriciliğinde çok önemli olduğu görülmektedir. Bu çalışmada, en yüksek tohum verimi İzmir lokasyonundan elde edilirken, en düşük tohum verimi Şanlıurfa lokasyonundan elde edilmiştir. Arslanbey ve Hatipoğlu çeşitlerinin Şanlıurfa lokasyonunda ve BATEM-Uzun çeşidinin ise Ege ve Akdeniz bölgelerinde tavsiye edileceği sonucuna varılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• Lokasyon
• Susam
• Tohum verimi

Investigation of Change of Yield and Yield Components in Sesame (Sesamum indicum L.) According to Years and Locations

Abstract

This study was carried out to investigate the characteristics of second crop sesame growing in Manisa, Antalya, İzmir, and Şanlıurfa ecological conditions between 2008 and 2012, and to shed light on future studies. Baydar-2001, Muganli-57, Arslanbey, Ozberk-82, Birkan, Orhangazi-99, Hatipoglu, Boydak and BATEM-Uzun varieties were used as plant material. It seems that the change of ecological environmental conditions has very importance in the second crop sesame cultivation. In this study, while the highest seed yield was obtained from İzmir location, the lowest seed yield was obtained from Şanlıurfa location. It is concluded that Arslanbey and Hatipoglu varieties will be recommended in Şanlıurfa location and BATEM-Uzun variety in Aegean and Mediterranean locations.

Keywords

• Location
• Sesame
• Seed yield

References

1. Arıoğlu, H., 2007. Breeding and Cultivation of Oil Crops. Cukurova University Faculty of Agriculture Publishing No:220 s 142 Adana.
2. Arslan, Ç., Uzun, B., Ülger, S., Çağırgan, M., 2007. Determination of oil content and fatty acid composition of sesame mutants suited for intensive management conditions. Journal of American Oil Chemists’ Society, 84: 917-920.
3. Dizdaroğlu, T. ve A.Ş. Tan. 1995. The second crop sesame production and problems in Aegean Region. Anadolu J. of ARRI 5 (1): 48-73. Menemen. İzmir.
4. FAOSTAT, 2019 (http://www.fao.org/faostat/en/#home) Date access: 20.08.2019.
5. Peterson, R.G., 1985. Augmented Designs for preliminary yield tirals (Revised). Rachis Vol. 4, No:1 p: 27-32; Jan, 1985.
6. Salunkhe, D. K., Chavan, J. K., Adsule, R. N. and Kadam, S. S. 1991. Sesame in world oilseeds: Chemistry, technology and utilization. Van Nostrand and Reinhold, New York. Şahin, G., 2014 Sesame (Sesamum indicum L.) As An Important Oil Plant With Decreasıng Productıon,Journal of the Human and Social Science Researches | 2014 | Cilt.3, Sayı: 2 – Volume: 3, Issue: 2
7. Tan, Ş., 2011. Yield Potential of some Sesame Cultivars in Menemen Conditions Anadolu, J. of AARI 21 (2) 2011, 11 - 28 MARA
8. TURKSTAT 2019 (http://tuik.gov.tr/Start.do) Date access: 20.08.2019.