Performance Evaluation of Some Grape Varieties Growing in Different Altitude Groups

Abstract

This study was carried out in 3 different altitude groups (800 m, 1000 m, and 1200 m) under farmer vineyards in Malatya province in 2017 in order to determine the effect of altitude on some quality parameters of grapes. In all of the mentioned altitude groups, 4 table grape, three wine grape, and three raisins grape, a total of 10 grape varieties were evaluated. The pomological and some biochemical properties of the clusters and grains of the related grape varieties were investigated. As a result of the analysis, although it changes according to the grape variety and altitude group average bunch weight 77.6-693.27 g, bunch width-length 6.67-15.70 cm and 9.47-24.97 cm respectively. Grain weight, grain width, and flesh hardness were found to have average values such as 2.19-5.49 g, 12.66-19.66-15.31-29.51 mm, and 1.39-5.22 N, respectively. The pH varied between 3.45 and 4.56 cultivars, and the difference in the Ağın Beyazı cultivar was statistically significant only on the basis of altitude. It has been determined that fruit WSDM (Water Soluble Dry Matter) and TA (Titratable Acid), which are among the biochemical properties values have a positive correlation with the increase in altitude.

Keywords

• Malatya
• Pomological
• Altitude
• Vitis Vinifera L.
• Biochemical Properties

Malatya Ekolojisinde Farklı Rakımlarda Yetişen Bazı Üzüm Çeşitlerinin Kalite ve Biyokimyasal Özelliklerinin Karşılaştırılması

Öz

Bu araştırma, rakımın üzümde bazı kalite parametreleri üzerine etkisini belirlemek amacıyla, 2017 yılı vegetasyon döneminde Malatya ilinin 3 farklı rakımında (800 m, 1000 m ve 1200 m) bulunan çiftçi bağlarında, yürütülmüştür. Söz konusu rakımlarda bulunan 4 sofralık, 3 şaraplık ve 3 kurutmalık olmak üzere toplam 10 üzüm çeşidi değerlendirmeye alınmıştır. İlgili üzüm çeşitlerine ait salkım ve tanelerin pomolojik özellikleri ile yine bu çeşitlere ait meyvelerin bazı biyokimyasal özellikleri incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda; ortalama salkım ağırlığı 77.6-693.27 g, salkım eni-boyu sırasıyla 6.67-15.70 cm ve 9.47-24.97 cm aralıklarında değiştiği tespit edilmiştir. Tane ağırlığı, tane eni-boyu ve tane eti sertliğinin de yine sırasıyla 2.19-5.49 g, 12.66-19.66-15.31-29.51 mm ve 1.39-5.22 N gibi ortalama değerlere sahip olduğu saptanmıştır. Çeşitler arasında pH 3.45 ile 4.56 değişiklik göstermiş olup sadece rakımlar bazında Ağın Beyazı çeşidindeki fark istatistiki olarak anlamlı bulunmuştur. Meyve biyokimyasal özelliklerinden Suda Çözünür Kuru Madde (SÇKM) ve Titre Edilebilir Asitlik (TA) değerlerinin yükselti artışı ile pozitif korelasyona sahip olduğu tespit edilmiştir.

Anahtar Kelimeler

• Biyokimyasal Özellikler
• Malatya
• Pomoloji
• Vitis Vinifera L.
• Yükselti Grupları

References

1. Amerine, M. A. & Cruess, M. V. (1960). Thetechnology of winemaking, The Avi Publishing Comp., Inc. Westport, Connecticut, U.S.A.709p
2. Anonim. (1997). Descriptors for Grapevine (Vitis spp.), International Plant Genetic Resources Institute, Rome. 62p
3. Cangi, R. & Altun, A. A. (2015). Bazı Önemli Sofralık Üzüm Çeşitlerinin Sakarya/Taraklı Ekolojisine Adaptasyonu, Tarım Bilimleri Araştırma Dergisi 8 (2): 35-39
4. Cemeroğlu, B. (2010). Gıda analizlerinde genel yöntemler. Gıda Analizleri, Editör: Cemeroğlu B. Gıda Teknolojisi Derneği Yayınları No:34, Ankara, 1-85.
5. Cliff, M. A., Dever, M. C. & Reynolds, A. G. (1996). Descriptive profiling of new and commercial British Columbia table grape cultivars. Am. J. Enol. Vitic., 47(3): pp. 301-308.
6. Conde, C., Silva, P., Fontes, N., Dias, A. C. P., Tavares, R. M., Sousa, M. J., Agasse, A., Delrot, S. & Gerós, H. (2007). Biochemical Changes through out Grape Berry Development and Fruit and Wine Quality. Global Science Books,1 (1): 1-22
7. Çavuşoğlu, Ş., İşlek, F., Yılmaz, N., & Tekin, O. (2020). Kayısıda (Prunus Armeniaca L.) Metil Jasmonate, Sitokinin ve Lavanta Yağı Uygulamalarının Hasat Sonrası Fizyolojisi Üzerine Etkileri. Yüzüncü Yıl Üniversitesi Tarım Bilimleri Dergisi, 30(1), 136-146.
8. Çelik, H. (1996). Bağcılıkta Anaç Kullanımı ve Yetiştiricilikte Önemi. Anadolu, J. of Aarı, 6 (2): 127-148..

9. Çelik, H., Ağaoğlu, Y. S., Fidan, Y., Marasalı, B. & Söylemezoğlu, G. (1998). Genel Bağcılık. Sunfidan A.Ş. Mesleki Kitaplar Serisi, No:1, Ankara, 253s.
10. Delice, A. & Çelik, S. (2002). Guyot + T terbiye şekli verilmiş Italia üzüm çeşidinde sürgün gelişimi ile üzüm kalitesi arasındaki ilişkiler. Türkiye V. Bağcılık ve Şarapçılık Sempozyumu. s 214–220. 5–9 Ekim, Nevşehir.
11. Fidan, Y. & Eriş, A. (1974). Farklı Anaçlar Üzerine Aşılı Hafızali ve Karagevrek Üzüm Çeşitlerinin Olgunluk Zamanlarının Tespiti Üzerine Bir Araştırma. A.Ü. Ziraat Fak. Yıllığı, 24(3-4): 324-339
12. İlter, E. (1977). Bornova ve Mordoğan’ da Yetiştiştirilen Erkenci Sofralık Üzümlerde Kuru Madde Birikimi ve Genel Asit Azalışının Zamana Bağlı Değişimi, Bitki, Cilt:4, Sayı:1, İzmir .
13. Karaçalı, İ. (2012). Bahçe Ürünlerinin Muhafaza ve Pazarlanması, Ege Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları, No: 494, Bornova–İzmir
14. Koç, H., Sağlam, H., Yağcı, A., Ernim, C., Çalkan Sağlam, Ö., Yılmaz, M. & Kebeli, F. (2015). Banazı karası üzüm çeşidinde klon seleksiyonu (I. Aşama). Selçuk Üniversitesi, Selçuk Tarım ve Gıda Bilimleri Dergisi, A27 (Türkiye 8. Bağcılık ve Teknolojileri Sempozyumu Özel Sayısı): ISSN: 1309-0550, Konya
15. Orak, H. H. (2007). Total antioxidant activities, phenolics, anthocyanins, polyphenoloxidase activities of selected red grape cultivars and their correlations. Scientia Hort., 111(3): pp. 235-241.
16. Özdemir, G. & Bayhan, Y. D. (2018). Bazı Sofralık Üzüm Çeşitlerinin Diyarbakır Ekolojik Koşullarındaki Salkım, Tane ve Şıra Özelliklerinin Belirlenmesi. In International Congress on Agriculture and Animal Sciences (ICAGAS 2018)(Tam Metin Bildiri/Sözlü Sunum). Dicle Üniversitesi Ziraat Fakültesi Bahçe Bitkileri Bölümü, Diyarbakır/Türkiye (pp. 7-9).
17. Özdemir, G., Tangolar, S. & Bilir, H. (2006). Bazı sofralık üzüm çeşitlerinin fenolojik dönemleri ile salkım ve tane özelliklerinin saptanması. alatarım, 5(2), 37-42.
18. Rankine, B. C., Cellier, K. M. & Boehm, E. W. (1962). Studies on grape variability and field sampling. American Journal of Enology and Viticulture, 13(2): 58-72.
19. Reynolds, A. G. Wardle, D. A. & Dever, M. (1996). Vine Performance, Fruit Composition and Wine Sensory Attributes of Gewürztraminer In Response to Vineyard Lo - cation and Canopy Manipulation. Am. J. Enol.Vitic, 47(1), 77-92.
20. Rolle, L., Giacosa, S., Gerbi, V. & Novello, V. (2010). Comparative study of texture properties, color characteristics and chemical composition of ten white table-grape varieties. Am. J. Enol. Vitic., 62: pp. 49-56.
21. Sabatelli, M. P. & Stendardi, M. L. (1981). Influence of Some Meteorologic Factors During the First Months of the vegetative Cycle on the Sugar Content in the Berries of Some Grape Cvs. Vitis 21(1).
22. Smart, R. E., Robinson, J. B., Due, G. R. & Brien, C. J. (1985). Canoph microclimate modification for the cultivar Shiraz. II. Effects on Must and Wine Composition. Vitis 24, 119–128.
23. Soyer, Y., Koca, N. & Karadeniz, F. (2003). Organic acid profile of Turkish White grapes and grape juices. Journal of Food Composition and Analysis, 16: pp. 629-636.
24. Tangolar, S., Özdemir, G., Gürsöz, S., Çakir, A., & Tangolar, S. G. (2007). Bazı organik gübre uygulamalarının asmanın (Vitis vinifera L. çiloreş) fenolojik gelişmesi ile salkım, tane ve şıra özellikleri üzerine etkisi. Akdeniz Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 20(2), 319-325.
25. TÜİK. (2020). Türkiye İstatistik Kurumu (erişim tarihi: 19.12.2020)
26. Türkben, C. & Eriş, A. (1990). Marmara Bölgesi’nde Yetiştirilen Önemli Bazı Sofralık Üzüm Çeşitlerinin Soğukta Muhafazaya Uygunlukları Üzerinde Araştırmalar. Doğa-Tr. J. of Agriculture and Forestry, 14: 181-191.
27. Uzun, H. İ. (1996). Fercal Anacına Aşılı Bazı Sofralık Üzüm Çeşitlerinin Verim ve Kalite Özellikleri Üzerine Araş - tırmalar. Akdeniz Üniv. Ziraat Fak. Der., 9(9), 40-60.
28. Wills, R., McGlasson, B., Graham, D., Joyce, D. (1998). Postharvest an introduction to the physiology & handling of fruit, vegetables & ornamentals. 4th edition. UNSW Press. Sydney, Australia.
29. Winkler, A. J. (1932). Maturity tests for table grapes. California Agr. Exp. Sta. Bul., 529p, I-3S
30. Yılmaz, E., & Ardeniz, A. (2009). Bazı üzüm çeşitlerindeki salkım ve sürgün pozisyonunun üzüm verim ve kalitesi ile vejetatif gelişime etkileri. Ziraat Fakültesi Dergisi, 4(2), 1-7.