Bu çalışmada . dereceden genelleştirilmiş Fibonacci çizgelerin kenar sayısı, düzlemselliği, çapı, yarıçapı, merkezi, kalınlığı ve çevresi gibi çeşitli özellikleri incelenmiş ve genelleştirilmiş Fibonacci çizgelerin kromatik polinomları yardımıyla kromatik sayıları ve kromatik indeksleri hesaplanmıştır. Ek olarak genelleştirilmiş k. dereceden Fibonacci çizgelerin bağlılık kromatik sayıları da elde edilmiştir.
[3] Even, S., Monien, B. 1989. On the number of rounds necessary to disseminate information. Proceeding SPAA’89 Proceedings of the first annual ACM symposium on Parallel algorithms and architectures, 318–327.
[4] Korenblit, M., Levit V. E. 2002. The stconnectedness problem for a Fibonacci graph. WSEAS Transactions on Mathematics, 1(2), 89–93.
[5] Korenblit, M., Levit, V. E. 2011. Mincuts in generalized Fibonacci graphs of degree 3. Journal of Computational Methods in Sciences and Engineering, 11(5,6), 271–280.
[6] Gutman, I., El-Basil, S. 1986. Fibonacci graphs. Match, 20, 81–94.
[7] El-Basil, S. 1987. On color polynomials of Fibonacci graphs. Journal of Computational Chemistry, 8(7), 956–959.
[8] El-Basil, S. 1988. Theory and computational applications of Fibonacci graphs. Journal of Mathematical Chemistry, 2(1), 1–29.
[9] Klavžar, S. 2013. Structure of Fibonacci cubes: a survey. J. Comb. Optim., 25(4), 505–522.
[11] Brualdi, R.A., Quinn Massey, J.J. 1993. Incidence and strong edge colorings of graphs. Discrete Math., 122(1-3), 51–58.
[12] Guiduli, B. 1997. On incidence coloring and star arboricity of graphs. Discrete Math., 163(1-3), 275–278.
[13] Chen, D.-L., Liu, X.-K., Wang, S.-D. 1998. The incidence coloring number of graph and the incidence coloring conjecture. Math. Econom. (People’s Republic of China), 15, 47–51.
[14] Maydanskiy, M. 2005. The incidence coloring conjecture for graphs of maximum degree 3. Discrete Math., 292, 131–141.
Akyar, H., & Akyar, E. (2018). Genelleştirilmiş Fibonacci Çizgelerin Bazı Özellikleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 22(2), 661-666. https://doi.org/10.19113/sdufbed.96828
AMA
Akyar H, Akyar E. Genelleştirilmiş Fibonacci Çizgelerin Bazı Özellikleri. Süleyman Demirel Üniv. Fen Bilim. Enst. Derg. Ağustos 2018;22(2):661-666. doi:10.19113/sdufbed.96828
Chicago
Akyar, Handan, ve Emrah Akyar. “Genelleştirilmiş Fibonacci Çizgelerin Bazı Özellikleri”. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 22, sy. 2 (Ağustos 2018): 661-66. https://doi.org/10.19113/sdufbed.96828.
EndNote
Akyar H, Akyar E (01 Ağustos 2018) Genelleştirilmiş Fibonacci Çizgelerin Bazı Özellikleri. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 22 2 661–666.
IEEE
H. Akyar ve E. Akyar, “Genelleştirilmiş Fibonacci Çizgelerin Bazı Özellikleri”, Süleyman Demirel Üniv. Fen Bilim. Enst. Derg., c. 22, sy. 2, ss. 661–666, 2018, doi: 10.19113/sdufbed.96828.
ISNAD
Akyar, Handan - Akyar, Emrah. “Genelleştirilmiş Fibonacci Çizgelerin Bazı Özellikleri”. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi 22/2 (Ağustos 2018), 661-666. https://doi.org/10.19113/sdufbed.96828.
JAMA
Akyar H, Akyar E. Genelleştirilmiş Fibonacci Çizgelerin Bazı Özellikleri. Süleyman Demirel Üniv. Fen Bilim. Enst. Derg. 2018;22:661–666.
MLA
Akyar, Handan ve Emrah Akyar. “Genelleştirilmiş Fibonacci Çizgelerin Bazı Özellikleri”. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, c. 22, sy. 2, 2018, ss. 661-6, doi:10.19113/sdufbed.96828.
Vancouver
Akyar H, Akyar E. Genelleştirilmiş Fibonacci Çizgelerin Bazı Özellikleri. Süleyman Demirel Üniv. Fen Bilim. Enst. Derg. 2018;22(2):661-6.
Dergide yayımlanan tüm makalelere ücretiz olarak erişilebilinir ve Creative Commons CC BY-NC Atıf-GayriTicari lisansı ile açık erişime sunulur. Tüm yazarlar ve diğer dergi kullanıcıları bu durumu kabul etmiş sayılırlar. CC BY-NC lisansı hakkında detaylı bilgiye erişmek için tıklayınız.