Research Article

TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ

Volume: 2 Number: 2 June 30, 2021
EN TR

TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ

Abstract

Yenilenebilir enerji teknolojisindeki gelişmeler sonucunda konvansiyonel enerji maliyeti ile rekabet edecek hale gelmeye başlayan yenilenebilir enerjinin geleceği son yıllarda ilgi çekici bir konu haline gelmiştir. Birleşmiş Milletler Sürdürülebilir Kalkınma hedeflerinin 2030 yılı için belirlenmesi, Türkiye’nin 30 Eylül 2015 tarihinde Paris Anlaşmasına sunduğu ve 2021-2030 dönemini içeren Niyet Edilen Ulusal Katkı Beyanında sera gazı azaltım, güneş, rüzgar ve hidrolik gibi yenilenebilir enerjiden elde edilecek elektrik üretimleri hedefleri olduğu için 2030 yılı kritik bir yıl olarak görüldüğünden dolayı çalışmada tahmin yılı olarak 2030 yılı seçilmiştir. Makalede yenilenebilir enerji türlerinin ayrı ayrı kurulu güçlerinin 2030 yılı için tahminlemesi Box-Jenkins ARIMA metodolojisi kullanılarak yapılmış olup 2030 yılı istihdam tahmini ise elektronik tablo tabanlı bir model olan JEDI modeli (İstihdam ve Ekonomik Kalkınma Etkisi) ile gerçekleştirilmiştir. Sonuç olarak Türkiye’nin Niyet Edilen Ulusal Katkı Beyanında hidrolik enerji ve güneş enerjisi hedefine ulaşacağı ve rüzgar enerjisi hedefine de çok yaklaşılacağı öngörülmüş olup hedefe ulaşılabilmesi için rüzgar enerjisi yatırımlarının ve teşviklerinin biraz daha artırılması gerektiği sonucuna ulaşılmıştır. Bununla birlikte Türkiye’de tüm yenilenebilir enerji türlerinin kurulu güçlerinin zamanla artış göstereceği ve 2030 yılında yenilenebilir enerji santralleri içinde en çok istihdam yaratacağı tahmin edilen enerji türünün Hidrolik enerji, ikinci sırada güneş enerjisi ve üçüncü sırada ise rüzgar enerjisi olacağı öngörülmüştür.

Keywords

Supporting Institution

Yok

References

  1. Altan, Ş. ve Ediz, A. (2009). Girdi Katsayılarının Güncellenmesi İçin RAS ve Hedef Programlama Modellerinin Kullanımı. Gazi Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 11(3), 79-92.
  2. Akan, Y., & Tak, S. (2003). Türkiye Elektrik Enerjisi Ekonometrik Talep Analizi. Atatürk Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Dergisi, 17(1-2).
  3. Akay, D., & Atak, M. (2007). Grey prediction with rolling mechanism for electricity demand forecasting of Turkey. Energy, 32(9), 1670-1675.
  4. Blazejczak, J., Braun, F. G., Edler, D., & Schill, W. P. (2014). Economic effects of renewable energy expansion: A model-based analysis for Germany. Renewable and sustainable energy reviews, 40, 1070-1080.
  5. Bozkurt, H. Y. (2013). Zaman Serileri Analizi, Genişletilmiş 2. Baskı, Ekin Basım Yayın Dağıtım, Bursa.
  6. Chen, J., Yu, J., Song, M., & Valdmanis, V. (2019). Factor decomposition and prediction of solar energy consumption in the United States. Journal of Cleaner Production, 234, 1210-1220.
  7. Demircan, Z. (2013). “What Energy Mix For Turkey in 2030”. T.C. Enerji ve Tabii Kaynaklar Bakanlığı, Enerji İşleri Genel Müdürlüğü, 26 Mart 2013, Ankara, http://events.ewea.org/events/workshops/wp-content/uploads/2013/03/EWEA-TUREB-Workshop-27-3-2013-Zafer-Demircan.pdf (Erişim Tarihi, 25.04.2020).
  8. Dikmen, N. (2009). Ekonometri Temel Kavramlar ve Uygulamalar (1.baskı). Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.

Details

Primary Language

Turkish

Subjects

Economics

Journal Section

Research Article

Publication Date

June 30, 2021

Submission Date

January 12, 2021

Acceptance Date

April 1, 2021

Published in Issue

Year 2021 Volume: 2 Number: 2

APA
Güllü, M., & Kartal, Z. (2021). TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi, 2(2), 288-313. https://doi.org/10.52835/19maysbd.849978
AMA
1.Güllü M, Kartal Z. TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi. 2021;2(2):288-313. doi:10.52835/19maysbd.849978
Chicago
Güllü, Mustafa, and Zeki Kartal. 2021. “TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ”. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi 2 (2): 288-313. https://doi.org/10.52835/19maysbd.849978.
EndNote
Güllü M, Kartal Z (June 1, 2021) TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi 2 2 288–313.
IEEE
[1]M. Güllü and Z. Kartal, “TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ”, 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi, vol. 2, no. 2, pp. 288–313, June 2021, doi: 10.52835/19maysbd.849978.
ISNAD
Güllü, Mustafa - Kartal, Zeki. “TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ”. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi 2/2 (June 1, 2021): 288-313. https://doi.org/10.52835/19maysbd.849978.
JAMA
1.Güllü M, Kartal Z. TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi. 2021;2:288–313.
MLA
Güllü, Mustafa, and Zeki Kartal. “TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ”. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi, vol. 2, no. 2, June 2021, pp. 288-13, doi:10.52835/19maysbd.849978.
Vancouver
1.Mustafa Güllü, Zeki Kartal. TÜRKİYE’NİN YENİLENEBİLİR ENERJİ KAYNAKLARININ 2030 YILINA KADAR TAHMİNİ. 19 Mayıs Sosyal Bilimler Dergisi. 2021 Jun. 1;2(2):288-313. doi:10.52835/19maysbd.849978

Cited By

© 2019–2026 19 Mayıs Journal of Social Sciences. 
This journal is published by the Association for Educational, Scientific, Social and Cultural Research and Practices in Çanakkale and is provided via the DergiPark platform as an open-access publication. 
ISSN: 2717-736X | Periodicity: Quarterly | Editor-in-Chief: Halil Emre Deniş 
No Article Processing Charges | Languages: Turkish and English 
Website: https://dergipark.org.tr/en/pub/19maysbd | Contact: editor@cebsader.com 
Creative Commons License: BY-NC 4.0
All content published in this journal is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International (CC BY-NC 4.0) license.