Başbakan Adnan Menderes’in Almanya Federal Cumhuriyeti’ndeki Siyasi Ve İktisadi Temasları (2-9 Ekim 1954)
Abstract
Köklü bir geçmişe sahip olan Türk-Alman ilişkileri İkinci Dünya Savaşı sonuna doğru kesintiye uğradı. Yalta Konferansı’nda (4-11 Şubat 1945) Almanya’ya savaş ilan eden ülkelerin Birleşmiş Milletler’in kuruluş toplantılarına kurucu üye olarak katılması kararlaştırıldığından Türkiye de, 23 Şubat 1945’te Almanya’ya –kâğıt üzerinde de olsa– savaş ilan etti. Böylelikle Türkiye ile Almanya’nın tüm diplomatik ve ticari ilişkilerinin kesilmesi resmiyet kazandı. İki ülke arasında kopan ilişkiler 1949 yılında Federal Almanya’nın kurulmasıyla hızlı bir şekilde yeniden tesis edilmeye başladı. Nitekim Türkiye 1950 yılında Federal Almanya’nın başkenti Bonn’da bir temsilcilik açtı ve bir yıl sonra da bu temsilciliği büyükelçiliğe dönüştürdü. Aynı yıl Türkiye’de Demokrat Parti’nin iktidara gelmesiyle iki ülke arasında kurulan sınırlı diplomatik ve ticari temaslar ciddi bir gelişme göstermeye başladı. Özellikle de Federal Almanya’nın Kurucu Şansölyesi Konrad Adeanuer’un 1954 yılı başlarında Türkiye’yi ziyareti ile bu ilişkiler bir adım daha ileriye gitti. Bu ziyaretten yaklaşık yedi ay sonra Başbakan Adnan Menderes de yanında pek çok uzman, kurum müdürü ve gazetecinin bulunduğu kalabalık bir heyetle resmi davet aldığı Almanya’ya gitti. Diplomatik temasların yanı sıra özellikle ticari ilişkilerin daha da geliştirilmesi anlamında büyük bir beklenti ile Almanya’ya giden heyet, her yerde büyük sevgi gösterileri ve protokol ötesi bir ilgiyle karşılandı. İki ülke arasında yapılan görüşmeler neticesinde Almanya, Türkiye’nin kredi isteğine olumlu yanıt vermiş ve taraflar ticari ilişkilerin daha da geliştirilmesi için müzakerelerin sürdürülmesi kararı almışlardır. Nihayetinde Başbakan Menderes ve beraberindekiler Almanya’da yapılan görüşmelerden oldukça iyi sonuçlar elde ederek Türkiye’ye dönmüşlerdir.
Keywords
Political and Economic Contacts of Prime Minister Adnan Menderes in the Federal Republic of Germany (2-9 October 1954).
Abstract
The long-standing relations between Türkiye and Germany were interrupted towards the end of the Second World War. Since it was decided that the countries declaring war against Germany in Yalta Conference (4-11 February 1945) would participate in the establishment meetings of the United Nations as founding members, Türkiye, albeit on paper, drew a sword against Germany on February 23, 1945. Hence, all the diplomatic and commercial relations between Türkiye and Germany were officially cut off. The broken relations between the two countries started to be re-established swiftly with the foundation of the Federal Germany in 1949. Thus, Türkiye opened a diplomatic mission in Bonn, the capital of the Federal Germany, in 1950 and transformed it into an embassy a year later. The restricted diplomatic and commercial contacts between the two countries started to improve significantly with the accession of the Democrat Party to power in the same year. Especially with the visit of Federal Germany Founding Chancellor Konrad Adenauer to Türkiye at the beginning of 1954, these relations went one step further. After seven months following this visit and an official invitation convoked by German authorities, P.M. Adnan Menderes paid an official visit to Germany together with a bevy of delegation including many experts, managers of various institutions and banks, and journalists. The delegation that went to Germany with great expectations for the diplomatic contacts as well as developing the commercial relations further was welcomed with cheers and amazing meta-protocol ceremonies all over the country. During the negotiations pursued between the two countries, Germany replied in the affirmative to the loan request of Türkiye and both parties decided on the conduction of the negotiations so as to improve the commercial relations. Eventually, P.M. Menderes and accompanying delegation returned to Türkiye accomplishing good results from the negotiations in Germany.
Keywords
There is no study that would require the approval of the Ethical Committee in this article.
