WITHIN THE MEANING OF THE PR OVISIONS OF THE TURKISH PENAL CODE, CRIMES OF FOR GERY IN A BROADER SENSE

Forgery is altering any reality, proposing incorrect written or oral statements and actions as true. In general, forgery is any fake or false action aimed to deceive others. Each deceiving (illegal convincing) thing, anything fake is forgery. From the aspect of evidence tools, any tool or hint, altering the reality in indication, mark, or figure, is considered forgery. Deceiving is indispensable part of forgery. Forgery is not an aim, but is an important tool to achieve an illegal goal by committing a crime, in order to gain illegitimate profit. The Fourth Section of the Third Part of the Second Book of the Turkish Penal Code (TPC), act number 5237 regulates forgery under the title “Crimes Against Public Trust.” The term public trust declares common, constant, and social right and benefit formed to observe and recognize protection of mark, figure, sign, clue, indication, symbol, and track from forgery; to maintain public trust and reality which public order recognizes certain things to substantiate a legal case. Public trust is common trust private and public law recognizes things power to substantiate. Social belief and the right not to be deceived constitutes public trust. Crimes against public trust are crimes forgeries in a broad sense. Forgery, in other words mocking, altering, or fraudulent falsification of reality, is supposed to have power to deceive, ability and probability to give harm, and be committed intentionally.

Gerçeğin herhangi bir biçimde değiştirilmesi, gerçeğe aykırı yazı, söz veya eylemin doğru diye ileri sürülmesi sahteciliktir. Genel olarak sahtecilik, başkasını aldatmak için kullanılan her türlü hile ve yöntemlerdir. Her hile (dolan), aldatmaya elverişle şey sahtedir. Kanıtlama araçlarında, gerçekliğine inanılması gereken biçim ve alametler; belirti, iz, işaret, nişan, simgede gerçeğin bozulması, değiştirilmesi sahteciliktir. Hile, sahteciliğin ayrılmaz bir öğesidir. Sahtecilik amaç değil, amacı gerçekleştiren; haksız çıkar elde etmek, amaçlanan bir başka suça ulaşmak için kullanılan araçtır. 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu (TCK)’nun İkinci Kitap Üçüncü Kısım Dördüncü Bölümde “Kamu Güvenine Karşı Suçlar” başlığı altında sahtecilik suçları düzenlenmiştir. Kamunun güveni kavramı, hukuk düzeninin, herhangi bir hukuksal olayı kanıtlama yeteneği tanıdığı şeylerle doğruluk ve gerçekliğine herkesçe güvenilmesini öngördüğü şekil ve alametler; belirti, iz, işaret, nişan, simgenin sahtecilikten korunmalarını görmek ve bilmek biçiminde oluşmuş genel, sürekli, toplumsal bir hak ve yararı ifade etmektedir. Kamunun güveni; özel veya kamu hukukunun kanıtlama gücü tanıdığı şey, şekil ve alametlere karşı olan genel güvendir. Toplumun inanma ve bireyin aldatılmama hakkı kamu güvenini oluşturur. Kamunun güvenine karşı suçlar, geniş anlamda sahtecilik suçlarıdır. Sahteciliğin, diğer bir tanımla gerçeği taklit veya tağyir/tahrifin; aldatma yeteneği olması, zarar olanak ve olasılığının bulunması, kasten yapılması gerekmektedir