Sporda Stratejik Bir Yönetim Aracı Olarak Sosyal Sermaye Kavramının İncelenmesi ve Bazı Uluslararası Karşılaştırmalar
Öz
Sporda sosyal sermaye, spor aracılığı ile gelişmekte olan toplumsal değerlere yönelik değişimin nasıl kullanılacağına ve harekete geçirileceğine vurgu yapmaktadır. Buna göre; sosyal sermaye, spor politikaları içerisinde toplulukların spora katılımı için yeni stratejiler geliştirmek, spor alanında başarı ve performansı arttırmak, her yaştan insana kendilerini geliştirme fırsatı sunmak, okul çağındaki çocuklar ile farklı yerel spor topluluklarını bir araya getirmek gibi toplumları kalkındırma temelli amaçlar barındırmaktadır. Bu kapsamda bu araştırmanın temel amacı; sporda stratejik bir yönetim aracı olarak sosyal sermaye kavramını doküman analizi yöntemi ile incelemektir. Buna göre sosyal sermaye kavramını spor politikaları içerisine entegre eden Çekya, Danimarka, İngiltere, Fransa, İrlanda ve İtalya’nın sosyal sermaye ve spora yönelik yönetim stratejilerini incelemek ve sosyal sermaye kavramının öncüleri olan Bourdieu, Coleman ve Putnam’ın görüşleri kapsamında değerlendirmek araştırmanın bir diğer amacını oluşturmuştur. Elde edilen araştırma bulguları sonucunda sporda stratejik bir yönetim aracı olarak sosyal sermayenin; spor ve sosyal sermayeye ilişkin sosyolojik boyut, spora katılımın teşvik edilmesi, spor politikalarının belirlenmesi ve spor tesislerinin yönetimi konusunda önemli roller oynadığı belirlenmiştir. Bunlara ek olarak sosyal sermaye kavramını spor yönetim stratejileri içerisine entegre eden ülkelerin çoğunluğunun Bourdieu, Coleman ve Putnam’ın görüşlerinin her birinden farklı şekilde yararlandıkları ve olumlu çıktılar elde ettikleri görülmüştür.
Anahtar Kelimeler
Kaynakça
- Akdoğan, A.A. (2002). Toplumsal Sermaye: Yeni Sağın Küresel Yüzü. Yoksulluk, Şiddet ve İnsan Hakları, Ed. Yasemin Özdek, ISBN: 975-7669-89-TODAIE Yayınları, Ankara.
- Andrissen, D. (2004). Making sense of intellectual capital: designing a method for the valuation of intangibles/D. Burlington, MA: Elsevier Butterworth-Heinemann.
- Becker, G. S. (1962). Investment in human capital: A theoretical analysis. Journal of political economy, 70(5, Part 2), 9-49.
- Bontis, N. (1998). Intellectual capital: an exploratory study that develops measures and models. Management decision, 36(2), 63-76.
- Bourdieu, P. (1973). ‘Cultural Reproduction and Social Reproduction’, in Richard Brown. ed., Knowledge, Education, and Cultural Change, Tavistock, 487-511.
- Bourdieu, P. (1986), ‘The Forms of Capital’, in Richardson, John G., ed., Handbook of Theory and Research for the Sociology of Education, New York: Greenwood 244-246.
- Bowen, G. A. (2009). Document analysis as a qualitative research method. Qualitative research journal, 9(2), 27-40.
- Cialdini, R. B., & Trost, M. R. (1999). Social influence: Social norms, conformity, and compliance. D. Gilbert, S. Fiske, ve G. Lindzy (Ed.),The handbook of social psychology vol. 2 in( 151–192). Boston: McGraw-Hill.
Ayrıntılar
Birincil Dil
Türkçe
Konular
Ekonomi
Bölüm
Araştırma Makalesi
Yayımlanma Tarihi
15 Ağustos 2019
Gönderilme Tarihi
16 Temmuz 2019
Kabul Tarihi
2 Ağustos 2019
Yayımlandığı Sayı
Yıl 2019 Cilt: 2 Sayı: 1