Günümüzde Belediyelerin Sürdürülebilir Kent-İçi Ulaşım (Toplu Taşımacılık) ile İlgili Görev ve Sorumlulukları

Abstract

Kentleşmenin ve kentlerde nüfus artışının sonucunda toplu taşımanın ortaya çıkışı 17.yy kadar uzanmaktadır. Ülkemizde, 19.yy başta kentlerin nüfus artışına paralel gelişen belediye kuruluş süreçleri ve kentiçi ulaşım yöntemlerine yönelik arayışlar da beraberinde gelmiştir. Başta İstanbul olmak üzere İzmir ve Cumhuriyet’in kuruluşu sonrasında Ankara ve Bursa gibi kentlerde de kentiçi ulaşımın sağlanması amacıyla toplu taşıma hizmetleri verilmeye başlanmıştır. Ne var ki belediyeleri de etkisi altına alan, 1950’li yıllar sonrasında gelişen uluslararası ve ulusal ulaşım politikaları sonucunda toplu taşıma hizmetini sürdürmekte kullanılan model ve taşımacılıkta değişim yaşanmıştır. Yeni dönemde lastik tekerlekli ulaşım araçlarının öne çıktığı ve sonrasında da kamu kesimi dışında ki taşımacılığın etkin olduğu bir süreç başlamıştır. Günümüz Türkiye’sinde neredeyse tüm kentlerimizde toplu taşıma hizmeti yürütülmektedir. Ancak, kent nüfuslarına göre incelendiğinde küçük ve orta ölçekli İllerde ara toplu taşıma türlerinin ve özel halk otobüs işletmeciliğinin öne çıktığı, kamunun görevini çeşitli yöntemlerle devrettiği görülmektedir. ödemenin kolay gerçekleştirilebilmesi gibi özellikleri gerektiren kaliteli bir toplu taşıma, ancak bu özellikleriyle sürdürülebilir olacaktır

Keywords

• Sürdürülebilir Kentiçi Ulaşım, Toplu Taşıma, Ara-Toplu Taşıma

Evaluation of Public Tranport Roles And Responsibilities of Local Governments With Special Reference to The Case of Edirne

Abstract

As a result of urbanisation and increase of population in cities, the development of public transportation goes back to the 17th century. In Turkey, in the 19th century a parallel development of local government establishment was observed together with the severe population increase and the need for better transportation. Initiatly İstanbul, than İzmir and after the foundation of the Republic in cities like Ankara and Bursa the public transportation operation was initiated. But, after the 1950s the developments on international and national transportation policies which also affected local governmentpolicies resulted in a change of the transport modes and actors of public transport services. Over the past three decades, the rapid technological development of highway transportation, the personal transportation gained more interest than the public transportation. In today’s Turkey, almost in all the cities, public transportation services are provided. However in many small and medium sized cities, intermediate public transportation and the privately owned bus operationconstitute the main form of public transportation

Keywords

• Sustaninable Urban Transport, Public Transportation

References

1. Uygulanabilirliğinin Araştırılması. (Yayınlanmamış yüksek lisans tezi), Bahçeşehir Üniversitesi FBE, s.121-124
2. Dışsallıklar Ve Önleme Yolları. (Yayınlanmamış doktora tezi), Uludağ Üniversitesi SBE.,s.121-124, ve Toplu Taşıma Sistemlerinin Karşılaştırılması, (Yayınlanmamış uzmanlık tezi), Kalkınma Bakanlığı İktisadi Sektörler ve Koordinasyon Genel Müdürlüğü, Yayın no:2891, Ankara. s.13-18, DPT, DPT Yayınları, ss 80-81 gelişme ve ulaşım politikaları, 5. Ulaşım Kongeresi , TMMOB İnşaat
3. Mühendisleri Odası , İstanbul, 30-31 Mayıs- 1 Haziran, ss 113-120. Ilıcalı, M., Camkesen, N., Kızıltaş, M., 2011. Kentiçi toplu taşımada verimliliğin artırılması, 2. Toplu Ulaşım Haftası Transist 2011
4. IV. Ulaşım Sempozyumu ve Sergisi, Haliç Kongre Merkezi, İstanbul, 02 Aralık, ss 300-301. Belediyelerin Yönetim ve Organizasn Yapısı Üzerindeki Etkileri: Edirne Belediyesi Örnek Olayı, (Yayınlanmamış yüksek Lisans tezi), Trakya Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, s.40, Edirne. Kaplan H., 2011. Kentiçi ulaşımda yeşil ulaşım tür ve düzenlemeleri: yerel yönetimlerin yetki ve sorumlulukları yönünden bir irdeleme, 2. Toplu Ulaşım Haftası Transist 2011 IV. Ulaşım
5. Sempozyumu ve Sergisi, Haliç Kongre Merkezi, İstanbul, 01-02 Aralık, ss 160- 162. Transport Policy Institute, Victoria, London. Özel Kalkınma Bakanlığı, 10. Kalkınma Planı 2014-2018, Yerel Yönetimler
6. Özel İhtisas Komisyonu Raporu 2023, YAYIN NO: KB: 2868 - ÖİK: , s.3-4, Ankara. Toplu
7. Kent içi Ulaşım Şurası 14-16 Mart 2002, İstanbul: ss 71-131. Ortak (Brundtland Raporu)., (1989)
8. Türkiye Çevre Sorunları Vakfı Yayını, (Çev. Belkıs Çorakçı), Oxford University Press, Walton Street, Oxford X2 6DP Schiller, P. L. Et al.,(2010), “An Introduction to Sustainable Transportation Policy, Planning and Implementation” London. 5393 5216

9. Ulaşımda Enerji Verimliliğinin Artırılmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik İnternet Kaynakçası Çelik, H. M., 2009. Sürdürülebilir ulaşım ve türkiye kentleri ulaştırma sorunları, TMMOB İzmir Kent Sempozyumu, İzmir, 8-10 Ocak, ss 703-710 http://www.imoizmir.org.tr/UserFiles/File/IzmirKentSempozyumu/bil diriler/bildiriler/ pdf [29/04/2012] Özalp, planlaması çalışmalarının değerlendirilmesi http://jfa.arch.metu.edu.tr/archive/0258-5316/2008/cilt25/sayi_2/71- pdf [29/04/2012]
10. Yıldızgöz K., 2007, Toplu taşımacılığın sürdürülebilir gelişmeye katkısı http://surdurulebilirgelisme.blogspot.com/2007/01/toplu-tamacln- srdrlebilir-gelimeye.html [15/05/2012]