ETNOGRAFİK MALZEMENİN SANATSAL KULLANIMI: ALANDAN SAHNEYE BALIKESİR KÖY HAVASI" OYUNU ÖRNEĞİ
Öz
Türk halk oyunlarının Halkevleri çatısı altında başlayan sahne serüveni, zamanla sahne düzeni terimini alana kazandırır. Uygulama örneklerine bakıldığında sahne düzeni çalışmaları sahne üzerindeki çizgileri temel alırken, gerek hareketler gerek dansçı fizikleri vb. unsurlarda tek tiplilik arayışına girilmiştir. Zamanla sahneleme çalışmalarında aranan uyum, mükemmelliğin yakalanması noktasında yoğunlaşır ki bu özellikleri ile dans sunumları çeşitli çevrelerce geleneği yansıtmadıkları ve ezberlenmiş hareket sistemlerinden ibaret oldukları yönünde eleştirilir. Ana referansı alan çalışmasına dayanan geleneksel dansların sahnelenmesinde, tespit edilen danslar, sahne tekniklerine uygun olarak dengeli ve uyumlu bir bütün halinde seyirciye sunulur. Bu görüşten yola çıkan bir sahneleme denemesi, Ege Üniversitesi Devlet Türk Musikisi Konservatuvarı Türk Halk Oyunları (EÜ. DTMK. THO.) Bölümü EKİN topluluğu tarafından Yörüklerde Oyun Geleneği adı altında gerçekleştirilmiştir. Balıkesir Dursunbey Sağırlar Köyünün kına yakma adetlerinin ele alındığı çalışmada, Köy Havası oyun ve müziği geleneğe en yakın şekliyle seyirciye sunulmaya çalışılmıştır. Bu yazı, Köy Havasının sahneleme sürecini anlatır.
Anahtar Kelimeler
THE ARTISTIC USAGE OF THE ETHNOGRAPHICAL MATERIAL: THE CASE OF BALIKESİR KÖY HAVASI DANCE FROM FIELD TO VILLAGE
Abstract
The stage adventure of Turkish folk dances that started under the roof of Peoples Houses in time has brought the term stage-setting to the field. When the examples are considered, it is seen that while the stage-setting works were based on the lines on stage, a monotype was pursued in terms of movement and dancers physical appearances. The harmony sought in the staging works intensified in capturing the perfection over time and with this characteristic, dance presentations were criticized by certain circles for not reflecting the tradition and consisting solely of memorized movement systems. In staging the traditional dances whose main reference is based on field work, the dances collected are presented to the audience as a balanced and harmonized unity in accordance with the stage techniques. A staging practice based on this idea was performed by Ekin Ensemble, Ege University State Conservatory of Turkish Music, Department of Turkish Folk Dances under the title Yörüklerde Oyun Geleneği (Dance Tradition in Nomadic Turks). The dance called Köy Havası (Village Tune) and its music were tried to be presented as closest to the tradition as possible in the work which focuses on the henna tradition of Sağırlar Village in Dursunbey district of Balıkesir. This article is about the staging process of Köy Havası.
Keywords
