Contribution Of Travelers To Archaeology And Museology After The Renaissance

Abstract

A deep interest in Greek and Eastern cultures began in Europe with the Renaissance. Many European travelers began to travel to Egypt, Greece, Italy and Anatolia through “Grand Tour” movement, with this sense of curiosity. After these travels, large collections formed in Europe, and the large collections were basis of modern museums. In this article, first of all, the development of Grand Tour in Europe and the concept of Orientalism were discussed. Then, some of the travellers who went to these countries mentioned above were studied. Finally, collections, societies, exhibitions and museums which occurred as a result of these travels were studied and discussed. The aim of the article is to explain the contributions of the travellers to the development of art, literature and especially archeology after the Renaissance. Because the basis of archaeological studies, excavations and modern museums is the travellers and their travels. As a result of these travels, the science of archeology was developed and the foundations of today’s modern museums were laid.

Keywords

• traveller,Grand Tour,Archeology,Museum,Collection

Rönesans Dönemi Sonrası Seyyahların Arkeolojiye Ve Müzeciliğe Katkıları

Abstract

Rönesans’la birlikte Avrupa’da farklı ülkelere seyahat etme isteği başladı. Bu seyahatler özellikle Mısır, Yunanistan, İtalya ve Asia Minor olarak adlandırılan Anadolu’ya yapıldı. Birçok Avrupalı seyyahta Yunan ve Doğu kültürüne yoğun bir ilgi başlamıştı. Temel olarak bu yapılan seyahatlerin başlangıç noktası eskiye olan merak ve keşif duygusuydu. Bu merak duygusu ile birçok Avrupalı “Grand Tour” adı verilen bir akımla Mısır’a, Yunanistan’a, İtalya’ya ve Anadolu’ya (Asia Minor) gitmeye başladı. Bu seyahatlerden sonra Avrupa’da büyük koleksiyonlar oluştu, bu koleksiyonlar modern müzelerin temelleriydi. Bu makalede öncelikle Avrupa’daki “Grand Tour” akımının gelişimi ve Oryantalizm kavramı ele alınmıştır. Sonra Mısır, Yunanistan, İtalya ve Anadolu’ya (Asia Minor) giden seyyahlardan bazıları incelenmiştir. Son olarak bu seyahatler sonucu oluşan koleksiyonlardan, topluluklardan, sergilerden, müzelerden bahsedilmiştir. Makaledeki amaç ise tarih boyunca birçok ülkeye giden seyyahların; arkeolojinin, edebiyatın, sanatın gelişimine yaptıkları katkıyı söylemek ve özellikle arkeolojik katkıları vurgulamaktır. Çünkü arkeolojik çalışmaların, kazıların ve modern müzelerin temeli seyyahlar ve yaptıkları yolculuklardır. 

Keywords

• Seyyah,Arkeoloji,Müze,Koleksiyon

References

1. Allick, R. (1978). The Shows of London. Cambridge: Cambridge University Press.
2. Bacon, F.H. (1886). American Explorers in Assos. The Century Company, 31(2), 859.
3. Bedin, C. (2017)(a). L’umile Italia di Guido Ceronetti: alcune considerazioni sui paesaggi visibili e invisibilidi un viaggio in Italia. Il Capitale Culturale-Studies on The Value of Cultural Heritage, 2017(16), 111-129.
4. Bedin, C. (2017)(b). The Neoclassical Grand Tour of Sicily and Goethe’s Italianische Reise. İ.Ü. Alman Dili ve Edebiyatı Dergisi, 1, 31-51.
5. Bedin, C. (2018). Emilio Cechi’s Travel to Greece Among Arcadian Myth, Modernity and Western Intellectual Stereotypes. Söylem, 3(2), 153-167.
6. Caygill, M. (1985). The Treasures of the British Museum. London: British Museum Press.
7. Caygill, M. (1992). The History of the British Museum. London: British Museum Press.
8. Clerici,L. (1999). Il viaggiatore meravigliato. Milano: Edinuardi.

9. Clerici, L. (2008). Scrittori italiani di viaggio. Milano: Edinuardi.
10. Çarıkman, A. (2013). Türk Düşünce Tarihinde Oryantalizm. Dergi Park, 2013/75, 221-236.
11. De Seta, C. (1992). L’Italia del Grand Tour-Da Montaigne a Goethe. Napoli: Electa Napoli.
12. De Seta, C. (1999). Vedutisti e viaggiatori in Italia. Torino: Electa Napoli.
13. Dilbaz, B. (2016). Osmanlı Devletinde Ören Yerlerini İncelemeye Gelen Seyyahlar. Güneydoğu Araştırma Dergisi, 2(130), 89-110.
14. Erdoğdu, F. (2004). The Development of Classical Sculpture and Archaeology Collections in British Museum. Anadolu Araştırmaları, 17(1), 155-163.
15. Fagan, B. (1977). The Rape of Nile:Tomb Robbers, Tourists and Archaeologists in Egypt. London: MacDonald and Jone’s.
16. Fellows, C. (1852). Travels and Researchers in Asia Minor. London: Queen Street Lincoln’s Inn. Fields.
17. Guagnini, E. (1994). Viaggi e Romanzi. Milano: Edinuardi.
18. İnankur, Z. (1993). 19.Yüzyılın İkinci Yarısında İstanbul’a Gelen Batılı Sanatçılar. Z. Rona (Ed.). Osman Hamdi Bey Sempozyumu 1993/3, (s.75-115) içinde İstanbul: Türkiye Ekonomik ve Toplumsal Tarih Vakfı.
19. Leask, N. (2012). Curiosity ant the Aesthetics of Travel Writing. Oxford: Oxford University Press.
20. Texier, C. (2002). Küçük Asya, Coğrafyası, Tarihi ve Arkeolojisi. (Çev. A. Suat). Ankara: Enformasyon ve Dokümantasyon Vakfı.
21. Yüksel, E. (2012). 17. Yüzyıl Sonu, 18. Yüzyıl Ortası ve 19. Yüzyıl Başında Yabancı Seyyahların Gözünden Batı Anadolu Kentleri. (Yüksek Lisans Tezi). Adnan Menderes Üniversitesi Sosyal Bilimler Üniversitesi, Aydın.