The Effect of Fracture Lines in the Cartoon on the Teaching of the Rhetorics

Abstract

In order to determine the effect of the breaking lines in the cartoon in the teaching of the 6th grade students, the presence of a significant difference in the pre-posttest point averages of the control group, where the traditional teaching method is applied, and the experimental group, in which the rhetorics are associated with the breaking lines, and the experimental group students' process opinions were examined. Academic achievement test as a data collection tool for the quantitative; semi-structured interview form was used for its qualitative dimension. The mean scores of the students in the experimental and control groups did not differ significantly, the mean scores of the students in the experimental group differed significantly from the pre-posttest, and the mean scores of the students in the control group did not differ significantly; opinions of the students in the experimental group; were gathered in two categories as positive and negative.

Keywords

• Caricature,cartoon literacy,rhetorics,break Line

Karikatürde Yer Alan Kırılma Çizgilerinin Söz Sanatları Öğretimine Etkisi

Abstract

Çalışmada söz sanatlarının 6. sınıf öğrencilerine öğretilmesinde karikatürdeki kırılma çizgilerinin etkisini belirlemek amaçlanmıştır. Bu doğrultuda söz sanatlarının kırılma çizgileriyle ilişkilendirilerek işlendiği deney grubuyla geleneksel öğretim yönteminin uygulandığı kontrol grubunun ön-sontest puan ortalamalarında hem grup içinde hem de gruplar arasında anlamlı bir fark olup olmadığı ve deney grubu öğrencilerinin sürece ilişkin görüşleri incelenmiştir. Tamamlayıcı karma desen kullanılan araştırmanın nicel boyutu için veri toplama aracı olarak akademik başarı testi; nitel boyutu için de yarı yapılandırılmış görüşme formu kullanılmıştır. Çalışmada deney ve kontrol grubunda yer alan öğrencilerin öntestten aldıkları puan ortalamalarının anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı, deney grubunda yer alan öğrencilerin ön-sontestten aldıkları puan ortalamalarının anlamlı bir şekilde farklılaştığı, kontrol grubunda yer alan öğrencilerin ön-sontestten aldıkları puan ortalamalarının anlamlı bir şekilde farklılaşmadığı; deney grubundaki öğrencilerin görüşlerinin; uygulama süreci ile ilgili görüşler, uygulama öncesi ve sonrasına yönelik olumlu ve olumsuz düşünceler olmak üzere iki kategoride toplandığı görülmüştür.

Keywords

• karikatür okuryazarlığı,Karikatür,söz sanatları,kırılma çizgisi

References

1. Akkaya, A. (2011). Karikatürlerle Dil Bilgisi Öğretimi. Doktora Tezi. Konya, Türkiye: Selçuk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Türkçe Eğitimi Ana Bili Dalı Türkçe Eğitimi Bilim Dalı.
2. Akkuş, R. (2011). Türkçe Dersinde Simgesel Dil Öğretiminin İlköğretim Öğrencilerinin Benzetme Kişileştirme ve Deyim Kullanımına Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir: Osmangazi Üniversitesi.
3. Akran, S. K., & Kocaman, İ. (2018). The Effect of Caricature Based Learning-Teaching Model on Pre-School Students’ Speaking and Listening Skills. E-International Journal of Educational Research, 9(2), 105-122.
4. Aksan, D. (2001). Türkçenin Söz Varlığı. Ankara: Engin Yayınevi.
5. Aktaş, H. (2002). Modern Türk Şiirinde Edebî Sanatlar. Konya: Söylem Yayınları.
6. Ana Britannica . (1994). Genel Kültür Ansiklopedisi. İstanbul: Ana Yayıncılık.
7. Aslan, C., Güldenoğlu, B. N., & Altuntaş, İ. (2018). Türkçe Ders Kitaplarındaki Söz Sanatlarıyla İlgili Sorular ve Etkinlikler Üzerine Bir İnceleme. Turkish Studies, 13(28), 47-66.
8. Aşıcıoğlu, E. A. (2001). Yazısız Karikatürlerin Grafik Sanatındaki Yeri, Yazısız Karikatür Uygulamaları. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.

9. Baki, A., & Gökçek, T. (2012). Karma Yöntem Araştırmalarına Genel Bir Bakış. Elektronik Sosyal Bilimler Dergisi, 11(42), 1-21.
10. Bayir, M. (2018). Söz Sanatları Öğretiminde Nef'î'nin Türkçe Divanı. Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Gazi Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü Sosyal Bilgiler ve Türkçe Eğitimi Anabilim Dalı.
11. Betur, M. (2019). Ortaöğretim Öğrencilerinin Söz Sanatlarına ve Söz Sanatları Öğretimine Yönelik Görüşleri. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Ankara: Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
12. Bilgin, M. (2013). Anlamdan Anlatıma Türkçemiz. Ankara: Anı Yayıncılık.
13. Büyüköztürk, Ş., Kılıç Çakmak, E., Akgün, Ö. E., Karadeniz, Ş., & Demirel, F. (2018). Bilimsel Araştırma Yöntemleri (24. b.). Ankara: Pegem Akademi .
14. Coşar, S. (2005). Ortaöğretim Birinci Sınıfta Türk Dili ve Edebiyatı Dersinde Edebi Sanatlar ve Öğretimi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Çanakkale: Çanakkale Onsekiz Mart Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
15. Çotuksöken, Y. (2012). Türkçe Dil ve Edebiyat Terimleri Sözlüğü. İstanbul: Papatya Yayınları.
16. Efe, H. (2005). Karikatür ve Eğitim. İzmir: Etki Yayınları.
17. Ekergil, İ. (2000, Ağustos). Zihin Engelli Çocuklara Zıtlık Kavramlarını Öğretmede Doğal Dille Uygulanan Doğrudan Öğretim Yönteminin Etkililiği. Yaınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
18. EKOYAY. (2019). Ortaokul ve İmam Hatip Ortaokulu Türkçe 6. Sınıf Ders Kitabı. Ankara: EKOYAY Eğitim Yayıncılık.
19. Güneş, F. (2017). Türkçe Öğretiminde Etkinlik Yaklaşımı. Ana Dili Eğitimi Dergisi, 5(1), 48-64.
20. Hawk, T. F., & Shah, A. J. (2007). Using Learning Style Instruments to Enhance Student Learning. Decision Sciences Journal of Innovative, 5(1), 1-19.
21. Hünerli, S. (1993). Türkiye'de Gazete Karikatürünün Durumu ve Siyasi Karikatürün Söylemi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
22. Kelley, M. (1989). Foul Perfection: Thoughts on Caricature. Artforum, 27(5), 20-38.
23. Keogh, B., & Naylor, S. (1999). Concept Cartoons, Teaching and Learning in Science: An Evaluation. International Journal of Science Education, 21(4), 431-446.
24. Kocakaplan, İ. (1992). Açıklamalı Edebî Sanatlar. İstanbul: MEB Yayınları.
25. Marshall, M. (1996). Sampling For Qualitative Research. Family Practice, 13(6), 522-526.
26. MEB. (2019). Türkçe Dersi Öğretim Programı. Nisan 11, 2020 tarihinde Öğretim Programları: http://mufredat.meb.gov.tr/Dosyalar/20195716392253-02-T%C3%BCrk%C3%A7e%20%C3%96%C4%9Fretim%20Program%C4%B1%202019.pdf adresinden alındı
27. Onan, B. (2013). Dil Eğitiminin Temel Kavramları. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
28. Örs, F. (2006). Eğitim ve Karikatür. Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi, 84, 26-28.
29. Özden, Y. (2005). Öğrenme ve Öğretme (7. b.). Ankara: Pegema Yayınları.
30. Seçgin, F., Yalvaç, G., & Çetin, T. (2010). İlköğretim 8. Sınıf Öğrencilerinin Karikatürler Aracılığıyla Çevre Sorunlarına İlişkin Algıları. International Conference on New Trends in Education and Their Implications, 11(13), 391-398.
31. Strauss, A., & Corbin, J. (2008). Basics of Qualitative Research: Second Edition: Techniques and Procedures for Developing Grounded Theory. Los Angeles: Sage Publications.
32. Şeref, İ., & Yılmaz, İ. (2015). Yemenli Öğrencilerin Türkçe Yazma ve Konuşma Becerilerinin Geliştirilmesinde Karikatür Kullanımına Yönelik Bir Uygulama. Turkish Studies, 10(7), 835-860.
33. Uludağ, M. (2018). Edebi Sanatların Öğretiminde Yaratıcı Drama Etkinliklerinin Öğrenci Başarısına Etkisi. Yayınlanmamış Yüksek Lisans Tezi. Burdur: Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
34. Varışoğlu, B., Şeref, İ., Gedik, M., & Yılmaz, İ. (2014). The Effect of Cartoons as a Visual Tool in the Success of Teaching Idioms and Proverbs. Journal of The Black Sea Studies, 41, 226-242.
35. Wyk, M. M. (2011). The Use of Cartoons as a Teaching Tool to Enhance Student Learning in Economics Education. Journal of Social Science, 26(2), 117-130.