Türkçe Dersleri Özelinde Uzaktan Eğitim Hakkında Veli Görüşleri

Abstract

Koronavirus (Covid-19) salgını, içinde eğitimin de olduğu birçok alanda büyük çaplı değişimlere yol açmış; eğitimin tüm kademelerinde dersler, uzaktan eğitimle işlenmeye başlanmıştır. Uzaktan eğitim gittikçe daha fazla tercih edilen bir seçenek olsa da salgın sürecinde alınan tedbirler kapsamında ilk kez büyük çapta uygulanmış ve yüz yüze eğitime bir alternatif olarak değerlendirilmiştir. Öğretmen ve öğrenciyle birlikte eğitimin en önemli paydaşı olan velilerin uzaktan eğitime yönelik görüşlerinin araştırılması sürecin verimliliğin değerlendirilebilmesi açısından önemlidir. Bu bağlamda bu çalışmanın amacı, ortaokul öğrenci velilerinin Türkçe derslerinin uzaktan eğitimle işlenmesine dair görüşlerini belirlemektir. Nitel araştırma desenlerinden durum çalışması ile yapılandırılan araştırmanın çalışma grubunu, Manisa’nın Salihli ilçesinde ikamet etmekte olan 102 veli oluşturmaktadır. Araştırmanın verileri, 21 maddelik bir anket aracılığıyla Google Forms üzerinden çevrimiçi ortamda toplanmış, içerik analiziyle çözümlenmiş; velilerin Türkçe derslerinin uzaktan eğitimle işlenişine yönelik görüşlerinin genel itibariyle olumsuz olduğu belirlenmiştir. Velilerin görüşleri doğrultusunda uzaktan eğitim sürecinde Türkçe derslerinin verimliliğinin artırılması adına çözüm önerileri geliştirilmiştir.

Keywords

• Uzaktan eğitim
• Türkçe dersleri
• veli görüşleri
• Covid-19

Distance Education from Parents’ Perspectives : A Study on Turkish Lessons

Abstract

Coronavirus (Covid-19) epidemic, has led to major changes in many areas including education. Lessons at all levels of education began to be taught with distance education. Although distance education is an increasingly preferred option, it has been applied on such a large scale for the first time within the scope of the measures taken during the Covid-19 and has been considered as an alternative to face-to-face training. Researching the opinions of parents, who are one of the most important stakeholders of education, on distance education is significant in terms of evaluating the efficiency of the process. In this context, the study aims to reveal the opinions of middle school students' parents about teaching Turkish lessons with distance education. The study group of the research, which is structured with a case study, one of the qualitative research designs, consists of 102 parents residing in Salihli district of Manisa, Turkey. The data of the research were collected online on Google Forms via a 21-item questionnaire and analyzed using content analysis; it was determined that the opinions of the parents of the students about the teaching of Turkish lessons with distance education were generally negative. In line with the opinions of the parents of the students, solutions were developed in order to increase the efficiency of Turkish lessons in the distance education process.

Keywords

• Distance education
• Turkish lessons
• parents’ opinion
• Covid-19

References

1. Aksoğan, M. (2020). Opinions of students about distance education in the pandemi process. Naturengs, Special Issue, 1-9.
2. Akyol, H. (2016). Türkçe öğretim yöntemleri. Ankara: Pegem Yayınları.
3. Akyürek, M . (2020). Uzaktan eğitim: Bir alanyazın taraması. Medeniyet Eğitim Araştırmaları Dergisi, 4(1), 1-9.
4. Altıparmak, M., Kurt, İ. D. ve Kapıdere, M. (2011, Şubat). E-öğrenme ve uzaktan eğitimde açık kaynak kodlu öğrenme yönetim sistemleri. XI. Akademik Bilişim Konferansı’nda sunulan bildiri, İnönü Üniversitesi, Malatya. Erişim adresi: https://ab.org.tr/ab11/kitap/altiparmak_kurt_AB11.pdf
5. Arat, T. ve Bakan, Ö. (2014). Uzaktan eğitim ve uygulamaları. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 14(1-2), 363-374.
6. Ateş, V. (2010). Gazi Üniversitesi uzaktan eğitim programlarında kullanılmakta olan öğrenme yönetim sisteminin ders verenler açısından değerlendirilmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Gazi Üniversitesi Bilişim Enstitüsü, Ankara.
7. Bakioğlu, B. ve Çevik, M. (2020). Covid-19 pandemisi sürecinde fen bilimleri öğretmenlerinin uzaktan eğitime ilişkin görüşleri. Electronic Turkish Studies, 15(4), 109-129.
8. Başaran, M., Doğan, E., Karaoğlu, E. ve Şahin, E. (2020). Koronavirüs (covid-19) pandemi sürecinin getirisi olan uzaktan eğitimin etkililiği üzerine bir çalışma. Academia Eğitim Araştırmaları Dergisi, 5(2), 179-209.

9. Bayburtlu, Y. S. (2020). Covid-19 pandemi dönemi uzaktan eğitim sürecinde öğretmen görüşlerine göre Türkçe eğitimi. Electronic Turkish Studies, 15(4), 373-385
10. Bozkurt, A. ve Sharma, R. C. (2020). Emergency remote teaching in a time of global crisis due to Coronavirus pandemic. Asian Journal of Distance Education, 15(1), i-vi.
11. Can, E . (2020). Coronavirüs (Covid-19) pandemisi ve pedagojik yansımaları: Türkiye’de açık ve uzaktan eğitim uygulamaları. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(2) , 11-53.
12. Clark, J. T. (2020). Distance education. E. Iadanza (Ed.). Clinical Engineering Handbook (ss. 410-415). Floransa-İtalya: Academic Press.
13. Creswell, J. W. (2016). Nitel araştırma yöntemleri: beş yaklaşıma göre nitel araştırma ve araştırma deseni. Ankara: Siyasal Kitabevi.
14. Demir, E. (2014). Uzaktan eğitime genel bir bakış. Dumlupinar University Journal of Social Science, 39, 203-212.
15. Dinçer, S. (2006, Şubat). An overview of computer assisted education and distance learning. IV. Information Technologies Congress / Academic Informatics’te sunulan bildiri, Pamukkale Üniversitesi, Denizli.
16. Dinçer, S. (2018). Content analysis in scientific research: meta-analysis, meta-synthesis and descriptive content analysis. Bartın University Journal of Faculty of Education, 7(1), 176-190.
17. Doğan, Y. (2010). Dinleme becerisini geliştirmede etkinliklerden yararlanma. Türklük Bilimi Araştırmaları, 27, 263-274.
18. Duran, L. (2020). Distance learners' experiences of silence online: a phenomenological inquiry. International Review of Research in Open and Distributed Learning, 21(1), 81-98.
19. Elcil, Ş. ve Şahiner, D. (2014). Uzaktan eğitimde iletişimsel engeller. Sosyal ve Beşeri Bilimler Dergisi, 6(1), 21-33.
20. Eren, E. (2020). Yeni Tip Koronavirüs' ün Türk eğitim politikaları uygulamalarına etkisi: Milli Eğitim Bakanlığının ve Yükseköğretim Kurulunun yeni düzenlemeleri. Yükseköğretim Dergisi, 10(2), 153-162.
21. Ferdousi, N. (2010). Distance education for law promotes gender equity in Bangladesh. Asian Journal of Distance Education, 8(1), 81-86.
22. Göçer, A. (2010). Türkçe öğretiminde yazma eğitimi. Uluslararası Sosyal Araştırmalar Dergisi, 3(12), 178-195.
23. Gümüşgül, O. ve Aydoğan, R. (2020). Yeni tip Koronavirüs-COVID-19 kaynaklı evde geçirilen boş zamanların ev içi rekreatif oyunlar ile değerlendirilmesi. Spor Eğitim Dergisi, 4(1), 107-114.
24. İnci̇ Kuzu, Ç . (2020). Covid-19 pandemisi sürecinde uygulanan ilkokul uzaktan eğitim programı (Eba Tv) ile ilgili veli görüşleri. Millî Eğitim Dergisi, Salgın Sürecinde Türkiye'de ve Dünyada Eğitim, 49(1), 505-527.
25. Kan Kılınç, B., Yazıcı, B., Günsoy, B. ve Günsoy, G. (2020). Perceptions and opinions of graduates about the effects of open and distance learning in Turkey. Turkish Online Journal of Distance Education, 21(1), 121-132.
26. Kantos, Z. E. (2020, Ağustos). Sınıf öğretmenlerinin uzaktan eğitim ile ilgili düşünceleri. 8. Uluslararası Bilimsel Araştırmalar Kongresi’nde sunulan bildiri, Hattuşa, Çorum.
27. Karakuş, N., Ucuzsatar, N., Karacaoğlu, M. Ö., Esendemir, N. ve Bayraktar, D. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının uzaktan eğitime yönelik görüşleri. RumeliDE Dil ve Edebiyat Araştırmaları Dergisi, 19, 220-241.
28. Keskin, M. ve Kaya, D. Ö. (2020). Covid-19 sürecinde öğrencilerin web tabanlı uzaktan eğitime yönelik geri bildirimlerinin değerlendirilmesi. İzmir Katip Çelebi Üniversitesi Sağlık Bilimleri Fakültesi Dergisi, 5(2), 59-67.
29. Khan, H. ve Williams, J. B. (2007). Poverty alleviation through access toeEducation: can e-Learning deliver? (U21Global Working Paper, No. 002/2006) in “Poverty, Poverty Alleviation, and Social Disadvantage: Analysis, Case Studies and Policies”, Eds. C. A. Tisdell. New Delhi: Serials Publications.
30. Kırık, A . (2016). Uzaktan eğitimin tarihsel gelişimi ve Türkiye’deki durumu. Marmara İletişim Dergisi, 21, 73-94.
31. MEB. (2020). Bakan Selçuk, koronavirüs’e karşı eğitim alanında alınan tedbirleri açıkladı. Erişim adresi: http://www.meb.gov.tr/bakan-selcuk-koronaviruse-karsi-egitim-alaninda-alinan-tedbirleri-acikladi/haber/20497/tr
32. Merriam, S. B. (2018). Nitel araştırma desen ve uygulama için bir rehber. Ankara: Nobel Akademi.
33. Miles, M. B. ve Huberman, A. M. (2016). Nitel veri analizi. Ankara: Pegem Akademi.
34. Odabaş, H. (2003). İnternet tabanlı uzaktan eğitim ve bilgi ve belge yönetimi. Türk Kütüphaneciliği, 17(1), 22-36.
35. OECD. (2001). Understanding the digital divide. Paris: OECD Publications. Erişim adresi: https://www.oecd.org/sti/1888451.pdf
36. Özdemir, M . (2010). Nitel veri analizi: sosyal bilimlerde yöntembilim sorunsalı üzerine bir çalışma. Eskişehir Osmangazi Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 323-343.
37. Öztürk, L. (2002). Dijital uçurumun küresel boyutları. Ege Akademik Bakış Dergisi, 2(1), 1-10.
38. Öztürk, L. (2005). Türkiye’de dijital eşitsizlik: Tübitak-bilten anketleri üzerine bir değerlendirme. Erciyes Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24, 111-131.
39. Saban, A. ve Ersoy, A. (2017). Eğitimde nitel araştırma desenleri. Ankara: Anı Yayıncılık.
40. Sezgin, S. ve Fırat, M . (2020). Covid-19 pandemisinde uzaktan eğitime geçiş ve dijital uçurum tehlikesi. Açıköğretim Uygulamaları ve Araştırmaları Dergisi, 6(4), 37-54.
41. Sirem, Ö. ve Baş, Ö. (2020). Okuma güçlüğü olan ilkokul öğrencilerinin covid-19 sürecinde uzaktan eğitim deneyimleri. Electronic Turkish Studies, 15(4), 993-1009.
42. Telli Yamamoto, G. ve Altun, D. (2020). Coronavirüs ve çevrimiçi (online) eğitimin önlenemeyen yükselişi. Üniversite Araştırmaları Dergisi, 3(1), 25-34.
43. Traxler, J. (2018). Distance learning—predictions and possibilities. Education Sciences, 8(35), 1-13.
44. UNESCO. (2020). COVID-19 educational disruption and response. Erişim adresi: https://en.unesco.org/covid19/educationresponse
45. Ustati, R. ve Hassan, S. S. S. (2013). Distance learning students' need: evaluating interactions from Moore's theory of transactional distance. Turkish Online Journal of Distance Education, 14(2), 292-304.
46. Uşun, S. (2006). Uzaktan eğitim. Ankara: Nobel Yayın Dağıtım.
47. Wheeler, S. (2002). Student perceptions of learning support in distance education. Quarterly Review of Distance Education, 3(4), 19-29
48. WHO. (2020). Coronavirus disease (COVID-19) Pandemic. Erişim adresi: https://www.who.int/emergencies/diseases/novel-coronavirus-2019
49. Yamamoto, G. T. ve Can, E. (2013). Türkiye'de uzaktan eğitim uygulamalarının analizi. Yüzer, V., Yamamoto, G. T. ve Demiray U. (Ed.), Türkiye’de E-öğrenme: Gelişmeler ve uygulamalar IV (ss. 193-206). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi Açıköğretim Fakültesi Yayınları.
50. Yaşar, Ş. (2010). Yapılandırmacı yaklaşımda öğretmenin, öğrencinin ve velinin rolü. Eğitime Bakış Dergisi, 17, 15-19.
51. Yıldırım, A. ve Şimşek, H. (2016). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Ankara: Seçkin Yayıncılık.
52. Yılmaz, E., Mutlu, H. ve Doğanay, G. (2020). Veli algısına göre pandemi dönemi uzaktan eğitim sürecinin niteliği. Konya: Palet Yayınları.