2005 YILINDA YÜRÜRLÜĞE GİREN TÜRK CEZA KANUNU’NUN (TCK) CERRAHİ BRANŞ HEKİMLERİ ÜZERİNDEKİ ETKİSİ

Year 2013, Volume: 27 Issue: 3, 90 - 97, 31.12.2013

Ahmet Yılmaz Gökhan Demiral Gürol Şahin Oktay Yener Ali Kocataş

https://izlik.org/JA97BH73WD

Abstract

Amaç:
TCK’nın cerrahi branş hekimleri üzerindeki etkisini ve
defansif tıbbın hangi boyutta uygulandığını tespit etmek
amaçlanmıştır.
Yöntemler:
Hekimler hakkında yaş, cinsiyet, branş, dava edilme durumu, TCK’nın ilgili maddelerini
bilme düzeyi, ülkemizde defansif tıbbın geliştiğini düşünme, 2005 öncesi döneme göre
tetkik-konsültasyon artışı,
hastadan onam alma, hasta ve
yakınlarını bilgilendirme, hukuki durum endişesi, endişeye
bağlı gerginlik, sıkıntı, mutsuzluk, depresyon yaşama,
acil ve elektif riskli vakaların
sorumluluğunu üstlenme parametreleri değerlendirildi.
Bulgular:
Hekimlerin 310’u erkek, 92’si
kadındı. Sorulan sorular ve
cerrahi branş hekimlerinin yanıtları şöyledir: “Türkiye’de
defansif tıbbın geliştiğini düşünüyor musunuz?”, 212 hekim
(%53,5) “evet”, 4 hekim (%1)
“hayır”; “Son beş yılda tetkik
isteminizde artış var mı?”, 130
hekim (%32,7) “fazlasıyla artış
var”, 196 hekim (%49,2) “artış var”, 4 hekim (%1) “azaldı”;
“Son beş yılda konsültasyon
isteminizde artış var mı?”, 106
hekim (%26,8) “fazlasıyla artış
var”, 216 hekim (%54,5) “artış
var”, 6 hekim (%1,5) “azaldı”;
“Acilde riskli vakaların sorumluluğunu alır mısınız?”, 2005
öncesi için 168 hekim (%41,7)
“her zaman” ve 8 hekim (%1,9)
“hayır”; 2005 sonrası için 98 hekim (%24,3) “her zaman” ve 44
hekim (%10,9) “hayır”; “Elektif
riskli vakaların sorumluluğunu
alır mısınız?”, 2005 öncesi için
158 hekim (%39,3) “her zaman”
ve 28 hekim (%6,9) “hayır”; 2005
sonrası için 100 hekim (%24,8)
“her zaman” ve 82 hekim (%20,3)
“hayır”.
Sonuç:
2005 öncesi veriler elimizde olmasa da bu çalışmada cerrahi
branş hekimleri arasında tespit
edilen belirgin defansif tıp eğilimi artış şeklinde yorumlanabilecek ölçüde dikkate değerdir.

Keywords

Defansif tıp , Malpraktis , Türk Ceza Kanunu

References

• Odabaşı AB, Tümer AR. Çekinik (defansif) hekimlik; Yeni Türk Ceza Kanunu’nun uygulanma aşamasında toplumu bekleyen tehlike. STED 2006;15(4):55-9.
• Yıldırım A, Aksu M, Çetin İ, Şahan AG. Tokat ili merkezinde çalışan hekimlerin tıbbi uygulama hataları ile ilgili bilgi, tutum ve davranışları. Cumhuriyet Med J 2009;31(4):356-66.
• Eralp TC. Karşılaştırmalı açıklamalı içtihatlı ve gerekçeli Yeni Türk Ceza Kanunu ile 765 sayılı Türk Ceza Kanunu. Batıkent: 2005;39-44,173-202.
• Aynacı Y. Hekimlerde defansif (çekinik) tıp uygulamalarının araştırılması. Selçuk Üniversitesi Meram Tıp Fakültesi Adli Tıp Anabilim Dalı, Uzmanlık Tezi, Konya, 2008.
• Koç S. Yasal düzenlemeler çerçevesinde hekim sorumluluğu. Türkderm 2007;41(2):33-8.
• Bergen RP. Defensive medicine is good medicine. JAMA 1974 May 27;228(9):1188- 9.
• Studdert DM, Mello MM, Sage WM, DesRoches CM, Peugh J, Zapert K, Brennan TA.Defensive medicine among high-risk specialist physicians in a volatile malpractice environment. JAMA; 2005 Jun 1;293(21):2609-17.
• Summerton N. Positive and negative factors in defensive medicine: A questionnaire study of general practitioners. BMJ 1995 Jan 7;310(6971):27-9.
• Volpintesta EJ. Defensive medicine. Conn Med 1993 Jan;57(1):51
• 2. Sağlık Hukuku Sempozyumu, http:// www.turkhukuksitesi.com/showthread. php?t=191 91, Erişim tarihi: 11.11.2013.
• http://www.istabip.org.tr/icerik/etikkurul-toplanti-tutanaklari/. Erişim tarihi: 11.11.2013.
• ACOG committee opinion. Coping with the stress of malpractice litigation. International Journal of Gynecology & Obstetrics 2001;74(1):65–6.
• Pakiş I. Ölüm ya da ölü doğumla sonuçlanan tıbbi uygulama hatalarına yaklaşımda adli otopsinin rolü. M.Ü. Sağlık Bilimleri Enstitüsü, Doktora Tezi, İstanbul, 2006.
• Odabaşı AB, Tümer AR, Odabaşı O. Bir grup hekimin 5237 Sayılı Türk Ceza Kanunu ile ilgili değerlendirmeleri: Anket çalışması. Adli Tıp Bülteni 2008;13:49-56.
• Teke HY, Alkan HA, Başbulut AZ, Cantürk G. Tıbbi uygulama hataları ile ilgili kanuni düzenlemelere hekimlerin bakışı ve bilgilenme düzeyi: Anket çalışması. Türkiye Klinikleri Adli Tıp 2007;4:61-7.
• Turla A, Karaarslan B, Kocakaya M, Peksen Y. Hastalara yeterince aydınlatma yapılıp-yapılmadığı ve onam alınması durumunun saptanması. Türkiye Klinikleri J Foren Med 2005;2(2):33-8.
• Tümer AR. 1995-2000 yılları arasında Yüksek Sağlık Şurası tarafından değerlendirilen cerrahi vakalarının komplikasyon ve malpraktis yönünden araştırılması. Ankara Ü. T. F. Adli Tı