THE MEDIATING ROLE OF PERCEIVED ORGANIZATIONAL SUPPORT IN THE EFFECT OF RUMINATIVE THINKING ON THE LEVEL OF HOPE

Abstract

Individuals' emotional states and thoughts influence not only their social lives but also their professional lives. The recurrence of negativity in the mind, referred to as ruminative thinking, also affects individuals in the workplace. Hope is defined as individuals’ positive expectations about the future. It is considered important to investigate the role of perceived organizational support in the relationship between ruminative thinking and hope. A review of the relevant literature indicates that studies on ruminative thinking have primarily been conducted by researchers in the field of psychology. The aim of this study is to determine the mediating role of perceived organizational support in the effect of ruminative thinking on hope levels. The research data were collected through surveys administered to private sector employees in Kırşehir, using the convenience sampling method. The study's hypotheses were tested using Structural Equation Modeling (SEM). The findings indicate that ruminative thinking has a negative and significant effect on hope levels. Furthermore, when perceived organizational support was included in the Structural Equation Model analysis, a decrease in the effect of ruminative thinking on hope levels was observed. Accordingly, it was concluded that perceived organizational support has a partial mediating effect on the relationship between ruminative thinking and hope levels. As with any study, this research has certain limitations.

Keywords

• Ruminative Thought
• Hope
• Organizational Support
• Kırşehir

RUMİNATİF DÜŞÜNCENİN UMUT DÜZEYİNE ETKİSİNDE ALGILANAN ÖRGÜTSEL DESTEĞİN ARACI ROLÜ

Abstract

Bireylerin yaşadığı duygu durumları ve düşünceleri sosyal hayatlarının yanında çalışma hayatlarını da etkilemektedir. Ruminatif düşünce olarak ifade edilen olumsuzlukların zihinde tekrarı çalışma hayatında da bireyleri etkilemektedir. Umut, insanların gelecekle ilgili pozitif beklentilerinin olmasıdır. Ruminatif düşünce gibi olumsuzluklar çalışanların umut düzeylerini etkileyebilecektir. Ruminatif düşünce ve umut arasındaki ilişkide bireylerin algıladıkları örgütsel desteğin etkisinin araştırılmasının önemli olduğu düşünülmektedir. Ruminatif düşünce ile ilgili çalışmaların daha çok psikoloji çalışan araştırmacılarca konu edildiği ilgili literatürde görülmektedir. Örgütsel davranış bağlamında ruminatif düşüncenin araştırılmasının literatüre katkı sağlayacağı düşünülmektedir. Araştırma Kırşehir ili özel sektör çalışanları üzerinde yapılmış ve 402 çalışan üzerinde gerçekleştirilmiştir. Yapısal Eşitlik Modeli bulgularına göre ruminatif düşünce biçiminin umut düzeyi üzerinde negatif ve anlamlı etkiye sahip olduğu gözlenmiştir. Yine yapılan Yapısal Eşitlik Modeli analizinde, örgütsel destek algısı modele girdiğinde rumunatif düşüncenin umut düzeyi üzerindeki etkisinde bir azalışın söz konusu olduğu tespit edilmiştir. Bu anlamda Ruminatif düşüncenin umut düzeyine etkisinde algılanan örgütsel desteğin kısmi aracılık etkisinin olduğu sonucuna varılmıştır.

Keywords

• Ruminatif Düşünce
• Umut
• Örgütsel Destek

References

1. Aktürk, H. (2019). “Algılanan örgütsel desteğin, çalışanların örgütsel bağlılığı ve iş tatmini üzerindeki etkisi: Türkiye’de ana-akım medya çalışanları üzerinde uygulama.” (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hacettepe Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
2. Aldridge, D. (1995). “Spirituality, hope and music therapy in palliative care”. The Arts in Psychotherapy, 22(2): 103-109.
3. Altıntaş, M. (2023). “Psikolojik Kırılganlık”, Örgütsel Davranışta “Psikolojik” Başlıklı Konular, Gazi Kitabevi, s: 83-106. Andini, W. ve Parahyanti, E. (2018). “Relationship between perceived organizational support and organizational affective commitment: moderating role of psychological contract breach”. Advances in Social Science, Education and Humanities Research, 229, 1000-1011.
4. Aslan, Ö., Sekmen, K., Kömürcü, Ş. ve Özet, A. (2007). “Kanserli Hastalarda Umut”. C.Ü. Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 11(2): 18-24.
5. Averill, J. R., Catlin, G. ve Chon, K. K. (1990). Rules of hope. New York: Springer-Verlag.
6. Baranik, L. E., Roling, E. A. ve Eby, L. T. (2010).” Why does mentoring work? The role of perceived organizational support”. Journal of Vocational Behavior, 76, 366-373.
7. Beck, A. T., Weissman, A., Lester, D. ve Trexler, L. (1974). “The measurement of pessimism: The hopelessness scale”. Journal ol Consulting and Clinical Psychology, 42(6): 861-865.
8. Burg, J. M., & Michalak, J. (2011). The healthy quality of mindful breathing: Associations with rumination and depression. Cognitive Therapy and Research, 35, 179-185.Akman, Y. ve Korkut, F. (1993). “Umut ölçeği üzerine bir çalışma”. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(9).

9. Büyükgöze, H. ve Kavak, Y. (2017). “Algılanan örgütsel destek ve pozitif psikolojik sermaye ilişkisi: Lise öğretmenleri örnekleminde bir inceleme”. Kuram ve Uygulamada Eğitim Yönetimi, 23(1): 1-32.
10. Croplay, M. ve Zijlstra, F.R.H. (2011). Handbook of Stress in the Occupations. Publisher: Edited by Janice Langan, Fox and Cary Cooper. Edward Elgar Publishing Ltd.
11. Efe, A. İ. (2018). “Olumsuz yaşam olayları, psikolojik danışma hizmeti alma, ruminasyon ve stres arasındaki ilişki”. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 51(2): 95-119.
12. Efendi, A., Wibowo, A. ve Wangloan, E. H. (2020). “The model of perceived organizational support, employee engagement, organizational citizenship behavior in the environment directorate general of sea transportation”. International Review of Management and Marketing, 10(1): 79-83.
13. Eisenberger R., Hungtington R., Hutchison, S. ve Sowa, D. (1986). “Perceived organizational support”. Journal of Applied Psychology, 71(3): 500-507.
14. Eisenberger, R., Malone, G. P. ve Presson, W. D. (2016). “Optimizing perceived organizational support to enhance employee engagement”. SHRM-SIOP science of HR series. 1-22.
15. Fakhraei, M., Imami, R. ve Manuchehri, S. (2015). “Effects of organizational support on organizational commitment.” Inter. J. Economi Business Management, 3 (1): 1-5.
16. Genç, A. (2017). Bilişsel-davranışçı yaklaşıma dayalı grupla psikolojik danışma programının ergenlerin ruminasyon düzeylerine etkisi. (Yayınlanmamış Doktora Tezi). Ondokuz Mayıs Üniversitesi, Samsun.
17. Ghani, N. A. ve Hussin, T. A. (2009). “Antecedents of perceived organizational support”. Canadian Academy of Oriental and Occidental Culture, 5(6): 121-130.
18. Gürbüz, S. ve Şahin, F. (2014). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri, Felsefe Yöntem-Analiz (1. Baskı). Ankara: Seçkin Yayıncılık.
19. Hobfoll, S. E. (1989). Conservation of resources a new attempt at conceptualizing stress. American Psychologist, 44 (3), 513-524.
20. Karatepe, H. T. (2010) “Ruminatif Düşünce Biçimi Ölçeğinin Türkçe uyarlaması, geçerlik ve güvenirlik çalışması” ( Psikiyatri Uzmanlık Tezi). T.C. Sağlık Bakanlığı Bakırköy Prof. Dr. Mazhar Osman Ruh Sağlığı ve Sinir Hastalıkları Eğitim ve Araştırma Hastanesi 13. Psikiyatri Kliniği, İstanbul.
21. Keskin, E. (2019). Örgütlerde Uygulanan Oryantasyon Eğitiminin İşten Ayrılma Sürecine Etkisi ve Bu Süreçte Örgütsel Destek Algısının Rolü. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Balıkesir Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İşletme Anabilim Dalı, Yönetim ve Organizasyon Bilim Dalı, Balıkesir.
22. Kline, R.B. (2011). Principles and Practice of Structural Equation Modeling, 3rd Edition Guilford Pres., New York.
23. Košir, K., Tement, S., Licardo, M. ve Habe, K. (2015). “Two sides of the same coin? The role of rumination and reflection in elementary school teachers' classroom stress and burnout”. Teaching and Teacher Education, 47: 131-141.
24. Kurtessis, J. N., Eisenberger, R., Ford, M. T., Buffardi, L. C, Stewart, K. A. ve Adis, C. S. (2015). “Perceived organizational support: A meta analytic evaluation of organizational support theory”. Journal of Management, 43(6): 1854-1884.
25. Lyubomirsky, S., Layous, K., Chancellor, J. ve Nelson, S.K. (2015). “Thinking about rumination: The scholarly contributions and intellectual legacy of Susan Nolen-Hoeksema”. Annual Review of Clinical Psychology, 11: 1–22.
26. Matthews, G. ve Wells, A. (2004). Rumination, depression, and metacognition: The SREF model. In.C. Papageorgiou ve A. Wells (Eds). Rumination: Nature, theory and treatment, 125-151. Chichester: Wiley.
27. Melges, F. T. ve Bowlby, J. (1969). “Types of hopelessness in psychopathological process”. Archives of General Psychiatry, 20(6).
28. Miao, R. ve Kim, H. G. (2010). “Perceived organizational support, job satisfaction and employee performance: A Chinese emprical study”. Journal of Service Science and Management, 3(2): 257-264.
29. Miller, J. F. (1986). Development of an instrument to measure hope. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). University of Illinois at Chicago Health Sciences Center, Chicago.
30. Nolen Hoeksema, S., Wisco, E.B. ve Lyubobirsky, S. (2008). “Rethinking rumination”. Perspectives on Psychological Science, 3(5): 400-424.
31. Nolen-Hoeksema, S. (1987). “Sex differences in unipolar depression: Evidence and theory”. Psychological Bulletin, 101(2): 259-282.
32. Nolen-Hoeksema, S. (1991). “Responses to depression and their effects on the duration of depressive episodes”. J. Abnorm Psychol, 100(4): 569–582.
33. Oktaysoy, O., Kaygın, E. ve Topçuoğlu, E. (2023). Olumsuz düşünce döngüsü ve kolektif şükranın işyeri mutluluğuna etkisi. İşletme Araştırmaları Dergisi, 15(1), 243-259.
34. Olden, K.W. (2001). “Rumination”. Current Treatment Options in Gastroenterology, 4,351–358. Online Etymology Dictionary, (2021). https://www.etymonline.com/ adresinden 06.06.2021 tarihinde erişilmiştir.
35. Oral, T. ve Arslan, C. (2017). “Kişilerarası hataya ilişkin ruminasyon ölçeği’ni Türkçeye uyarlama çalışması”. JCBPR, 6(3): 101−107.
36. Pedro, N. ve Eisenberger, R. (2014). “Perceived organizational support and risk taking”. Journal of Managerial Psychology, 29(2): 187-205.
37. Preacher, K.J. ve Hayes, A.F. (2008). “Asymptotic and resampling strategies for assessing and comparing indirect effects in multiple mediator models”. Behavior Research Methods, 40(3): 879-891.
38. Raes, F. ve Williams, J. M. G. (2010). The relationship between mindfulness and uncontrollability of ruminative thinking. Mindfulness, 1, 199-203.
39. Rhoades, L. ve Eisenberger, R. (2002). “Perceived organizational support: A review of the literatüre”. American Psychological Association, 87(4): 698-714.
40. Rideout, E. ve Montemuro, M. (1986). “Hope, morale and adaptation in patients with chronic heart failure”. Journal of Advanced Nursing, 11(4): 429-438.
41. Robinson, M.S. ve Alloy, B.L. (2003). “Negative cognitive styles and stress-reactive rumination interact to predict depression: A prospective study”. Cognitive Therapy and Research, 27(3): 275–292.
42. Sarıçam, H. (2014). Çözüm odaklı kısa süreli yaklaşıma dayalı bir müdahale programının ruminasyon üzerindeki etkisi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Sakarya Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Sakarya.
43. Schumacker, R.E. ve Lomax, R.G. (2010). A beginner's guide to structural equation modeling. (Routledge, New York).
44. Sinclair, V. G. ve Wallston, K. A. (1999). “The development and validation of the psychological vulnerability scale”. Cognitive Therapy and Research, 23(2), 119-129.
45. Snyder, C. R. (1995). “Conceptualizing, measuring, and nurturing hope”. Journal of Counseling & Development, 73(3): 355-360.
46. Snyder, C. R. (2002). “Hope theory: Rainbows in the mind”. Psychological Inquiry, 13(4): 249–275.
47. Snyder, C. R., Stephen, S. I., Jen, C., Scott, T. M., Laura, Y. ve Susie, S. (2000). “The role of hope in cognitive-behavior therapies”. Cognitive Therapy and Research, 24(6): 747-762.
48. Stotland, E. (1969). The psychology of hope. San Francisco: Jossey-Bass.
49. Sun, L. (2019). “Perceived organizational support: A literatüre review”. International Journal of Human Resource Studies, 9(3): 155-175.
50. Topçu, Ç. (2014). Baş etme yöntemleri, duygu düzenleme, ruminasyon ve algılanan sosyal desteğin geleneksel ve siber zorbalık mağduriyeti ile ilişkilerinin modellenmesi. (Yayımlanmamış Doktora Tezi). Orta Doğu Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara.
51. Tucker, R. P., Wingate, L. R., O’Kefee, V. M., Mills, A. C., Rasmussen, K., Davidson, C. L. ve Grant, D. M. (2013). “Rumination and suicidal ideation: The moderating roles of hope and optimism”. Personality and Individual Differences, 55(5): 606-611.
52. Türe, A. ve Yıldırım, A. (2018). “Algılanan örgütsel destek ölçeğinin hemşirelikte geçerlik ve güvenirliği”. Sağlık ve Hemşirelik Yönetimi Dergisi, 1(5): 9-18.
53. Türkgil, B. (2021). Çocukluk çağı travmaları olan yetişkinlerde çocukluk çağı travmaları, ruminatif düşünce biçimi ve umutsuzluk düzeyi arasındaki ilişkinin incelenmesi. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). İstanbul Kent Üniversitesi, Psikoloji Anabilim Dalı, İstanbul.
54. Watkins, E.R. (2008). “Constructive and unconstructive repetitive thought”. Psychological Bulletin, 134(2): 163–206.
55. Yahya, K. K., Mansor F. Z. ve Warokka, A. (2012). “An emprical study on the influence of perceived organizational support on academic expatriates’ organizatinal commitment”. Journal of Organizational Management Studies. 1: 1-14.
56. Yapan, S. (2018). Depresyon ve anksiyete belirtilerinin yordayıcıları olarak ruminasyon, otomatik düşünceler, işlevsel olmayan tutumlar ve düşünce baskılama. (Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi). Hasan Kalyoncu Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, Psikoloji Anabilim Dalı, Gaziantep.