Adaptation of the Teachers’ Attitudes Toward Evidence-Based Practices Scale into Turkish: A Validity and Reliability Study

Abstract

This study aims to adapt the Teachers’ Attitudes Toward Evidence-Based Practices Scale developed by Merle et al. (2023) into Turkish and to examine its psychometric properties. Evidence-based practices (EBPs) constitute a fundamental approach to effective instruction in special education by enabling instructional decisions to be made through an integrated evaluation of scientific evidence, practitioner expertise, and student characteristics. Conducted within a descriptive research design, the scale adaptation process followed the steps of translation–back translation, expert review, language equivalence assessment, and pilot testing. The participant group consisted of 210 special education teachers selected through convenience sampling. Results from Exploratory Factor Analysis (EFA) and Confirmatory Factor Analysis (CFA) indicated that the scale’s two-factor structure—Attractiveness and Appropriateness—was valid in the Turkish context. The two-factor model explained 55.5% of the variance in the EFA, and CFA fit indices (CFI = .946, TLI = .921, SRMR = .048) were found to be at a high level. The removal of item 7 improved model fit. The Cronbach’s alpha coefficient of the scale was calculated as α = .916, and item–total correlations were at acceptable levels. The findings demonstrate that the scale can reliably measure teachers’ attitudes toward EBPs. The study emphasizes the need to expand the use of EBPs in the field of special education in Türkiye, to develop in-service training programs for teachers, and to implement legal regulations to reduce practical constraints. The scale is recommended as a valid and reliable measurement tool that can be used both in academic research and in shaping legal regulations in education.

Keywords

• Evidence-based practices
• special education
• scale adaptation

KANITA DAYALI UYGULAMALARA YÖNELİK ÖĞRETMEN TUTUMLARI ÖLÇEĞİNİN TÜRKÇEYE UYARLANMASI: GEÇERLİK VE GÜVENİRLİK ÇALIŞMASI

Abstract

Bu araştırma, Merle vd., (2023) tarafından geliştirilen Kanıta Dayalı Uygulamalara Yönelik Öğretmen Tutumları Ölçeği’nin Türkçeye uyarlanmasını ve psikometrik özelliklerinin incelenmesini amaçlamaktadır. Kanıta dayalı uygulamalar (KDU), özel eğitimde öğretimsel kararların bilimsel kanıtlar, uygulayıcı deneyimi ve öğrenci özelliklerinin bütünleşik değerlendirilmesi ile alınmasını sağlayan, etkili öğretim için temel bir yaklaşımdır. Bu araştırma, betimsel araştırma deseniyle yürütülmüş olup ölçek uyarlama sürecinde çeviri–geri çeviri, uzman görüşü, dil eşdeğerliği ve pilot uygulama adımları izlenmiştir. Kolay ulaşılabilir örnekleme yöntemiyle belirlenen 210 özel eğitim öğretmeni katılımcı grubu olarak yer almıştır. Açımlayıcı Faktör Analizi (AFA) ve Doğrulayıcı Faktör Analizi (DFA) sonuçları, ölçeğin iki faktörlü (Çekicilik ve Uygunluk) yapısının Türk kültüründe geçerli olduğunu göstermiştir. AFA’da iki faktörlü model varyansın %55,5’ini açıklamış, DFA’da model uyum indeksleri (CFI = .946, TLI = .921, SRMR = .048) yüksek düzeyde bulunmuştur. Madde 7’nin çıkarılması model uyumunu artırmıştır. Ölçeğin Cronbach’s Alpha katsayısı α = .916 olarak hesaplanmış, madde-toplam korelasyonları kabul edilebilir düzeyde bulunmuştur. Bulgular, ölçeğin öğretmenlerin KDU’ya yönelik tutumlarını güvenilir biçimde ölçebileceğini ortaya koymaktadır. Araştırmada, Türkiye’de özel eğitim alanında KDU kullanımının yaygınlaştırılması, öğretmenlere yönelik hizmet içi eğitim programlarının geliştirilmesi ve uygulama sınırlılıklarını azaltacak yasal düzenlemelerin yapılması gerektiği vurgulammıştır. Ölçek, hem akademik araştırmalar hem de eğitimde yasal düzenlemelerin şekillendirilmesinde kullanılabilecek geçerli ve güvenilir bir ölçme aracı olarak önerilmiştir

Keywords

• Kanıta dayalı uygulamalar
• özel eğitim
• ölçek uyarlama

References

1. Aydın, O., İftar, E. T., & Rakap, S. (2019). Bilimsel-Dayanaklı Uygulamaları Belirlemede “Tek-Denekli Deneysel Araştırmaların Niteliksel Göstergeleri” Yönergesi’nin Matematik Becerileri Öğretimi Örneğinde Ele Alınışı. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Özel Eğitim Dergisi, 20(3), 597-628.
2. Bekret, D. (2019). Kanıt temelli güncel olayların sosyal bilgiler dersinde kullanımına yönelik bir eylem araştırması (Yüksek Lisans Tezi, Marmara Üniversitesi).
3. Brown, T. A. (2015). Confirmatory factor analysis for applied research (2nd ed.). The Guilford Press.
4. Browne, M. W., & Cudeck, R. (1993). Alternative ways of assessing model fit. In K. A. Bollen & J. S. Long (Eds.), Testing structural equation models (pp. 136–162). Sage.
5. Byrne, B. M. (2013). Structural equation modeling with EQS: Basic concepts, applications, and programming. Routledge.
6. Comrey, A., & Lee, H. (1992). A first course in factor analysis (2nd edn.) Lawrence Earlbaum associates. Publishers: Hillsdale, New Jersey.
7. Cook, B. G., & Cook, L. (2013). Unraveling evidence-based practices in special education. The Journal of Special Education, 47(2), 71–82. https://doi.org/10.1177/0022466911420877
8. Cook, B. G., Tankersley, M., & Landrum, T. J. (2009). Determining evidence-based practices in special education. Exceptional Children, 75(3), 365–383. https://doi.org/10.1177/001440290907500307

9. Costello, A. B., & Osborne, J. W. (2005). Best practices in exploratory factor analysis: Four recommendations for getting the most from your analysis. Practical Assessment, Research & Evaluation, 10(1). https://doi.org/10.7275/jyj1-4868
10. Çil, H., Kalkan, S., & Akemoglu, Y. (2022). Özel eğitim öğretmenlerinin OSB’li çocukların eğitimlerinde kullandıkları bilimsel dayanaklı uygulamalara yönelik görüşlerinin incelenmesi. Turkish Journal of Special Education Research and Practice, 4(1), 27-48. DOI: 10.37233/TRSPED.2022.0121
11. Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G., & Büyüköztürk, Ş. (2012). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik: SPSS ve LISREL uygulamaları (3. baskı). Pegem Akademi.
12. Efendioğlu, A., & Yelken, T. Y. (2009). Eğitimde yeni yaklaşımlar: Kanıt temelli öğretim. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 9(2), 109-123.
13. Fabrigar, L. R., Wegener, D. T., MacCallum, R. C., & Strahan, E. J. (1999). Evaluating the use of exploratory factor analysis in psychological research. Psychological Methods, 4(3), 272–299. doi:10.1037/1082-989X.4.3.272
14. Fixsen, D. L., Naoom, S. F., Blase, K. A., Friedman, R. M., & Wallace, F. (2005). Implementation research: A synthesis of the literature. University of South Florida.
15. Hair, J. F., Black, W. C., Babin, B. J., & Anderson, R. E. (2010). Multivariate Data Analysis (7th ed.). Pearson Education.
16. Horner, R. H., Carr, E. G., Halle, J., McGee, G., Odom, S., & Wolery, M. (2005). The use of single-subject research to identify evidence-based practice in special education. Exceptional Children, 71(2), 165–179. https://doi.org/10.1177/001440290507100203
17. Hu, L.-t., & Bentler, P. M. (1999). Cutoff criteria for fit indexes in covariance structure analysis: Conventional criteria versus new alternatives. Structural Equation Modeling, 6(1), 1–55. https://doi.org/10.1080/10705519909540118
18. Kaiser, H. F. (1974). An index of factorial simplicity. Psychometrika, 39(1), 31–36.
19. Kenny, D. A., Kaniskan, B., & McCoach, D. B. (2015). The performance of RMSEA in models with small degrees of freedom. Sociological Methods & Research, 44(3), 486–507. https://doi.org/10.1177/0049124114543236
20. Kline, P. (1994). An easy guide to factor analysis. Routledge.
21. Kline, R. B. (2016). Principles and practice of structural equation modeling (4th ed.). Guilford Press.
22. Kratochwill, T. R., Hitchcock, J. H., Horner, R. H., Levin, J. R., Odom, S. L., Rindskopf, D. M., & Shadish, W. R. (2013). Single-case intervention research design standards. Remedial and Special Education, 34(1), 26–38. https://doi.org/10.1177/0741932512452794
23. Kurşun, Z. (2023). Otizm spektrum bozukluğu olan bireylerde sosyal beceri öğretiminde kullanılan kanıt temelli bir uygulama: PEERS. Journal of Sustainable Educational Studies (JSES), (Ö2), 180–189. https://dergipark.org.tr/tr/download/article-file/2937371
24. Laugeson, E. A., Frankel, F., Mogil, C., & Dillon, A. R. (2009). Parent-assisted social skills training to improve friendships in teens with autism spectrum disorders. Journal of Autism and Developmental Disorders, 39(4), 596–606. https://doi.org/10.1007/s10803-008-0664-5
25. Odom, S. L., Brantlinger, E., Gersten, R., Horner, R. H., Thompson, B., & Harris, K. R. (2005). Research in special education: Scientific methods and evidence-based practices. Exceptional Children, 71(2), 137–148. https://doi.org/10.1177/001440290507100201
26. Streiner, D. L. (2003). Starting at the beginning: An introduction to coefficient alpha and internal consistency. Journal of Personality Assessment, 80(1), 99–103.
27. Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using Multivariate Statistics (6th ed.). Boston, MA: Pearson Education Inc.
28. Tavakol, M., & Dennick, R. (2011). Making sense of Cronbach’s alpha. International Journal of Medical Education, 2, 53–55. https://doi.org/10.5116/ijme.4dfb.8dfd