Purpose: Burnout negatively effects employees. This study aimed to determine how emotional intelligence (EI) and other factors effect Ankara Family Health Centers (FHC) staff burnout, raise awareness for enhancing their EI, and provide recom-mendations for managing burnout.
Materials and Methods: In this observational, analytical study, 69-question data collection form (informed consent and socio-demographic information forms, Maslach Burnout Inventory, Schutte Emotional Intelligence Test) was administered online to 191 volunteers from Ankara FHC staff, 01.12.2020–30.08.2021. Data were analyzed by IBM SPSS 25.0.
Results: Of participants, 136 (71.2%) were female, 132 (69.1%) were aged 30-50. Depersonalization, personal accomplishment, emotional exhaustion, EI means were found 6.37±4.35, 20.01±6.36, 17.94±8.72, 123.07±22.82, respectively. Depersonalization was higher in specialists, those with current/past psychiatric illnesses; personal accomplishment was lower in participants aged 30-50; emotional exhaustion[hh2.1] was higher in women, and lower whose monthly income (3-5 thousand TL) (p<0.05). EI was found higher in married, single individuals (p<0.05). EI-depersonalization correlated negatively, EI-personal accomplish-ment correlated positively (p<0.001). Emotional exhaustion was found to increase in women, decrease with monthly income (3-5 thousand TL); depersonalization was found to decrease in married individuals, monthly income (3-5 thousand TL) (p<0.05, 95% CI).
Conclusion: Age, gender, marital status, title, psychiatric illness, monthly income, EI were found to influence Ankara FHC staff burnout. EI was found to be related burnout inversely and affected by marital status. Activities improving EI can reduce burn-out, improve healthcare services and quality. This study, emphasizing that EI may reduce burnout, can raise developing EI awareness, and shed light on new research.
The study was approved by the Clinical Research Ethics Committee of Health Sciences University Keçiören Training and Research Hospital (Decision No: 2144, Date: 08.07.2020), and research permission was obtained from the Ankara Provincial Health Directorate (Decision No: E1342, Date: 12.12.2020).
This study is derived from thesis number 738054 in the National Thesis Center, which has the same name.
Amaç: Tükenmişlik, çalışanları olumsuz etkilemektedir. Bu çalışmada Ankara’daki Aile Sağlığı Merkezi (ASM) çalışanlarının tükenmişliğine duygusal zekâ ve diğer faktörlerin etkisini belirlemek, duygusal zekâlarını geliştirebilmeleri için farkındalık oluş-turmak ve tükenmişlikle baş edebilmeleri için öneriler sunmak amaçlanmıştır.
Araçlar ve Yöntem: Gözlemsel, analitik çalışmada, 01.12.2020–30.08.2021’de, Ankara’da ASM’de çalışan 191 gönüllüye, 69 sorulu veri toplama formu (bilgilendirilmiş gönüllü onam formu, sosyodemografik bilgi formu, Maslach Tükenmişlik Ölçeği ve Asıl Form Schutte Duygusal Zekâ Testi sorularından oluşan) internet ortamında uygulanmıştır. Veri analizinde IBM SPSS 25.0 kullanılmıştır.
Bulgular: Katılımcıların 136’sı (%71,2) kadın, 132’si (%69,1) 30-50 yaş arasındadır. Ortalamalar sırasıyla, duyarsızlaşma 6,37±4,35, kişisel başarı 20,01±6,36, duygusal tükenme 17,94±8,72, duygusal zekâ 123,07±22,82 bulunmuştur. Duyarsızlaşma, uzman hekimlerde, şimdi veya geçmişte psikiyatrik hastalığı olanlarda fazla; kişisel başarı 30-50 yaş arasında olanlarda az; duy-gusal tükenme kadınlarda fazla ve aylık geliri (3-5 bin TL) olanlarda az saptanmıştır (p<0,05). Duygusal zekâ, evli ve bekârlarda fazla bulunmuştur (p<0,05). Duygusal zekâyla duyarsızlaşma negatif (r=-0,258, p<0,001), kişisel başarı pozitif (r=0,324, p<0,001) ilişkili saptanmıştır. Duygusal tükenmeyi kadın cinsiyetin artırdığı, aylık gelirin (3-5 bin TL) azalttığı; duyarsızlaşmayı evli olma ve aylık gelirin (3-5 bin TL) azalttığı bulunmuştur (p<0,05, %95 GA).
Sonuç: Ankara’da ASM çalışanlarında tükenmişliğe yaş, cinsiyet, medeni durum, unvan, psikiyatrik hastalık, aylık gelir düzeyi, duygusal zekâ etkili bulunmuştur. Duygusal zekânın tükenmişlikle ters ilişkili olduğu, medeni durumdan etkilendiği saptanmıştır. Duygusal zekâyı geliştiren faaliyetler tükenmişliği azaltabilir, sağlık hizmetlerini ve kaliteyi iyileştirebilir. Tükenmişliği duygusal zekânın azaltabileceğini vurgulayan bu çalışma, duygusal zekâyı geliştirme farkındalığını artırabilir, yeni çalışmalara ışık tutabilir.
Çalışma Sağlık Bilimleri Üniversitesi Keçiören Eğitim ve Araştırma Hastanesi Klinik Araştırmalar Etik Kurulu tarafından onay-lanmıştır (Karar no: 2144, Tarih: 08.07.2020), Ankara İl Sağlık Müdürlüğü’nden araştırma izni alınmıştır (Karar no: E1342, Tarih: 12.12.2020).
Bu çalışma, adı aynı olan Ulusal Tez Merkezi’ndeki 738054 numaralı tezden üretilmiştir.
| Primary Language | Turkish |
|---|---|
| Subjects | Clinical Sciences (Other) |
| Journal Section | Research Article |
| Authors | |
| Submission Date | August 21, 2025 |
| Acceptance Date | February 6, 2026 |
| Publication Date | April 29, 2026 |
| DOI | https://doi.org/10.46332/aemj.1770204 |
| IZ | https://izlik.org/JA99YK89KH |
| Published in Issue | Year 2026 Volume: 10 Issue: 1 |
Ahi Evran Medical Journal is indexed in ULAKBIM TR Index, Turkish Medline, DOAJ, Index Copernicus, EBSCO and Turkey Citation Index. Ahi Evran Medical Journal is periodical scientific publication. Can not be cited without reference. Responsibility of the articles belong to the authors.
This journal is licensed under the Creative Commons Atıf-GayriTicari 4.0 Uluslararası Lisansı.