Empathy and Communication with Animals

Öz

Communication, one of the essential elements of the life, can happen sometimes with a word, sometimes with a touch or a look. That’s why, communication does not only include the conversations people make between themselves, it can occur in various types among living beings. Communication develops with interaction, mutual exchange of feelings and thoughts and sharing. Communication is also to know what to be conveyed and when, where and how it will be conveyed. There are some necessary factors in communication in order to transmit the message effectively, make a warm relationship and sustain it and facilitate interaction. One of these factors is to empathize. Empathy is putting yourself in one’s place and trying to feel what s/he feels and to see what s/he sees. It is the ability of looking at the events through the opposite’s world, through his/her window. Empathy is one of the skills which facilitiates and intensifies communiciation and it develops as long as being used. Empathy is also very important in communication with animals, as the communication of living beings empathizing is more healthy and stronger. As a matter of the fact that healthy communication brings happiness, a lot of research has been done about communication, empathy and communication with animals. In this study, communication, empathy, agreement, communication in animal world, the variables related to empathy, human- animal communication, animal welfare, animal liberation, animal rights in Turkey are examined with different dimensions. What is more, the importance of empathy in communication and communication with animals is emphasized with various samplings.

Anahtar Kelimeler

• Communication, empathy, communication with animal

Empati ve Hayvanlarla İletişim

Öz

Canlı hayatının vazgeçilmez unsurlarından biri olan iletişim, bazen bir sözcükle, bazen de bir dokunuş veya bir bakışla olabilir. Bu nedenle iletişim sadece insanların birbirleriyle yaptıkları konuşmaları kapsamaz bütün canlılar arasında çeşitli şekillerde gerçekleşebilir. İletişim etkileşimle, duygu ve düşüncelerin karşılıklı alışverişiyle, paylaşmakla oluşur. İletişim aynı zamanda neyin, ne zaman, nerede ve nasıl iletileceğini bilmektir. İletişimde, iletilmek istenen mesajı karşı tarafa etkili bir şekilde iletmek, sevgi dolu bir ilişki kurup bu ilişkiyi sürdürebilmek ve etkileşimi kolaylaştırabilmek için gerekli bir takım faktörler vardır. Bu faktörlerden biride empati kurabilmektir. Empati kurmak, canlının kendisini iletişimde bulunduğu diğer canlının yerine koyup, onun hissettiklerini hissetmeye, gördüklerini görmeye çalışmasıdır. Canlının olaylara karşısındakinin dünyasından, onun penceresinden bakabilmesidir. Empati kurabilmek iletişimi kolaylaştıran ve yoğunlaştıran en önemli becerilerden biridir ve kullanıldıkça gelişir. Hayvanlarla iletişimde de empati kurmak çok önemlidir. Çünkü empati kurabilen canlıların iletişimi daha sağlıklı ve güçlü bir şekilde gerçekleşir. Sağlıklı bir iletişim de mutluluğu getireceğinden dolayı iletişim, empati ve hayvanlarla iletişim konularında bir çok araştırma yapılmıştır. Bu çalışmada da; iletişim, empati, uzlaşma, empati ile ilişkili değişkenler, hayvanlar aleminde iletişim, hayvan-insan iletişimi, hayvan refahı, hayvan özgürleşmesi ve Türkiye’deki hayvan hakları konuları çeşitli boyutlarıyla irdelenmiştir. Ayrıca iletişim ve hayvanlarla iletişimde empatinin önemine çeşitli örneklemelerle vurgulamalar yapılmıştır.

Anahtar Kelimeler

• İletişim, empati, hayvanlarla iletişim

Kaynakça

1. ABANOZ, N. (2008). “Çağdaş Toplumlarda Hayvan Hakları ve Refahı”, Yüksek Lisans
2. Tezi, Atılım Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Ankara. ACAT, M. (2012). “Aile İçi Uyumlu Etkileşim”, T.C Anadolu Üniversitesi Yayını No:2688,
3. Açıköğretim Fakültesi Yayını No:1654, Eskişehir.
4. AKSULU, M. (2013). “Yeni Toplumsal Hareketler: Türkiye’de Hayvan Hakları Savunuculuğu ve Sosyal Medya”, Yüksek Lisans Tezi, Maltepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.
5. ALPASLAN, G. G. G. (2013). “Cengiz Aytmatov’un Dişi Kurdun Rüyaları Romanında Doğal
6. Denge ve Hayvan Zihni”, Edebiyat Fakültesi Dergisi, 1-18. ANTALYALI, A. A. (2007). “Avrupa Birliği Ve Türkiye’de Hayvan Refahı Uygulamaları”, AB
7. Uzmanlık Tezi, Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Dış İlişkiler ve Avrupa Birliği Koordinasyon Dairesi Başkanlığı, Ankara ATASOY, S. (2008). “İlk Darbe”, İstanbul Barosu Dergisi, Hayvan Haklarına Hukuki
8. Yaklaşım Özel Sayısı, 13-18. ÇALIŞKAN, N. Ve YEŞİL, R. “Eğitim sürecinde öğretmenin beden dili”, Gazi Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi,199- 207. ÇETİNKAYA, Z. (2011). “Türkçe öğretmen adaylarının iletişim becerilerine ilişkin görüşlerinin belirlenmesİ..”, Kastamonu Eğitim Dergisi, 567- 576.

9. DÖKMEN, Ü. (2013). Sanatta ve Günlük Yaşamda İletişim Çatışmaları ve Empati,
10. Remzi Kitabevi, İstanbul. DÖKMEN, Ü. (2006). Yarına Ki Kalacak? Evrenle Uyumlaşma Sürecinde Varolmak
11. Gelişmek Uzlaşmak, Sistem Yayıncılık, İstanbul. DODURGA, T. (02.12.2007). Geçmişten Günümüze Avrupa Ülkeleri ve Türkiye’de Hayvan
12. Hakları. 05.07.2014 tarihinde, http://www.fatihbelediyesiyedikulehayvanbarinagi.com/kose- yazarlari/prof-dr-tamer-dodurka/gecmisten-gunumuze-avrupa-ulkeleri-ve-turkiyede-hayvan- haklari/ adresinden alınmıştır
13. ELİKESİK, M. (2013). “Sosyal Bilgiler Öğretiminde Empati Ve Sosyal Bilgiler
14. Öğretmenlerinin Empatik Becerilerinin Bazı Değişkenlere Göre İncelenmesi”, Doktora Tezi, Atatürk Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum. ERGİN, A. ve BİROL, C. (2000). Eğitimde İletişim, Anı Yayıncılık, Ankara.
15. FRANCIONE, G. L. (2008). Hayvan Haklarına Giriş: Çocuğunuz mu Köpeğiniz mi?,
16. (AKMAN, R., & GEN, E., Çev.). İletişim Yayınları, İstanbul. GERICKE, C. (2008). “Hayvan Deneyleri Sorunsala Giriş”, İstanbul Barosu Dergisi, Hayvan
17. Haklarına Hukuki Yaklaşım Özel Sayısı, 27-32. GÜL, R. T. B. (2012). “Hayvan Haklarının Düşünsel Evrimi ve Günümüzde Olması Gerekli
18. Durum”, Türkiye Biyoetik Derneği, 128-130. GÜRLER, A. M. ve OSMANAĞAOĞLU, Ş. (2009). “Türkiye’de Hayvanları Koruma
19. Kanununun Tarihsel Gelişimi”, Kafkas Üniv. Vet. Fak. Derg, 325-330. KINCAL, Y. K. (2013). Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Nobel Yayınevi, Ankara.
20. KUTLAY, K. (2008). “Haksızlıktan Hayvan Hakkına Gelişen Uygarlık Süreci”, İstanbul
21. Barosu Dergisi, Hayvan Haklarına Hukuki Yaklaşım Özel Sayısı, 77-78
22. ÖZGÜR, A. (2010). “Hayvanlarla Yaşamı Paylaşmak”, Vet. Hekim Derg, 9-13.
23. ÖZKUL, T., SARIBAŞ, T., UZABACI, E., ve YÜKSEL, E. (2013). “Türk Toplumunun
24. Hayvan Hakları Kavramına Yaklaşımının Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma: I. Demografik Özelliklere Göre Tutum Analizi”, Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 167-171. ÖZKUL, T., SARIBAŞ, T., UZABACI, E., ve YÜKSEL, E. (2013). “Türk Toplumunun
25. Hayvan Hakları Kavramına Yaklaşımının Belirlenmesine Yönelik Bir Araştırma: II. Hayvan Sevgisi, Hayvanları Tanımlama, Hayvan Sahipliği ve Beslenme Alışkanlıklarına Yönelik Tutum Analizi”, Kafkas Üniversitesi Veteriner Fakültesi Dergisi, 365-369. SAVAŞ, T., YURTMAN, İ. Y., & TÖLÜ, C. (2009). “Hayvan Hakları ve Hayvan Refahı:
26. Felsefi Bakış-Nesnel Arayışlar”, Hayvansal Üretim, 54-61. SINGER, P. (2005). Hayvan Özgürleşmesi, (H. DOĞAN, Çev.), Ayrıntı Yayınları, İstanbul.
27. TEKİNALP, Ş., & UZUN , R (2006). İletişim araştırma ve kuramları . İstanbul: Beta Basım Yayım Dağıtım A.Ş.
28. TUNÇ, N. (17.03.2012). “Uzmanından Öykülerle Hayvan Psikolojisi”, 05.07.2014 tarihinde, http://www.sabah.com.tr/Cumartesi/2012/03/17/uzmanindan-oykulerle-hayvan-psikolojisi adresinden alınmıştır.
29. T.C. RESMI GAZETE (2004). “Hayvanları Koruma Kanunu (5199)”, 02.07.2014 tarihinde, http://www.resmigazete.gov.tr/eskiler/2004/07/20040701.htm#2 adresinden alınmıştır.
30. TDK, (2006). “Duygudaşlık”, 02.07.2014 tarihinde, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.53c06d4a5c51 e71568633 adresinden alınmıştır.
31. TDK, (2006). “Gönenç”, 03.07.2014 tarihinde, http://www.tdk.gov.tr/index.php?option=com_gts&arama=gts&guid=TDK.GTS.53c28696b756 73622723 adresinden alınmıştır.
32. YALÇIN, H. (2008). “Hayvan Hakları İhlallerinin Hukuki ve Sosyal Boyutu”, İstanbul Barosu
33. Dergisi, Hayvan Haklarına Hukuki Yaklaşım Özel Sayısı, 51-63. YAŞAR, A. ve YERLIKAYA, H. (2004). “Dünya'da ve Türkiye'de Hayvan Haklarının Tarihsel
34. Gelişimi”, Vet. Bil. Derg., 39-46. YILMAZ, H. (2006). “Hayvan Haklarına Bakış”, TBB Dergisi, 212-229.